Bab 13 Pakcik, Anda Sangat Kacak Hari Ini
Song Mu, "..."
Aku nak berlakon, tapi pak cik, janganlah masuk sangat dalam watak macam ni...
Gu Jingxiu pegang Song Mu dalam tangannya. Lembutnya tangan dia buat dia rasa macam satu leng dan pandang kat Qiu Manman.
"Bagus, tak takut."
Kata-kata pujukan pada Song Mu ni, macam kena tumbuk 10,000 kali kat dia.
Urat dahi Qiu Manman timbul tiba-tiba, ganas, sial! Sialan! Siapa budak ni, berani nak... berani nak...
Qiu Manman tak marah dalam hati, tapi kat luar dia tak tunjuk langsung. Mesti Jing Xiu terlalu baik sampai budak ni nak berkepit je.
Kau tengoklah nanti.
Qiu Manman bersusah payah senyum, terhuyung-hayang, "Jing Xiu, erm... aku pergi dulu..."
Habis cakap macam tu, cepat-cepat jalan ke pintu lif, kat belakang dia, nampak macam ada menggeletar sikit, memang marah.
Kejadian dah lepas, tinggal Gu Jingxiu dengan Song Mu je dalam pejabat.
Entah bila, tangan kecil Song Mu yang tembam dah lingkarkan kat leher Gu Jingxiu, postur Gu Jingxiu yang tinggi lampai tu, beransur-ansur jadi kaku.
Malah telinga pun, tiba-tiba jadi merah. Pemerhatian Song Mu memang teliti sejak kecil. Semestinya, dia pun perasan hal ni.
"Pak cik, malu ke?"
Suara Song Mu Nuo Nuo berbunyi, dengan nada yang tak percaya.
Gu Jingxiu pandang dingin kat budak dalam mata dan tangannya. "Montot dia sakit ke?"
Song Mu, "..."
Tak boleh aku diam je ke? Kalau aku malu, aku malulah. Tak ada apa nak sorok pun.
**
Huru-hara kat bawah, semua bincang pasal siapa Song Mu yang naik tadi. Bukan je kenal Nanbai, malah kenal Encik Grayson.
"Kau nampak tak budak perempuan tu tadi? Cantik gila, bukan anak luar nikah presiden ke?"
"Kau buat lawak ke? Presiden kita bujang lapuk dah sepuluh ribu tahun? Siapa tak tahu dia tak pernah bercinta selama 26 tahun!"
"Shh, shh, shh, bisik, kalaupun presiden ada anak luar nikah, dia tetap dewa lelaki kesukaan aku!"
...
Timing, Qiu Manman keluar dari lif, muka dia memang tak lawa, aku tak tahu sama ada dia marah dengan Song Mu.
Berderet pekerja yang bincang tadi, cepat-cepat bersurai dan balik ke tempat masing-masing, tapi pandangan tak suka kat mata, memang tak kurang.
Cik Qiu ni guna orang tua Gu untuk tolong keluarga dia dan pergi ke syarikat untuk ganggu presiden sepanjang hari, tanpa segan silu.
Tapi, kalau kau tak tengok diri kau sendiri, macam mana presiden nak hargai?
Beberapa pekerja perempuan berbaju kecil bertukar pandangan sesama sendiri, ketawa dan berhenti bercakap.
Qiu Manman samar-samar bocor kesan kuku yang dalam kat tapak tangan dia, yang dia baru dapat kat lif.
Pusingan kekeliruan dalam mata hitam makin dalam, macam nak jadi ketenangan sebelum ribut salji.
**
Pada masa ni, Song Mu, terang benderang kat depan Gu Jingxiu, nampak macam kena denda dengan guru.
Mata hitam Gu Jingxiu yang tenang, pun tak bercakap, cuma ketuk meja.
Pada Song Mu, bunyinya macam hukuman yang bakal tiba.
"Pak cik, pak cik hensem hari ni," kata Song Mu macam hantu.
Gu Jingxiu, "..."
"Pak cik...", Song Mu baru nak cakap ayat seterusnya, terus dipotong tanpa belas kasihan.
"Kau tak ada apa nak terangkan?" Suara merdu Gu Jingxiu berbunyi perlahan.
Song Mu cucuk jari dan tunjuk diri sendiri dengan inosen dan cakap, "Maksud pak cik kenapa saya datang sini?"
"Kau cakap lagi! Kau buat apa hantar aku ke tempat yang ada budak-budak ramai ni?"
"Kau tak budak ke?"
Song Mu satu leng, ini... macam tak boleh nak sanggah...
Tapi jiwa ni orang dewasa! Song Mu tak boleh cakap benda ni. Kalau ada sesiapa percaya, dia akan dianggap gila.
Gu Jingxiu macam nampak kekusutan Song Mu, dan jari-jari dia yang langsing ketuk meja. "Kalau macam tu, aku akan ajar kau mulai esok."
...
Nanbai berdiri kat luar pintu pejabat. "Siapa menyanyi, memanaskan kesunyian?" Loceng dalam poket dia tiba-tiba berdering.
"Pengarah" dipaparkan kat skrin.
Nanbai pandang Song Mu kat belakang pejabat dan anggar yang pengarah risau. Lepas telefon, pengarah lega sangat.