Bilik Siasatan

POV Erelah Saya cuma duduk diam kat sini dalam bilik penyiasatan sambil tengok lelaki depan saya yang aura dia sejuk dan pandang saya. Saya terkejut bila teringat macam mana dia hampir tikam saya tadi. Saya pejam mata dan menggigil dalam diri, lepas tu tarik nafas dalam-dalam. Itu bukan Damon. Damon takkan boleh sakiti saya. Saya pandang luka dia dan tempat dia bertanggungjawab kenapa dia cedera. Chai sepatutnya tikam saya tapi Damon keluar terus supaya saya tak kena. Saya genggam penumbuk dan gigit bibir bawah saya. "Maafkan saya." Damon dan saya cakap serentak jadi kami saling pandang. Mata dia sejuk tapi mata dia ikhlas. Saya telan air liur dan tunduk. "Kenapa awak minta maaf?" Kami saling tanya serentak jadi saya pandang dia lagi dan kali ni saya ketawa. Dia terkejut dan sorok dua tangan dia yang bergari. Dia tarik nafas dalam-dalam sebelum sandar balik kerusi dia. "Okay, awak cakap dulu," saya cakap. "Dah selesai, saya dah cakap apa yang saya nak cakap. Terpulang pada awak untuk jawab soalan saya." Dia cakap sejuk jadi saya cuma geleng kepala dan senyum kekok. "Saya minta maaf sangat..... sebab saya ingatkan awak gila dulu," saya cakap lembut lepas tu tunduk, senyap antara kami berdua jadi saya pandang dia yang tengok saya. Saya tak boleh baca reaksi dia sebab semua tu tersembunyi dalam renungan sejuk dia bagi saya sekarang. "M-maaf saya takutkan awak," saya tambah. "Saya tahu." Dia cakap sejuk jadi saya pandang dia. "Saya tahu saya takutkan awak sebab apa yang saya buat." Dia cakap sejuk, saya terus menggigil dan letak dua tangan saya atas meja depan kami. "Awak bukan orang yang buat benda tu, Damon. Dah jelas bagi saya semua yang awak tak boleh sakiti saya, yang Host badan tu ada niat nak sakiti saya dan bukan awak." Saya cakap sebab nak hentikan dia, saya juga terkejut tiba-tiba sebab saya dah beritahu dia yang saya dah tahu pasal Achaz dan Chai. "Siapa beritahu awak?" Dia tanya sejuk, saya telan air liur lepas tu tunduk dan pandang arah lain. " Havacco," saya jawab, saya pandang dia cuma pandang saya, saya nampak dia mengeluh lepas tu pandang arah lain. "Saya tak boleh salahkan awak kalau awak tinggalkan saya sebab apa yang awak dapat tahu." Dia cakap jadi saya berkerut dahi. "Okay, awak boleh keluar dari bilik ni. Tolong beritahu Gazer untuk bercakap dengan peguam saya supaya saya boleh dapat mental." Dia cakap sejuk dan tanpa emosi jadi saya berkerut dahi lagi. "Apa awak cakap?" Saya tanya jadi dia pandang saya dan angkat kening. "Awak dah pekak ke? Saya cakap bila awak keluar beritahu saya--" "Siapa cakap saya akan keluar dan menjauhkan diri dari awak?" Saya tanya marah lepas tu merenung. "Saya takut ya, sebab Host tiba-tiba keluar dari badan dan tiba-tiba ada fikiran nak sakiti saya, tapi benda tu tak bermakna saya akan rasa benda yang sama pasal awak. Saya takut dengan host awak tapi bukan awak, awak masih lagi seorang pembantu saya, sama ada awak setuju atau tidak dengan apa yang saya cakap akan jadi pembantu slash penolong saya, saya tak tahu, asalkan saya tak jauh dari awak." Saya cakap geram lepas tu pandang dia, saya tiba-tiba telan air liur bila tengok renungan dia pada saya, Dia nampak terkejut sebab apa yang saya cakap, jadi saya juga terkejut dan malu sebab apa yang saya cakap. Tiba-tiba saya pandang arah lain lepas tu telan air liur, kenapa saya cakap benda tu? "S-Satu lagi, latihan mental apa yang awak cakap? Awak tak boleh dipenjarakan secara mental, ia hanya untuk orang gila." Saya cakap lepas tu pandang dia, saya nampak senyuman dia jadi saya terkejut dan tiba-tiba takut sebab mungkin Damon dah tak depan saya. "Kenapa awak tak rancang untuk menjauhkan diri dari saya? Awak tak takut dengan saya yang Chai atau Achaz mungkin keluar?" Dia tanya sambil dia masih ada senyuman pelik di bibir dia, mata dia kekal sejuk pandang saya tapi pada masa tu saya boleh nampak dan saya boleh rasa dia gembira. "Saya tak tahu kenapa. Saya nak pergi berjalan jadi saya takkan jauh dari awak." Saya gagap lepas tu pandang dia dengan muka berkerut. "Awak cuma alihkan perbualan, apa maksud awak awak dipenjara mental? Gazer beritahu saya awak akan bebas." Saya beritahu dia, dia letak dua tangan dia yang bergari atas meja lepas tu tiba-tiba muka dia dekat dengan saya menyebabkan mata saya terbeliak dan terkejut dengan apa yang dia buat. Tiba-tiba mata dia mengecil ditutupi dengan renungan sejuk. "Kenapa awak gagap?" Dia tiba-tiba tanya jadi saya kesian kat dia lepas tu ketawa dengan soalan dia. "Kenapa awak dekat dengan saya macam tu?" Saya tanya, dia tak jawab, dia cuma pandang saya menyebabkan saya telan air liur lepas tu mengeluh. "Awak marah lagi, Damon?" Saya tanya, dia ketawa lepas tu sandar balik kerusi dia jadi saya boleh bernafas dengan mudah. "Awak perempuan yang cepat merajuk?" Dia tanya jadi saya pandang dia teruk lepas tu merenung. Tak ada apa yang masuk akal bagi lelaki ni untuk jawab. "Cepatlah Damon, saya tanya," saya cakap. "Saya tanya awak juga." Jawapan dia biasa jadi saya tutup mata kerana marah sangat. "Damon." Geram saya panggil nama dia. "Amin." dia akan usik saya jadi saya pandang dia teruk. "Apa? Apa? Bila awak boleh keluar?" Saya akan tanya. "Bergantung pada perjalanan mereka bila mereka lepaskan saya." Dia cakap jadi saya pandang dia. "Kenapa Gazer cakap awak boleh keluar nanti?" Saya akan tanya. "Saya tak tahu, itu keputusan dia." Dia jawab jadi saya lap muka saya sebab geram. Awak memang ahli falsafah, Damon! "Terpulang pada awak, saya tanya soalan yang baik." Geram saya cakap. "Saya jawab awak dengan baik." Dia cakap jadi saya pandang dia dengan jahat menyebabkan dia ketawa. "OHHHH menakutkan." Dia akan usik saya jadi saya sandar balik kerusi saya lepas tu silang tangan saya, saya bersedia nak cakap lagi bila pintu bilik penyiasatan terbuka dan seorang wanita berpakaian formal dimuntahkan. "Encik Hussein, Selamat petang. Saya Atty Ruth Fuertez, peguam awak. Kawan awak mengupah saya untuk uruskan kes awak." Ia cakap lepas tu pandang saya. "Maafkan saya, Puan, dengan segala hormat boleh tak awak tinggalkan kami dan bagi kami masa? Saya perlu bercakap secara peribadi dengan anak guam saya dan mula nyatakan beberapa nasihat undang-undang untuk kes dia," dia cakap jadi saya angguk lepas tu pandang Damon. "Saya pergi dulu," saya cakap lepas tu ambil beg saya ke tepi. "Saya harap hidung awak tak berdarah dengan bahasa Inggeris dia, jumpa," saya cakap selamat tinggal dan senyum pada peguam perempuan Damon, dan tinggalkan bilik penyiasatan. Bila saya keluar dari bilik tu saya angkat kening dan intai keluar tingkap, saya nampak yang wanita tu bercakap dengan Damon. "Maafkan saya puan bla bla bla, teka baju apa." Geram saya cakap lepas tu duduk di kerusi kosong.