Bab 48

DARIPADA HATI APRIL "Tak..." saya menghembuskannya. "...Saya tak nak awak pergi, Phil, tapi awak kena cuba faham yang saya pun cuba nak teruskan hidup macam awak dah buat. Saya tak nak bergaduh dengan awak juga, awak kena buat semua benda elok-elok..." Dia bawak saya ke kerusi dan kami duduk. "Awak nak saya buat apa, nanti saya buat..." dia cakap. "Bukan pasal apa yang saya nak awak buat. Awak kena putuskan apa yang awak nak buat..." "Saya nak cium awak, saya rindu awak April dan nak awak... tolong..." "Phil, awak..." Tiba-tiba dia memegang muka saya dengan tangannya dan mula mencium saya lagi. Saya cair di bawah lengannya dan tak boleh melawan. Saya nak berhenti tapi saya tak nak dia berhenti. Saya rasa tak berdaya dan mengerang dalam diam semasa dia memeluk saya erat, tangannya merayap di bawah blaus longgar saya. Dia baringkan saya perlahan-lahan di atas kusyen dan menjadi ganas macam nak tarik bra saya. Saya terpaksa tolak dia. "April, tolong..." dia merayu dengan penuh semangat di matanya. Dia bergerak untuk memeluk saya tapi saya bangun dari kerusi, membetulkan pakaian saya Bila masa Phil jadi orang pelik macam ni? Phil yang saya kenal dulu lembut, penyayang dan takkan paksa saya ke kerusi dan cuba mengurat saya. Ini mesti semua kesan dia dapat daripada Danielle tu atau Phil cuba ambil kesempatan ke atas saya. "Awak salah anggap saya macam pelacur atau sesuatu yang hampir sama..." Saya terus cuba membetulkan pakaian saya, bra saya jatuh ke tanah. Saya rasa murahan dan longgar semasa saya memungutnya dengan malu. "...tolong pergi..." Saya sangat pasti sekarang yang saya nak dia pergi. Dia baru sahaja masuk kembali dalam hidup saya selepas beberapa bulan menjauhkan diri dan mengutuk saya kerana menyakitinya yang mana saya mengambil semua kesalahan itu. Saya berharap ia akan berjaya juga hanya untuk dia teruskan hidup dan tiba-tiba muncul semula di tempat kerja saya dengan teman wanitanya yang kaya yang bukan sahaja membuli saya tetapi mengancam saya betul-betul di hadapannya. Tampil selepas dua minggu tanpa meminta maaf atas kejadian yang menakutkan, dia mahu tidur dengan saya secara paksa di dalam bilik duduk saya, di atas kusyen saya. Lelaki yang waras buat benda macam tu ke? Ini memang bukan Phil yang saya kenal dulu. Semuanya dah berubah tentang dia Saya boleh jatuh cinta kalau benda ni berlaku semasa saya cuba buat semua benda untuk dia maafkan saya tapi bukan sekarang yang saya dah lupakan masa lalu. "Saya minta maa..." Dia berhenti, memandang saya dan tercungap lagi semasa dia cuba untuk melengkapkan apa yang dia cuba katakan. "...Saya minta maaf. Saya ingat macam tu cara awak suka...?" "Suka apa?" saya tanya bersedia untuk membalas. "Bukannya macam tu awak suka lelaki awak mengorat awak ke? Saya ingat saya terlalu lembut, tak cukup lelaki untuk awak. Louis lelaki dengan tindakan dan awak bagi diri awak kepadanya setiap hari dan tipu saya..." Saya buka mulut terkejut. "Kita nak balik benda ni lagi ke...?" "Ya, ya April. Saya cuma nak awak bagitahu saya apa yang saya tak buat dengan betul. Saya bukan lelaki yang sama sejak dari tu. Saya tak boleh keluarkan awak daripada fikiran saya, saya tak boleh bahagia walaupun saya putuskan untuk teruskan hidup dan lupakan awak. Saya rasa sengsara, hancur dan tak boleh percaya mana-mana perempuan kerana awak. Awak sakitkan saya melebihi daripada pembaikan April. Danielle sebenarnya perempuan kedua yang saya cuba nak teruskan hidup. Ia masih tak berjaya, bukan hanya kerana keangkuhan dan sikap tidak hormatnya tetapi kerana saya cuba untuk lupakan awak tapi saya beli. Dan kemudian lelaki lain ni muncul dan mula beri pereka fesyen dan bunga kepada awak dan minta awak keluar temu janji dengan dia dan saya ada di sana berdoa supaya awak tak nak. Saya hampir jadi gila tengok rancangan tu, saya tak peduli pasal Danielle atau masalah sikapnya yang teruk. Saya lebih kepada awak April. Apa yang saya pernah buat kepada awak yang membuatkan awak sakitkan saya? Saya cuba untuk jadi yang terbaik yang saya boleh untuk awak, saya tak pernah tahu yang saya sedang ditipu. Ia menyakitkan... setiap hari ia sakit, April..." Dia menghela nafas berat, kemarahan emosi tertulis di mukanya "...kebenaran pahit yang saya benci nak akui, ialah hakikat yang saya masih cintakan awak walaupun apa pun. Saya tak boleh jumpa kebahagiaan di tempat lain atau teruskan hidup dengan betul. Awak ingat saya teruskan hidup, saya cuma cuba melarikan diri daripada semua emosi yang melekat untuk awak. Saya faham yang awak sedang dalam hubungan. Baiklah, saya tak dalam hubungan lagi, saya tamatkan segala-galanya dengan Danielle malam tu dan saya tak cuba nak masuk ke yang lain, saya takkan paksa diri saya ke dalam hubungan lain hanya untuk lupakan awak. Saya dah selesai mencuba dan takkan paksa benda berlaku antara perempuan lain dan saya tahu ia takkan berakhir dengan baik. Saya akan sembuh dengan cepat kalau mungkin awak beritahu saya kebenaran apa yang saya buat salah atau kenapa awak sakitkan saya tahu sepenuhnya yang saya maksudkan baik untuk awak. Saya takkan sengaja sakitkan awak...tidak pernah. dan saya betul-betul minta maaf kalau saya buat macam tu dalam apa jua cara tanpa tahu. Kalau awak tak bersedia nak bercakap, jangan bercakap, saya cuma akan pergi macam yang awak nak. Saya tak tahu bila atau berapa lama ia akan ambil tapi saya harap untuk teruskan hidup dengan betul suatu hari nanti..." Dia membetulkan pakaiannya dan mula berjalan ke arah pintu.