Bab 11 Pelajar Pindahan Rupa-rupanya Vampir
“Kawan-kawan, hari ini… ada budak pindahan dalam kelas kita.” Cikgu tu cakap. “Masuk!” Cikgu tu jerit kat budak-budak kat pintu.
“Nama aku Feng Yunhan.” Yun Han ni orang Cina. Lepas dia habis cakap, dia jalan selamba ke arah Bulan Darah. “Aku boleh duduk.” Masa ni, Yun Han pandang Bulan Darah dengan pandangan macam nak kena penumbuk.
“Tak kisah!” Bulan Darah tak berminat nak cakap. Patutnya aku tak berminat. Tengok mata dia pandang Bulan Darah, nasib baik perangai Bulan Darah baik, kalau tak… Bulan Darah memang akan bagi penumbuk kat muka hensem dia.
“Macam ada personaliti.” Yun Han cakap dengan suara yang dia je boleh dengar, sayang… siapa Bulan Darah! Bulan Darah, of course, dengar apa dia cakap, tapi buat-buat tak dengar.
“Er… Yun Han ni orang Cina, jadi korang semua kena baik-baiklah lepas ni.” Cikgu tu tak sangka Yun Han akan habis sebut nama dia dengan cool terus pusing dan blah.
“Cina. Rupanya ada orang hensem macam tu kat China…” “Ya… cool gila…” “Kenapa kelas kita bertuah sangat? Dua mamat hensem dan seorang minah cun!” Budak-budak gila lelaki dah mula bising… kenapa cikgu tak marah diorang? Sebab… cikgu dah hilang.
“Hello, nama aku Bulan Darah & # 12539; Grim.” Bulan Darah sangat sopan buat pengenalan diri, dia selalu rasa orang Cina yang macam raja ni memang bukan calang-calang, dan… dia boleh rasa yang orang Cina ni macam familiar.
“Macam kau salah bagi pengenalan diri.” Yun Han cakap dengan cool.
“Hmm? Takde.” Bulan Darah macam gelabah cakap, boleh dikatakan statement ni macam petanda… tapi, aku dengan dia kenal tak sampai sejam, macam mana dia tahu siapa aku!
“Okay, aku bagi tahu kau… Leon Bulan Darah Joe Lisman, vampire darah tulen Inggeris.” Yun Han bisik kat telinga Bulan Darah.
“Erm… kau siapa…?!” Bulan Darah terus panik, dia memang tahu identiti aku? Adakah dia pemburu vampire? Tak mungkin, tak mungkin!
“Aku? Kau akan tahu…” Yun Han cakap dan pergi kat Philly, yang asyik tenung dia dengan mata macam nak makan orang. “Philly. Tak elok tenung orang macam tu!” Yun Han pergi kat sebelah Philly dan cakap perlahan.
“Macam mana kau… tahu nama aku?” Philly cakap macam tak percaya, lagipun, dia belum kenalkan diri lagi!
“Aku tahu kau vampire.” Ayat ni pun dia cakap kat telinga Philly.
“Oh. Takde hal.” Philly jelas tak gelabah macam Bulan Darah, dan dia cakap dengan tenang.
“Oh… kau kuat. Lebih tenang dari Bulan Darah.” Yun Han habis cakap, ke arah Bulan Darah yang dah lama pandang Philly dan Yun Han tersenyum sinis, ketawa dan terus blah. Yun Han tak ketawa bila ada ramai budak-budak gila lelaki menjerit, senyuman ni… seluruh kelas cuma ada jeritan budak-budak gila lelaki! Sampai atap pun nak terangkat.
“Abang… kau tahu dia tu siapa?” Bulan Darah tanya, pergi kat meja Philly.
Walaupun aku tak tahu dia tu siapa, aku patut boleh siasat dengan rasa familiar Bulan Darah.
“Balik nanti tanya Wang, sekarang ni bagus buat masa lapang…” Philly cakap, dan bawa Bulan Darah pergi ke tempat letak kereta sekolah. Philly dan Bulan Darah terus berdesup pergi.
Istana--
“Wang!” Sebaik sahaja Philly dan Bulan Darah masuk pintu, diorang nampak Wang dan seorang lelaki duduk kat ruang tamu.
“Korang dah balik. Tepat pada masanya untuk aku kenalkan korang pada seseorang.” Bila Wang habis cakap, dia pusing belakang ke arah Philly dan Bulan Darah pada diorang.
“Macam mana boleh jadi kau!” Bulan Darah dan Philly cakap serentak, ya… orang tu adalah Feng Yunhan!
“Jumpa lagi.” Yun Han senyum sinis lagi…
“Korang kenal antara satu sama lain!” Wang pandang diorang dengan ragu-ragu…
“Wang, kami balik nak tanya kau siapa dia!” Bulan Darah cakap, mendahului Philly.
“Aku tak tahu sangat. Aku bagi tahu korang… dia ni vampire Cina… ketua vampire Cina.” Wang cakap yang pengenalan ni hampir buat Philly dan Bulan Darah mati terkejut… Ada vampire kat China! Aku ingatkan cuma ada pemburu vampire je kat China!
“Jangan terkejut, tak ramai vampire kat China… terutama yang paling sedikit darah tulen… cuma tiga.” Yun Han macam nampak terkejut diorang, jawab untuk diorang.
“Tiga mana? Mesti ada kau kan!” Bulan Darah macam berminat dengan vampire Cina. Aku tak boleh buat apa… Dia suka makanan Cina paling banyak, dan dia dekat dengan Yun Han. Mungkin dia boleh makan lebih banyak makanan lepas ni.
“Dan ayah aku dan mak aku.” Yun Han jawab soalan bodoh ni. Betul. Tahu yang Yun Han darah tulen… Mesti cuma darah tulen boleh dilahirkan.
“Ah. Maaf… macam bodoh je aku tanya.” Bulan Darah baru sedar betapa bodohnya soalan dia tanya.
“Takde apa…” Yun Han faham cakap.
“Abang… aku akhirnya tahu macam mana rasa familiar tu. Rupanya… dia familiar vampire!” Bulan Darah cakap dengan gembira.
“Ya… aku pun cakap kat mana datangnya rasa familiar tu.” Philly jawab, juga.
“Korang satu kelas ke?” Wang macam tak tahu yang Yun Han masuk sekolah manusia.
“Hmm…” Yun Han hmm a.
“Oh, my God. Korang… satu kelas dengan diorang?!” Wang menjerit terkejut, tapi … Philly dan Bulan Darah lagi pelik … kenapa tak boleh? Diorang bertiga nampak saiz yang sama!
“Kenapa tak boleh?” Bulan Darah tanya soalan.
“Okay… aku bagi tahu korang… dia 1000 tahun.” Wang keluarkan angka yang menakjubkan, yang akan buat Philly dan Bulan Darah menjerit.
“Ah. 1000 tahun!” Philly dan Bulan Darah menjerit serentak.
“Okay… takde la teruk sangat, kan?” Yun Han dah pegang dah dahi dia.
“Ada la teruknya! 1000 tahun! Ya Tuhan.” Bulan Darah memang terkejut sangat, tak macam Philly, yang tenang sikit lepas terkejut.
“Jangan excited sangat.” Yun Han cuba kawal Bulan Darah.
“Boleh tak aku tak teruja? 1000 tahun… Ya Tuhan, memang astronomi untuk aku.” Bulan Darah macam kebudak-budakan cakap, jugak … untuk dia memang astronomi, Bulan Darah cuma lebih dari 100 tahun. Dan Philly. Aku cuma lebih 200 tahun.
“Hehe…” Yun Han, Wang dan Philly ketawa pada masa yang sama… sebab… diorang memang tak terkata.
“Aku nak pergi bilik untuk meeting tenang dulu. Sia-sia, korang cakaplah perlahan-lahan.” Bulan Darah pun rasa dia terkejut sangat, jadi dia pilih untuk balik ke bilik dia dengan tenang.
Bilik tidur Bulan Darah--
“Er… Ya Tuhan… Aku tak percaya… dia 1,000 tahun! Dan dia vampire Cina… Ya Tuhan… dia boleh sebaris dengan nenek moyang aku. Lepas tu ayah dia… bukan… lagi besar! Oh, my God. Oh, my God.” Bulan Darah mula menjerit sebaik je dia balik bilik… Nasib baik, kesan penebat bunyi bilik tu sangat bagus, kalau tak seluruh istana akan pekak…
“Tenang… tenang… aduh. Macam mana nak tenang… 1000 tahun?” Bulan Darah memang buat orang rasa dia gila. “1000 tahun… Wang cuma 860 tahun! Dia lagi besar dari Wang!” Bulan Darah memang tak boleh nak tenang lagi…
“Puteri…” Lepas tu Zhang Ma masuk dan bawa secawan puding mangga.
“Zhang Ma?” Sebenarnya, aku tak panggil Zhang Ma. Ia menjerit puding mangga.
“Makanlah.” Zhang Ma sebenarnya bertindak atas arahan dan bawa puding mangga…
“Zhang Ma, kau memang terbaik.” Bulan Darah lompat dari katil dan peluk Zhang Ma erat, yang buat Zhang Ma hampir tak bernafas.
“Whoo… Aku hampir mati.” Zhang Ma termengah-mengah di udara.
“Aku minta maaf.” Bulan Darah cakap sambil makan puding.
“Jangan cakap sambil makan!” Zhang Ma didik. Lepas dengar cakap Zhang Ma… Bulan Darah angguk terus… Ini memang akan tenang. Nampaknya cuma makanan boleh tenangkan Bulan Darah.
Dan kat bawah Philly, Wang dan Yun Han akhirnya boleh berborak macam biasa… Diorang hampir takut sebab bunyi ngauman singa Bulan Darah tadi… Ya Tuhan… Ngauman singa Bulan Darah memang hebat. Walaupun dinding penebat bunyi yang bagus pun takde kesan! Nasib baik … Philly baru suruh Zhang Ma bawa secawan puding untuk Bulan Darah … kalau tak. Memang susah nak bayangkan akibatnya!