Kabanata 19

“Sinabi ni Harry na hindi siya makakapunta ngayon dahil sa lakas ng ulan at hangin. Pwede mong gamitin ang kama at sa sofa ako matutulog,” sabi niya habang pumapasok sa banyo. Nilaklak ko ang tsaa tapos kinuha ko ‘yung chocolate bar. Nilagay ko ‘yung hot bag sa tiyan ko tapos kumagat ako sa chocolate. Ito na ata ang pinakamagandang period moment na naranasan ko. Ang sarap talaga ng tsaa, nakakaginhawa ‘yung hot bag, at sobrang sarap ng chocolate. Nagtawanan ako sa saya tapos inubos ko ‘yung chocolate. Tinapon ko ‘yung wrapper ng chocolate sa basurahan tapos naglakad ako papunta sa pinto dahil may nagdo-doorbell. Nakatayo ako sa harap ng pinto tapos hinawakan ko ‘yung doorknob, nagulat ako nang nailagay niya ‘yung palad niya sa kamay ko sa doorknob. “Pagkain,” sabi niya habang nakatingin sa akin tapos nakatingin ako sa kanya nang nagtataka. “Okay,” sabi ko tapos umiwas ako ng tingin para buksan ‘yung pinto. Nanigas ‘yung katawan ko nang hawakan niya ‘yung beywang ko at inilayo ako. Binuksan niya ‘yung pinto at kinuha ‘yung mga bag, tapos sinara niya ‘yung pinto at tumingin sa akin. “Pupunta ka ba sa labas nang naka-ganyang damit?” tinuro niya ako na nagpagawa sa akin para tingnan ko ‘yung sarili ko. “Ikaw nga rin, eh,” sabi ko tapos pinatong ko ‘yung mga braso ko sa dibdib ko habang nakasandal sa pader. “Hindi naman ako tititigan n’un kahit nakahubad pa ako,” sabi niya habang naglalakad papasok na may mga bag. Umupo ako sa sahig na may carpet sa tapat niya habang ‘yung pagkain ay nakalagay sa mesa sa sofa. Inunbox niya ‘yung pagkain at nilagay niya lahat sa harap ko. “Mas maraming kumakain ‘yung mga babae kapag may period, ‘di ba?” sabi niya tapos itinulak ‘yung cup noodle, manok, at chocolate waffle sa akin. Binuksan niya ‘yung cup noodles niya at nagsimula nang kumain habang tinitingnan ko ‘yung pagkain ko. Hinati ko ‘yung manok at waffle sa dalawa tapos ibinigay ko sa kanya pero tumanggi siyang kunin. “Inorder ko ‘yun para sa’yo,” sabi niya habang nginunguya ‘yung noodles. “So…,” tanong ko tapos tinaas ko ‘yung kilay ko sa kanya. “Kaya kainin mo, baby,” kinindatan niya ako tapos sinubo niya sa bibig niya ‘yung noodles. “Ang dami naman,” sagot ko habang tinutulak ko ‘yung foil sa kanya, “Magagalit ako kung ibabalik mo,” sinimulan ko na ‘yung pagkain ko. “Ohh,” nag-“o” ‘yung bibig niya tapos ang cute, ‘yung bawat kilos niya ay may nararamdaman ako para sa kanya. Pagkatapos naming kumain, tinapon ni G. Han lahat, hindi niya ako pinayagan na gumawa ng kahit ano, nagdala rin siya ng mangkok ng tubig para labhan ko ‘yung kamay ko. “Ms. Anna,” tawag niya habang umuupo siya sa tapat ng mesa sa sahig. “Huh,” Lumapit siya, ‘yung kaliwang braso niya ay nakapatong sa mesa at inilabas niya ‘yung kanan niya, hinaplos niya ‘yung gilid ng labi ko gamit ‘yung hinlalaki niya, “chocolate,” ngumiti siya habang nakatingin sa akin. “Ohhh, salamat,” sumandal ako tapos nilagay ko ‘yung mga daliri ko sa labi ko na nararamdaman ‘yung haplos niya. Lumayo siya at nilagay niya ‘yung palad niya sa sahig habang nakasandal. “Maglaro tayo hanggang sa makuha natin ‘yung mga damit natin,” tanong niya habang may kinukuha sa ilalim ng mesa. “Ano?,” kunot ang kilay ko na nagtataka. “Baraha,” “Mayroon ka ba n’yan?,” “Tadaa,” nilagay niya ‘yung baraha sa mesa, grabe ang cute niya talaga. “Marunong ka bang maglaro?” nilabas niya ‘yung baraha sa box at nagsimula nang i-shuffle ‘yun. “Hindi,” Ipinaliwanag niya sa akin ‘yung mga patakaran ng laro at sa totoo lang hindi ko ‘yun naintindihan nang buo, ang tanging naintindihan ko lang ay ‘yung talo ay dapat pumili ng truth or dare. “Susubukan ko,” kinuha ko ‘yung mga baraha na nakalagay sa harap ko. Naintindihan ko kung paano ‘yun laruin no’ng nasa kalagitnaan na ako at may natitira pang tatlong baraha sa akin. “Talo ka,” sigaw niya na parang bata at huminto siya nang nagkaroon ng ngisi sa labi niya. “Truth or dare?” tanong niya na masama ang tingin habang nakataas ‘yung kilay niya. “Truth,” singhal ko. Hindi ako sapat na matapang para pumili ng dare dahil pwede niya akong pagawain ng kahit ano. Lumapit siya ‘yung mga mata niya ay nakatingin nang diretso sa akin, “Sino ang gwapo, ako o si Dylan?” Tumingin ako sa kanya na sabik na naghihintay ng sagot, inayos ko ‘yung salamin ko, “Ngayon ko lang nakuha ‘yung laro,” sabi ko habang nakatingin sa mga barahang nakalagay sa mesa. “Walang palusot, sagutin mo ako,” itinuro niya ‘yung daliri niya nang madrama. “Fine,” ungol ko at tumingin ako sa kanya, “Sasabihin ko na pareho kayong gwapo,” “Pumili ka ng isa,” “Ikaw,” ngumiti ako at lumitaw ‘yung malawak na ngiti niya na ipinakita ‘yung lahat ng ngipin niya, “Pero si Dylan ang pinakamagaling sa lahat ng bagay,” biglang nawala ‘yung ngisi niya. “Ano bang espesyal sa kanya?” ungol niya nang mahina habang kinokolekta niya ‘yung mga baraha, in-shuffle niya ‘yun. “Panalo ako,” ngumiti ako sa kanya, humagulgol siya. “Truth,” sabi niya habang kinokolekta niya ‘yung mga baraha. “Bakit ka nakikipaglaro sa akin?” tanong ko. Kailangan ko talaga malaman, ginagawa ba niya ‘yun para asarin ako o seryoso talaga siya? Tumingin siya sa akin nang bigla. “Natutuwa ako na alam mo na nakikipaglaro lang ako sa’yo,” mahina ang boses niya “Kahit bata alam ‘yun,” “Ohh,” nag-“O” ‘yung labi niya habang inilagay niya ‘yung mga baraha na nakaayos sa mesa at lumapit siya at gan’un din ako nang may interes. “Dahil lang…” “Dahil…” “Espesyal ka,” “Anong ibig mong sabihin?” ngumisi ako. “Nasagot na ‘yung tanong, maglaro ulit tayo,” sabi niya habang kinukuha ‘yung baraha. Naguguluhan ‘yung isip ko ngayon, anong ibig niyang sabihin na espesyal ako? Kailangan kong manalo sa susunod na laro. “Panalo ako,” tumawa siya nang mahina. “Truth,” ungol ko habang nakatingin sa kanya. “Paano kita pinadarama?” kinindatan niya ako. Kinagat ko ‘yung ibabang labi ko no’ng grabe ‘yung tingin niya na nagpapahilo sa akin. “Ako… umm…,” “Namumula ‘yung pisngi mo,” tumawa siya habang nakatingin ako pababa. “Ikaw… umm…,” nabulol ako tapos kinagat ko ‘yung ibabang labi ko, tumingin ako sa kanya na nagmamasid sa akin na hindi nawawala ‘yung ngisi niya. “Ako,” itinaas niya ‘yung kilay. “Pinadadama mo sa akin…,” huminga ako nang malalim tapos binuo ko ‘yung mga salita sa isip ko, “Naririnig ko ‘yung pinto,” ngumiti ako tapos tumayo ako para buksan ‘yung pinto, woah, swerte ko.”