Bab 89 Howard Kembali

‘Huo Sijie, masuklah dengan saya.’ Huo Sijie baru balik pagi ni. Dia buat satu je bila dia balik. Dia terus teka dan masuk rumah dengan Huo Changze. Tinggal Ye Enran dengan mata yang hairan, dia tertanya-tanya kalau dia terlepas sesuatu dan macam mana dua-dua tu ada rasa macam sorok sesuatu daripada dia. Dan mata Huo Changze salah tadi. Macam mana dia boleh jadi garang dengan Huo Sijie, tapi dia tak boleh buat apa-apa selain tunggu kat bawah. Dalam bilik, Huo Changze tak buang masa: ‘Kau pergi jumpa Ye Anyao hari ni?’ ‘Ya, saya pergi jumpa dia lepas saya keluar dari syarikat awak.’ Dia mengaku terus terang. Bukanlah teruk kalau sanggup mengaku benda ni. Marah Huo Changze hilang. Mungkin sebab dia adik dia, dia sanggup cari sebab untuk dia. ‘Kau marah dia?’ ‘Saya jumpa dia cuma nak marah dia.’ Jumpa dia satu kata-kata yang tak jelas, Huo Changze macam tak sabar, marah orang pun tak kisah ke? Huo Changze berkerut dahi: ‘Dia rakam suara mak awak, Huo Sijie, kenapa kau tak tahu malu?’ Rakam? Perempuan tu menarik jugak. Tak hairanlah dia tak melawan langsung. Dia gali lubang untuk dia kat sini. Dengar benda ni, Huo Sijie tak menyesal marah dia, tapi menyesal sebab dia tak buat. Hari ni, memang murah untuk dia. ‘Ye Anran ajar kau benda ni?’ Huo Changze cakap. Kalau Ye Anran dengar ayat ni, dia boleh lompat dan pukul dia. Benda buruk tu apa yang dia ajar, dan benda baik takde kena mengena dengan dia. Apa dosa yang Ye Enran dah buat? Huo Sijie terus bersihkan nama Ye Enran: ‘Takde kena mengena dengan kakak ipar saya. Saya memang tak suka Ye Anyao. Awak ada keluarga dan isteri lepas ni. Apa maksud dia nak kacau awak? Sebab saya tak faham ke atau abang awak tak faham?’ Huo Changze tahu adik dia memang tak suka Ye Anyao dan tak boleh ubah fikiran dia. Dia tak boleh lawan atau marah. Huo Changze cuma boleh bagi amaran kat dia: ‘Kau tak payah nak jaga urusan saya. Saya tahu sangat yang kau tak dibenarkan pergi jumpa dia lagi lepas ni.’ ‘Kalau dia tak buat perangai, saya tak payah pergi jumpa dia.’ Huo Sijie putar bola matanya. Dia marah Ye Anyao sebab dia buat macam mana. Memang takde cara nak hadap adik dia. Huo Changze halau dia dan panggil Ye Enran masuk. Dia cerita kat Ye Enran apa yang jadi hari ni. Riak muka Ye Enran berubah daripada ragu-ragu ke terkejut, yang tunjuk dia memang tak tahu benda ni langsung. Ini buat Huo Changze rasa nak hilang sabar tak boleh nak lepaskan, macam dia guna semua tenaga dia tapi kena kapas. Depan Ye Enran, Huo Changze tak perlu sorok temper dia. Tunjuk kat dia, dia bagi amaran: ‘Lupakan hari ni. Jangan cakap bukan-bukan dengan Huo Sijie lepas ni. Dia tak boleh kawal temper dia dan akan timbulkan masalah satu hari nanti.’ Macam Ye Enran tak cakap apa yang salah. Apa yang dia cakap tu betul. Boleh ke dia kawal Huo Sijie nak pergi atau tak nak pergi? Ye Enran masih terkejut dan angguk kepala dia. ‘Pesta hari lahir Datuk nak mula dah. Saya tak nak apa-apa jadi masa ni.’ Ye Enran masih angguk. Benda ni macam dah lepas, tapi sebenarnya, punca dia tak selesai langsung, dan akibat dia memang serius, yang akan meletup satu hari nanti. Dalam dua minggu lepas, keluarga Keluarga Hawn sibuk dengan pesta hari lahir. Ye Enran dan Huo Sijie pergi tengok persediaan tempat setiap hari dalam beberapa hari terakhir. Mungkin sebab adik saya dah balik. Huo Changze akan balik rumah untuk makan malam setiap hari dan luangkan masa untuk sembang dengan adik dia. Hubungan mereka tak terjejas dengan insiden Ye Anyao dan masih sangat baik. Ye Enran je yang rasa malu. Sejak dari tu, dia tak pernah sebut nama Ye Anyao depan muka Huo Sijie, atau tak pernah cakap hubungan dia dengan Huo Changze depan dia. Seminggu sebelum pesta hari lahir, Liu Hua telefon dan cakap mereka dah balik dengan orang tua tu. Huo Changze ada hal dan tak boleh pergi airport, jadi Huo Sijie dan Ye Enran yang pergi jemput mereka. Huo Sijie selalu sangat teruja dan bawa Ye Enran untuk cerita pasal timur dan barat. ‘Masa saya kecik, Datuk paling sayang saya. Saya buat masalah. Mak nak pukul saya. Datuk halang mak saya dan cakap untuk saya. Buaian kat luar rumah dibaiki oleh Datuk. Saya rindu dia sangat.’ Bila dia cerita pasal zaman kanak-kanak dia, ada bintang dalam mata dia Tengok dia gembira macam tu, kalau dia tahu yang orang tua tu takde banyak masa dah, dia akan sedih sampai mati. Ye Anran pegang tangan dia dan cakap, ‘Takde apa, kita akan jumpa Datuk secepat mungkin.’ Ada satu ayat, ‘pokok nak tenang, tapi angin takkan berhenti; Anak nak dibela, tapi saudara mara takkan tinggal.’ Ahli keluarga patut hormati mereka baik-baik masa mereka masih hidup, dan jangan menyesal kehilangan mereka. ‘Sijie, lepas Datuk balik, tinggal kat rumah untuk seketika dan luangkan masa dengan Datuk.’ Dia tak boleh cakap dengan jelas, cuma boleh bagi Huo Sijie ingatan. ‘Mestilah, bila Datuk dah tua, dia cuma perlu luangkan lebih banyak masa dengan dia.’ Mujurlah, dia bijak. Kedua orang tu datang airport, dan waktu dia tepat. Ye Enran nampak Liu Hua sebaik je mereka masuk. Howard rambut penuh perak, tapi semangat dia sangat baik. Sebaik je Huo Sijie nampak Datuk, dia lari dan bagi Datuk peluk besar: ‘Datuk, saya rindu awak sangat.’ ‘Sayang, Datuk pun rindu awak.’ Howard pegang Huo Sijie dengan muka yang baik. Ye Enran ambil inisiatif untuk angkat beg dalam tangan Liu Hua dan bagi salam dengan jujur: ‘Ayah, Mak.’ Lepas ayah dan cucu peluk antara satu sama lain, Ye Enran jalan ke orang tua tu dan senyum: ‘Datuk, saya Ye Enran.’ ‘Oh, isteri Azeri, lebih ceria dan murah hati daripada dua tahun lepas.’ Howard tak lokek dengan pujian dia: ‘Saya dah tengok awak kat TV, dan lakonan awak sangat bagus, yang jadi kebanggaan keluarga kita.’ Ye Enran tak tahu nak cakap apa dan ikut Howard. Pemandangan ni masih sangat hangat. Liu Hua minta mereka pegang tangan Datuk dan jaga dia baik-baik. Dua orang pegang satu tangan dan ikut langkah dia. Ye Enran berhati-hati, Huo Sijie comel dan banyak cakap, dan Howard terutamanya suka mereka dan terhibur dengan mereka. Dalam kereta, Howard tanya Ye Enran, ‘Enran, bila awak dan Azeri nak ada anak?’ Orang tua biasanya tanya soalan ni. Ye Anran dah sedia jawapan dan tunduk kepala dan senyum: ‘Datuk, kami dah bersedia, iaitu, Changze terlalu sibuk baru-baru ni. Kalau kami ada anak, kami akan bagitau Datuk serta-merta.’ Semua orang dalam kereta tahu tu satu penipuan, tapi penipuan putih boleh diterima. Betul, orang tua tu sangat gembira dan ambil sampul merah besar dari poket dia: ‘Ini sampul merah saya untuk cicit saya.’ Ye Enran terima dengan sopan dan cakap, ‘Datuk, tak cukup bagi duit je. Cucu kena tunggu Datuk beli mainan.’