Bab 114 Wanita, anda boleh fokus padanya lagi

Beberapa lelaki tak cakap, tapi diorang asyik keliling Ou Jiaman je. Lepas lama, salah seorang lelaki tu bersuara: "Itu dia ke?" Lelaki lain terus angguk kepala. "Ya, memang dia, sama macam perempuan dalam gambar tu. Memang sah dia target kita malam ni." Gambar? Target? Ada orang suruh diorang ke? Siapa pulak ni? Lepas panik kejap, Ou Jiaman terus kawal balik mood dia, pandang lelaki-lelaki tu dengan muka selamba. "Gila cool minah ni? Macam mana abang-abang kita jumpa Bao Er hari ni?" Lelaki yang lead tu terus pergi depan Ou Jiaman, nada dia macam nakal. Tangan kanan dia yang ada kesan kasar tu hulur nak sentuh pipi merah jambu Ou Jiaman. Bibir merah Ou Jiaman muncung sikit, macam tak suka. Masa tangan lelaki tu nak sentuh kulit dia, dia pusing laju, bukan je elak sentuhan lelaki tu, tapi dia tendang kuat kaki kanan lelaki tu kat tulang betis dia. Sakit yang tiba-tiba buat lelaki tu menjerit kesakitan. "Bos..." Beberapa lelaki menjerit panik. Dengan bantuan beberapa lelaki, lelaki berbaju hitam tu susah payah nak berdiri, jalan pun terhincut-hincut, macam kelam kabut. "Kau memang... Celaka." Lelaki berbaju hitam tu marah, lambaikan tangan dia kat anak buah dia. Beberapa lelaki terus faham apa maksud dia, terus dekat dengan Ou Jiaman satu persatu. Kalau lawan sorang dua orang, Ou Jiaman masih ada keyakinan, tapi kalau beberapa lelaki datang serentak, Ou Jiaman memang tak boleh nak elak. Walaupun dia berjaya elak tangan dua orang lelaki, "serangan" dua lelaki lain memang susah nak mengelak. Beberapa lelaki cepat-cepat pegang pergelangan tangan Ou Jiaman. "Korang ni siapa?" Walaupun dah kena pegang, Ou Jiaman masih tenang macam salji, mata phoenix dia yang sejuk tu bersinar dengan bijak. Lelaki berbaju hitam yang kena tendang teruk dengan Ou Jiaman tadi datang kat dia dengan muka bangga. "Malam ni kau... milik abang-abang kita." Penuh dengan kata-kata nakal, buat Ou Jiaman terkejut dalam hati. Betul ke dia nak jadi... Ou Jiaman tak boleh bayang apa yang akan jadi kat dia. "Bang..." Bunyi tumbukan kena tulang berdering kat telinga aku, Ou Jiaman terus bersemangat. Akhirnya, ada orang datang selamatkan dia. Nampak dua lelaki berbaju kot dan cepat selesaikan beberapa lelaki, Ou Jiaman tarik nafas lega. "Korang... korang ni siapa? Baik korang blah dari sini sekarang, kalau tak, aku buat korang menyesal!" Lelaki berbaju hitam tu tanya dengan takut, nampak anak buah dia dah tumbang dalam masa sepuluh saat, mata dia penuh panik. Dua lelaki tu tak peduli dia, terus jalan depan Ou Jiaman. "Puan, kami lambat." Dengar diorang panggil diri sendiri, Ou Jiaman dah sahkan identiti diorang. "Saya tak apa-apa." Ou Jiaman, yang tak nak lama-lama kat lorong tu, lari keluar dari lorong tu cepat-cepat, salah seorang lelaki tu terus lindungi dia sampai masuk kereta. "Diorang..." Terfikir mata miang beberapa lelaki tadi, Ou Jiaman berkerut dahi. "Seseorang akan buka mulut diorang dan suruh diorang bagitau siapa dalang kat belakang semua ni." Pengawal peribadi tu cakap tenang. Ou Jiaman angguk kepala dan usap dahi dia yang sakit. "Bawa saya balik ke rumah jagaan." Pengawal peribadi tu terus faham dan start kereta. Tak sampai setengah jam, dia balik ke rumah jagaan dan pergi ke wad anak dia. Nampak anak dia ada kat situ, Ou Jiaman akhirnya senyum. "Mama..." Dia jalan ke depan wad, dua orang anak dia terus peluk dia. Ou Jiaman pandang sekeliling, tak nampak Qing Yuxuan. Dia rasa pelik sikit. "Dia dapat panggilan telefon tadi, lepas tu keluar, tapi dia janji nak balik cepat." Teka apa yang mak dia fikir, Xiao Zichen cakap, suara dia merdu dan sedap didengar. Ou Jiaman angguk kepala. "Mama, yang... yang Huo an baru je telefon saya, mama gaduh dengan dia ke...? Nada dia macam risau sangat, mama nak telefon dia balik tak? Dia... dia macam ada masalah? Nada dia tak berapa elok." Xiao Zichen tanya ragu-ragu. Dengar perkataan Huo an, kening Ou Jiaman terus berkerut, sikit rasa sejuk terpancar kat mata dia. "Jangan hubungi dia lagi lepas ni." Walaupun tak faham kenapa mak dia cakap macam tu, dua orang anak lelaki yang selalu dengar cakap mak dia angguk patuh. Ou Jiaman tak tunggu lama. Sejam kemudian, Qing Yuxuan balik ke wad. Dia jalan terus ke depan mak dan anak, dengan senyuman lembut kat muka dia yang kacak. "Papa, gaduh ke? Kenapa luka?" Xiao Zibei nampak tajam, Qing Yuxuan ada kesan darah kat sendi dia, kening dia terus berkerut. Dia boleh gaduh? Ou Jiaman tak peduli, tapi mata cantik dia secara tak sedar ikut mata anak dia dan pandang tangan Qing Yuxuan. Memang betul, dia nampak beberapa lebam kat sendi jari Qing Yuxuan. "Tolong balutkan, jangan takutkan anak." Anak mata Qing Yuxuan yang dalam jatuh kat Ou Jiaman. Ou Jiaman muncung bibir merah dia dan tak suka: "Saya bukan jururawat eksklusif awak, kenapa nak tolong?" Dengar nada Ou Jiaman MoMo, anak mata lembut Qing Yuxuan jatuh kat anak dia. Anak dia terus faham apa maksud dia, diam-diam buat isyarat OK, lepas tu terus pegang lengan baju Ou Jiaman. "Mama, tolong Papa rawat luka tu. Saya nak muntah kalau nampak darah." Hadapi mata anak dia yang merayu, Ou Jiaman tak boleh nak tolak. "Qing Yuxuan, kau memang kejam, guna Beckham." Ou Jiaman bisik kat telinga Qing Yuxuan, dengan sindiran yang kuat. Qing Yuxuan senyum tenang, dan tangan besar dia yang ada sendi jelas tu pegang pinggang Ou Jiaman. "Saya berjaya capai matlamat saya, kan?" Nafas panas dia hembus tanpa segan silu kat tepi pipi Ou Jiaman. Ou Jiaman bagi dia pandangan tak suka, mata bintang dia bersinar dengan api yang marak. "Mama, tolong Papa rawat luka cepat, kalau tak luka tu akan berjangkit." Beckham goncang lengan baju Ou Jiaman dan merayu dengan emosi yang halus dan menyentuh hati. Tak ada pilihan, Ou Jiaman kena keluarkan kotak ubat bawah kabinet. Tak nak anak dia nampak luka takut, dia terus bawa Qing Yuxuan duduk kat sofa sebelah dia. "Hulur tangan." Ou Jiaman cakap sejuk. Qing Yuxuan hulur tangan kiri dia yang luka dengan muka senyum jahat, tapi bila Ou Jiaman tuang ubat kat luka tanpa lembut, dia sedar yang perempuan tu "garang". "Perempuan, boleh tak fokus sikit?" Qing Yuxuan tak semangat cakap. Ou Jiaman angkat bahu dia tak peduli, dan pipi dia yang menawan tu ada sikit rasa bangga. "Ini cara saya. Kalau Qing Da Shao tak puas hati, boleh cari orang lain. Saya tak kisah."