Rundown Pertama
Tak lama lepas tu, kami sampai kat tempat kerja ibu Saya. Saya pun tak sure apa nama tempat ni, jadi kita panggil je tempat kerja ibu. Pintu ke garaj bawah tanah dah terbuka. Kami mesti pecut macam 100mph, weh, serius, Saya tak tau nak rushing sangat kenapa.
Bila dah masuk, dia tekan brek. Bunyi tayar kereta bergesel kuat bergema dalam garaj, nasib baik Saya pakai tali pinggang keledar!
Jackson tak buang masa, terus keluar dari kereta, heret Saya sekali. Saya toleh belakang tengok kereta yang betul-betul kat tengah garaj parking tu, tak boleh jadi macam ni!
Kali terakhir, kami masuk ikut pintu yang paling dekat dengan garaj, tapi kali ni, dia heret Saya pusing bucu lepas tu naik tangga.
"Jackson, apa benda ni?" Saya tanya masa kami sampai kat atas sekali. Saya hampir termengah-mengah sebab berlari naik tangga laju macam tu, Saya tak buat sukan!
"Ibu kau akan terangkan semua kat kau," dia cakap kat Saya masa kami sampai kat pintu. Dia swipe kad dari poket dia, pintu tu pun berbunyi.
Pintu tu buka, Saya terus kena tolak masuk. Apa pasal semua nak rushing ni?! Pintu ni takde la serabut macam yang lepas, kat pintu lain orang lari sana sini!
Tempat ni macam pejabat, orang duduk kat meja masing-masing, menaip benda, isi kertas. Itulah yang Saya bayangkan orang buat kat pejabat.
Saya diheret lalu koridor, lepas semua pejabat. Orang pandang kami masa kami lalu, mata mereka terus ikut kami sepanjang koridor, takde la seram mana!
Kat hujung koridor ada lagi pejabat, tapi yang ni tak boleh nampak dalam. Yang lain semua kaca, maksudnya boleh nampak apa yang berlaku. Kaca kan transparent, duh. Tapi yang ni macam bilik. Bila kami dekat, Saya nampak plak kecik kat dinding ada nama, Joanna Carter, ibu Saya.
Jackson tak ketuk pun, terus masuk. Ibu Saya tengah borak dengan mamat yang dukung Saya masuk kereta malam tu. Muka diorang sama macam Jackson.
Bila Saya dah masuk, Jackson tutup pintu kat belakang kami, heret Saya masuk lagi dalam bilik, dekat dengan ibu Saya, dengan siapa lagi mamat ni.
"Kami datang secepat mungkin," Jackson cakap, masih pegang lengan Saya. Macam dia nak tahan Saya, diorang ingat Saya nak lari ke apa?
"Ally hunny, Saya tau kau dah cerita kat Jackson apa yang kau ingat. Betul ke tu?" Ibu Saya tanya, jalan ke arah Saya, ambil tangan Saya. Okay, Saya lagi konfius, kenapa dia pegang tangan Saya?
"Ya, mula-mula Saya tak ingat, tapi dia tiba-tiba je datang kat Saya-" Saya mula nak terangkan, tapi terus dipotong pintu dihempas buka. Mamat masuk, muka macam panik, mata dia terus pandang Saya.
"Kau nampak kereta dia! Kau nampak dia tak? Dia okay ke?" Dia lari ke arah Saya, tanya macam-macam soalan. Ibu Saya terus berdiri depan Saya, halang mamat ni dekat dengan Saya.
"Kau kena bertenang, kau tanya anak Saya macam-macam soalan takkan buat dia ingat lagi," Ibu Saya cakap, tolak dia ke belakang sikit masa dia bercakap. Jackson jalan ke arah Saya, ambil lengan Saya, tarik Saya ke tepi sikit.
"Tapi dia dah ingat sesuatu, kereta dia! Tolonglah, kau nampak dia tak?" Dia tanya, pandang lepas ibu Saya kat Saya, Saya masih blur siapa yang dia cakap.
"Ally, kau nampak siapa dalam kereta?" Mamat lain, yang Saya tak tau nama dia tanya Saya. Ya, Saya nampak ramai orang.
"Ya, ada dua lelaki kat depan, dua kat belakang, ayah Saya kat tengah, mulut dia ditutup dengan pita pelekat," Saya cakap, kena fikir balik macam mana Saya nampak ayah Saya macam tu, benda ni buat air mata Saya keluar.
"Ada perempuan dalam kereta dengan diorang?" Dia tanya dengan tenang, pandang Saya. Saya geleng kepala, dia terus naik angin. "Dia mesti ada kat sana! Itu kereta dia, kau tipu Saya kan!" Dia jerit kat Saya, perangai dia terus berubah, daripada sedih terus jadi marah.
"Kau boleh keluar dari pejabat Saya, berani kau masuk jerit kat anak Saya! Dia takde kat sana, kau tak boleh salahkan Saya pasal tu!" Ibu Saya jerit, betul-betul bela Saya, weh, first time ni.
"Jackson, Reece, keluarkan dia," Dia cakap kat lelaki kat belakang Saya, at least Saya tau nama mamat lain sekarang.
Jackson dengan Reece jalan ke arah dia, pegang lengan mamat tu, diorang heret dia keluar, tapi dia melawan. Dia siap pegang bingkai pintu nak tahan diorang, berkesan beberapa saat, tapi akhirnya dia kena keluarkan dari bilik dengan paksa.
Ibu Saya berdiri menghadap pintu beberapa saat, Saya diam tak berani bergerak. Dia akhirnya berpaling pandang Saya lepas beberapa lama, Saya cuma tenung dia balik, terkejut.
"Apa yang jadi?" Saya tanya, suara Saya terketar-ketar sikit. Saya jadi sedih sebab banyak benda. Satu, Saya baru teringat nampak ayah Saya mulut kena pita pelekat, ditahan dua lelaki. Tapi, seorang lelaki rawak jerit marah kat muka Saya, Saya terkulat-kulat tak tau nak cakap apa.
Ibu Saya buat benda yang dia tak pernah buat dah lama, dia jalan ke arah Saya, peluk Saya. Saya terus peluk dia kuat-kuat, mula menangis. Saya tak tau dari mana air mata ni datang, tapi Saya lepaskan je.
"Saya nak ayah," Saya menangis, pegang dia kuat-kuat masa Saya cakap. Dia cuma peluk Saya lagi kuat. "Ayah patut kat rumah buat masakan pelik dia, pasang muzik kuat-kuat, menari kat ruang tamu, bukan kena tahan," Saya menangis lagi, fikir pasal semua memori, Saya tak nak benda tu tak jadi lagi.
"Saya akan bawa ayah balik rumah, Saya janji," Dia cakap kat Saya, Saya angkat muka pandang dia. Dia pun ada air mata, masa dia pandang Saya.
"Saya minta maaf ibu, Saya tak patut salahkan ibu," Saya cakap, rasa bersalah dengan cara Saya cakap dengan dia pagi tadi. Saya salah orang.
"Kau tak payah minta maaf," Dia cakap sambil senyum. Saya cuma senyum balik, rasa paling dekat dengan ibu Saya sebelum ni.
"Ada benda yang Saya boleh buat untuk tolong," Saya cakap, pandang dia masa Saya cakap. Saya benci perasaan Saya cuma duduk diam, ayah Saya kat luar sana.
"Kau ada kat sini pun dah tolong, kau baru ingat bukti penting," Dia senyum, Saya dengar dua orang masuk bilik. Dia senyum lagi sebelum bergerak balik ke meja dia.
"Kami dah bawa dia ke pejabat lain nak bagi dia bertenang," Reece cakap, silang tangan dia kat dada. Jackson datang, berdiri kat sebelah Saya, macam bodyguard peribadi Saya.
"Kita kena cari apa yang jadi kat Ejen Allison. Derek takkan berundur selagi dia tak dapat jawapan," Dia teruskan, Saya masih lagi konfius. Siapa Allison pulak?
"Weh, lelaki tu kena bertenang. Apa dia ingat menjerit akan dapat apa, nanti Saya hempuk tekak dia," Saya cakap perlahan, pandang lantai. Gelak kecil keluar dari bilik, maksudnya semua orang dengar.
"Dia memang anak kau," Reece gelak, akhirnya Saya angkat muka. Kenapa semua orang asyik cakap macam tu?
"Saya nak tolong, Saya tau organisasi pelik korang ni takkan bagi Saya terlibat sangat, tapi ayah Saya kat luar sana kena buat macam-macam, Saya cuma duduk diam tak buat apa-apa, kena gaduh dengan lelaki pelik!" Saya jerit, tunjuk ke pintu dia keluar, weh, pintu dia kena heret keluar lagi bagus.
"Terlalu bahaya, Ally, Saya tak boleh bagi kau terlibat," Ibu Saya cakap, Saya cuma julingkan mata. Dia tau Saya bukan kaca, kan?
"So, kau nak Saya terus pakai penyamaran pelik ni, pura-pura Saya orang lain, korang pulak buat keputusan nak cari dia?" Saya cakap dengan tangan bersilang, geram. Tak percaya dia tak bagi Saya tolong diorang.
"Kau anak Saya, Ally, diorang dah ada ayah kau, Saya tak bagi diorang dapat kau juga," Dia cakap dengan mengeluh, Saya cuma juling mata, masih geram pasal situasi ni.
"Saya tak maksudkan Saya nak lari masuk medan perang, sebab jujurnya, Saya tak rasa nak elak peluru atau kereta lagi dah," Saya cakap, tunjuk sekeliling, buat diorang gelak lagi.
"Saya cuma nak tau, beritahu Saya apa yang jadi, Saya bagi pendapat, Saya orang bijak ingat, Saya ada kau sebagai ibu," Saya senyum, letak tangan bersama dengan senyum. Saya betul-betul nak pujuk dia.
Dia dengan Reece bertukar pandang, senyum. Berjaya ke? Saya betul-betul buat semua ni nak dapat semua ni!
"Okay, tapi apa pun yang jadi, kau jangan mula siasat sendiri kat mana kau boleh cedera," Ibu Saya cakap dengan pandangan tajam, Saya cuma senyum, jalan ke arah dia, duduk kat kerusi depan dia.
"Masa untuk bagi Saya ringkasan," Saya senyum, selesa kat kerusi. Reece cuma senyum, bersandar kat kabinet fail, Jackson tarik kerusi, duduk kat sebelah Saya.
Masa untuk dapat ringkasan kes pertama Saya.