Bab 133 Sebungkus Buah

Huo Changze sekali lagi takde apa nak cakap, tepuk bahu dia: 'Aku tahu.' Semua terima kasih kat shot-shot tu. Luo Chengyi blah, jalan macam biasa, last sekali takde semangat nak pandang Ye Anran. Dia tak tanya pun kat Huo Changze pasal keadaan dia. Dan Huo Changze cari arah yang Luo Chengyi tunjuk, nampak Huo Sijie senget kepala lepas dia keluar. Hari tu, dia dengan Huo Qingqi bawak Ye Anran dengan Huo Sijie pergi hospital. Huo Qingqi letak Huo Sijie dan cakap kat dia: 'Sijie dah kurus, tinggal tulang je.' Macam mana dia tak nampak adik dia dah kurus? Dia pun rasa sedih. Tiba-tiba, dia keliru sama ada betul atau salah tak bagi dia contact Luo Chengyi. Kalau betul, kenapa adik dia kurus sangat dan mental dia tak macam dulu? Betul ke kau buat salah? Dia buka kot dia dan letak kat Huo Sijie. Dia tak bunyi apa pun masa jalan. Huo Sijie terkejut, terus campak baju tu atas lantai. Dia tak nampak sampai dia campak, dan Huo Sijie duduk balik. 'Aku tak nak.' Huo Changze kutip baju dia dan goncang. Dia nak pakaikan kat adik dia lagi, dan teringat perangai dia. Lupakanlah. Dia tak pakai sendiri, so dia letak kat lutut dia. Kalau adik aku nak sejuk, dia akan teman dia sejuk. 'Sijie, kau masih marah aku lagi ke?' Huo Changze, susah nak jumpa orang yang boleh buat dia lembut. Huo Sijie salah seorang daripada dia. Dia betul-betul nak bagi adik ni apa dia nak. Gaduh sebulan lepas adalah yang paling teruk diorang pernah buat dalam lebih 20 tahun. Sama jugak dengan Huo Sijie. Dia jarang berkias, dan memang betul untuk semua orang. 'Mestilah, pelik. Kau ingat kalau kau tak bagi aku contact Luo Chengyi, aku akan lupa dia. Kau real sangat. Sebulan lepas, aku tak rindu dia sehari pun. Aku tahu kau cakap kat dia jangan contact aku, so aku pun ikut tak contact dia. Aku simpan dia dalam hati aku.' Huo Sijie cakap, tunjuk kat hati dia. 'Dia memang dengar cakap kau, dan aku boleh dengar cakap kau cukup.' Huo Sijie pandang langit: 'Huo Changze, first time dalam hidup aku, aku suka orang sangat-sangat. Terima kasih sebab potong hubungan ni sebelum dia tumbuh. Lepas ni, aku takkan suka sesiapa lagi, dan aku takkan kahwin. Bila aku teman Datuk lagi, aku akan balik sekolah, takut kita tak suka each other.' Setiap patah perkataan dia menusuk hati Huo Changze. Dia nak bagi tau dia kebenaran, bukan nak bagi dia tak benci dia, tapi nak bagi dia faham apa dia buat. 'Sijie, sebenarnya...' 'Huo Changze, kau bukan orang yang cakap separuh. Kalau kau nak cakap, cakap. Kalau kau tak cakap, tarik balik.' Huo Sijie tak pernah fikir apa Huo Changze akan cakap sekarang. Tak baik untuk sesiapa simpan hal ni macam ni. Betul jugak. Sebab Haiwang tak boleh yakinkan Huo Sijie. Lambat laun, dia kena cakap kebenaran. Huo Sijie kena tahu, dan Ye Anran akan tahu bila tiba masanya. 'Sijie, pasal Luo Chengyi, sebenarnya ada satu benda aku dah sorok daripada kau dengan kakak ipar kau.' Lepas dengar dia cakap pasal Luo Chengyi, Huo Sijie jadi minat sikit. 'Aku tak bagi kau dengan Luo Chengyi sebab...sebab dia suka Ye Anran.' Ayat ni macam kilat dari langit, terus belah atas kepala Huo Sijie, serta merta, kepala dia besar. 'What! Dia suka Ye Anran, suka bini kau, kakak ipar aku!' Suara dia kuat sangat, beberapa orang kat sekeliling pandang. Huo Changze tarik dia ke bawah dan duduk, buat isyarat 'senyap'. Tak berapa bagus orang lain dengar benda ni. Dia tak sangka Huo Sijie akan guna perasaan dia macam ni, kalau tak, dia takde niat nak cakap. Bukan benda yang baik. Huo Changze bagi tau dia kebenaran benda tu sepenuhnya, dan jugak cakap dia pergi cari Luo Chengyi hari tu. Luo Chengyi boleh janji dengan Huo Changze terus macam tu, bukan sebab dia suka Ye Anran. Huo Sijie tengok semua proses dengan mata terbeliak, dan setiap ayat menyegarkan pandangan dia. Dia jatuh cinta dengan lelaki yang suka kakak ipar dia. 'Enran tak tahu lagi pasal ni. Jangan bagi tau dia. Kalau tak sebab ni, aku sebenarnya setuju je kau dengan Luo Chengyi. Luo Chengyi orang yang baik dan dia tak pernah bagi tau Enran yang dia suka dia.' 'Aku tahu.' Suara Huo Sijie jadi rendah. Dia tak tahu nak fikir apa pasal ni, tapi rasa tak berdaya. 'Luo Chengyi ada kat hospital tadi. Aku jumpa dia masa aku datang kat kau. Dia bagi tau aku kau ada kat sini.' Rupanya apa yang aku nampak tadi memang dia... Apa dia buat kat sini? Kau dah datang jumpa Ye Anran? Huo Sijie langsung tak boleh cakap. Dia berdiri menggeletar. Huo Changze nak pegang dia. Huo Sijie lambai dengan tangan dia dan cakap tak. Dia tak pernah sangka ini hasilnya. Nampak adik dia macam ni, Huo Changze rasa tak selesa. Nasib baik semua benda masuk akal, so aku harap dia akan lupakan dia perlahan-lahan. Dia jalan kat depan, diikuti Huo Changze, dan diorang berdua tak tahu macam mana nak pergi wad. Lepas je buka pintu, Doktor Bai Gua datang dan bagi beg buah kat Huo Changze. Dia cakap kat dia, 'Hello, ni daripada kawan saya untuk Ye Anran.' 'Siapa dia?' 'Luo Chengyi.' Doktor balas ringkas: 'Dia dah blah dua jam lepas. Saya baru siap rawat pesakit. Nasib baik kau belum check out lagi. Kalau tak, saya kena bawak balik buah ni dan makan sendiri.' Doktor bergurau, tapi abang dan adik Huo Changze tak boleh gelak langsung. Lepas tu, doktor jawab telefon. Dia ada pesakit nak urus. Dia tak stay lama dan blah cepat. Doktor bagi tau dengan jelas beg buah ni diberi kat Ye Anran oleh Luo Chengyi, maknanya, Luo Chengyi datang hospital hari ni bukan nak jumpa doktor, tapi nak jumpa Ye Anran. Tambahan pula, doktor cakap dia dah blah dua jam lepas, dan abang dan adik Huo Changze nampak Luo Chengyi sepuluh minit lepas, so dia stay dalam hospital dua jam. Hanya nak jumpa Ye Anran? Pasal kenapa dia tak masuk wad, Huo Changze tak boleh fikir sebabnya. Huo Sijie masuk wad dengan selamba dan pandang Ye Anran kosong. Dia cemburu kat dia sangat dan cemburu sebab ada Luo Chengyi yang suka. Huo Changze lepas tu masuk dalam wad dan bagi buah tu kat Ye Anran. Ye Anran tanya, 'Kau keluar beli benda ni? Semua buah yang aku suka makan.' Perkataan ni buat Huo Changze gelak. Luo Chengyi memang kawan baik dia. Dia siap tahu buah apa yang dia suka makan. That's nice. 'Sijie, kenapa kau pandang aku macam tu?' Ye Anran sangat hairan, hanya fikir abang dengan adik diorang pelik hari ni. Rasa macam terjaga dengan perkataan dia, air mata Huo Sijie mengalir, macam manik-manik pendek jatuh ke bawah, Huo Sijie menangis teruk, baring atas Ye Anran, takde apa nak cakap, cuma menangis. Ye Anran berhenti sekejap, pandang Huo Changze, Huo Changze angkat bahu dia dan buat macam tak faham. Ye Anran fikir Huo Sijie tengah fikir pasal Datuk dan gosok kepala dia lembut.