BAB 10
Letak kunci kereta aku atas meja, aku masuk bilik nak tidur lama gila. Nampak katil aku macam dah kena cop dengan **Carter**. Aku tak tahu nak buat apa dengan dia, so aku just alih dia ke tepi katil, kasi aku ruang nak baring tidur.
Aku bangun sebab bunyi telefon aku berdering, terus rosak tidur aku.
Mengeluh, aku guna tangan aku cari telefon aku, aku angkat tanpa tengok nombor and lekat kat telinga.
"Selamat pagi **Lorraine**, aku gembira kau dah terima lamaran ni, baguslah." Kata **Eriel** yang happy gila kat telefon, terus hilang semua kesan mengantuk.
Duduk tegak, aku tengok **Carter** yang still tidur, lepas tu aku gosok mata aku yang masih mengantuk and jawab "Er, boleh tak aku tahu macam mana kau dapat nombor aku? Eh, tak payah, aku tak nak tahu pun, bukan urusan aku - tapi sebenarnya urusan aku sebab nombor ni nombor aku and telefon aku - tapi serius kenapa kau call?" Aku membebel.
"Okay, aku call nak bagi tahu yang untuk buat tunang ni nampak realistik sikit, kau kena pindah rumah dengan **Alexander**. Aku dah dapat rumah untuk korang berdua. Itu je aku nak cakap" and dia letak.
Apa masalah mamat-mamat ni - Tunggu, pindah rumah?!
Shit!, aku pindah rumah dengan **Lexis**!!. Aku tak boleh sehari pun tanpa dia mood swing macam dia period ke apa, sekarang aku kena pindah rumah dengan dia.
Dengar aku macam tak selesa, aku rasa, **Carter** bangun and tengok aku dengan muka risau cakap "Kenapa? Kau asyik bergerak je atas katil."
"Aku nak pergi." Aku cakap kat **Carter** lebih macam aku yakinkan diri sendiri.
"Pergi mana? Kenapa?" Soal **Carter**.
"**Eriel**. Tunang. **Lexis**" Aku cakap, harap **Carter** faham tapi tengok muka dia blur, aku agak dia tak faham. So aku explain.
"Oh." Dia cakap, macam dah faham.
"Tapi, bila?"
"Kau tak tanya ke?"
And masa tu jugak, macam ada orang baca fikiran aku. **Brooke** masuk and tanya
"Kau ada order ramai abang sado tak?"
"Takde, kenapa?"
"Sebab diorang, erm, cari kau."
"Oh shit. Hari ni eh, aku gerak hari ni!" Aku cakap, dah sedar.
"Kau gerak? Maksud kau apa, kau gerak?" Dia desak. Buang tebiat, aku baru je sumpah.
Terkejut sampai tak boleh cakap, **Carter** tolong cakapkan untuk aku.
"Oh shit, aku rindu korang nanti?" Terkejut and sedih penuh kat muka dia.
Then pintu bukak, nampak **Melia**.
"Erm, ada sesiapa order abang sado tak? Sebab diorang hot gila - kenapa muka muram ni?" Dia tanya, perasan suasana bilik yang tegang.
"**Melia**, aku pindah rumah dengan **Lexis**" Aku mengeluh.
"Baguslah, kau boleh buat tunang korang lebih realistik and-" dia berhenti, sedar betapa bodoh dia bunyi and apa maksud pindah rumah dengan **Lexis**.
"Holy shit, kau nak pergi, tak nak tak nak tak nak" Dia jerit, dah sedar.
"Kau tak boleh pergi, kau tak boleh buat macam ni, macam mana kau nak hadap, kau tahu mimpi ngeri tu, kau tahu bila dia datang?" Dia dekatkan diri, risau.
"Aku kena jaga diri aku je, and aku takkan buat apa-apa yang trigger benda tu" Aku cuba buat-buat berani kat kawan aku. Tapi aku tahu diorang perasan aku punya lakonan, tapi diorang buat-buat tak tahu and aku dalam hati dah bersyukur.
Sejujurnya, aku tak tahu macam mana aku nak hadap, aku takut gila apa yang tinggal dengan **Lexis**, and takde apa aku boleh buat.
Peluk kawan aku erat-erat, aku keluar nak jumpa **Alfred**. Dia senyum sikit kat aku and dia jawab dengan senyuman sedih.
"Hai lagi, Cik **Stuart**, Encik **Eriel** cakap saya kena pantau abang sado dengan semua barang so saya rasa dia dah bagitahu awak, kan?" Dia tanya and aku angguk.
"Saya tahu macam mana awak rasa, dik, semua akan okay saya janji" Dia tenangkan aku.
"Awak boleh, erm, mula tapi saya kena ambil beberapa barang, yang saya tak nak sesiapa sentuh" Jalan balik bilik aku dengan kawan aku and **Alfred** ikut dari belakang. Ambil beg aku, aku letak semua buku aku and album gambar aku, especially yang ada gambar **Leon**.
Aku mengeluh masa abang sado mula packing.
Rasa perubahan ni memang baru and lain pada aku and, serius, aku tak suka. Jangan salah faham, perubahan memang aku selalu tunggu, tapi kadang-kadang mungkin bukan apa yang kau perlu masa tu.
Lepas semua packing, aku suruh **Alfred** pergi dengan barang aku and minta dia tinggalkan alamat dengan aku sementara aku cakap dengan kawan aku.
"So aku rasa ni lah?" Aku genggam tangan aku.
"Kau nak mati ke?" Aku geleng kepala "Kau nak pindah negara ke?"
"Tak."
"So ni bukan lah kan, kau boleh datang melawat and kita boleh buat benda yang sama" **Melia** tenangkan.
"And kau tahu tak? Kita sekolah sama, so buat apa kau susah-susah" **Brooke** sokong dia.
"And kita cuma naik kereta and call je, okay?" **Carter** senyum, letak tangan dia kat bahu aku.
Ah! Apa aku dah buat sampai dapat kawan macam ni?
"Aku sayang korang gila" Aku gelak, peluk semua orang, macam nak bagi lemas diorang.
"Kami pun sayang kau" Diorang serentak.
"Weh dengar sini, kalau mamat **Alexander** tu buat apa-apa kat kau or buat kau rasa teruk, call je aku" Dia bagi amaran and aku gelak je.
"Okay, aku janji aku akan call korang bila aku dah settle, okay?" Aku cakap kat diorang.
"Okay je" **Brooke** senyum and aku peluk diorang semua lagi. Aku tak nak pergi.
"Okay **Lorraine**, kau kena gerak cepat or lambat" **Melia** cakap.
"Oh ya, sebelum tunang kesayangan aku hilang sabar" Aku gelak pahit masa aku turun bawah ke kereta aku dengan kawan aku ikut dari belakang.
"Jangan lupa rutin kita, okay, kau boleh datang bila-bila?" **Brooke** tanya.
"Aku bukan banduan **Brooke** and aku takkan lupa" Aku jawab, dah undur kereta keluar dari driveway.
Banyak ucapan selamat tinggal and jaga diri diucapkan masa aku pergi, fuh aku rindu apartment kecik aku ni.
Tarik nafas dalam-dalam, aku harap yang terbaik dengan **Alexander**.