Bab 27
Tengok kemunculan tiba-tiba orang tu, **Kailin** pun terkejut. Dia bangun, terus cakap, "**Su Nianli**, kau buat apa kat sini?"
"Cuba tanya laki kau yang baik hati tu, **Robert**." **Su Nianli** senyum, pandang **Kailin** dengan muka penuh bangga. "Sekarang kau dah boleh faham perasaan aku masa tu, **Kailin**. Aku dah cakap, aku akan balas balik seumur hidup aku!"
**Kailin** pandang **Robert**. "Korang kenal ke?"
**Robert** tak tahu apa **Su Nianli** nak buat, terus angguk tanpa sedar.
"Tak kisah pun. Yang penting, kau masih lagi tipu orang dengan muka polos macam tak bersalah!" **Su Nianli** pandang jijik. "Sayang betul lakonan kau masih teruk, penuh dengan lubang!"
"Apa maksud kau ni?" **Kailin** terkejut dengan tetamu tak diundang ni.
"Ini semua rancangan kau ke, kau suruh **Robert** cari orang mati untuk tanya?" **Su Nianli** pandang **Robert**, macam benci tengok dia lembik. "Kau senang sangat kena tipu. Dah kau nak siasat, biar fakta yang bercakap. Bila perasaan dah ambil alih, semua benda jadi tak bermakna."
**Robert** macam blur, "Mati? Maksud kau siapa?"
"**Mengmeng**! Dia dah mati!"
**Robert** dengan **Kailin** terkejut. **Kailin** tutup mulut, terus rebah kat lantai, panik gila. **Robert** menjerit tak percaya, "Tak mungkin! Dia baru je hantar kereta aku balik dua hari lepas!"
"Takde siapa tahu apa akan jadi lepas ni!" **Su Nianli** jeling **Kailin**. "Kau tak nak cakap apa-apa ke?"
"Aku tak tahu apa-apa. Kau nak aku cakap apa?"
"Cakap kau bunuh **Mimpi**! **Kailin**, berani buat tak berani bertanggungjawab?" **Su Nianli** mencangkung, pandang **Kailin** dengan mata menyala, percaya sangat dia pembunuh.
Badan **Kailin** menggigil, dia geleng kepala, "**Su Nian** dari kau punya darah, benda ni takde kena mengena dengan aku!"
"Ye ke?" **Su Nianli** tiba-tiba tarik lengan **Kailin**. Ada beberapa calar kat kulit putih dia, gelang yang dia pakai pun dah hilang.
"Mana gelang kau?"
"Hilang." Suara **Kailin** bergetar sikit.
"Kebetulan pulak," **Su Nianli** bangun, tepuk-tepuk habuk kat tangan. "Calar kat pergelangan tangan kau ni, dari mana?"
"Aku tak perlu jelaskan calar kat tangan ni kat kau." **Kailin** pandang **Su Nianli** dengan benci, lepas tu pusing kat **Robert**. "Kau pun tak percaya aku ke?"
**Robert** teragak-agak beberapa saat. Dia elak pandangan **Kailin**, terus cakap, "Sekarang **Mengmeng** dah mati, baik kita jelaskan semua. **Su Nian** pun tinggalkan dia untuk siasat."
"Takde apa nak cakap!" Muka **Kailin** tak tunjuk emosi. "Walaupun ada penjelasan, aku akan cakap kat polis, kau takde hak."
"**Kailin**, kalau kau jelaskan semua, semua akan ok, kenapa kau tak nak cakap? Atau..." **Robert** risau. Dia lebih rela **Kailin** curang daripada **Kailin** bunuh orang.
"Atau aku betul-betul bunuh orang?" **Kailin** pandang **Robert**. "Dulu aku ingat kau jujur, tapi aku tak sangka kau macam ni. **Robert**, bukan aku tak nak cakap, tapi sebab kau dah tuduh aku, apa pun penjelasan aku, semua tak bermakna."
"Sebab kau nak sangat cakap dengan polis, aku tolong kau." **Su Nianli** keluarkan kad polis dari poket dia, letak depan **Kailin** dengan **Robert**. Dia tanya dengan muka serius, "Sekarang, kau nak cakap ke?"