Bab 384 Tidak Pernah Bangun
Lepas habis makan, dua orang tu bergaduh, fikir apa nak buat kalau Bapak Qin betul-betul bagi Yuxiangfang kat Marcus.
Tiba-tiba, entah macam mana, Marcus tetiba balik rumah lama dia.
"Abang, mak."
Marcus bagi salam ala kadar, panggil panggilan paling dekat, tapi ada banyak lagi benda pelik antara perkataan daripada orang lain.
Orang terakhir Qin Mingcheng nak jumpa sekarang ni Marcus. Dia nampak bosan. "Aku tak nampak bayang pun dari pagi tadi. Sekarang baru nak muncul?"
Marcus takde masa nak main Tai Chi dengan dia. Dia tukar kasut kat beranda terus lalu je: "Rindu atuk, tu yang balik jenguk."
"Hum. Sekarang baru tau ada 'atok'. Kenapa dulu tak nampak sayang macam ni?"
Qin Mingcheng pandang Marcus yang dah jauh, geram.
Sebenarnya, kata-kata dia tu saja cari pasal, sebab Marcus memang rapat dengan bapak Qin, dulu ke sekarang ke.
Qin Mingcheng pun dalam hati teka, mungkin sebab Marcus selalu teman bapak Qin, jadi Marcus dapat 'mata hijau' daripada dia?
Bukan dia tak nak ikut jejak langkah, tapi konsep kekeluargaan dalam diri dia lemah, dia tak kisah pun pasal bapak Qin, jadi terpaksa give up.
Nampak Marcus hilang kat tangga tingkat dua, Mak Cik Qin pegang lengan Qin Mingcheng, tetiba risau: "Kau cakap, kalau si bodoh tu tau apa kita buat kat dia dulu, dia bagitau bapak kau tak?"
"Kalau dia tau, biarlah dia tau." Qin Mingcheng cakap selamba, "Dia nak buat apa kalau dia tau? Lengan aku takkan boleh twist paha aku, aku sorang je. Macam mana dia nak lawan kita?"
"Betul jugak." Mak Cik Qin rasa betul, terus tenang, pergi buat hal sendiri.
Bila Marcus masuk rumah, dia nampak Qin, yang tengah tidur nyenyak atas kerusi buluh.
"Ayah ni memang... kenapa tidur kat situ? Tak boleh tidur kat katil ke?" Dia buat macam nak komplen, dekat dengan Qin tua, lepas tu jumpa yang orang tu tengah pegang bingkai gambar.
Tarik bingkai gambar elok-elok, Marcus pandang gambar tu, terpegun, lepas tu senyum dan letak kat rak buku.
Tangan orang tua Qin tetiba kosong sebahagian, dia macam tak biasa, pusing-pusing sikit atas kerusi buluh, berkerut dahi.
Marcus cepat-cepat selimutkan dia dan usap kening dia.
Lepas tu dia muncung mulut macam budak-budak, terus tidur dengan selimut dalam pelukan.
Marcus rasa kelakar dalam hati, tapi lepas mata dia terkena rambut putih kat temple orang tua Qin, senyuman kat mata dia hilang serta merta.
Jilat bibir, Marcus teringat tak lama dulu orang tua Qin hantar mesej kat dia.
"Aku makin banyak tidur sekarang, tak tau bila tak bangun lagi. Kalau ada masa, luangkan lebih masa dengan aku. Aku takut kau tak jumpa aku lagi."
Bapak Qin masih tutup mata. Macam orang tua lain yang tidur, dia bernafas lemah, dada dia naik turun hampir takde, muka dia tua dan kelabu.
Dalam kesunyian bilik, Marcus cucuk tangan dia dan check dengkur orang tua Qin.
Lepas confirm ada tanda-tanda hidup kat situ, dia tarik nafas lega dan tarik balik tangan.
Lepas tu, sepanjang pagi, Marcus tengok bapak Qin tidur.
...
Baiki rumah kau.
Bunyi mesin mahjong berpecah dalam ruang tamu tak berhenti-henti. Bila Xiu Mu nampak Xiu Yan balik rumah, dia cakap tanpa pandang: "Xiaoyan, atuk kau ada hal nak cakap dengan kau - tingkat dua."