Bab 59 Mengisytiharkan Perang Secara Rasmi

Sekarang dia tengok muka **Huo Changze**, rasa macam nak bagi penumbuk. Kalau **Ye Enran** tak ada kat situ, memang dia dah buat dah. Dia tak takut **Ye Enran** sedih. Dia tak nak tengok dia sedih. Selesai cakap macam tu, **Luo Chengyi** pusing kumpul baju **Ye Anran**, suara dia lembut sangat: 'Awak masuk kereta dulu, nanti saya bawak awak pergi hospital, tak ada masalah lepas tu hantar awak balik, okay?' 'Baik.' **Ye Enran** ikut cakap. Lepas tengok **Huo Changze**, dia masuk kereta. Mata **Huo Changze** asyik tengok dia, macam-macam rasa bercampur dalam hati dia. Masa **Ye Anran** tutup pintu, **Luo Chengyi** pandang **Huo Changze** and cakap: 'Dulu, saya fikir asalkan dia bahagia, dia takkan cerai awak. Lagipun, ada kawan-kawan kita yang ambil berat pasal dia. Sekarang dah lain. Kalau awak nak cerai dia, saya memang akan tolong pujuk dia. Awak tak nak perempuan sebaik ni, saya nak.' Ini memang isytihar perang. 'Kadang-kadang saya kesian jugak dengan taste awak. Boleh suka **Ye Anyao**. Oh, saya harap awak dengan dia lama-lama. Dua-dua teruk memang ngam. Jangan keluar rosakkan orang lain.' Kata-kata macam tu memang Jennifer. **Ye Enran** masih tunggu dia dalam kereta. Dia tak nak cakap banyak dengan **Huo Changze** and terus masuk kereta. Ada orang nak tolong dia pujuk **Ye Enron** cerai. Patutnya **Huo Changze** happy sangat, kan? Kenapa dia tak boleh happy betul-betul? Mercedes hitam tu hilang, **Huo Changze** tenung jauh tempat kereta tu hilang lama-lama. Bukan semua sebab siri ni sebab **Ye Enran** ke? **Ye Anyao** mangsa. Kenapa semua orang cakap pasal **Ye Enran**? Tak ada siapa pun pernah cakap pasal **Ye Anyao** depan dia. Siapa yang buat salah? 'Tuan muda, diorang dah pergi jauh. Sejuk kat luar. Jom kita pergi dulu.' Suara **Ye Bo** macam dah banyak sangat makan asam garam, tiba-tiba. Dia baru je tengok rupa **Ye Enran**. Kesian sangat. Sebenarnya... Perceraian diorang mungkin benda baik untuk **Ye Enran**, dia lagi bahagia dari sekarang kalau kahwin dengan sesiapa pun. Dulu dia nak satukan diorang berdua, tapi sekarang lupakan. Dia tak buta. Apa yang **Ye Enran** dah kena seksa dalam dua tahun ni? Siapa yang lebih baik dengan dia, **Huo Changze** atau **Luo Chengyi**, takkan tak nampak lagi? '**Ye Bo**, saya betul-betul buat salah ke?' Apa yang dia cakap salah, sama ada sikap dia pada **Ye Enran** dua tahun lepas atau benda yang baru je biar dia kat luar sejuk. Macam mana **Ye Bo** nak jawab, walaupun dia cakap, **Huo Changze** boleh dengar ke? Atau biar **Ye Enran** pergi. 'Tuan, masuk dulu.' Dalam kereta, **Luo Chengyi** masih marah and tanya **Ye Enran**, 'Dia dah nak bekukan awak sampai mati. Kenapa awak masih suka dia?' 'Dia ada kereta khas untuk ambil dan hantar kalau dia pergi mana-mana. Macam mana dia tahu yang saya tak boleh dapat kereta kat luar, and tadi ada pembantu dia datang sekali. Pembantu dia naik teksi dalam dua minit. Mungkin dia tak fikir sangat.' **Ye Anran** betul-betul tak salahkan **Huo Changze**. 'Lepas tu dia boleh jugak suruh awak masuk rumah and tunggu bas. Bukan senang nak naik teksi kat situ. Kalau awak tinggal kat Keluarga Hawn semalam? Rumah dia besar sangat, dia tak sudi bagi awak bilik?' Dalam fikiran **Ye Anran**, **Huo Changze** dah baik sangat sebab biarkan dia tunggu kat luar. Mengikut perangai **Huo Changze** sebelum ni, dia takkan kisah pasal hidup atau mati dia. Walaupun dia tunggu bas, dia kena jauh dari Keluarga Hawn, sebab dia fikir dia akan kotorkan pintu Huo. 'Dia ada dalam rumah and tak boleh rasa benda yang sama. Dia mungkin tak rasa macam mana sejuknya kat luar.' **Ye Anran** cakap. 'Awak ni memang...' 'Alah, saya mengantuk. Saya nak tidur. Awak boleh bawak saya pergi hospital atau hantar saya balik Keluarga Lim.' **Ye Anran** potong and tutup mata buat-buat tidur. Dia tak nak jawab soalan **Huo Changze** lagi. Walaupun **Luo Chengyi** benci besi tak menghasilkan keluli, dia tetap lembut. Dia pasang muzik and mainkan lagu lembut untuk bagi dia tidur. **Ye Enran** betul-betul tertidur dengar muzik. Hospital buka 24 jam. **Luo Chengyi** pandu sampai pintu hospital. **Ye Anran** masih tak bangun. Dia tak sampai hati nak kejutkan dia and biar dia tidur sekejap. Macam kat kedai kopi, **Ye Enran** terjaga sebab bunyi hon kereta. Lepas terjaga, dia terus pergi hospital. Bandar kat selatan. Walaupun sejuk, tak sejuk sangat. Diorang datang hospital sebab takut satu ribu. Doktor cakap dia kena minum sesuatu untuk panaskan badan and berehat dalam dua hari ni. Lepas je keluar hospital, **Luo Chengyi** bawak dia dua cawan kopi panas. Dia jumpa benda tu masa **Ye Enran** kat hospital and pandu pusing-pusing. Kerani cakap dia nak suhu paling panas. 'Saya akan hantar awak balik Keluarga Lim sekarang.' 'Baik.' Masa ni, dah pukul lima pagi, pekerja kebersihan dah mula kerja, and kedai sarapan tepi jalan dah buka. Dia buka pengukus and letak baozi dalam mangkuk. Dia macam bau wangi dalam kereta. 'Kenapa? Nak turun and makan sarapan?' **Luo Chengyi** selalu perhati orang, macam puluhan orang sebelumnya. Selagi diorang tengok sesuatu lebih, **Luo Chengyi** akan catat, bagi dia kejutan pada masa tertentu, and gerakkan hati perempuan sampai mati setiap kali. 'Baik.' **Ye Anran** senyum kat muka dia. Masa dia kecik, dia selalu makan kat gerai tepi jalan. Walaupun mak ayah dia cakap tak sihat, memang sedap! Bila dah besar, dia sibuk kerja atau tak boleh bangun, jadi jarang makan. **Luo Chengyi** cari tempat parking. Diorang berdua pergi kedai baozi terdekat. Tak ramai pelanggan dalam kedai. Bos tu suami isteri. Suami tak banyak cakap and asyik buat baozi. Isteri dia peramah and sapa **Ye Enran**. Dua orang order dua laci baozi and bubur nasi panas, memang sedap. Mungkin sebab tak ramai orang dalam kedai, and isteri pemilik kedai datang borak dengan **Ye Anran** lepas kerja. 'Jarang bangun awal macam awak sekarang.' 'Saya belum balik rumah lagi.' Isteri pemilik kedai tiba-tiba rasa kesian kat diorang and bagi diorang dua kepala penuh: 'Bukan senang untuk orang muda sekarang. Diorang terlalu penat. Ini saya belanja makan. Jangan sebut.' Isteri pemilik kedai macam dah salah faham. Dia fikir diorang kerja sepanjang malam and tak perlu diorang terangkan. 'Terima kasih, puan.' Dua lelaki tu cakap serentak. Isteri pemilik kedai pandang dua orang tu and senyum cerah: 'Korang berdua memang cantik and nak bahagia seumur hidup.' **Ye Enran** macam keliru and nak terangkan: 'Tak...' **Luo Chengyi** cakap depan dia: 'Terima kasih, isteri pemilik kedai, kami akan.' Isteri pemilik kedai memang bijak! Masa isteri pemilik kedai sibuk, **Ye Enran** tendang **Luo Chengyi** bawah meja: 'Kenapa awak mengaku?' 'Isteri pemilik kedai tak ada niat jahat, tapi cuma sekali, dia boleh kenal kita berdua lepas ni? Kenapa dia nak rosakkan minat dia pagi-pagi and jawab yang dia masih boleh kehilangan awak?' Macam ni... **Ye Enran** tak boleh nak jawab. Walau bagaimanapun, baozi yang dibuat keluarga ni memang sedap, and bubur pun sedap. **Ye Enran** tolak kopi yang lebih mahal sepuluh kali ganda and makan sarapan paling banyak pernah ada.