Kabanata 6

Binaba ni Jayce 'yung makina ng motor niya at sinundan 'yung babae na sa tingin niya kilala niya. Tahimik siyang naglakad. Alam kong siya 'yun, hindi ako pwedeng magkamali. Kaya naman lumaki si Jayce sa isang maliit na bayan, wala siyang ginawa kundi mag-aral. Hindi niya naranasan 'yung maglaro sa labas o makipag-interact sa ibang mga bata. Sobrang pangit ng pagkabata niya, dahil sa impluwensya ng pamilya niya. Ang gusto lang ng tatay niya, 'yung kaibigan niya ay makakonekta sa kompanya. Palagi niyang kinukwestiyon 'yung mga gusto ko kahit noon pa man. Ang pinakamasamang pagpapalaki kailanman, noong nasa junior days ako nagbago ang lahat nang makilala ko ang isang babae na hindi sinasadya. Actually, binago ako ng babaeng 'yun ng sobra, tinulungan niya akong maranasan minsan sa buhay ko, 'yung malaya sa mga sermon ni tatay. Sa kanyang patuloy na pagsunod sa babae, nakarating siya sa palengke. Isang shortcut na ruta para makapunta rito. Sa sandaling 'yun, nawala siya sa paningin ng babae at sinubukang hanapin siya sa karamihan. Kaya naman nagmadali siya para lang makahabol. Galit na galit si Jayce nang mawala siya sa paningin niya, kaya naman wala siyang ginawa kundi bumili ng bulaklak para ibigay sa kanyang magiging fiancée. "Magkikita rin tayo." Puno si Jayce ng pagpupursigi na hanapin siya. Sa bagay na 'yun, ang oras na nagpasya siyang ibalik ang kanyang motor, sa kanyang paglalakad nakita niya ang isang flower shop sa gitna ng mga kalye. Halos walang mga mamimili rito kaya naman nagpasya na lang siyang bumili para hindi siya mahirapan sa paghahanap nito. Habang kumakatok siya sa pinto, parang walang mga tao o staff na makikita niya sa labas. Hinawakan niya ang doorknob at binuksan ito. "Hello?!" Maingat niyang sinarado muli ang pinto. Maraming uri ng bulaklak ang lumitaw sa kanya. Ang ilan sa kanila ay tulips, rosas, sunflower, at marami pa. Ang ilan sa kanila ay nasa plorera, nasa paso at ang ilan ay nakaayos at naka-organisa sa istilo ng bouquet. Habang naghahanap sa may-ari ng shop, sinimulan ni Jayce na maghanap ng isang perpektong bulaklak na ibibigay niya kay Aubrey. Inobserbahan niya ang bulaklak, at bawat isa sa kanila ay may kahulugan na nakasaad sa isang kard na nakakabit dito. 'Bawat sikat ng araw. Nakita ko ang pag-asa noong tumingin ako sa 'yo." Tahimik na nagbasa si Jayce at nailabas din. Patuloy siyang naglakad sa bawat sulok ng shop, at huminto siya nang may nakita siya. Isang malaking orasan at namangha siya sa kondisyon ng isang daang taong gulang na bagay. Interesado rin si Jayce sa ganda ng mga orasan lalo na ang suot niya. Ang orasan ng isang espesyal na babae. 'Wow." Tiningnan niya ang orasan, bawat sulok at detalye nito. "May hinahanap ka ba sir?" Tanong sa kanya ng ginang. "Ha?!" Nagulat si Jayce nang may kausap sa likod niya. Agad itong lumingon sa kanya. "Pasensya na, hindi ko napansin agad." Sabi niya "Hindi, okay lang. Mukhang may maganda kang mata, sir." Pinuri siya ng may-ari ng shop. "Ahhh!" Ngumisi si Jayce. 'Parang marami kang alam pagdating sa mga orasan." "Hindi, hindi pa. Nagulat lang ako sa kondisyon nito. Ang orasan na ito ay itinayo noong ika-18 daan, 'di ba?" "Oo sir, galing sa aking mga ninuno. At ang orasan na ito ay espesyal na espesyal sa amin. Nagbibigay ito ng suwerte at kaligtasan. Kaya naman pinapanatili namin ito para sa bawat henerasyon na ipinagkakaloob nito sa amin." Namangha si Jayce sa kuwento habang sumasabay. "At sir, napapansin kita kanina pa, parang nahihirapan ka sa pagpili ng bulaklak, matutulungan ba kita sa pagpili?" Mabait siyang tinanong ng may-ari. Ngumiti si Jayce at pagkatapos ay humingi ng tulong sa paghahanap nito. "Magaling, hindi ko itatanggi iyon." "Kanino mo ibibigay? Asawa, girlfriend, o nanay?" Tiningnan siya ng may-ari. Huminto si Jayce at nag-alinlangan kung ano ang sasabihin sa kanya. Hindi pa rin siya lubos na kumbinsido sa kasalang ito. Habang tinitingnan niya ang kanyang relo at tiningnan ang oras. Halos isang oras na, baka pumunta na ang pamilya ko sa Hanson Villa bago ako. "Sir? Okay ka lang? Sino ang espesyal na babae na binibigyan mo ng bulaklak?" Nag-aalalang tanong sa kanya ng may-ari. "Ahh, sorry, mali ko. Sa fiancée ko, para sa kanya ang bulaklak, at hindi ko alam kung anong uri ang gusto niya at hindi ako magaling sa pagpili ng ibibigay sa kanya." Kinamot ni Jayce ang kanyang ulo at tumawa. "Oh, naiintindihan ko, mahirap iyon. Mayroon ka bang mga larawan ng iyong fiancée?" "Teka, sa tingin ko dala ko ang larawan." Kinukuha ni Jayce ang larawan sa kanyang jacket. Inilagay niya ang kanyang mga kamay sa bawat bulsa ng kanyang damit, habang kinukuha niya ito. Ibinigay niya ang larawan at agad itong tiningnan ng may-ari. Sinubukan ng may-ari ng shop na alamin kung anong uri ng bulaklak ang maaaring ibigay sa kanya. "Ano sa tingin mo ang magugustuhan niya?" Tumahimik ang may-ari ng shop at patuloy na inoobserbahan ang larawan. "Matagal na akong nagbebenta ng bulaklak at marami na akong nakita, mga taong naghahanap ng isang bagay na maaaring ibigay o i-alok sa kanila. Ang bulaklak ay isang simpleng paraan upang ipahayag ang pasasalamat, pagmamahal, at kung minsan ay sumpa." "Ha?" Ngumiti ako ng may-ari. "Sa tingin ko alam ko ang gusto ni Binibini?" "Aubrey Hanson." Lumakad siya sa sulok at nakita ang begonia. Sinundan siya ni Jayce, at hindi nagtataka kung bakit o ang kahulugan ng bulaklak. Inayos niya ang bulaklak, at isa siyang dalubhasang tao. Ang istilo ng paggawa ng bouquet, at pagkalipas ng ilang minuto natapos siya. "Sana, pahalagahan niya ang bulaklak." "Sana nga. Maraming salamat, mister?" 'Henry, pwede mo akong tawaging Henry. Kung kailangan mo ng anuman o sinusubukan mong alamin kung ano ang pinakamagandang regalo, bumalik ka lang at palaging bukas ang serbisyo ko sa mga taong katulad mo." Mabait na sabi ng may-ari. Ngumiti si Jayce at agad na binayaran ang bulaklak na kanyang binili. Iniwan niya ang shop at bumalik sa kung saan nakaparada ang kanyang motorsiklo. "Sana, ang taong makakatanggap ng bulaklak ay may malalim na pang-unawa at hindi padalos-dalos sa pagkilos." Isinara ng may-ari ang kurtina ng shop at bumalik kasama ang kanyang mga personal na bagay na gagawin. Tiningnan ni Jayce ang bulaklak na may blangkong isip at patuloy na nagmaneho sa Hanson Villa.