Bab 132: Hanya Dua Bilik

Lepas makan, Pierre bawak **Benjamin** dengan yang lain pergi hotel. Asalnya, dia dah tempah tiga bilik. Duit bukan masalah. Dengan tiga orang datang, kalau taknak bagi satu bilik sorang, susah jugak nak teruskan kerjasama. Tapi, masa makan tadi, Pierre makin sedar yang keputusan dia sebelum ni macam tak betul. So, bila **Simon** tanya berapa bilik dah ditempah, dia buat muka macam malu sikit pastu cakap, "Kita cuma tempah dua bilik... Kalau **Encik Walker** rasa tak kena, saya boleh pergi tambah bilik lain. Saya rasa boleh je!" "Ini memang perfect arrangement," **Benjamin** fikir dalam hati. **Simon** dapat bilik sendiri, manakala **Benjamin** dengan **Martina** kongsi bilik lain. Dalam pandangan dia, ini arrangement yang paling sesuai dan masuk akal. Tapi... **Benjamin** memang tak boleh tunjuk semua benda ni terang-terangan, sebab nanti buat **Martina** tak puas hati je. Saat ni, dia buat muka tak puas hati, cakap, "Dua bilik je?" Sebenarnya, dia tak marah langsung. Bila **Benjamin** betul-betul marah, dia jadi menakutkan, aura sejuk dia tu memang orang sekeliling pun boleh rasa. Tapi dalam situasi ni, aura tu takde. Pierre pun perasan, apatah lagi **Simon**, yang dah lama sangat dengan **Benjamin**. **Martina** pun rasa awkward, nak bukak mulut pun tak tahu nak cakap apa. Walaupun dia setuju datang sini dengan **Benjamin**, dia takde niat pun nak kongsi bilik dengan dia. Bukan sebab dia nak menyusahkan, tapi dia rasa tak berapa sesuai. Macam masa kat rumah **Benjamin**, **Martina** dah usaha pastikan diorang dapat bilik asing, and prinsip yang sama jugak terpakai dalam situasi ni. "Kalau macam tu, saya pergi kaunter depan tanya ada bilik kosong tak," Pierre terus faham, cakap. "Sebenarnya, sebab **Encik Walker** dengan **Miss Martinez** rapat macam ni, kongsi bilik pun takpe. Tapi saya tetap pergi tanya, and cuba asingkan bilik kalau boleh!" Pierre memang pandai. Dia faham sangat macam mana situasi ni nak jalan. Dia cepat-cepat jalan ke kaunter depan, borak dengan staff, and lepas beberapa minit, dia balik dengan senyum awkward and geleng kepala. Lepas seminit dua, Pierre balik, muka dia serius mintak maaf. "**Encik Walker**, saya betul-betul mintak maaf. Saya tak fikir betul-betul tadi. Diorang cakap sekarang takde bilik kosong, and kalau kita nak tempah bilik, paling kurang dua hari lagi baru ada." "Atau mungkin saya patut tukar hotel lain? Sebenarnya ada beberapa hotel lima bintang macam ni. Macam mana kalau saya--" Melihat Pierre ulang alik macam tu, **Martina** rasa macam serba salah. Sebenarnya, dia takde requirement spesifik pun pasal bilik. Sekarang bilik dah ditempah, kalau nak cancel pun, kemungkinan tak dapat refund, which obviously bukan apa yang dia nak. Saat ni, **Martina** tak sedar yang dia subtly manipulated, sebab dia tak sangka Pierre ni orang yang pandai. **Martina** fikir dalam hati yang masa kat rumah dulu, diorang pernah tidur dalam bilik yang sama, so kenapa nak fikir lebih? Jadi, dia setuju je, "Takpe. **Benjamin** dengan saya boleh kongsi bilik." Kalau jadi apa-apa, sorang boleh tidur atas katil, and sorang lagi boleh tidur atas lantai. Lepas pakai baju, walaupun ada orang lain dalam bilik, takde masalah. Pierre terus angguk dengan perasaan lega and pandang **Martina** dengan lebih sayang dalam mata dia. Of course, sayang ni bukan jenis sayang lelaki kat perempuan; cuma kagum sebab **Martina** memang awesome. Senang je nak tawan hati **Benjamin**, bukan semua orang boleh buat! Tambah lagi, **Martina** tak jadi sombong sebab dapat perhatian **Benjamin**, and dia pun considerate kat orang lain. Fikir pasal tu je dah buat Pierre happy. "Thank you sangat, **Miss Martinez**. By the way," Pierre tanya, "**Encik Walker** mungkin sibuk dengan kerja dua hari ni. Kalau awak rasa bosan, saya boleh arrange seorang receptionist dari company kita jadi tour guide awak." **Martina** tolak, "Takpe, saya boleh urus sendiri. Sebenarnya saya ada kerja sikit nak kena buat, so saya takkan keluar sangat." Dengar je perkataan tu, Pierre tak tahu nak cakap apa dah and cuma boleh angguk setuju, "Baiklah, kalau ada apa-apa bantuan awak perlukan, jangan segan bagitahu saya. Saya akan buat yang terbaik untuk bantu." Dalam masa seterusnya, dia ambil peluang explain ringkas pasal susun atur hotel lima bintang ni. Lantai 1 hotel adalah kawasan reception, lantai 2 adalah dewan makan, lantai 3 adalah kawasan hot spring, and lantai 4 ada beberapa kemudahan hiburan. Cuma lantai 5 ke atas je bilik hotel. Bilik diorang kat tingkat 8, and nombor bilik **Martina** ialah 888. Cuma sebab nombor bilik ni je, ramai orang sanggup bayar lebih mahal untuk tempah bilik ni. Nampak macam Pierre dah usaha and keluar duit banyak untuk impress **Benjamin**. **Simon** sampai bilik dengan bagasi dia, setelkan barang dia, and then keluar. **Benjamin** dengan **Martina** sampai kemudian. Mata diorang tak sengaja bertentang, and **Martina** rasa tak selesa sangat, tak tahu macam mana nak pandang **Benjamin**, especially ingat macam mana diorang masa makan tadi. **Benjamin** memang pelik sekarang, buat macam-macam demi dia. Kalau tu bukan sayang, then apa dia? At least **Martina** tak boleh nak sangkal masa tu. Sebab dah buang banyak masa, **Benjamin** lebih suka prioritaskan kerja and kurangkan masa rehat, bagi lebih masa untuk sightseeing. Sama ada ilusi ke tak, **Benjamin** macam sengaja jeling kat katil besar tu, siap berhenti beberapa saat. Katil tu memang besar and nampak sangat lembut. Mesti selesa tidur atas tu, and walaupun dua orang baring atas tu, tak rasa sesak. **Benjamin** macam tak sengaja alihkan pandangan dia balik, cakap, "Saya kena keluar kejap. Awak rehat kat sini dulu. Kalau ada apa-apa, call je saya. Saya akan jawab bila-bila masa." Sebab insiden masa hari test, **Benjamin** masa tu lebih bagi perhatian kat panggilan **Martina**. Mungkin tu perubahan subtle. Sebelum ni, dia tak boleh fokus macam tu, tapi sekarang dah lain. Kadang-kadang, nampak macam kebetulan boleh bawak kepada kejayaan tak dijangka, macam mana **Martina** betul-betul nak pergi, tapi akhirnya buat **Benjamin** berubah.