Bab 113 Kekecewaan, Kesedihan

Ou Jiaman terkejut beruk bila suara dingin tiba-tiba menyapa dari belakang dia. "Huo an, nanti saya *contact* awak balik. Awak sibuk dulu." Lepas cakap ayat tu, Ou Jiaman matikan telefon, dan pusing perlahan. Mata bintang dia bergelora dengan cahaya marah. "Awak tahu tak, perangai bodoh awak tadi tu boleh sakitkan hati anak awak?" Qing Yuxuan memang betul-betul marah. Suara dingin tu kedengaran lagi. Kali ni, suara tu lagi dingin dari tadi. Dengar tuduhan Qing Yuxuan, muka kecil Ou Jiaman pun penuh dengan marah. "Dalam dunia ni, awak yang paling tak layak cakap ayat ni. Jangan lupa, saya yang bawa anak ni ke dunia. Awak takkan pernah faham macam mana dia membesar, dan berapa banyak usaha saya dah curahkan." Ou Jiaman marah-marah. Mata hitam Qing Yuxuan gelap dan tenang, memancarkan pandangan dingin yang tebal. "Tengok betul-betul." Dia terus bagi laporan ujian yang doktor bagi tadi kat dia, dan jatuh depan Ou Jiaman. Kening Ou Jiaman berkerut sikit, dan dia ambil laporan ujian tu. Bila dia tengok keputusan ujian kat situ, muka dia terus berubah. "Tak... tak mungkin. Huo an takkan buat macam ni kat Beckham. Dia selalu sayang Beckham macam anak dia sendiri." Ou Jiaman tak nak terima kenyataan yang kejam ni. "Macam anak dia sendiri?" Qing Yuxuan berdehem dingin. "Dalam mata awak, dia sayang sangat kat Beckham, tapi dalam hati dia, apa yang dia nak dari awal sampai akhir adalah awak. Dia cuma nak dapatkan awak dengan kawal Beckham. Ou Jiaman, saya selalu ingat awak ni perempuan yang bijak. Sekarang saya nampak yang awak... bodoh sangat." Qing Yuxuan sindir dengan dingin. "Saya..." Ou Jiaman rasa macam nak pengsan. Huo an, betul ke awak lelaki macam tu? "Saya... saya keluar kejap." Dengan ayat tu, dia cepat-cepat keluar dari wad. Tengok belakang Ou Jiaman yang lari keluar, Qing Yuxuan mengeluh dan gosok dahi dia yang sakit dengan tangan besar dia yang uratnya timbul. Dia naif ke, atau lakonan Huo an terlalu pandai? Qing Yuxuan telefon Jiannan. "Hantar orang untuk lindungi dia." ... Ou Jiaman, yang lari keluar dari hospital, terus tahan teksi dan pergi ke hospital tempat Huo an secepat mungkin. Huo an, yang terputus panggilan telefon dengan Ou Jiaman separuh jalan, tengah fikir nak telefon dia balik ke tak, bila Ou Jiaman serbu masuk pejabat dia. "Cepatnya datang ambil ubat?" Muka Huo an terkejut, tapi bila dia tengok pipi Ou Jiaman yang cantik, mata dia masih penuh dengan kelembutan. Ou Jiaman, yang tak pernah ragu dengan perangai Huo an, masih tak pilih untuk tanya terus. Dia terus pergi kat Huo an. Depan mata Ou Jiaman yang tengok dia terus-terang, Huo an rasa macam ada sesuatu yang tak kena. "Kenapa? Qing Yuxuan saja nak susahkan awak lagi ke? Dia tak bagi awak hantar anak awak kat saya ke? Dah lama dah. Dia buat semua ni sengaja. Dalam hati dia, tak ada langsung Beckham, kalau tak, dia takkan paksa ambil Beckham dari saya." Bila sebut pasal Qing Yuxuan, Huo an ada sikit maksud jahat dalam mata dia. Walaupun cuma sekelip mata, Ou Jiaman masih dapat tangkap dengan jelas. Betul ke... Macam yang Qing Yuxuan cakap, tujuan Huo an tak pernah sesimple tu? Betul ke awak bodoh sampai kena main dengan dia? Walaupun tak nak percaya, laporan ujian dadah Qing Yuxuan dan reaksi Huo an buat Ou Jiaman curiga. Ou Jiaman diam je sepanjang masa, buat Huo an lama-lama rasa tak selesa. "Lama, kenapa ni? Awak cakaplah." Ambil masa yang lama untuk Ou Jiaman, sebelum dia basahkan bibir merah dia dengan ringan dan nampak tenang. Dia tanya, "Ubat yang awak bagi Beckham tu ada kesan sampingan tak? Saya risau sikit dia terlalu muda untuk tanggung kesan yang mungkin ada." Ou Jiaman tanya dengan selamba, tapi mata bintang dia yang bersinar macam kaca berwarna dah kunci kat badan Huo an. Bila dia tangkap riak bersalah dalam mata Huo an, jantung dia berdebar. "Ada?" Ou Jiaman tanya lagi, kali ni suara dia bercampur dengan sikit rasa risau. "Tak ada." Bawah dua soalan Ou Jiaman, Huo an terlepas cakap, tapi mata bersalah dia dah khianat dia. Ketenangan Ou Jiaman buat Huo an rasa ada sesuatu yang tak kena. Dia dah jumpa sesuatu ke? Tak mungkin, dadah diserap dengan cepat, sampai kalau nak keluarkan bahan dadah pun, bukan sesuatu yang doktor biasa boleh buat. Huo an fikir sampai sini, diam-diam lega. "Lama, kalau tak, kita rayu kat Qing Yuxuan. Mungkin dia setuju nak bagi Beckham datang jumpa saya demi hubungan darah dengan Beckham." Huo an cakap dengan lembut. "Tak, tak." Ou Jiaman suara dia jadi pucat, nada yang lemah, buat Huo an terkejut dalam hati. "Lama, kenapa dengan awak ni? Awak risau pasal Beckham ke sampai *mood* awak tak baik? Percaya kat saya, ubat yang saya bagi Beckham memang boleh kawal penyakit dia, dan awak pun nampak kan kesannya?" Huo an, yang terdesak nak buktikan diri dia, tak perasan kekecewaan dalam mata Ou Jiaman. "Lama, awak cakap? Awak tak sihat ke?" Saya tak dapat apa-apa respon dari Ou Jiaman. Huo an cemas. Dia cepat-cepat hulur tangan dan nak sentuh dahi Ou Jiaman untuk pastikan dia demam ke tak, tapi... Sebelum tangan dia sentuh kulit Ou Jiaman seinci pun, dia dah ambil langkah besar ke belakang dan nampak tak peduli. Reaksi macam ni, buat muka Huo an tunjuk sikit panik. "Kenapa awak tak cakap yang ubat yang awak bagi Beckham tu akan ada ketagihan yang serius? Sekali anak tu makan banyak sangat, tak ada jalan nak keluar lepas ni? Kenapa awak tak cakap yang ubat tu tak buat ujian klinikal yang terperinci?" Satu masalah lepas satu masalah, macam kilat dari langit, teruk belah Huo an. Sentuh mata phoenix Ou Jiaman dengan soalan dingin, muka Huo an bersalah. "Saya..." Lepas ambil beberapa nafas dalam-dalam berturut-turut, Huo an baru kawal *mood* dia. "Lama, awak patut tahu yang mana-mana ubat pun akan ada kesan sampingan tertentu. Lagipun, ubat ni mainkan peranan yang sangat bagus dalam penyakit Beckham, dan saya boleh jamin yang selagi Beckham perlukan ubat, saya memang boleh dapatkan." Huo an janji dengan cemas. Ou Jiaman geleng kepala. "Tak, saya percaya Qing Yuxuan akan bagi Beckham rawatan yang terbaik." Lepas Ou Jiaman habis cakap ayat ni, dia terus letak laporan ujian dadah kat Huo an. "Huo an, awak doktor dan pakcik yang Beckham suka sangat, tapi... tapi sekali ubat macam ni diambil lama-lama, dia cuma akan percepatkan penyakit dia. Saya betul-betul kecewa." Ou Jiaman MoMo tolak tangan Huo an dan cepat-cepat jalan ke pintu. "Ni palsu? Qing Yuxuan sengaja nak perangkap saya. Lama, awak kena percaya saya." Huo an jerit dengan cemas. "Palsu?" Bibir merah Ou Jiaman senyum sinis sikit. "Dari awal sampai akhir, awak tak baca pun kandungan kat atas, dan awak dah yakin yang ia palsu. Huo an, saya betul-betul kecewa dengan awak. Kita jangan *contact* buat masa sekarang." Tengok Ou Jiaman, yang tak pandang belakang dan pergi tak peduli halangan dia, penumbuk Huo an hentam dinding dengan kuat, dan mata marah dia ada sikit lagi kejam. ... Ou Jiaman, yang keluar dari hospital, dalam *mood* yang susah dan jalan tanpa hala tuju kat jalan. Sampai ada beberapa lelaki yang lalu depan dia, Ou Jiaman keluar dari fikiran dia dan mata cantik dia imbas sekeliling. Nampak persekitaran yang pelik, kening cantik dia berkerut rapat. Tempat apa ni? Siapa diorang ni? "Awak nak apa?" Beberapa lelaki keliling dia, dan Ou Jiaman terkejut.