Bab 64 Mendidik Anak-Anak

Lu Fei keluar naik kereta sport, dan Lu Dad takde kat rumah. Lu Jia ada Lu Ma dengan Lu Xiaolu je. Lu Xiaolu tengok dia macam ada something, teralih perhatian mainan dia. 'Eh, nak beli apa lagi? Kat rumah dah berlambak lauk.' Lu Ma memang bersemangat, cakap takde tapis-tapis. Mulut dia memang gitu, tapi hati dia baik. Dia tahu dia betul hari ni. 'Takpe, makcik, ni semua idea saya je, dan hari ni saya masak ikan masam manis untuk makcik.' 'Pandai masak ikan pun, memang calon isteri dan ibu mithali. Ingatkan tak reti masak bila tengok kau bergaya.' Lu Ma dengar dia cakap boleh masak, makin berseri-seri mata dia. Ye Anran garu kepala: 'Makcik, sebenarnya saya reti masak ikan masam manis je.' Itu je kepakaran dia. 'Ha ha, takpe kalau tak reti masak. Boleh suruh suami kau buat.' Ye Anran diam, potong epal untuk Lu Xiaolu jadi kecik-kecik guna garfu kecik. 'Lulu, rindu makcik tak?' Masa ni, dia suap Lu Xiaolu sepotong. Dia tahu budak tu tak suka cakap, dan tak harap apa-apa pun dari dia. Macam yang dia jangka, Lu Xiaolu tak cakap masa makan epal. Kalau dia tak cakap, maksudnya setuju la. Ye Enran gosok kepala dia, ambil gambar dia beberapa keping, hantar kat Lin Lele. Lin Lele selalu nak jumpa anak-anak Deng Yi, tapi takde masa nak datang, jadi dia rakus tengok gambar je. Betul la, Lin Lele buat video call kat Ye Enran dalam masa dua minit. 'Sister Enron, tunjuk kat saya budak tu cepat. Comelnya.' Latar belakang dia kat syarikat yang Ye Enron kenal, atau lounge eksklusif yang dia familiar. Lin Lele ada cerita kat dia kat WeChat semalam, cakap Lin Yufeng bagi lounge dia kat Lin Lele, dan takde orang selalu masuk lounge eksklusif, jadi Lin Lele berani buat video call kat dalam syarikat. Ye Anran halakan kamera kat Lu Xiaolu, cakap, 'Lu Lu, orang kat skrin ni pun kawan sekerja mama awak. Say hello kat makcik.' Lu Xiaolu jeling je, buat tak endah. Kat skrin, Lin Lele muncungkan mulut dia: 'Sister Enron, panggil makcik tak sedap la.' 'Kita dah sampai umur kena panggil makcik. Kalau tak biasa, mama awak akan suruh kahwin dan ada anak dalam masa dua tahun lagi.' Betul jugak. Lin Lele terima panggilan Lu Xiaolu panggil dia makcik. Sekarang bukan yang dia nak terima, tapi Lu Xiaolu memang takkan panggil. Lin Lele dekatkan mulut dia kat receiver, bisik, 'Sister Enron, budak ni muka macam Sister Deng Yi. Mesti jadi jejaka kacak nanti.' Dengar nama mama dia, Lu Xiaolu pandang skrin, gelak. Gelak dia memang macam Deng Yi. Ye Anran buka kamera belakang, pergi ambil mainan untuk Lu Xiaolu. Dia tak perasan ada orang kedua kat skrin, sementara Lin Lele ralit dalam dunia 'comel' dan tak perasan ada orang berdiri kat belakang dia. 'Bila masa kau ada baby?' Suara yang familiar kedengaran, Ye Enran pandang skrin, dan Lin Lele pandang belakang serentak. Itu Lena. Dulu masa Lena jadi ejen dia, dia dapati Lena takde bunyi bila jalan. Walaupun jalan pakai kasut tumit tinggi, suara dia memang rendah. Hampir buat dia mati kutu beberapa kali. Sekarang giliran Lin Lele pulak. Dia cepat-cepat pusing ke depan, tengok diri dia je. Kalau dia matikan call sekarang, akan buat Lena makin curiga je. 'Takde la, aku dah follow kau tiga tahun. Kenapa aku tak tahu kau beranak bila, dan masih besar lagi?' 'Kau tengok aku ada anak ni, bukan anak aku la, kawan punya. Kelakar la.' Dah biasa dah dengan dorang, Ye Enran akan lepas. Kisah Deng Yi takkan diceritakan kat Lina selagi dia tak balik, sekurang-kurangnya. Deng Yi tak pilih Lina masa dia pilih ejen dia. Lina dengan ejen dia memang musuh ketat, jadi dia memang tak suka dia dari dulu. Kalau Lina tahu dia ada anak, akan tersebar seluruh alam maya dalam masa sehari je. Tak boleh buat main dengan karier Deng Yi. Lena tak ragu dengan kata-kata dia, buat tak endah. Sebaliknya, dia cakap kat Lin Lele, 'Akan ada sidang media kejap lagi. Kau kena hadir. Mekap dulu. Bila masa dah sampai, aku akan inform kau.' Mestilah kena umumkan kat khalayak ramai yang Lin Lele dah jadi artis. Masa Lena pergi, Lin Lele akhirnya tarik nafas lega: 'Sister Enron, saya ada hal, saya matikan call dulu, bye-bye.' Ye Enron pun makan epal untuk tenangkan diri. Nasib baik tak kantoi dengan Lina, kena lebih berhati-hati lepas ni. Lu Ma keluar, kibas baju: 'Enron, makcik dah basuh baju kau. Jangan risau, basuh beberapa kali, bagi bersih.' Baju ni baju yang dia lupa bawak balik semalam, dan Lu Ma basuh dengan berhemah. Drama TV Deng Yi ditayangkan kat TV. Lu Xiaolu letak mainan dia, duduk kat sofa, tengok drama tu elok-elok. Dia kecik lagi, tak faham apa yang ada kat dalam, cuma tahu itu mama dia. 'Mama.' Walaupun suara dia rendah, Ye Enran dengar, rasa tak sedap hati. Budak tu baru tiga tahun. Masa dia perlukan mak ayah temankan dia, tapi dia cuma boleh tengok TV, rindu mama dia. Hidung Ye Anran berair. Dia angkat dia, bagi duduk kat riba dia. Dia pandang dia, cakap, 'Lu Lu, awak tahu tak, mama awak sebenarnya sayang awak sangat? Tunggu tiga bulan lagi, kita boleh jumpa dia.' Lu Xiaolu tak berapa faham, tapi dia boleh faham 'jumpa mama'. Dia angguk, hempas diri kat Ye Anran. Budak tetap budak, kesayangan mama. Mengambil kesempatan ni, Ye Anran tanya dia, 'Awak sayang papa tak?' Dia tak faham apa maksud 'sayang', tapi dia tahu mak ayah dia, atuk nenek dia cakap 'baby, I love you' kat dia hari-hari, jadi dia pun sayang ayah dia, dan dia cakap perkataan 'um'. 'Baby, kalau awak nak cakap, Mama dengan Papa akan tahu apa yang awak nak sebenarnya.' Lu Xiaolu pandang dia, kepala senget. 'Macam makcik ajar awak semalam, kalau nak makan makanan, cakap kat makcik, dan makcik akan bagi awak. Awak akan ambil inisiatif cakap kat atuk nenek awak semua yang awak nak, dan awak akan tahu bila awak cakap.' 'Makcik nampak semalam awak suka main mainan dengan makcik sangat, kan? Papa pun nak main mainan dengan awak jugak. Awak kena cakap kat dia, bosan main mainan sorang-sorang, kan?' Dia cakap satu persatu, cuba guna perkataan yang budak boleh faham. Budak ni tak bodoh, dia cuma tak suka nak luahkan, tapi dia tak luah, macam mana keluarga dia nak tahu apa yang dia nak? Lu Xiaolu tak faham. Dia lompat dari riba Ye Enran, nak minum air. Kettle kecik dia dah takde air. Dia tergamam. Dia letak balik kettle kecik kat tempat asal. Masa ni, Ye Enran peluk dia, cakap, 'Baby, awak nak minum air tak? Cuba cakap kat Nenek.'