Bab 31 Uji Bakat

Dan apa yang Lena cakap pasal Deng Yi, dia memang artis popular sekarang ni. Kata orang mata dia cerdik, menang banyak anugerah tak sampai dua tahun berlakon. Deng Yi pun bawah Leyu. Bila Ye Enran rebah, dia jadi macam kakak kat Leyu. Ye Enran pernah nampak dia dulu. Dia budak senyap tapi degil, mata dia tulis 'aku nak jadi terkenal'. Dia tak sorok apa-apa. Ye Enran suka kat dia. Kalau macam yang Lena cakap, Deng Yi jatuh, memang Ye Enran untung, tapi Leyu dengan Lena bukan calang-calang. Sekarang ni ramai orang dalam dunia hiburan tengok drama ni. Syarikat besar macam Leyu pun boleh gagal. Boleh bayanglah apa yang syarikat pengurusan kecil lain buat. Walaupun nama Ye Enran tak berapa elok sekarang, lakonan dia memang terbaik. Kalau dia boleh masuk dalam mata duit, saham hiburan akan naik. Lagipun, Ye Enran masih lagi orang hiburan. Walaupun Ye Enran gagal, tak akan efek hiburan langsung. Apa-apa pun, hiburan memang boleh buat duit. Mengikut gaya hiburan, kebanyakan idea ni datang dari bos Lin Yufeng, Lin Yufeng suka buat bisnes macam ni, tak rugi. Dia pun mula dari syarikat pengurusan kecil. Dia capai tahap ni tak sampai tiga tahun. Pandangan dia yang tajam tu pun memang trademark dia. Sama ada dia agen atau artis, dia ada standard sendiri, macam Lina, macam Ye Enran, dengan Deng Yi. Dia tak banyak muncul depan orang ramai, tapi apa yang dia buat dah jadi model dalam dunia hiburan. Lagi pun, Ye Enran tak akan rugi dalam deal ni. Kalau dia terpilih, bukan saja karier dia akan naik satu anak tangga, tapi nama dia pun mungkin boleh dibersihkan. Kalau dia gagal, pun tak efek dia. Sekarang siapa peduli pasal dia? 'Ya, saya setuju.' Lena gelak kecil kat sana, macam dah agak jawapan dia: 'Saya ingatkan, awak tak boleh interview sorang pompuan dalam situasi sekarang. Paling banyak pun dua orang. Jangan tamak sangat.' 'Saya tahu.' Bila dah dapat jawapan, Lena terus matikan telefon, hantar tempat interview tu. Best jugak boleh main watak perempuan 2 dalam drama Qian He, memang berbaloi. Ye Enran cerita kat Lin Lele pasal benda ni. Lin Lele memang kenal Qian He. Dia tak peduli drama Qian He macam mana. Dia cuma tahu Ye Enran akhirnya bersemangat balik. Dia gembira sangat untuk Ye Enran. Dia balik dari drama, pergi shopping dengan Ye Enran, beli baju untuk interview. Keadaan dia akhirnya dah pulih, dia memang takut gila dulu, risau dia tak boleh fikir pasal benda tu satu hari nanti. Lin Lele ingat lagi, dia risau Ye Enran buat benda bodoh sorang-sorang kat rumah, dia minta pembantu rumah tolong tengokkan dia. Sekarang dia dah ok. Nampak macam berkesan jugak menangis puas-puas ni. Tak ramai orang kat shopping mall mahal masa musim sejuk. Lin Lele pilih baju kemeja V-neck berjalur hitam dengan seluar panjang hitam untuk Ye Enran, dengan trench coat kaler beige kat luar, tak serabut, tak memboyot, bagi orang rasa selesa. Ye Enran pun suka sangat dengan gandingan ni. Esoknya, Lin Lele dengan Ye Enran keluar sama-sama. Mereka pergi arah berbeza, saling semangat-memenyemangati. Ye Enran tarik nafas dalam-dalam. Hari ni, dia akhirnya jumpa balik diri dia. Ada rasa teruja macam dia baru masuk industri hiburan tiga tahun lepas, tapi sekarang dia lebih tenang. Hari ni, Lena datang jemput dia. Lena tengok baju dia, cakap, 'Not bad.' Ye Enran baru nak balas, lidah bisa dia mula keluar: 'Ye Enran, kau kena ingat identiti kau sekarang, kau dah bukan ratu filem lagi, semua orang tak berpusing keliling kau...' Ye Enran tak nak dengar. Dia pasang headphone, dengar lagu. Sampai dia turun dari bas, Lena akhirnya cakap dua perkataan yang berguna: 'Qian He tak suka orang berkawan dengan dia. Kau cuba lakonan elok-elok. Jangan bagi idea tak elok. Dia lebih teruk dari yang kau fikir.' 'Baiklah, saya faham.' Turun dari bas, kemas balik baju. Ye Enran melangkah masuk hotel, hotel paling best kat bandar. Memang mewah Qian He pilih tempat ni untuk cari pelakon. Lina dah daftar Ye Enran awal-awal, kakitangan bawak dia jumpa Qian He. Masa tu, ada dua orang lagi tengah tunggu depan Ye Enran, sorang tengah audition. Dia kenal dua orang dari tiga orang ni, antara signboard terbaik syarikat pengurusan, lakonan diorang pun bagus. Selalunya, diorang dicari untuk skrip, boleh buat orang ni datang sendiri untuk cuba drama. Qian He memang hebat. Dua pelakon kat depan kenal Ye Enran, terkejut tengok dia. Mereka angguk hormat, bagi salam. Semua tengah bersedia untuk drama dengan berdebar-debar, tak ada siapa kacau dia. Lepas tunggu hampir setengah jam, akhirnya tiba giliran Ye Enran. Bila dia nampak tiga orang pertama keluar, muka diorang tak berapa nak elok, hati dia berdebar-debar. Dia buat-buat macam tak ada apa-apa, berjalan lepas diorang. 'Hello, nama saya Ye Enran, saya artis bawah Leyu.' Dengar je dia, kakitangan kat sekeliling dia buat bunyi. Ye Anran tak ubah warna muka, tengok betul-betul kat pengarah depan dia. Beberapa orang yang interview sekeliling Qian He pun berbisik: 'Dia kan artis yang dalam berita tu? Berani lagi dia nak audition sekarang?' 'Saya baca bukti dia, dia tak buat salah apa-apa, tapi macam berisiko sangat nak cari dia sekarang?' 'Saya dengar lakonan dia ok, tapi sayanglah.' Seorang lagi yang interview, geleng kepala senyap-senyap, macam dah buat keputusan pasal hasil audition Ye Enran. Qian He akhirnya tengok dia, tengok maklumat dalam tangan dia, pegang mikrofon: 'Watak mana yang awak nak cuba?' 'Perempuan 2.' Suara Ye Anran jelas. Qian He angguk, buka skrip perempuan kedua, cakap kat dia, 'Kalau macam tu, awak boleh main satu babak keguguran kat hospital, hampir putus asa.' 'Baik.' Ye Anran tarik nafas lega dalam hati. Dia fikir macam mana dia jadi tak normal. Nasib baik ni bidang yang dia biasa. Buka baju, letak atas kerusi. Bila dia pusing kepala, mata Ye Enran dah merah, gosok rambut dia sesuka hati, angkat mata, masuk dalam keadaan. Ni baru permulaan. Qian He angguk senyap-senyap. Dia memang pandai berlakon. Boleh faham watak secepat ni, masuk dalam keadaan. Memang permulaan terbaik yang dia pernah tengok dalam interview hari ni. Ye Anran baring atas lantai, hati dia mula berdebar-debar tak menentu, mulut dia berbisik 'anak', mata dia perlahan-lahan buka, tangan dia sokong kat lantai, belakang dia perlahan-lahan berdiri, air mata dia makin teruk. Dia bayangkan ada doktor kat seberang, lemah dan kuat: 'Doktor, mana anak saya, mana anak saya!' 'Awak pulangkan balik anak saya, bukankah awak cakap boleh jaga dia?!' Suara makin teruk. Ye Anran berdiri dengan sakit, kaki dia terpisah, genggam doktor yang tak wujud: 'Doktor! Anak saya...' Tak cakap apa-apa, Ye Anran melorot jatuh atas lutut, termengah-mengah, pegang perut dengan satu tangan, bergumam: 'Anak, ibu minta maaf, ibu salahkan diri ibu sebab tak jaga kamu.'