Kabanata 23: Pagliligtas sa kanya

POV ni Kane Ang biyahe sa kotse papunta sa lugar na sinabi ni Estella sa 'kin, parang blur. Si Hanna, pinilit ang sarili niya na sumakay bago pa siya mapigilan ni Braison at nag-demand na dalhin siya sa lugar kung saan 'yung best friend niya ay sapilitang nakakulong. Kaming dalawa ng boyfriend niya, sinabihan namin siya na 'wag pumunta, dahil mapapahamak siya pero ayaw niya makinig. 'Yung pagiging matigas niya, naiintindihan ko at nakakabobo. Naiintindihan dahil 'yung best friend niya ay kinidnap at nakakabobo dahil wala siyang idea kung sino ang kinakalaban namin. Pero hindi ko sinabi sa kanya. Kay Braison dapat manggaling 'yung sekreto niya. Kaya, kaming apat ay naglakbay papunta sa dulo ng gubat, kung saan may isang lumang, abandonadong torture tower. Tinunton ni Estella si Sya hanggang sa basement ng lugar na 'to. Huminto ako sandali at humarap sa mga babae. "Estella, alam mo na ang gagawin, 'di ba? Ako at si Braison, lalabanan namin si Elijah at 'yung mga alagad niya. Kayo ni Hanna, magtago kayo." Tumango sila at bumaba kami. Gabi na sa labas at naririnig ko 'yung mga kuwago na tumitili at mga mababangis na hayop na umuungol. Sumilip ako sa loob sa sirang pasukan. Ang dilim. Sinenyasan ko 'yung mga babae na magtago nang may narinig akong boses. 'Yung mga alagad ni Elijah. Sina Victor at Deb. Sumali 'yung dalawa sa bobo niyang grupo noong ipinakita niya 'yung pagmamay-ari niya sa bato ng onheil. Loyal na sila simula noon. Pwede nilang maamoy 'yung aming bango kaagad pero dahil suot namin 'yung isa sa mga potion ni Estella, hindi nila malalaman na nandito kami. Nakabantay sila sa labas ng isang pintong kahoy, nagpapakita 'yung mga pangil nila. "Hoy, kayo!" singhal ni Estella sa malayo, sa kaliwang sulok. Humarap ako sa kanya at ganun din si Braison. Sumimangot ako. Bakit siya mag-isa? 'Di ba dapat kasama niya si Hanna? "Nawawala si Hanna!" bulong niya ulit. Pumutla 'yung mukha ni Braison. Bago pa siya makareak, hinawakan ko 'yung braso niya. "Makinig ka. 'Wag kang gagawa ng padalos-dalos na bagay. Masisira ang buong plano." Mahirap para sa kanya na makinig sa 'kin pero tumango pa rin siya, nakakuyom 'yung kamao niya. Humarap ako kay Estella. "Hanapin mo siya. Lumayo ka kay Elijah, okay?" "Got it." Nawala siya at ibinaling namin ang atensyon namin sa dalawa. "Handa na?" tanong ko kay Braison na tumango, mas determinado ngayon. Tumakbo ako papunta kay Victor at hinawakan siya sa leeg. Si Deb, nagtangkang sumugod sa 'kin pero nauna si Braison na atakihin siya. Nagpupumiglas si Victor sa pagkakahawak ko pero hinawakan ko 'yung kamay niya at binaligtad. "Aray!" sinubukan niyang sumigaw pero dahil nakuha ko 'yung vocal cords niya sa mga daliri ko, hindi siya makasigaw. Wala na akong sinayang na oras at tumaob, binagsak siya sa lupa at sinipa 'yung tagiliran niya, binaligtad siya sa kanyang likuran. "Nasaan siya? Si Elijah," umungol ako, itinapakan ang leeg niya. Nahirapan siyang huminga pero alam kong hindi magtatagal bago niya palayain ang sarili niya. Ngumiti siya sa 'kin na parang nang-aasar, "Sa tingin mo, may tsansa ka?" Ang tunog ng pagbubukas ng pinto ang nakagambala sa 'kin at ginamit niya 'yung pagkakataon para hawakan ang paa ko at itinapon ako pabalik. Nadulas ang mga paa ko sa lupa para hindi ako mawalan ng balanse. Sa tabi ko, si Braison, tinulak din ni Deb. Bumukas ang pinto at lumabas si Elijah. Dumaloy ang galit sa 'kin nang mapatingin ako sa pamilyar na mukha. Ang duguan na daga na sumira sa lahat ng mahalaga sa 'kin. "Nagkita ulit tayo, bata," ngisi niya, may maruming ngisi sa mukha niya. "Hindi ko alam na may mga daga sa mga torture tower," ungol ko. Tumawa siya. "Oh please, Kane. Insulto 'yan sa mga bampira, alam mo 'yan. Lalo na 'yung mga katutubo na katulad ko," humarap siya kay Braison. "Oh, hello Braison. Nakikita kong mas pinili mo pang hawakan 'to kaysa sumali sa grupo ko." "Mas gugustuhin ko pang magpasabog ng dinamita sa lalamunan mo," dura ni Braison. "Woah, hoy," tumawa si Elijah, itinaas ang parehong kamay. "Hindi magandang sabihin 'yan sa taong may hawak ng katipan mo. By the way, hindi pa niya alam kung sino ka, 'di ba?" Pumikit ang mga mata ni Braison sa galit, "Isumpa ko sa Diyos, papatayin kita!" "Tama na ang tsismis. Sa tingin ko, mayroon kang bagay na sa 'kin? Tinignan ko si Braison bago ako kumilos sa bulsa ko at inilabas ang isang maliit na pulang pouch. "Ibig mong sabihin 'to?" Tumango si Elijah, nagliliwanag ang mga mata niya sa gutom. "Oo, eksakto. Ibigay mo 'yan dito. Hindi 'yan para sa mga bata." Tinapon ko 'to sa kanya. "Eto. Ngayon, ibigay mo sa 'kin 'yung mga babae." \Kinuha niya 'to nang madali at nasasabik na binuksan. Pinanood ko nang buong kasiyahan na 'yung masayang ngiti niya ay naging buong pwersa na galit. "Ano 'to?!" sigaw niya. Ngumisi ako, "'Yung bato mo." Binaligtad niya 'yung pouch at lumabas 'yung pulang alikabok. "Anong ginawa mo dito?!" galit niya. "Oh, nilagay lang namin sa kitchen blender. Alam mo na, tignan kung ano ang mangyayari. Kawawang bagay, hindi man lang nakaligtas," tumawa si Braison. "Oh hindi, Braison. Nabali nito 'yung isa sa mga blade," sabi ko sa kanya. Tumingin si Braison kay Elijah na parang nagulat. Pumikit ang mga mata ni Elijah habang itinatapon ang pouch. "Tapusin na natin 'to." Handa nang sumugod si Braison pero hinawakan ko ang braso niya. "Hindi. Akin 'to." Sinugod ko siya at itinulak pabalik. Natumba siya pabalik at kinagat 'yung pader, binasag 'to. Natumba siya sa labas at nawala sa gubat. Sinipa ni Braison sina Victor at Deb sa lupa sa isang mabilis na pagwawalis. Tinugis ko si Elijah. Malapit na ang paglubog ng araw, dahan-dahang sumisikat ang araw sa abot-tanaw. Tumakbo ako hanggang sa nakarating ako sa isang lugar at nandun siya, nagpapakita 'yung mga pangil at kuko niya. "Alam mo, maganda 'yung katipan mo. Bakit hindi mo ako hayaan na magsaya muna sa kanya? Magiging-" Hindi ko hinayaan na tapusin niya ang pangungusap na 'yon. Sinugod ko siya, galit na galit at natumba kaming dalawa sa lupa. Kahit na halos sandaang taon na ang lumipas mula noong nakuha ko 'yung batong 'yon, ang epekto nito ay makikita pa rin kay Elijah. Ganun siya kasama. Kinamot niya ang mga braso ko, nag-iwan ng mga galos sa kanila. Tumayo ako, nakatingin sa kanya habang nakatayo siya sa kanyang mga paa na may nakakainis na ngisi pa rin sa mukha niya. "Aww come on. Huwag kang ganyan. Sabihin ko sa 'yo. Bakit hindi mo ako hayaan na maglaro sa katipan mo bago ko siya patayin? Alam mo naman na hindi ako tumatanggi sa aking mga pagkain. Alalahanin mo kung paano ko pinahalagahan ang mga kaibigan mo, ano na nga pangalan nila? 'Yung mga maliit na peste na 'yon. Wala man lang silang sapat na dugo-" "HAYOP KA!" sigaw ko at sumugod sa kanya. Wala man lang siyang oras para huminga nang binuhat ko siya at itinapon sa puno. Tumama siya dito nang malakas at dumulas sa lupa pero hindi ako tumigil. Hindi ako makatigil. Sinipa ko siya sa tiyan at sinuntok ang mukha niya nang paulit-ulit habang 'yung gabing pinatay niya 'yung mga kaibigan ko ay nag-flash sa aking mga mata. "'To ay para kay Sandi!" sinuntok ko ang panga niya, naglalabas siya ng dugo. "'To ay para kay Rey! Para kay Sean! Para kay Tylor! Para kay Jak! Para kay Kayl!" Sobra siyang nasugatan, hindi na nga siya makapagsalita. Tumayo ako at binali 'yung makapal na sanga mula sa isa sa mga puno gamit ang aking mga kamay. Naglakad ako pabalik kung nasaan siya nakahiga, ang mukha at baba niya ay natatakpan ng dugo. "At 'to ay para sa lahat ng mga taong nilapitan mo ng maruming mata mo. Kasama na si Sya!" itinaas ko ang sanga sa itaas ng ulo ko bago ko siya sinaksak sa puso. Bumagsak ang ulo niya habang gumugulong ang mga mata niya sa kanyang ulo, bukas pa rin. Humakbang ako pabalik at pinanood ko kung paano nagiging abo ang katawan niya bago tuluyang mawala sa ibabaw ng mundo. 'Yung duwag na 'yon.