Bab 22 Jumpa lagi

...TAHNIAH KELAS 2014-2015!" Saya tengok Langston dengan sengih lebar kat muka saya, sebelum kami bagi isyarat kepala masing-masing dan baling topi ke udara! Saya rasa macam dah dewasa sekarang. Saya gembira dan sedih pada masa yang sama; gembira sebab saya ni perempuan-ish yang berdikari, dan sedih sebab saya tak boleh menangis dan lari kat ibu saya bila-bila masa saya nak. Oh, saya betul-betul nak jadi kanak-kanak lagi. "Tahniah Chloe," Langston lari ke arah saya dan cium saya dengan penuh ghairah. Saya senyum, "Tahniah, Encik Smartypants." Rupa-rupanya Langston ni lelaki yang sangat bijak sebab dia grad pertama. Maksudnya valedictorian. "TAHNIAH!" Sylvia, Pakcik Tan, ibu, dan ayah terus ada kat sekeliling kami. "CHLOE! REED!" Saya terus dikelilingi oleh sepasang tangan. "Archie!" Saya senyum, "Tahnia-" "Tunggu!" Saya berhenti bercakap dan pandang Ivan dengan rasa ingin tahu, apa yang dia rancang nak buat? Ivan melutut atas kaki kirinya. Oh. "Saya jatuh cinta dengan awak masa saya jumpa awak pertama kali. Bila saya nampak awak berdiri dekat koridor, gelak macam orang gila kat sekolah rendah, saya terus tahu awaklah orangnya. Saya suka mata awak, bibir awak, badan awak -Tuhan tahu betapa saya suka badan awak-" Saya dengar batuk marah dari ayah Archie, Pakcik Dennis, yang buat Archie malu teruk sama dengan Ivan, "-tapi saya takkan fokus pada benda tu sebab mak bapak awak ada kat sini- dan saya suka semua kekurangan awak. Bolehkah awak, buat saya lelaki paling bahagia kat dunia? Dengan kahwin dengan saya, kekasih awak?" . . , , Tahu Archie, dia akan terus melompat dan kata ya, jadi saya terkejut bila dia tanya, "Awak tanya mak bapak saya?" Ivan nampak macam dah bersedia nak kencing dalam seluar, takut dia mungkin kata tak. Dia mengangguk, "Saya dah, dan ayah -maksud saya, Dennis kata dia akan potong telur saya kalau saya sakiti awak, dan ibu -maksud saya, Iris, akan tajamkan ye saya dengan pengasah pensel awak kalau saya cuba nak sakiti awak, atau berani curang dengan awak." Aduh. Archie tanya, "Apa akan jadi kalau saya kata tak?" Ivan ada air mata bergenang kat mata dia sekarang, "Kalau macam tu saya takkan berhenti tanya awak." "Kalau macam tu saya rasa awak patut-" Air mata betul-betul mengalir kat pipi Ivan, "Berdiri betul-betul depan saya dan cium saya! Ya! Saya cinta awak, Ivan!" Ivan berdiri diam, sebelum lari ke arah Archie dan cium dia. Moe. Moe. Moe. Awwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwww!! Pakcik Dennis dan Makcik Iris lari ke arah mereka, mengucapkan tahniah pada mereka berdua, sama juga dengan mak bapak Ivan. "TAHNIAH!" Saya gelak sebelum bagi Archie peluk erat. Dia teruja, "Saya nak kahwin!" "Cerita kat saya semua okey? Semua!" Bahagian sedih masa grad ialah tinggalkan Denovan. Saya nak pergi England untuk belajar bisnes kat sana, dan... maknanya saya beribu-ribu batu jauh dari Langston. "Saya nak kahwin!" Dia teruja. "Awak okey?" "SAYA NAK KAHWIN!" Oh, jadi dia masih dalam kejutan saya nak kahwin. Keren. "Tahniah, Ivan!" Saya beri semangat, dia bagi saya kedua-dua ibu jari ke atas sebelum berjalan ke arah Archie dan cium dia. Okey, okey. Saya pusing dan senyum sedih bila saya nampak Langston, "Hai, awak." Dia peluk saya erat, "Saya tak percaya kita dah siap akhirnya." Saya angguk, pandang belakang saya, saya nampak kawasan sekolah, "Saya akan rindu tempat ni," Dia pandang saya, "Saya akan rindu awak." "Ya..."Saya rasa air mata bergenang dalam mata saya, "Saya akan rindu saya juga." Dia pusing mata dengan gelak kecil, "Saya akan rindu awak lagi banyak." Saya bagi boop kat hidung dia, "Saya akan rindu awak paling banyak." Dia senyum sedih, "Awak dah siap kemas?" Saya angguk, "Saya pasti awak dah siap juga." Kami berdua nak tinggalkan Denovan nanti. Mak bapak saya setuju saya belajar kat luar negara, tapi mereka buat saya janji nak sentiasa berhubung dengan mereka. Macam saya tak buat. Ini negara baru. Mereka juga yang galakkan kami berdua tinggalkan malam ni supaya saya boleh tinggal kat England sebelum sekolah mula dan New York untuk Langston. -------------------------- "Selamat tinggal sayang!" Mak bapak saya, dan mak bapak dia, lambai selamat tinggal. "Selamat tinggal!" Kami berdua lambai balik sebelum masuk airport. Inilah dia. Inilah betul-betul dia, kan? Saya pandang Langston, "Saya cinta awak, sebab tu saya buat benda ni. Saya putus dengan awak-" "TAK!" Langston menjerit, "Tak! Chloe, kita boleh, dan kita akan berjaya." Saya menangis, "Kita tak boleh..." Saya tak boleh terima hakikat yang satu hari, saya akan bangun dan belajar yang dia akan telefon saya dan kata dia cinta orang lain... "Kita akan." Dia kata, "Kita akan cuba, kita takkan menyerah. Takkan menyerah tanpa berjuang." Saya ketap bibir, sebelum cium dia, "Saya jumpa awak masa Krismas nanti." Dia tersenyum lebar, "Saya cinta awak, Chloe Porter." Saya gelak kecil, "Saya cinta awak lagi, Reed Edward Langston." Saya peluk dia erat sangat untuk kali terakhir, "Selamat... tinggal..." Dia suruh saya diam, "Selamat tinggal tak patut ada dalam hubungan kita, Chlo. Jumpa awak lagi lebih, lebih lagi boleh diterima." ...... "Diterima, perkataan besar." Saya usik dia, yang buat dia gelak dan peluk saya. "Jumpa awak nanti." "Jumpa awak segera." Saya betulkan dia. "Betul." Dia senyum, "Tapi, saya nak awak janji sesuatu kat saya." "Apa dia?" "Janji awak akan sentiasa pakai ni," Dia keluarkan sesuatu dari poket dia, sebelum buka kotak baldu kecil dan kat situ, sebentuk cincin berlian berkilat terletak cantik kat tengah. Saya terkejut, adakah budak jahat ni melamar saya?! "Bukankah kita terlalu muda?" Saya tanya dia, "Jadi Ivan dan Archel dah tua?" Dia tanya secara sinis, "Maksud saya," Saya kata, "Kita baru mula hubungan kita." Dia pusing mata, "Puh-tolong, kita dah kenal antara satu sama lain sejak kita masih dalam sperma ayah kita!" Itu metafora yang pelik sangat. Saya senyum, "Saya rasa macam tu." "Tapi saya akan bagi awak lamaran yang betul satu hari nanti, itu bukan hari ni. Saya cuma nak awak kata saya dah bertunang dengan teman lelaki saya yang dah lama yang merupakan lelaki paling panas kat planet ni kalau ada orang tanya awak keluar atau mengurat awak." "Awak tak possessive ke?" "Dan sombong," Dia tambah. Saya betul-betul akan rindu Jerk ni. Saya senyum, "Kalau macam tu bagi saya benda tu." Dia letak cincin kat jari saya, "Saya betul-betul cinta awak." "Saya cinta awak lebih dan lebih dan lebih setiap hari." Kekacang, "Walaupun kita jauh dari Denovan dan Michigan?" "Walaupun kita lebih jauh dari tu." Nombor penerbangan 345-23jk sekarang menerima penumpang naik Saya rasa jantung saya jatuh, "Itu penerbangan saya..." Dia senyum sedih, "Jumpa awak nanti, maksud saya, segera." Saya cium dia kali terakhir sebelum ambil beg saya dan lambai selamat tinggal. . . . . . . . . Sekali saya dah ada dalam kapal terbang, saya ambil tempat duduk saya yang ada kat tepi tingkap, dan tutup mata saya. Saya cinta awak, Langston. Saya nak mula tidur lena bila saya dengar seseorang duduk kat sebelah saya. Saya tak ambil peduli buka mata saya bila tiba-tiba, saya rasa sepasang bibir kat bibir saya. Saya tersentak bangun dan tolak orang asing tu dari saya. Saya buka mata saya dan terkejut bila saya nampak si jerk yang tersenyum sinis, "Macam tu awak layan teman lelaki awak?" "T-t-tapi, saya t-tak dapat-t dia..." Saya gagap. Dia sepatutnya ada kat kapal terbang yang lain... Satu-satunya sebab logik kenapa dia ada kat sini ialah... "Langston, awak sesat lagi ke? Serius? Awak grad pertama Langston. Pertama." Saya bangun dari tempat duduk saya dan ambil tangan dia, "Biar saya bawa awak ke kapal terbang awak-" "Chloe!" Dia goncang saya, "Macam yang awak kata, saya grad pertama. Kenapa saya nak sesat? Macam mana saya boleh masuk kapal terbang ni pada mulanya?!" "T-t-tapi..." Dia mengeluh, sebelum buat saya duduk balik kat tempat duduk saya dan dia duduk kat sebelah saya, "Saya nak pergi England dengan awak. Saya nak pergi Liverpool University dengan awak. Saya nak bersama awak." "Tapi... New York?" Dia senyum, "Itu cuma rancangan B saya." "Untuk?" "Kalau awak tak terima cincin tu." Oh. "Awak betul-betul fikir saya akan biarkan awak tinggal kat negara yang penuh dengan budak lelaki bercakap dengan loghat kegemaran awak?" Betul "Saya cinta awak sejak kita masih dalam sperma ayah kita," Sekali lagi, metafora yang pelik. "Dan sekarang saya akhirnya ada awak, saya takkan biarkan awak pergi; takkan biarkan walaupun dalam katil mati saya atau awak." Aww. "Saya dah beritahu awak yang awak buat metafora yang pelik sangat?