Bab XXII

“Kau pergi! Jangan bagi tahu aku yang kau akan buli orang lain lagi.” Yu Que dengan Ye Ling dah lalui macam-macam, dan dia tahu betul perasaan ni susah nak dapat. Sekarang, macam mana dia nak musnahkan perasaan orang lain yang susah payah mereka dapatkan? “Terima kasih!” Kalau bukan sebab diorang, aku rasa Icho takkan terima dia! Yu Que pusing kepala dan nampak Ye Ling pandang dia dengan mata pelik. “Kenapa kau pandang aku macam tu?” “Aku rasa kau dah jadi lebih manusiawi sekarang.” Ye Ling pandang dia dengan kepala senget. “Bukan semua sebab kau. Sejak aku dengan kau, aku dah jadi lebih lembut.” Yu Que ketuk hidung kecik dia. “Betul ke? Aku ada pengaruh besar macam tu dekat kau?” Ye Ling berseri-seri sebab kata-kata dia. “Fikir apa nak buat lepas ni! Kita nak cari vampire spar dekat mana?” Yu Que tukar topik. “Cari tempat keempat!” “Kau cari vampire spar?” Ditlong oleh budak perempuan yang tempang ke apartment, Cheng Lu tiba-tiba pusing balik dan tanya. “Kau tahu dekat mana?” Ye Ling tanya dengan teruja. “Aku ada satu dengan aku, bagi korang lah!” Nak ucap terima kasih sebab selamatkan perasaan diorang, dia memang tak suka berhutang dengan orang lain, dan dia dengan spar ni tak guna pun. “Terima kasih banyak.” Ye Ling ambil beg kain kecik dari tangan Cheng Lu. “Nampak macam kebaikan tetap berbalas!” “Memang tak jumpa tempat nak pecahkan kasut besi, tapi tak ambil masa pun nak dapat benda ni.” Diorang buka beg kain tu dan nampak yang tu spar. Lepas diorang dapat spar tu, diorang terus bertolak dan pandu balik. Tak sangka, dekat tebing, Ye Ju halang jalan diorang. “Aku dengar korang nak buat senjata lawan aku? Aku akan hantar korang ke syurga sekarang dan tengok macam mana korang boleh lawan aku.” Tapak tangan Leaf buat gerakan, beberapa bilah cahaya hitam belah diorang. “Tahu cemeti tak boleh buat apa dekat dia, Yu Que mengelak bilah cahaya dan terus berdepan dengan dia dengan tiang cahaya. Yu Que cuba sedaya upaya mainkan tiang cahaya, dan Ye Ju juga keluarkan cahaya hitam dengan tapak tangannya, dan dua kuasa tu berlawanan. Ye Ling ambil peluang pergi keliling belakang dia dan cengkam belakang dia dengan kuku tajam, tapi bukannya lukakan dia, dia terpelanting balik oleh kekuatan dalam badan dia dan tersembur keluar seteguk darah kat situ. Dalam Que terganggu dan pandang Ye Ling. Hasilnya, Ye Ju tiba-tiba tingkatkan tenaga dia, dan tiang cahaya hitam telan tiang cahaya dalam Que. Dia kena hempuk dan terbang ke tebing, tambah lagi kecederaan dia. “Que!” Ye Ling lari dan tolong Que. “Aku tahan dia, kau cepat ambil balik vampire spar tu.” Dalam Que dekat dengan telinga dia cakap. “Tak, aku takkan pergi, aku nak stay dengan kau.” Diorang cakap hidup mati sama-sama. “OK, kalau macam tu, kita lawan bersungguh-sungguh!” “Kau pun cedera parah sekarang. Kita tak boleh kalahkan dia asing-asing. Kenapa tak kita lawan dia sama-sama!” Ye Ling cakap dan lepas tu sebarkan tenaga dia ke Que. Yu Que guna semua kekuatan dia untuk hentak tiang cahaya dan bertemu dengan tiang cahaya hitam Ye Ju di udara. Lepas lama berlawan, diorang penat sebab penggunaan tenaga yang berlebihan, dan peluh halus muncul kat dahi diorang, tapi Ye Ju nampak macam ada tenaga tak putus-putus. Kekuatan pancaran cahaya dia sentiasa kuat. Akhirnya, tenaga diorang habis, dan tiang cahaya hitam yang kuat cederakan diorang lagi. “Linger, pergi cepat!” Yu Que hantar Ye Ling masuk ke dinding batu dengan hanya kekuatan yang tinggal. “Tak, Que!” Dia hulur tangan dia untuk tangkap dia, tapi dia cuma boleh tengok dia semakin jauh dari dia dengan tak berdaya. “Xiaoling, kau dah balik!” Sebaik sahaja Ye Ling masuk terowong, dia nampak ilusi. “Jom, pergi selamatkan dia.” Ye Ling tarik lengan baju dia dan tercungap-cungap. “Kalau kau nak aku selamatkan dia, asalkan kau janji nak stay dengan aku.” Dia ugut dia dengan itu. “Benda macam ni tak boleh paksa.” “Apa yang bagus sangat pasal pemburu tu? Kalau kau bagi tahu aku, aku boleh buat lebih baik daripada dia.” “Kalau kita mati, biarlah Xi Er dan E Yu balas dendam untuk kita.” Dia hulur vampire spar ke tangan dia dan pusing dan keluar dari dinding batu. “Xiaoling, jangan pergi.” Dia tak sempat nak tahan dia, jadi dia kena kejar dia keluar. “Que, kau tak boleh tinggalkan aku.” Ye Ling kembali ke Que. “Macam mana kau boleh bodoh macam ni!” Yu Que marah. Dalam masa yang singkat, diorang kalah dengan Ye Ju dan kedua-duanya jatuh ke tanah. “Mak, anak akan balas dendam untuk kau hari ni.” Ye Ju tiba-tiba mengaum ke atas. Masa tu, pancaran cahaya bersinar masuk ke mata dia. “Ah, mata aku!” Dia tutup mata dia dan jerit. Magic simpan lampu suluh ultraviolet, tarik Ye Ling dan Yu Que, dan cepat masuk ke dinding batu. “Sial, mana orang?” Ye Ju, dengan mata dia dah pulih, pandang sekeliling, tapi cuma tinggal gunung. “Kau tak payah nak sorok, aku tahu kau ada kat dalam.” Dia ingat Ye Ling masuk dan keluar dari dinding batu. Dia hentak dinding batu dengan cahaya hitam, tapi dinding batu tak bergerak. “Abang besar, kakak ipar, kenapa korang semua cedera?” Lu Xier dan Bi Eyu dengar sesuatu dalam terowong. Bila diorang keluar, diorang nampak darah kering melekat kat tepi mulut diorang. “Kita jumpa Ye Ju.” Ye Ling jawab diorang. “Terima kasih sebab selamatkan kita.” Ye Ling tak lupa nak ucap terima kasih kat magic. “Aku cuma singgah untuk korang.” Ilusi bagi dia pandangan yang menghina. “Baik kau buat kerja kau dulu! Spar dah diserahkan pada kau. Bila kau boleh bagi kita senjata?” Ye Ling tak puas hati dengan sikap dia, tapi sebab dia nak benda tu, dia tak senang nak serang dia. “Esok boleh.” Penyelidikan dan pembangunan senjata dah masuk peringkat akhir, cuma bahan ni diperlukan. “Kalau macam tu, kita akan tunggu dan lihat!” Ye Ling cakap. Pagi esoknya, empat orang tu berkumpul kat dewan, tunggu dengan teruja ilusi muncul. Akhirnya, magic pegang kotak brokad muncul. Dia tak rapat dengan Lu Xier bila dia ambil kotak brokad dan buka kat depan diorang. Ada peluru terbaring dengan tenang dalam kotak brokad, satu dan jernih, dan tengah dia bersinar dengan cahaya ungu. “Ada satu je?” Bi Eyu tanya. “Ini cuma model.” Magic tutup kotak brokad. “Aku tak pernah buat bisnes rugi, dan syarat kita belum lagi bincang!” “Kita jumpa vampire spar. Kenapa kau cakap dengan kita pasal syarat?” Dia buat jelas yang dia nak ambil kesempatan ke atas diorang! “Tanpa aku, tak kira betapa bagusnya spar tu, dia tak boleh jadi senjata.” Dia cakap dengan sombong. “Kau...” Yu Que tarik Lu Xier yang masih nak berdebat. “Teruskan, kau nak apa?” “Senang je. Aku nak dia.” Dia tunjuk Ye Ling. “Tak boleh.” Yu Que keluarkan tanpa fikir. “Kau tak malu dan berani nak mengidam kakak ipar aku.” Lu Xier juga marah. “Baiklah, kalau macam tu! Ini je peluru yang dah terbentuk. Oleh sebab kau tak setuju dengan syarat aku, aku akan musnahkan dia.” Dia baling peluru tu ke udara, dan api muncul, yang dengan cepat makan kotak brokad. “Kita sepatutnya tak percaya scumbag macam ni dari awal lagi.” Lu Xier ada prasangka terhadap dia, dan sekarang dia lebih lagi marah. “Lupakan, tak kira apa hasilnya, kita akan hadapi sama-sama.” Ye Ling dah bersedia untuk pertarungan terakhir. “Baik.” Apa yang penting adalah mati. Bila diorang tengah jalan. Hantu tiba-tiba cakap, “Aku cuma uji korang. Aku boleh bagi korang senjata.” “Apa syarat dia?” Yu Que tak percaya dia akan bagi diorang senjata semudah itu. “Tak ada syarat. Aku cuma harap yang korang akan layan Xiaoling dengan baik pada masa depan.” Dia tahu yang tak mungkin Ye Ling suka dia, jadi dia harap dia boleh bawa dia kebahagiaan. Dia keluarkan empat baris peluru dari bilik batu dan serahkan kepada Yu Que. “Kita nak cakap dengan Ye Ling sendiri?” Dia buat permintaan macam tu. “Tipu helah apa yang kau nak mainkan?” Lu Xier pandang dia dengan tak gembira. Dalam Que ke Ye Ling, nampak dia angguk lembut. Dia bawa Lu Xier dan Bi Eyu keluar dari bilik batu. “Kau nak cakap apa?” Dia stay untuk dengar kata-kata terakhir dia demi mereka yang sama. “Kau pasti kau takkan fikir pasal aku?” “Cinta tak ada syarat. Bila kau jumpa orang yang betul, kau akan faham. Kalau kau nak cakap benda ni, aku takkan temankan kau.” Bila dia habis cakap, dia nak keluar. “Aku bergurau je, jangan marah.” “Kalau macam tu, kau nak cakap apa?” “Dengan tenaga kau, memang tak boleh kalahkan vampire tu. Aku ajar teknik api Yan aku kat kau! Mungkin dia akan tolong pertarungan kau.” “Kenapa kau nak tolong aku?” Takkan ada cubaan! “Fikirkan sebagai fikiran terakhir aku pada kau.” Lepas tu, Magic pass sebahagian daripada tenaga dia dan teknik api Yan kepada Ye Ling. “Api macam ni boleh makan tenaga vampire dan tolong kau selesaikan krisis bila perlu.” “Terima kasih! Aku harap kau jumpa kebahagiaan kau sendiri secepat mungkin.” Terima kasih Ye Ling tak terkata. “Kakak ipar, apa yang dia cakap kat kau?” Sebaik sahaja Ye Ling keluar, Lu Xier bergegas nak tanya dia. “Dia ajar aku beberapa kemahiran untuk berdepan dengan vampire.” “Betul ke? Dia akan jadi baik sangat?” Bahkan Bi Eyu ada keraguan. “Betul.” Ye Ling cakap. “Jom agihkan peluru, E Yu dan Xi Er. Korang semua ada pistol. Korang patut guna dengan berhati-hati dan jangan buang.” Cakap habis, Yu Que keluarkan lagi pistol dari badan dia. “Linger, pistol ni untuk kau dan dah diisi dengan peluru.” “Dari sekarang, Ye Ju mungkin muncul bila-bila masa, dan semua orang patut berjaga-jaga.” Yu Que isi peluru pistol terakhir dalam pistol dia sendiri dan mengaku. “Kau terus sorok! Kenapa kau tak sorok?” Sejak diorang terlepas masuk Shibi, Ye Ling dah tunggu kat sini, dan akhirnya biarkan dia tunggu hari ni. “Ye ju, mati!” Lu Xier mula-mula tembak Ye Ju. Walau bagaimanapun, lepas peluru kena dia, dia terpelanting ke tanah. “Macam mana boleh jadi macam tu?” Diorang pandang sesama sendiri. Peluru tak boleh masuk badan dia langsung, dan sinaran ultraviolet tak boleh main peranan langsung. “Kita semua abaikan kebolehannya untuk tak boleh cedera.” Ye Ling cakap. “Lepas tu?” Lu Xier fikir dia boleh senang hapuskan Ye Ju. “Aku cuma boleh lawan bersungguh-sungguh.” Bi Eyu cakap. “Pergi, ini urusan kita dan tak boleh bawa masalah pada korang.” Yu Que cakap pada Bi Eyu dan Lu Xier. “Hentikan semua sampah, korang semua akan mati hari ni.” Ye Ju mula menyerang. “Abang besar, kita takkan tinggalkan kau. Bila kita jadi saudara angkat, bukankah kita cakap pasal hidup dan mati sama-sama?” “Aku tak percaya aku tak boleh bunuh kau.” Lu Xier terus tembak peluru, tapi ia selalu sia-sia. Dia tembak semua peluru dalam pistol sekaligus. Jumpa yang peluru diorang tak boleh lukakan dia langsung, Ye Ju menyerang lebih tanpa rasa bersalah dan mendekati diorang langkah demi langkah.