Pembuli
Esoknya aku bangun awal untuk mula bersihkan Kebun awal-awal, kat situlah kita plan nak bersihkan hari ni. Ada lima kebun kat sini, kat Moonlight. Dua kat Utara, Satu kat Barat, satu kat Selatan dan satu kat pintu masuk Moonlight. Tak termasuk Kebun yang aku dengan Zero pergi hari tu.
Sebelum aku keluar, aku masak sarapan untuk kawan-kawan aku and tinggalkan nota yang aku nak mula bersihkan. Dulu aku selalu bangun awal sebab aku selalu keluar awal untuk pergi pasar and jual.
"Ms. Moon." Aku pusing tengok siapa yang panggil and nampak Pentadbir Utama berkerut dahi masa kami pusing depan pintu Bangunan Stelers.
"Selamat pagi." Aku tegur and senyum.
"Kenapa bangun awal sangat ni?" Dia tanya sambil berkerut, dia pun pandang penyapu dengan dustpan yang aku pegang.
"Aku bangun awal sangat supaya aku boleh bersihkan awal and habis awal." Aku cakap, hilang dah kerutan kat dahi dia.
"Mana kawan-kawan kau?" Dia tanya.
"Diorang masih tidur, diorang nampak penat semalam." Aku cakap and senyum. Dia angguk.
"Aku pergi dulu, Selamat hari." Aku cakap and hormat sebelum pusing, tapi aku pun terus bersemuka dengan admin. "Laksamana Besar." Aku panggil supaya dia betul-betul pandang aku. "Saya nak cakap sesuatu." Aku cakap and guna kuasa sebab aku tak tahu nak mula dari mana, aku nak cakap dengan dia and ni masa yang tepat tapi otak aku tak berfungsi.
"Kalau boleh tarik balik hukuman yang awak kenakan kat kawan-kawan saya, diorang tak salah and diorang terkejut je dengan apa yang jadi. Walaupun saya sorang je yang kena bersihkan seluruh Moonlight, saya akan buat." Aku cakap sebab tu dia berkerut.
"Kau ni hero ke sekarang?" Dia tanya, aku geleng kepala.
"Saya cuma fikirkan pasal perlawanan bulan depan, kalau kawan-kawan saya tak berlatih untuk perlawanan tu, Moonlight mesti kalah." Aku cakap, hilang terus kerutan kat dahi dia.
"Lagipun, diorang tak berapa pandai guna senjata diorang jadi saya harap awak tarik balik hukuman tu, kesian hari-hari berlalu kalau diorang tak boleh biasa." Aku cakap and hormat lepas tu pusing. Aku dah mula jalan ke arah kebun kat barat, ni priority aku sebab ni kebun Moonlight yang paling kecil. Perlu diingat yang ada pelajar-pelajar Cahaya Bulan yang dah bangun and bersenam.
Bila aku jumpa diorang, diorang mengelak dari aku seolah-olah aku bawa penyakit berjangkit, manakala yang lain macam tak ada apa-apa, normal je diorang nampak aku. Ada jugak yang tegur aku.
Bila aku sampai kat kebun aku terus buka hos and mula siram pokok. Tak macam Zero dengan aku, kebun yang aku siram sekarang ni cuma ada beberapa bunga tapi ia berwarna-warni and sihat. Ada jugak beberapa rama-rama kat sini and terbang atas bunga.
"Bencana bumi ada kat sini." Aku pandang orang yang cakap tapi bila aku pandang sekeliling ada orang tolak aku sampai aku duduk dalam lumpur. Aku pandang siapa yang buat tu and nampak sekumpulan perempuan, lima orang and yang jalan dengan aku dulu tu kawan sekolah aku masa aku sekolah dulu.
"Bencana bumi duduk atas lumpur dia sendiri." Diorang gelak, aku nak bangun tapi seorang perempuan tiba-tiba pijak aku, menyebabkan aku menggeliat kesakitan.
"Awww, tanah nak kena. Kau nak kami tolong ke?" Seorang tanya and pegang pipi aku kuat-kuat.
"Kau nak apa?" Aku tanya, satu tamparan kuat aku dapat dari pegang pipi aku.
"Awww, sakit ke? Satu lagi." Aku dapat satu lagi tamparan kuat sebelum diorang gigit muka aku dalam lumpur. Apa yang aku boleh fikir sekarang ialah jangan lawan diorang sebab aku tahu status aku kat sini, walaupun dunia terbalik sekalipun. Aku tetap kena pijak walaupun diorang kaya.
"Tanah tu elok? Tanah jiran kau elok?" Tanya perempuan yang pegang rambut aku sekarang. Aku hancur bila seorang perempuan tiba-tiba ambil hos and halakan kat aku.
"Boleh tak korang pergi sekarang, aku masih ada banyak nak buat--" Aku tak boleh sambung apa yang aku nak cakap lagi sebab diorang gigit aku dalam lumpur. Tak kira apa aku cakap, diorang tak dengar aku. Apa salah aku kat diorang.
"Ni yang kau akan ingat, hancur tanah." Seorang perempuan cakap lepas tu aku kena pijak.
"Orang macam kau masih miskin. Kau tak layak kat sini." Dia cakap and cuba nak pijak aku lagi. Aku jadi lemah sebab apa yang diorang buat, air mata aku asyik mengalir, tak kira apa aku hentikan, diorang tak berhenti.
Aku tengok diorang jalan dari aku sebab aku duduk kat sini dalam lumpur and pengsan sebab apa yang diorang dah buat. Aku kesian kat diri aku sendiri. Aku tak boleh nak pertahankan diri aku sendiri dari diorang. Yang walaupun aku lawan keadaan hidup aku takkan berubah yang aku cuma jadi mangsa pijak je.
"Moon..." Aku perlahan-lahan pusing kat orang yang panggil aku, air mata aku mengalir lagi bila aku nampak dia, kenapa kau datang Zero? Kenapa kau baru datang Zero? Bila aku perlukan kau dulu kau tak datang. Aku tengok dia duduk depan aku sambil dia pusing pandang aku sedih. Dia lap air mata aku dengan tangan dia, aku nampak yang ia dah kena lumpur jadi aku perlahan-lahan ambil tangan dia and lap.
"K-kulit kau tak sepatutnya kena lumpur....." Aku cakap menangis tapi dia terus tarik aku dekat dengan dia and peluk aku.
"Saya minta maaf." Dia bisik sambil dia peluk aku erat-erat. Air mata aku mengalir lagi.
"Saya Minta Maaf, saya lambat." Dia bisik lagi sambil dia peluk aku.