Bab 8 Saya tidak akan menerima keputusan ini.

'Tak, saya tak nak!' Air mata Yolanda terus bergenang. Dia tak nampak muka dia pun jelas, lepas tu dia menangis, ketawa dan cakap merapu, 'Saya tak kisah awak akan layan dia lebih baik daripada saya. Sebab saya tahu perasaan dapat balik orang yang penting sangat, kan. Susah nak lupakan saat-saat bahagia tu...' 'Yolanda...' Jonathan geram gila tengok wanita tu cuba tahan air mata, dan dia pegang wanita yang dah nak hilang kawalan ni, cakap dengan serius, 'Saya akan tinggalkan vila ni untuk awak dan awak boleh minta pampasan cerai sebanyak mana yang awak nak. Kalau awak tak nak tinggal kat Bandar Ocean, saya boleh bawa awak ke luar negara. Bukankah awak kata nak pergi ke Provence? Saya boleh bawa awak ke sana.' Dia memang nak pergi ke Provence, tapi dia cuma nak bersama dengan dia. Tanpa dia, dia tak nak pergi ke mana-mana pun. Yolanda pejam mata, takut nak pandang mata dia. Dia geleng kepala dan cakap, 'Saya tak dengan awak sebab benda-benda ni. Jonathan, saya nak bersama dengan awak selamanya. Saya tak pernah sangka kita akan berpisah. Saya tak boleh terima. Saya takkan terima keputusan ni.' Jonathan sedar akan degil dalam diri dia, tapi bila tengok dia, dia berkerut dahi dan rasa tak selesa kat dada. Dia longgarkan tali leher dan cakap dengan nada yang lebih serius, 'Awak nak apa? Sebut aje, saya akan tunaikan permintaan awak.' Yolanda menangis sedih, 'Saya tak nak apa-apa. Kecuali awak, saya tak nak apa-apa!' Jonathan makin marah dan cakap tanpa belas kasihan, 'Saya akan tinggalkan vila ni untuk awak dan bagi awak sepuluh juta yuan sebagai pampasan untuk lima tahun ni. Kalau awak rasa tak cukup, awak boleh minta lagi.' Dia mula kemas barang dia kat tingkat atas. Yolanda terhuyung-hayang dan ikut dia masuk bilik, peluk dia dari belakang. Jonathan berkerut dahi dan tolak dia. Yolanda tertolak ke lantai.