Bab 37 Bertolak! Rumah Keluarga Aaron!
“By the way, Orang Tua Gu yang muncul dalam video hari tu nak jumpa kau, and bersedia untuk pergi ke rumah Orang Tua Gu esok.” Bila ayat tu habis, Gu Jingxiu terus masuk dapur.
Song Mu muka *blur* macam Lily, Charlie dalam video hari tu?
Bukan ke tu Papa dia! !
Song Mu tutup mulut, tahan gelak. Tak tahu ke kalau Grandpa Gu tahu dia panggil Gu Jingxiu.
Tapi nak pergi rumah Gu… dia langsung tak bersedia…
Tak tahu macam mana nak jumpa parents dia, and hari tu aku baru umur enam tahun, tetiba jadi besar…
Macam mana nak *explain*!
Lagipun, Gu Jingxiu, pakcik yang dingin and susah nak layan, family dia… Song Mu tak boleh nak tahan menggigil bila terfikir pasal benda ni.
Orang tua yang *enthusiastic*, dia tak boleh tahan sikit pun!
Song Mu fikir lama, jalan ke dapur, muncul depan Gu Jingxiu, and tarik lengan dia. “Uncle Gu, boleh tak jangan pergi… I rasa macam tak *best*.”
Nada suara penuh kesian, macam tak nak pergi.
Gu Jingxiu gelak, benda ni pun takut jumpa orang ke?
“Bukan ke kau *very daring*?”
Kepala Song Mu terhayun-hayun macam gasing. Dia bukannya penakut.
“I cuma fikir yang grandpa dalam video hari tu *too enthusiastic*, and I tetiba jadi besar… Macam mana nak *explain* dekat Grandpa Gu?”
Gu Jingxiu, “…”
“Tak ada apa, dia ada *acceptance ability* yang kuat.”
Song Mu tercekik, dia pun orang tua yang ada *ability* yang kuat. Dia mengomel, “Grandpa Gu dah tua, I takut masalah menakutkan…”
Gu tak sangka dia dah jadi orang tua dalam hati Song Mu!
Gu Jingxiu pandang Song Mu depan dia. Dia hampir boleh jangka apa yang akan jadi bila Song Mu sampai rumah Keluarga Aaron. Walaupun Charlie dia ada kuasa yang tinggi, dia lebih macam budak nakal dekat orang yang rapat dengan dia.
Tapi Song Mu suka Ayah Gu sangat dalam hati dia. Kalau media luar tahu apa yang Song Mu fikir, diorang mesti terkejut.
Macam yang kita tahu, Gu ialah abang besar yang terkenal di Kyoto. Setiap keluarga tak sabar nak bodek kaki emas dia. Bila sampai dekat Song Mu, dia jadi orang tua yang comel!
Akhirnya, esok pagi, diorang pandang balik rumah lama diorang.
Masa cepat berlalu sampai ke hari esok.
Song Mu siap-siap dari awal pagi and tengah *struggle* nak bagi hadiah apa, so dia merayau-rayau dalam ruang tamu and tak boleh nak buat keputusan lama sangat sampai Gu Jingxiu turun.
“Uncle, apa kata kalau I bagi Grandpa Gu, *thoughtful* and *creative*?”
“Dia tak kurang apa-apa,” Gu Jingxiu tambah, maksudnya kau tak payah nak bagi apa-apa.
Tapi bagi Song Mu, benda tu macam makin menyedihkan, and tak ada apa yang kurang, so semua yang dia bagi sendiri macam tak ada benda baru.
Song Mu dapat ilham. Kenapa tak bagi azimat pelindung? Azimat pelindung dia bukan yang palsu dalam kuil.
Kalau ada bahaya, dia betul-betul boleh selamatkan nyawa.
Fikir pasal ni, Song Mu pinjam sedikit semangat imperial dari Gu Jingxiu and lari ke bilik kerja untuk lukis azimat pelindung.
Gu Jingxiu diam-diam tengok Song Mu jalan pergi. Dia sangat ragu yang semangat imperial dia akan habis sepenuhnya dengan benda kecil ni satu hari nanti.
Setengah pusingan, Song Mu baru keluar dari bilik kerja dengan puas hati, and diorang masuk kereta and pandu ke rumah lama di Keluarga Aaron.
Pemandangan sepanjang jalan menghijau, and cahaya and bayang jatuh atas jalan tar tepi jalan melalui daun, memang cantik sangat.
Rumah lama Keluarga Aaron dibina di pinggir bandar. Demi nak bersih, tak jauh dari tepi pantai, memang seronok jalan-jalan tepi laut kadang-kadang.
Cepat sampai ke rumah lama Keluarga Aaron.
Gu tahu yang Gu Jingxiu akan bawak Song Mu balik untuk makan malam and beritahu semua Kakitangan dalam Keluarga Aaron awal pagi, so bila Song Mu sampai rumah lama Keluarga Aaron, dia berdepan dengan sekumpulan master.
Song Mu melompat keluar dari kereta. Walaupun rasa macam tak *best*, dia masih nak jumpa Gu dalam video hari tu.
Gu Jingxiu pandang Song Mu, yang teruja sikit, and tak boleh nak tahan dari tarik bibir dia sikit. Benda kecil ni patutnya sangat popular.
Tak tahu macam mana nak bagi temper ni naik.
Song Mu and Gu Jingxiu jalan sebelah menyebelah masuk ke pintu rumah lama Keluarga Aaron. Sama macam Heping South Pavilion sangat serupa. Ada juga halaman dekat pintu and banyak bunga yang berharga ditanam.
Pandang pertama, memang dijaga dengan teliti.
Snap.
Pintu dibuka, and sepasang mata dalam ruang tamu terus pandang ke arah pintu.
Song Mu secara tak sedar ambil selangkah ke belakang, “…”
Ini, ini, ini, operasi syaitan apa ni.
Song Mu tergamam, and muka dia yang halus berkerut sekejap, lebih-lebih lagi bila nampak ada sikit persamaan antara tiga lelaki depan dia and mata kening Gu Jingxiu.
Tapi perangai seluruh badan memang jauh berbeza dari Gu Jingxiu.
Lelaki dekat pintu sangat muda, pakai jaket kulit kecil, rambut hitam and mata peach blossom yang sempit. Dia nampak macam bohemia and senyum jahat and *perverse*. Dia dipanggil Gu Er.
Dia ialah anak lelaki paling muda Keluarga Aaron, Gu Jingliang.
Lelaki yang berdiri di kedua-dua sisi Ayah Gu tinggi, seorang lelaki sejati tak terbanding, and senyuman dia macam angin musim bunga, bagi orang perasaan yang hangat.
Mata Song Mu hampir terus. Bukan ke tu dewa lelaki yang tayang dalam TV hari-hari?
Tak keterlaluan kalau kata Gu Jingcheng ialah *big boss* dalam dunia hiburan. Dia sertai pelbagai karya di usia muda and menang banyak anugerah.
Boleh kata, dia ialah dewa lelaki yang menang anugerah and menang *leniency* dalam dunia hiburan.
Song Mu hampir tegak mata dia. I tak sangka family Gu Dashu cantik sangat. Ini ialah puncak nilai Yan.
Fikiran Song Mu masih tenggelam dalam muka beberapa orang, and beberapa lelaki besar seberang jalan dah terkejut, yang ketiga sebenarnya bawak seorang gadis balik… and masih lagi comel…
Malah Orang Tua Gu pandang mata Jingxiu. Sudut mulut dia bawah janggut putih dia berkerut sikit. Anak dia sebenarnya suka makan rumput muda. Kenapa dia tak jumpa sebelum ni?
Ah, buat dosa!
Gu Jingxiu ketat mulut dia and berkerut. Mata apa macam ni?
Kau ada binatang macam ni?
“Ayah…”, Gu Jingxiu baru buat bunyi, Ayah Gu dengan kemas lambai tangan dia, dia dah banyak umur, tahu semua benda! “Ketiga, I faham semua benda, jangan terangkan.”
Gu Jingxiu, “…”
Kau faham apa?
Sebelah sana.
“Hello, Mu Er Kecil”, Gu Jingcheng bawak senyum dia sendiri and pergi dekat Song Mu untuk beri salam. Suara dia macam angin musim bunga di bulan Mac, hangatkan hati orang.
Kalau gadis yang dibawa balik oleh anak ketiga memang diiktiraf, dia salah seorang dari diorang.
“Kau… Hello,” Song Mu senyum bodoh. Dewa lelaki atas skrin terlalu kacak. Gu Jingxiu tak boleh nak tahan dari tepuk kepala dia. Dah masa untuk pulih.
Gu Jing ambil alih and tepuk bahu Gu Jingxiu. “Ketiga, susah payah kau.” Lepas tu dia pandang Song Mu dengan senyuman.
“Abang Sulung”, Gu Jingxiu berbisik, suara dia tak masin tak manis, tapi masih lagi sikit dingin.
Tapi Gu Jingcheng dah biasa dengan rupa Gu Jingxiu, tapi tak terkejut.
Gu Jingbo di sisi orang tua pakai cermin mata and muka lembut. Dia kemaskan skirt dia sebelum perlahan-lahan ke depan and pukul bahu Gu Jingxiu.
Di akhirnya, dia diam-diam ke tepi untuk kemaskan pakaian and pisau dia.
Gu Jingxiu, “…”
I tak tahu. I fikir Gu Jingbo nak bergaduh. Sebenarnya, sebagai anak kedua dalam Keluarga Aaron, cita-cita Gu Jingbo masa kecil bukan untuk warisi industri Keluarga Aaron, tapi nak jadi doktor.
Hari ni, Gu Jingbo dah jadi doktor paling terkenal di Kyoto. Orang suka perangai. Sebab diorang tak berjemur bawah matahari sepanjang tahun, kulit diorang sangat putih, tapi badan diorang kurus, yang buat diorang rasa dingin.
Song Mu berdiri di mana dia berada. Walaupun dewa lelaki sangat kacak, perbezaan tinggi dia yang mendadak buat dia berdiri di tengah rasa macam panik.
Gu Jingliang di satu sisi senyum, jalan perlahan ke sisi Gu Jingxiu dengan poket di poket dia, letak atas bahu dia, and jerit Ketiga.