Kabanata 44

Sa buong oras na nag-stay kami sa computer room, nag-usap kami at doon kami naging magkaibigan. Pagkatapos noon, nagsimula na kaming gumala palagi. Isang buwan ang lumipas, sinabi niya sa akin na gusto niya ako at natutuwa siya kapag nagkakasama kami. Tinanong niya kung pwede na kaming maging couple. Sweet siya at astig talaga, kaya pumayag ako. Nagkahiwalay kami kasi walang pag-ibig o kahit malakas na damdamin sa pagitan naming dalawa. Kaya siguro 'yon ang dahilan kung bakit sinunggaban niya ang unang opportunity noong may ibang nag-alok sa kanya ng sex. Wala talaga siyang pakialam sa akin o sa nararamdaman ko. Nabulag ako at inisip kong mahal ko siya dahil ang galing-galing niya at maayos niya akong tratuhin, pero hindi ko naman talaga siya mahal. Kay Tyler iba ang nangyari. 'Yung nararamdaman ko para sa kanya, hindi ko maintindihan. Hindi ko pa nararamdaman 'to dati. Hindi kay Logan. Bago at hindi maipaliwanag kung ano ang nararamdaman ko kay Tyler. Tuwing malapit ako sa kanya o iniisip ko siya, biglang bumibilis ang tibok ng puso ko at parang may kakaibang pakiramdam sa tiyan ko na parang libo-libong paru-paro ang gustong lumabas. Napapatawa at napapangiti niya ako nang walang kahirap-hirap at gusto ko siyang kasama. Pero, walang nagbago dahil hindi ako nakikita ni Tyler sa ganung paraan. Hindi rin siya 'yung tipo na ibibigay ang sarili sa isang babae lang. Nilinaw niya 'yan sa kanyang mga salita at gawa. Lito na talaga ako. Kaya pumunta ako sa bahay ni Victoria kinabukasan. Gusto ko talagang makausap siya tungkol sa nangyari kahapon. Gusto ko rin ng makakausap tungkol sa nararamdaman ko. Hindi ako makahinto sa pag-iisip tungkol sa nangyari kahapon. Sa natitirang bahagi ng hike, wala ni isa sa amin ni Tyler ang nagsabi ng kahit ano tungkol sa halik. Well, kasama namin si Rachel, kaya hindi talaga namin pwedeng pag-usapan 'yon. Noong umalis kami sa hiking trail at nakauwi, nagpaalam lang ako kay Tyler at sa nanay niya at umuwi na ako. Gusto ko talagang malaman kung ano ang ibig sabihin ng halik, pero natatakot akong magtanong. Natatakot ako sa magiging sagot niya. Baka walang ibig sabihin at nakalimutan na ni Tyler, kaya sobrang awkward kung babanggitin ko pa. Mas mabuti nang kalimutan ko na lang. Pagkatapos ikwento kay Victoria ang lahat ng nangyari, humiga ako sa kama niya at tumingin sa kisame. "Ewan ko pero nagiging komplikado na talaga 'to. Komplikado para sa akin." Sagot ko. "Hindi ko inasahan na may mangyayari na ganito." Si Victoria, na nakaupo na nakatalikod sa headboard, nagtanong na seryoso ang boses. "Gusto mo talaga siya, 'di ba?" "Oo." Sabi ko na hindi na nag-abalang itanggi. Pagkatapos ay itinaas ko nang konti ang ulo ko sa kama para harapin si Victoria. "Victoria, paano ko hinayaang mangyari 'to?" Ungol ko. "Wala kang ginawang mali, Emily. Hindi mo kayang kontrolin ang nararamdaman mo." Sagot ni Victoria. "Oo nga, pero hinayaan ko na mapasali ang nararamdaman ko at ngayon komplikado na ang lahat." Sabi ko, humiga ulit sa kama. "Halata naman, hindi magkakagusto sa akin si Tyler. Tsaka, in love siya kay Andrea. Panahon na lang ang hinihintay bago sila magkabalikan. Minahal niya siya noon, hindi magtatagal bago nila muling pag-alabin ang pagmamahalan nila." Tahimik si Victoria saglit, bago nagtanong. "Anong gagawin mo?" Umupo ako sa kama at hinarap ko nang buo si Victoria sa pagkakataong ito. "Sa tingin ko oras na para matapos na ang pekeng pagdi-date natin." Sabi ko na pumasok sa isip ko. "Hindi na natin 'to kailangang gawin, Victoria. Hindi na ako kinukulit ni Logan simula noong huli naming pag-uusap at hindi na rin siya iistorbohin ng nanay ni Tyler tungkol sa kanyang kalokohan." "Sigurado ka bang gusto mong gawin 'yan?" Tanong ni Victoria. Inisip ko 'yon, tapos umiling ako. "Oo sigurado ako. Bumalik na 'yung babaeng minahal niya noon. Ayoko nang kumomplika pa sa pamamagitan ng pagiging hadlang." May sense naman. Hindi na namin kailangan ang isa't isa ni Tyler. Wala nang dahilan para magkasama kami. Nakita ko ang mga mata ni Victoria habang nagdesisyon ako. "Oo, ang pagtatapos nito ang pinakamabuting gawin para sa aming dalawa." Sabi ko. ++++++ Nang umalis ako sa bahay ni Victoria, dumiretso ako sa bahay ni Tyler. Gusto kong ayusin 'to sa lalong madaling panahon. Pagkadating ko sa bahay niya, naglakad ako papunta sa pintuan at nag-ring ako ng doorbell. Nakatayo ako na kinukutkot ang aking mga daliri habang naghihintay na sagutin niya. Ilang segundo ang lumipas, binuksan ang pinto at lumitaw si Tyler. Ngumiti siya nang makita niya ako. "Hi Emily." "Hi Tyler. Kailangan kitang makausap." "Sige." Sabi niya na binuksan ang pinto para makapasok ako. Nang nakatayo ako sa sala, sinarado niya ang pinto at hinarap niya ako. "Anong meron?" Tanong niya. "Um... Sa tingin ko oras na para tapusin na natin 'yung pekeng pagdi-date natin." Sabi ko na diretsahan. Kumunot ang kilay niya sa pagkalito at tumahimik siya saglit. "Bakit?" Tanong niya pagkalipas ng ilang segundo. "Well, hindi na ako iniistorbo ni Logan at okay na ulit sa 'yo ang nanay mo. Kaya, wala nang dahilan para magpatuloy pa tayo." Paliwanag ko, sinisikap kong huwag ipakita ng aking nararamdaman ang aking mga salita. Tumingin sa akin si Tyler na parang matagal na walang sinasabi. "Okay." Sa wakas ay sinabi niya at naglinis siya ng lalamunan. "Tama ka. May sense naman." Sa wakas ay nagtagpo ang aming mga mata. "So, napagkasunduan na?" "Uh, oo naman." Sagot niya. Tumayo ako roon saglit na hindi sigurado kung ano ang gagawin bago siya nagtanong. "Ano ang sasabihin natin sa mga tao?" "Nagkalayo kami. Mutual agreement lang at magkaibigan pa rin naman kami. Walang magtatanong pa." "Magkaibigan." Ulit niya na para bang banyaga ang salita. "Okay." Sabi niya sa wakas.