Kabanata 13

Galing SA PUSO NI ABRIL Tinatanong niya kung sino 'yung tumatawag tapos parang wala lang ako pagkatapos sabihin na kasamahan ko lang. Hindi masyadong nagsabi si Luis tungkol doon. Bumalik siya sa pakikipag-usap sa kung sino man kausap niya sa telepono. Nakikita ko si Filip buong linggo na 'yon kasi sinisigurado niyang susunduin ako pagkatapos ng trabaho at ihahatid ako malapit sa bahay. Sinabi ko sa kanya na huwag akong tawagan kapag nasa bahay ako dahil sa istrikto kong tiyuhin. Pumayag siya at sinabi na dapat lagi ko siyang ipaalam kapag wala ako sa bahay o wala si tiyuhin sa pamamagitan ng pagte-text o pagtawag. Nagpatuloy kami nang ganoon sa loob ng dalawang buwan at tumanggi akong tumanggap ng anumang regalo mula sa kanya, kahit pera. Sinabi ko sa kanya na hindi magugustuhan 'yon ng tiyuhin ko. Nirespeto ni Filip ang desisyon ko at tumigil sa pagbibigay sa akin ng mga bagay. Sinusubukan ko ang lahat ng paraan para ilayo kay Luis ang lahat tungkol kay Filip. Mas masaya at ligtas ako kay Filip at sinisigurado kong hindi ko isusugal ang relasyon namin. Gusto talaga niyang bisitahin ako sa bahay para lang malaman kung saan ako nakatira at ipaalam ang kanyang intensyon sa akin. Sinabi niya na malinis ang kanyang puso at mahal na mahal niya ako at gusto rin niyang kumuha ng permiso mula sa aking tagapagbantay. Mayroon siyang family dinner date na gusto niyang isama ako pero kailangan niya ng permiso ng tiyuhin ko. Gusto niyang ipakilala ang sarili niya sa mga tao ko, para kapag na-delay ako ng kaunti pagkatapos ng trabaho malalaman nila na kasama ko siya. Sinubukan niya ang lahat para kumbinsihin ako pero sinabi ko sa kanya na hindi pa oras dahil matigas ang ulo ng tiyuhin ko. Hindi siya masyadong maunawain gaya ng akala niya. Pipigilan pa ako ng tiyuhin ko na makita siya kung malalaman nila na may relasyon na ako. Sinabi ni Filip na hindi niya gusto ang relasyong tagu-taguan. Pero handa siyang maghintay hanggang sa tamang panahon Isang araw, ipinaalam niya sa akin na pupunta siyang ibang bansa kasama ang Tatay niya. Isang business trip. Magtatagal sila ng ilang buwan bago siya bumalik. Halos maiyak ako dahil nasanay na ako sa kanya, pinadarama niya sa akin na mahalaga ako at mahal. At totoo 'yung mga nararamdaman, hindi 'yung tipo na pinapakita ni Luis. Talagang mami-miss ko siya at sana manatili na lang siya o isama ako. Sinabi rin niya na mami-miss niya rin ako. Pinapunta niya ako at nagtrabaho sa kumpanya niya na may magandang sweldo pero sinabi ko sa kanya na hindi magandang ideya 'yon. Habang hinahatid niya ako isang araw, hinalikan niya ako nang napakainit at ayaw kong tumigil ang sandaling iyon. Sinigurado niya sa akin na palagi akong nasa puso niya at hindi siya titigil na mahalin ako. Sa sandaling 'yon nakita kong paparating si Luis. Nakatingin siya sa kotse habang naglalakad pababa. Halos maglaho ako pero dahil wala akong ganung kapangyarihan, nagpasya akong sumiksik sa ilalim ng upuan ng kotse. Hindi maintindihan ni Filip kung ano talaga ang nangyayari. "'Yung lalaking 'yon na paparating, sasabihin sa tiyuhin ko na nakita niya akong may kasamang lalaki. Please, huwag niya akong makita... please o patay ako..." Tumango si Filip na halatang naguguluhan. Dinala niya ang kanyang office back pack at inilagay malapit sa upuan ko habang sinisikap kong magtago nang maayos. Pagkatapos ng ilang sandali, sinabi niya sa akin na nakaraan na 'yung lalaki. Tinanong ko siya kung lumingon ba at sinabi niyang hindi kaya dapat na bumangon na ako. "Ito pa 'yung dahilan kung bakit kailangan kong pumunta at makita 'yung tiyuhin mo para malaya ka, hindi mo kailangang magtago kaninuman..." Nakahinga ako nang maluwag at sinabi sa kanya na hindi niya maiintindihan. Bumaba na ako sa kotse pagkatapos tiyakin na wala na si Luis. Nakaupo si Luis sa sala nang pumasok ako. Ang unang sinabi niya ay. "Abril, nakita mo ba 'yung asul na Benz na nakaparada sa kalye...?"\. Nalaglag ang puso ko pero sinubukan kong hindi ipakita ang takot ko. Ang tinutukoy niya ay ang kotse ni Filip. Tumango lang ako at naghintay sa kanyang susunod na tanong. "... 'yon 'yung klaseng kotse na nasa isip ko pero hindi eksakto dahil sobrang mahal 'yung nasa kalye. Gusto ko ng ibang modelo nito na parehong mahal pero hindi kasing mahal ng nasa labas at seryoso akong nag-iipon para doon.." Ngumiti ako at tumango bago umalis. Biglang nagring ang telepono ko. Si Filip 'yon, malamang gusto niyang malaman kung okay lang ako. Sumugod si Luis kung nasaan ako. "Mga kasamahan ko 'yung tumatawag..." sagot ko kay Luis na gustong malaman kung sino 'yung tumatawag sa akin at para saan talaga. "Alin sa mga kasamahan mo... lalaki o babae? Hindi mo sine-save 'yung number ng tao..."? Sabi niya habang inagaw ang telepono mula sa kamay ko para tingnan kung sino 'yung tumatawag. Natutuwa ako na hindi ko sine-save ang number ni Filip sa telepono ko at sinisigurado kong binubura ko ang call log at mga mensahe niya araw-araw. "Alin sa mga kasamahan ko ang kilala mo...? Sa tingin ko wala. Tigilan mo 'yung pagiging mausisa. Sinusubukang alamin kung ano ang nangyayari sa buhay ko... Hindi ako bata, Luis. Kumikilos ka na parang control freak. Sinabi ko sa 'yo na kasamahan ko na gustong malaman kung nakauwi na ako dahil sa cufew sa bus station ngayon. Hayaan mo akong maging malaya nang kaunti nang hindi mo ako binabantayan palagi. Nagsisimula nang makasakal... seryoso..." Nagsimula siyang ngumiti habang humarap nang maayos sa akin "Binili ko 'tong telepono para sa 'yo, nasa ilalim ka ng bubong ko at nasa pangangalaga ko rin. Kasintahan kita, ako lang ang kilala mo sa malaking siyudad na 'to. Ako lang ang pamilya mo talaga. Wala bang kahit isa man lang sa mga 'yon ang may katuturan sa 'yo? May karapatan akong malaman ang lahat ng nangyayari sa buhay mo. Hindi mo alam kung magkano ang ginagastos ko sa isang linggo para lang alagaan ka at 'yung pagkain din. Kaya kailangan mo talagang masanay na binabantayan kita... kung hindi ka pa naman nasasanay..." Umalis siya at agad kong pinatay ang telepono ko. Pagkatapos maligo at maghanda para sa gabi, hindi ko maalis sa isipan ko 'yung sinabi niya. "Sa tuwing may simple tayong pag-uusap, lagi mong sinisigurado na ipaalala sa akin kung paano mo ako inaalagaan at lahat. Pinapalabas mo na para akong pabigat. Kung feeling mo nagiging pabigat ako, please, ipaalam mo sa akin o mas mabuti pa, dahil nasa pangangalaga mo rin ang pera ko, huwag kang mag-atubiling gamitin 'yon. Ayoko talagang maging pabigat kaninuman. Itigil mo 'yung pagpapalabas na para akong pabigat... please" Tumawa si Luis nang napakatagal bago sinabi. "Anong magagawa ng munti mong bayad? Malinaw na isa kang baguhan.... hindi pa nauunawaan kung paano gumagana ang mga bagay na ito. Napakaliit ng pera mo kumpara sa ginagastos ko linggu-linggo. Napakaliit lang talaga, Abril ko. Siguro iniisip mo na marami kang pera sa account mo, ayaw kong sabihin sa 'yo na walang magagawa 'yung pera sa account mo. Kailangan mo talagang magtrabaho nang mas mahirap at humingi ng isa pang dagdag. Maaari ka pang tumingin ng ibang trabaho na malaki ang sahod..." "Hindi bayad ang pera ko. Noong nagsimula akong magtrabaho, ang sweldo ko ay 30k, na tumagal ng anim na buwan bago nadagdagan sa 35k na normal na sweldo ng isang empleyado. Nagtrabaho ako ng dalawampu't isang buwan at lahat ng sweldo ko sa lahat ng buwan na ito ay ipinadala sa 'yo, Luis, kasama ang iba pang allowance na ipinadala rin sa aking account. Kung kakalkulahin ko nang maayos, sigurado akong mahigit 900k ang pera ko, kung isasama ko ang mga allowance at taunang bonus, mahigit isang milyon 'yon kaya hindi mo masasabing bayad lang 'yon..." Nagkaroon siya ng naguguluhang tingin nang tinitigan niya ako. "Nagbibiro ka, Abril. Hindi aabot sa ganung halaga 'yung pera mo pero hindi ako handa para sa ganung debate. Bakit din 'yung lahat ng hindi kinakailangang kalkulasyon na 'to? Dahil alam mo na ligtas sa akin 'yung pera mo, ano pa ang kailangan para kalkulahin ulit... hindi ka ba nagtitiwala sa akin?" Sinabi ko na nagtitiwala ako at walang masama sa pagsubaybay sa pera ko. At basta rough calculation lang 'yon at hindi eksakto. Kung sinasabi niya na hindi aabot ng isang milyon ang pera ko, okay lang din pero kahit papaano ay mahigit 700k May galit na tingin si Luis sa kanyang mukha, nagpasya akong ihinto ang paksa. Kinabukasan, Sabado. habang nasa banyo si Luis naghahanda para umalis, may kumatok sa pinto. Pumunta ako para buksan, halos mahimatay ako nang makita ko si Filip na nakatayo sa may pinto. "Hi Abril, nandito ako para makita 'yung tiyuhin mo..." sabi niya sa naguguluhan na ako.