第80章
啟程的日子來了。 他們本來約好在奧利佛的家裡碰面,然後一起開車去機場。 但是女士們卻遲遲未現身;已經超過他們約定時間三十分鐘了。
「靠,為什麼那些家伙做什麼都這麼慢?」 奧利佛一邊在他的客廳裡踱步,一邊問道。 他和薩米以及兩個司機都在那裡,他們會載他們去機場。
「放輕鬆,奧利佛,她們很快就會來的,而且夏威夷也沒那麼遠。」 薩米回答。
嗯,奧利佛不習慣等別人,而耐心是他生活中缺乏的另一件事;他過去曾試圖學會更有耐心,但他最終還是會變得焦躁不安,因為只是坐著等待會讓他覺得毫無用處。
奧利佛知道艾莉安娜不會接他的電話,他們只能透過蘿西聯繫到她,他正要再次打電話給她時,門鈴響了。
「最好是她們來了。」 他自言自語,並趕緊自己去開門。
他打開門,就像他預料的那樣,三個女士站在那裡;嗯,兩個女士和一個小女孩,但說她是女士也沒錯,她太聰明也比她的年紀成熟。
「你們遲到了。」 奧利佛板著臉咕噥著。
「早上好,爸爸。」 莉娜打招呼並走進屋子,讓其他兩個女士去解釋。
「嗯… 沒那麼晚,但如果我們現在不走,就要趕不上飛機了。」 蘿西說,並咧嘴一笑。
「拿行李,大家都到車上。」 奧利佛指示司機們。 他站在那裡看著他們所有人生活,然後才鎖上門,也走出去加入他們。
他們都上了車,男人們在一輛車裡,女人們在另一輛車裡。 奧利佛指示出發,司機們立刻服從;預計到機場的車程需要他們十五分鐘,但不幸的是,路上交通非常糟糕,他們又耽擱了五分鐘。
當他們到達機場時,他們看到他們的航班升上了天空;他們遲到了。
「靠!」 奧利佛下了車,咒罵道。
「也許這不是我們的航班。」 薩米說,試圖聽起來充滿希望,但這是徒勞的。
「把行李拿出來,我去確認一下。」 他說,並走向人事部門。
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 他們都聚集在車旁,等待奧利佛。 艾莉安娜穿著一件大袍,戴著太陽眼鏡遮住眼睛,她只是想保持偽裝,因為她肯定在那裡可能會被認出來。
夏威夷是遊客的家,所以他們會為客人提供來自全球的各種資訊。
「媽媽,妳拿到蘇菲亞小姐了嗎?」 莉娜公主突然想起來,問道。
艾莉安娜低頭看著她,抓了抓頭。 她不確定自己是否帶了迪士尼公主,因為她正在匆忙打包。 女士們都比預定的時間晚了一個小時醒來,所以他們必須匆忙完成所有事情。
「我真的不知道,公主。」 艾莉安娜輕聲回答,彷彿害怕她女兒的反應,而她是對的。 莉娜有時會很瘋狂。
莉娜立刻皺起了臉, 「妳不確定嗎? 我們必須檢查媽媽,沒有她我睡不著。」 莉娜嘟囔道。
「聽著,妳不再是那麼小了,莉娜,是時候妳學會放棄一些事情了,妳不可能永遠擁有所有東西。」 她回答道。
「所以這就是我不能永遠擁有爸爸的原因,即使我想?」 她立刻問道,艾莉安娜愣住了。
「妳還很年輕,莉娜,不要管這些問題,我不指望妳在這個年紀就能理解那些事情。」 艾莉安娜傷心地說,並轉過臉。
「當然我理解媽媽,他也是我的家人,家人應該在一起,對吧?」 她問道。
「沒錯,但妳看他不是我的家人,他把我趕出去了,這就是我們不能在一起的原因,所以現在不要再問任何關於妳爸爸和我的事情了。」 艾莉安娜嚴厲地斥責道。
「沒關係,小不點,我把妳的娃娃帶來了。」 蘿西聽著他們的談話,微笑著說,莉娜的臉亮了起來。
「謝謝阿姨。」 莉娜回答,抱住了她,並不介意被叫做小不點。 蘿西這樣稱呼她,因為她把她看作是一個短小的成年人。
不久之後,奧利佛帶著平靜的表情走了回來。
「有什麼更新嗎,我們遲到了嗎?」 薩米好奇地問道。
「是的,我們錯過了夏威夷航空的航班,下一班要四個小時後才能起飛。」 奧利佛回答,他們都失望地呻吟起來。
「我就知道我們不應該在晚餐時聽到那些大肚子漢堡。」 蘿西呻吟著,並靠在車上放鬆背部。
「那我們要等到那個時候嗎?」 薩米又問。
「妳太了解我了,我寧願去賭場,也不願坐著,在我的生命中虛度四個小時。 我們不會等下一班飛機,我已經訂了私人飛機,它幾分鐘後就會到達。」 他回答,女士們興奮地尖叫起來。
「好吧,你們兩個可以把車開回家,確保一切順利。」 奧利佛指示司機們。
「好的,先生。」 他們異口同聲地回答並點點頭。 他們的服裝非常迷人,白色的燕尾服和褲子,肩膀上繫著黃色的繩索,還戴著一頂白色的帽子,很時尚。
他們站在那裡看著司機們把車開走。 幾分鐘後,就像奧利佛說的那樣,他們的私人飛機抵達了機場。
一個穿著制服的男人走了下來,走向他們。 「早上好,戈麥斯先生,我今天會是您的飛行員。」 他說,並向薩米伸出了手。
薩米尷尬地咳嗽著,試圖給飛行員一個信號,表明他不是戈麥斯先生,但這個人並不明白。
「如果您在找戈麥斯先生,那麼您正在和錯誤的人握手。」 奧利佛直截了當地說。
「當然。」 這個人說,笑了笑,然後轉向他。 「我會很傻,不知道史塔克·奧利佛·戈麥斯先生,而且我會更傻,試圖和他握手。」 他開玩笑地回答,他們都笑了
「一個幽默的飛行員,這很新鮮。」 奧利佛笑了笑,抓起公事包,然後走向飛機。 其他人立刻匆忙地跟著。 這次旅行將會是一次非常令人興奮的旅行,希望它能給他們帶來他們希望從中獲得的一切。
待續!!