13

Nung oras na 'yon, 'yung iba sa kanila, na nakatayo sa tabi namin, na sinisinagan din ng liwanag ng apoy, nag-uusap nang masaya, parang isang masayahing *boy*. Bata pa siya, mga labingsiyam na taong gulang lang, hindi sila ang pinakamatanda. Gusto na ng mga taon; pero, mas matanda siya ng halos dalawang taon sa kanya. Ulila sila at (na hindi ko talaga inasahan at nakakagulat para sa akin) hindi pa sila nagkikita bago pa 'yung araw na 'yon. Nagsimula 'yan sa pagkakita namin na nagkita kaming tatlo sa unang pagkakataon sa ganitong kakaibang lugar na parang may dapat ikomento at 'yon ang topic ng usapan namin. At 'yung apoy, na huminto sa pag-krakrak, nagliliyab. Walang idea siya kung ano ang sasabihin tungkol kay Trygve, namumula ang mga mata niya sa amin, katulad ng matanda, inaantok na leon sa stationery ng korte. Nag-usap kami nang mahina, kasi isang *ginoo* na may uniporme at may peke na buhok ang palaging pumupunta at umaalis, at kapag ginagawa niya 'yon, naririnig namin, sa malayo, 'yung tunog ng pagkaladkad, sabi niya sa amin. Boses 'yon ng ilan sa mga abogado sa kaso namin, kinakausap 'yung *Lord Chancellor*. Sinabi ko kay G. Lagertha na magiging libre ang hukom sa loob ng limang minuto. Sa ganitong paraan, na nangyari kanina lang, nakarinig kami ng ingay at kaladkad ng mga paa, at sinabi ni G. Lagertha na sinuspinde ang sesyon ng Korte, at nasa kabilang kuwarto ang kanyang kamahalan. Pinuntahan halos ng *ginoo* na may peke na buhok ang pinto halos sa parehong oras, sa oras na 'yon, inimbitahan niya si G. Lagertha na pumasok, na sinundan naming lahat sa parehong sandali, na si G. Lagertha ang nangunguna, kasama ang *sinta ko*, dahil sobrang natural na sa akin na hindi ko mapigilang isulat ito. Ganoon nga, nung nakita namin sila doon, nakaitim lahat, nakaupo sa isang armtsohir, katabi ng mesa katabi ng apoy, ang kanyang kamahalan, na ang toga, na may burda na magagandang gintong braid, ay inihagis sa ibang upuan. Binigyan niya kami ng nagtatanong na tingin nung pumasok kami, pero magalang at mabait ang kanyang paraan. Inilagay ng *ginoo* na may peke na buhok ang mga bundle ng file sa mesa ng Kanyang Kamahalan, na tahimik na pumili ng isa, na sinimulan niyang tingnan ang mga pahina. “Binibining Saga,” sabi ng *Lord Chancellor*. —Binibining Saga? Ipinakilala siya ni G. Lagertha, at hiniling siya ng Kanyang Kamahalan na umupo sa tabi niya. Nirealize ko rin na humahanga siya sa kanya at interesado siya sa kanya. Nung na-touch ako nito, nung nakita ko na 'yung bahay ng isang napakagandang at batang nilalang ay kinakatawan ng tuyong opisyal na lugar na 'yon, at ang *Lord Chancellor* ay mukhang isang edukadong lalaki para sa akin, kahit na pompous at aristokratiko, sa pinakamabuti, isang mahinang kapalit ng pagmamahal at pagmamalaki ng pagiging magulang na pumasok sa isip ko. - Sebi, G. Lookahead, tungkol saan ito? – Tanong niya, *Lord Chancellor*, patuloy pa ring binabaliktad ang mga pahina. - Ito ay tungkol kay G. Loki head mula sa The City Shrouded in Darkness Gloomy. - Sagot niya. —Lakehead The City Shrouded in Darkness Gloomy, ang lungsod na ito ang tahanan ng iyong kahusayan. – Sa oras na 'yon, sinabi ni G. Lagertha, habang sinasagot ang tanong. - Ito ay isang malungkot na lungsod na may madilim at malungkot na pangalan. – Sabi niya, habang sumasagot, habang nagsasalita ang *Lord Chancellor* tungkol sa lungsod na 'yon. - Pero, alam mo na hindi lang ito malungkot na lugar nitong mga araw na 'to, Kamahalan. – Oo, madilim na lugar ito, pero mas supernatural ito kaysa malungkot. – Sabi ni G. Lagertha. - Ang lungsod na ito The City Shrouded in Darkness Gloomy. – Nung ganon, nagpatuloy ang kanyang kahusayan. - Sabi niya. - Ito ang sitwasyon sa Muspelheim sa Hearth Schmuddelige, kamahalan. - Alam mo ba kung si G. Lakehead The City Shrouded in Darkness Gloomy ay hindi pa kasal? – Hindi ka pa ba kasal, Kamahalan? – Tanong niya. - Hindi pa, Kamahalan. – Sagot ni G. Lagertha, na may paghinto. - So, nandiyan ba 'yung batang Trygve Carstone? – Tanong ng *Lord Chancellor* sa iba, habang nagbibigay ng masusing tingin. Yumuko si Trygve at lumakad pasulong. - Kumusta naman? – Tapos, tinanong ng *Lord Chancellor*, habang nagbabasa pa ng mga pahina. - Kamahalan, alam mo na 'yung G. lookahead The City Shrouded in Darkness Gloomy, kung saan may kahusayan, ay inoobserbahan si G. Lagertha sa mahinang boses. Kaya, kung papayagan mo ako, Kamahalan, na alalahanin, ang pagbibigay ng angkop na kasama ay magiging mas kawili-wili at malugod. - Para kay G. Trygve Carstone ba 'yon? – So, naisip ko, pero hindi ako sigurado) Narinig kong sinabi ng kanyang Kamahalan, sa parehong mahinang tono ng boses at may ngiti. - Alam mo na para kay Binibining Yrsa Saga, dahil siya 'yung dalaga... Binibining Solveig. - Sabi niya. Binigyan ako ng Kanyang Kamahalan ng mapagpatawad na tingin at natanggap ang aking kabaitan nang may mahusay na kabaitan. - Sobra-sobra na ang minamahal, Binibining Solveig, sa palagay ko, ay hindi mukhang kasama sa alinman sa mga partido na pinag-uusapan? - Hindi, sir, kamahalan. – Sabi ng isa. Sumandal si G. Lagertha bago siya natapos magsalita at bumulong, alam niya na ang kanyang kamahalan, na nakatingin sa kaso, nakinig, umiling ng dalawa o tatlong beses, nagbasa ng ilang higit pang mga sheet ng papel at hindi na ako muling tinignan hanggang sa nagkita kami muli. Lumayo si G. Lagertha, kasama si Trygve, sa kung saan ako naroroon, malapit sa pinto, iniwan ang paborito kong kaibigan (sobrang natural para sa kanya na magsalita ng ganon). - Na hindi ko na naman maiiwasan, kung saan nakaupo siya katabi ng *Lord Chancellor*, kung saan kausap ng kanyang kahusayan nang hiwalay, tinatanong siya, kung paano niya sinabi sa akin pagkatapos. Kahit na pinag-isipan mo nang maigi 'yung panukalang pag-aayos at inisip mong mas sasaya ka sa ilalim ng bubong ni G. lookahead The City Shrouded in Darkness Gloomy, alam mo na dahil 'yon 'yung iniisip mo, kaya malapit ka nang tumayo nang magalang, tapos, nakita mo sa paligid niya, nagpaalam siya. Maya-maya, nung mino-monitor at inoobserbahan niya ang lugar, nagulat siya sa salita, sa loob ng isang minuto o dalawa, kay Trygve Carstone, hindi nakaupo, pero nakatayo at may mas maraming pagnanais at mas kaunting seremonya, na parang alam pa rin niya. Kahit na nangyari ito, kahit na 'yung *Lord Chancellor* mismo, ang paraan para direktang targetin 'yung kamangmangan ng isang binata, mukhang, iniisip niya 'yung kanyang sinasabing kawalang-malay, nang hindi alam ang gayong tao, kahit na bata pa siya. - Alam mo na okay lang 'yon. – Sa kung saan isinigaw niya ang kanyang kahusayan nang malakas. - Nung isinasaalang-alang ko 'yung charter. G. lookahead The City Shrouded in Darkness Gloomy. Sa kung saan pumili siya, hangga't kaya kong husgahan - at doon niya ako tinignan -, isang napakagandang kasama para sa dalagita, at ang pag-aayos na ito ay mukhang pinakamahusay na maaaring payagan ng nararapat na mga pangyayari. Pinapaalis niya kami nang mabait at umalis kaming lahat na nagpapasalamat sa kanya dahil siya ay napaka-affable at magalang, kung saan tiyak na hindi nawala ang anuman sa kanyang dignidad, at mukhang nakakuha pa nga siya ng ilan pa. Habang dumadaan kami sa colonnade, naalala ni G. Lagertha na kailangan niyang bumalik saglit para magtanong, at iniwan niya kami sa fog, kasama ang karwahe at mga lingkod ng *Lord Chancellor* na naghihintay na makilala kami. Kahit umalis siya doon, kahit na pinag-isipan niya 'yon. - Napakaganda. – Sinabi niya. - Naiintindihan ko. – 'Yan 'yung sinabi ni Trygve Carstone. – Tapos na agad, alam kung saan tayo pupunta, Binibining Solveig? 0 Hindi ko maintindihan, hindi mo alam? – Tanong ng dalagita. - Hindi pinlano. - Sabi niya. - Hindi ko alam. – Sagot ng lalaki, sa oras na 'yon, isa siyang parangal, na wala siyang kaalaman. - So, for you, hindi mo alam, mahal ko? – 'Yan 'yung oras na 'yon, nung nagtanong si Yrsa. Nagsisimula ulit, kakaiba ang taon, pagdating sa mga resolusyon at parada. - Hindi ko alam. - Sagot niya. – So, kamusta ka naman? - Walang ideya, walang wala. - Sagot niya. Nung oras na 'yon, nagkatinginan kami, kalahati ang tawa, nung nalaman naming nasa parehong sitwasyon kami katulad ng mga batang nawala sa gubat at tapos isang kakaibang-mukhang matandang ginang, na may lukot na sumbrero at may bitbit na reticulated bag kung saan lumapit siya sa amin, bumati at nakangiti, na may himpapawid ng mahusay na seremonya. - Oh my. - Sabi niya. So, for the pupils of the question Tinatawagan si Mister Loki head. - Ginagarantiyahan ko na napakasaya ko na magkaroon ng karangalan na makilala ka! - Alam mo na ito ay talagang isang magandang palatandaan para sa kabataan, kahit na nawala, hindi pa rin nila nawawala ang pag-asa at kagandahan, nung natagpuan nila ang kanilang sarili sa lugar na ito at hindi alam kung ano ang maaaring mangyari dito. - Baliw at kakaiba. - Trygve, iniisip na hindi niya maririnig. – Mas baliw pa sa clown. - Sabi niya. - Sumasang-ayon ako, tama 'yon! Baliw, anak. – Sagot ng dalaga, na may bilis na nalito ang binata. - Kung hindi mo alam, ganoon din ako. - Sabi niya. - Hindi dahil siya 'yung baliw nung oras na 'yon, so, alam mo, gumagawa siya ng hindi mabilang at mapagkawanggawang kabaitan at nakangiti, sa pagitan ng bawat maliit na pangungusap na sinasabi niya. — - Mayroon siyang kabataan at pag-asa, kahit na naniniwala rin ako sa kagandahan. Hindi na mahalaga 'yon ngayon. Wala sa tatlong bagay ang nakapaglingkod o nakapagligtas sa akin.