Bab 26 Pergi ke China
Musim luruh kat Britain, musim luruh kat Britain lagi sejuk daripada musim luruh kat negara lain. Orang kat jalan pakai baju tebal, hidup macam cacing kepanasan, hidung diorang tinggi merah sebab sejuk, pastu diorang sedut hidung diorang selalu... Tapi, walaupun macam tu, diorang tak boleh padam semangat Bulan Darah. Ye, kita nak, dan Bulan Darah teruja gila... Pasal kenapa benda ni tiba-tiba jadi, semua bermula minggu lepas...
Awal pagi lagi, aku nampak Bulan Darah bagi makan kat kucing. Ye, Doudou dah bawak balik. Walaupun Philly tengok Doudou setiap kali macam tengok penyakit, dia cuma boleh buat tak tahu. Yelah, Bulan Darah yang suruh Raja setuju bagi Doudou datang istana. Mestilah dia tak nak buat Bulan Darah sedih. Tengok kucing tu happy semacam, aku pun rasa best jugak, tapi aku memang tak boleh adapt dengan cuaca kat Britain. Bukan negara yang sesuai langsung untuk hidup. Lepas fikir, aku rasa China best... Pastu aku tiba-tiba teringat Bulan Darah nak sangat, so aku bincang dengan dia. Mesti la kita nak pergi jugak, so kita decide nak buat trick sikit...
Sebenarnya, strategi dia simple je. Sebab aku ada hubungan dengan Raja, rancangan ni senang je berjalan. Aku pergi tipu Wang yang aku baru sampai dan memang tak adapt langsung dengan perubahan cuaca kat England. So, aku nak pergi tempat lain untuk harungi musim sejuk ni. Wang tanya aku ada fikir ke tak. Memandangkan dia cakap macam tu, aku kena cakap ye lah. Pastu aku cakap yang sunyi sangat kalau aku pergi sorang. Aku nak keluarga korang teman aku. Wang tak ada pilihan, so dia setuju, so kita pun mulakan perjalanan dengan happy.
"Apa, maksudnya korang mainkan kitorang?!" Wang tiba-tiba jerit kat aku... Aku takkan cerita plan ni kalau aku tau dia akan balas macam ni. Sekarang dah jadi macam ni... Telinga aku dah nak pekak. Pasal teruja sangat, aku ingatkan dia tau plan ni sebelum dia setuju, tapi aku tak sangka dia perasan langsung pasal masalah ni! Pastu Wang dengan marah baling beg dia kat tanah, pakai cermin mata hitam dan jalan pergi ke ruang menunggu. Dan sebelum aku sempat fikir apa yang jadi, bucu beg dia dah kena betis aku. Memang aku marah sangat dan baling beg aku kat tanah. Aku kejar Philly, tinggalkan Philly yang belum sedar lagi. Philly nampak keadaan ni dan dengan marah baling beg dia kat tanah. Dia pusing kat pelayan dan cakap, "Bawak benda ni ke udara!" Pastu aku lari ke ruang menunggu. Pelayan tu pun marah jugak, tapi dia tak boleh marah kat orang lain, dan tak boleh baling beg kat tanah. Dia kena senyap-senyap bawak beg atas troli dan tolak pergi.
Bila Philly sampai kat ruang menunggu, dia nampak Bulan Darah berlari sana sini. Last-last, dia terlanggar Philly tanpa perasan. "Bro, lepaskan aku cepat, atau aku kena bunuh dengan Raja!" Bulan Darah nampak Philly tiba-tiba rasa harapan, tapi... Philly pegang tangan Bulan Darah kuat-kuat, dan senyum dengan muka macam ada hutang, dan Bulan Darah tau dia dah mati. "Bulan Darah, kau tau tak apa kau dah buat?"
"Apa yang apa, bukan tipu korang je ke?!" Macam tu, kau hilang daging ke apa? Bulan Darah cuba lepaskan diri dari pelukan Philip, tapi Philip masih cuba menahan dia. Bulan Darah gigit gigi dan tendang betis Philip. Philip lepaskan, dan Bulan Darah lari, tapi kena tangkap basah dengan Raja yang datang kejar dia... Ni bagus, mati! Bila Philip nampak keadaan ni, dia pergi dan pegang lengan Bulan Darah. Pastu dia senyum dengan muka selamba.
"Kau buat apa? Aku tak buat sorang. Roland pun bertanggungjawab jugak. Kenapa kau pandang aku je?" Jangan macam tu, Luo Lan pun bertanggungjawab, kenapa tak kejar Luo Lan, cuma pandang aku je buat apa! Bulan Darah pandang dengan marah kat Luo Lan yang duduk kat kerusi malas, dalam hati dah lama maki Luo Lan habis-habisan.
"Hello buli Bai, lagi pun, orang lain Luo Lan tetamu, tapi jugak VIP super VIP, macam mana kita berani buli orang lain?!" Philly terangkan kat Bulan Darah, of course, Bulan Darah memang tak puas hati dengan penjelasan macam tu, dan nampak Bulan Darah serta merta kat sebelah Luo Lan. Mestilah aku tak takut. Aku dah jangka budak ni macam ni.
"Kenapa, bukan ke ni Bulan Darah?" Suara lelaki kedengaran, dan Bulan Darah pusing kepala dia bila dia dengar, tapi dia nampak kawan yang dia tak jumpa lama, Liu. Diorang tak jumpa sejak insiden Malam Min Xiang. Liu dah lama berhenti sekolah, so dia tak jumpa kat sekolah... "Kenapa kau ada kat sini?"
"Yo, Wang, Philly... sayang, kenapa aku tak boleh ada kat sini?" Liu tegur Raja dan Philip, pastu jawab soalan Bulan Darah, dan dekat dengan Bulan Darah langkah demi langkah. Of course aku tau Liu ignore aku. Maybe dia fikir aku penumpang lain, haha.
"Kalau kau serius, kau akan mati!" Bulan Darah terus duduk, main PSP sendiri, dan pastu dia tak cakap. Dia memang tak ada minda nak bercakap. Dia tak boleh cakap lama kalau dia teruja. Dia cepat-cepat main game dan bertenang...
"Lama tak jumpa, Liu. Kenapa, kau nak jugak ke?" Raja dan Philip pun datang kat Liu, senyum mesra. Macam perasaan kawan lama yang tak jumpa bertahun-tahun tiba-tiba jumpa satu hari. Of course, aku tak peduli diorang, dan main PSP dengan Bulan Darah. Diorang berbual sesama sendiri... "By the way, aku nak kenalkan. Ni magik dari dunia magik, Luo Lan."
"Hello!" Tanpa pandang Liu, aku jawab yang semua aku boleh fikir sekarang adalah Super Mary! "Well, Luo Lan, ni Lewis Lom." Raja Hantu ah, tak hairan la bawak luar biasa ah, tapi dan aku tak ada kena mengena dengan dia, aku sekarang cuma fikir Mary boleh lepas ah!
Liu nampak Luo Lan tak kisah nak ambil peduli dia, so dia tak cakap apa-apa. Lima orang duduk kat ruang menunggu, main dan berbual, dan tunggu sampai tiba masa... diorang pergi ke gate tiket masing-masing, dan pastu naik kapal terbang. Tiba-tiba teringat yang Liu tak pergi ke Jepun, tapi apa kena mengena dengan aku? Ha ha.
Bulan Darah dah dalam keadaan teruja sejak semalam, dan akhirnya naik kapal terbang. Dia penat sangat dan tertidur bila dia sentuh sandaran. Yelah, dia teruja sepanjang malam dan tak tidur semalam, dan dia memang mengantuk masa ni. Duduk dengan Bulan Darah adalah Philly, sebenarnya, patutnya aku... tapi apa benda yang sial Philly cakap yang dia abang Bulan Darah, duduk sama-sama senang nak jaga Bulan Darah, aku rasa dia main-main dan cemburu! So aku bagi dia tempat duduk tanpa cakap apa-apa. Apa-apa pun, tempat duduk untuk empat orang cuma depan dan belakang. Wang dan aku duduk kat depan, Philip dan Bulan Darah duduk kat belakang.
Bila kita sampai China, Bulan Darah baru je bangun. Diorang sekarang kat Shanghai, tempat paling maju kat China... Lepas Bulan Darah ambil beg dia, dia lari keluar dari airport dan tengok kemajuan Shanghai. Bulan Darah kena kagum dari hati yang China tak teruk pun dari Britain. Tengok je Shanghai ni... dan ibu kota British.
Macam ni, perjalanan keluarga Bulan Darah ke China bermula secara rasmi!