Kabanata 15: NAKALIMUTANG PASSWORD

“Hoy Adam! Tigilan mo nga yang pagtitig mo sa akin, seryoso ako!” sabi ni Hannah. “Sige na nga! Nasa loob pa ng kwarto ang mga zombie, ito na ang chance natin makuha yung bote,” sambit ni Adam na may pag-asa. “Andre, anak, gusto kong manatili ka dito at magmasid. Sigurado may magbabago sa kilos nila pag narinig nila na nabasag yung bote kanina. Hannah at Adam, pupunta doon at hahanapin yung bote. Ako naman, lalakad dito sa kabilang daan para obserbahan kung may mga zombie na pwedeng umatake sa atin mula doon,” paliwanag niya. Pagkatapos ng 3 minuto, lumabas na ang mga zombie. Nakuha na ni Hannah at Adam yung bote at nagtago na sila. Nagmasid si Andre sa mga kilos nila, mas mabilis pa sa dati. Bumalik na rin yung tatay niya at sinabi, “Sa tingin ko, ligtas tayo dito sa lugar na ‘to,” hingal niya. “Talagang sinubukan kong bumalik dito agad para ma-inform kayo na,” dagdag niya. “Magandang balita! Lolo, Andre, nakuha na namin yung bote,” sabi ni Adam at Hannah sabay taas ng kamay. “Eto yung maliit na papel na nakarolyo sa loob ng bote. May nakasulat dito.” Binasa niya, “Umaakyat at hindi bumababa.” “Ano? Elevator?” sabi ni Adam na hindi sigurado. “Eskalator?” tanong ni Andre na may pagdududa. “Ang eskalator pwede tayong iakyat at pwede rin ibaba… pati na rin ang hagdan at elevator. Sa tingin ko, hindi isa sa mga yun ang sagot,” sabi ng matanda. Napatingala si Adam at Andre at nakita nila yung malalaking letra ng label ng eksperimento ng kwarto na kumikinang at kumikislap na “Anderson's Gate Experiment” Nagkatinginan yung dalawa at nagtanungan, sa tingin mo ba yun ang sagot? “Alam na namin ang sagot! ‘AGE’,” sabi nila. “Oo, tama kayo. Kapag nagdiriwang tayo ng birthday, tumataas yung edad natin at walang pagkakataon na bumababa,” paliwanag ni Hannah. “Kung yun yung password, paano natin ipapasok dito?” Tinuro niya yung device kung saan nila ipapasok yung password. “Guys, pin code ‘to. Numero lang ang nandito para i-encode yung password,” sambit ni Hannah. “Tay! Di mo ba natatandaan yung password gamit yung mga clue? Hayyysss.” Huminga siya ng malalim. Tumingin sila sa mga zombie na gumagawa ng parehong kilos na mas mabilis pa sa dati. Paano tayo makakapasok sa eksperimento ng kwarto para hanapin yung lunas kung hindi natin mabubuksan gamit yung mga clue mo? “Sorry anak! Ilang taon na rin kasi kaya hindi ko na talaga maalala,” malungkot na sabi ng matanda. Hindi mapigilan ni Adam na tapikin yung baba niya ng maraming beses at patuloy na iginagalaw ni Hannah yung mga daliri niya sa hita niya. Ganun sila kapag nagiging detalyado na. Hanggang sa... “Gotcha!” sabi ni Hannah. “Baka yung salitang ‘AGE’ ay acronym na may kinalaman sa pamilya mo!” “Teka! Andrei, Gertrude at Emerson… yun yung mga pangalan natin,” bumulong si Andre. “Age ang sagot diba. Sa tingin ko, may kinalaman sa mga edad niyo at kailangan nating sundin yung pagkakaayos ng mga pangalan niyo. Ilang taon ka na, bro?” Tanong ni Adam. “14 years old. Yung nanay ko ay...??? Yung tatay ko ay...???” (na-block ang isip) “Lolo, anong edad mo at yung edad ng asawa mo?” Tanong ni Hannah. “Hindi ko na maalala yung edad ko,” sagot ng matanda. “Ohhh! Mahirap makuha yung pin code kung hindi mo alam yung mga edad niyo,” sabi ni Adam. “Kailan birthday mo lolo?” tanong niya. “Setyembre 2, 1958,” sagot niya. “Paano naman yung birthday ng asawa mo?” tanong ni Hannah. “Hindi ko maalala. Pero ang alam ko lang, nagdiwang kami ng birthday niya 3 araw pagkatapos isilang si Andre. 32 years old siya nun. Yun lang yung natatandaan ko. Isama natin yung edad ko sa edad ng nanay ko nung isinilang niya ako,” sabi ni Andre. “46 years old na siya ngayon. Tama. 46. Teka, tama ba ako? Baka naman nalilito lang ako!” Kinamot ng matanda yung ulo niya at natawa ng konti. “Oh gosh, tay! Sige na! Kailangan mong maalala yan,” in-motivate ni Andre yung tatay niya. “Sa tingin ko, kailangan nating subukan kung sigurado siya doon o hindi. Ang mahalaga, susubukan natin,” suhestiyon ni Hannah. “Tara na at ipasok na natin sa device,” sambit ni Andre. In-enter nila… 144657 “Mali yung password” “Magtago ulit tayo, lalabas na yung mga zombie sa kwarto,” bumulong si Hannah. “Oo, mali nga, hindi man lang natin naisip na inabandona na yung lab ng maraming taon. Baka yung mga edad nila noon ang pin code para doon,” na-realize ni Hannah. “Dekada na ang nakalipas nun,” sabi ng matanda.