Kabanata 10

POV ni Aviena "Gaano katagal ang business trip mo?" tanong ko kay Ilog nang kaharap ko siya. Hindi man lang ako sinabihan na may business trip siya. Bigla na lang umalis na hindi man lang nagpaalam. Sabi pa nila, sinama niya si Marissa sa New York. "Hindi ba basic na magpaalam ka?" tanong ko sa kanya habang nagsusuklay. Busy siya sa pagta-type sa laptop niya. Kakarating lang niya pero busy na agad sa trabaho niya. Sabi nila nag-abroad siya para magtrabaho pero ngayon, mukhang tambak na tambak ang trabaho niya, hindi ako makapaniwala. "Sabi natin walang tanungan ng kung nasaan ka," sabi niya habang nakatingin pa rin sa laptop. Hindi ko maiwasang sumimangot doon. 'Hindi naman ako nagtatanong kung nasaan ka, okay lang kahit ano pang gawin mo sa New York. Pero sana, ipaalam mo pa rin sa akin para kung may magtanong, alam ko. " Kitang-kita ko ang iritasyon sa mukha niya dahil sa sinabi ko. Parang galit siya sa akin dahil madaldal ako ngayon. Kasi naman, hindi ko alam kung paano sasagutin ang mga tao kapag tinatanong nila ako lalo na ngayon at sobrang busy ako dahil sa gusto ng lolo niya na bonggang kasal. 'Yung isa, tawag nang tawag kung ano na ang plano namin. Hindi na niya ako gustong tingnan kaya umupo ako sa harap niya. 'Ang damit mo, okay na ba? Wala ka bang ibang susuotin?" tanong ko sa kanya. "Wala. Sabihin mo na lang na bilisan nila ang lahat. Sayang oras." Hindi ko mapigilang tignan siya dahil doon. Anong problema niya? Mukhang tanga siya. Inis na inis na ako sa kanya sa mga nagdaang araw mula nang umuwi siya. Narealize niya bang si Marissa dapat ang pakasalan niya? Nagsisisi na ba siya ngayon? Kasalanan niya naman. Pero 'wag na 'wag niyang ibuhos sa akin ang galit niya. 'Pupunta ako sa pastry chef na magde-design ng cake para sa kasal natin. Sabihin mo kung pwede mo akong tulungan sa mga cake. Kung busy ka naman, hindi mo na kailangang sumama." Baka mainis lang ako kung magalit siya sa kaunting oras na nasayang niya. Tumango lang siya kaya nag-struggle ako. Hindi ko alam para saan ang tango na 'yon. Bakit ba ang sungit niya nitong mga nakaraang araw? Nakakainis. Sinusubukan ko ang best ko na maging mabait sa harap niya pero hindi talaga siya malaking tulong. Parang nag-iinit lang ang ulo ko kapag nakikita ko siya. Pagkatapos kong mag-ayos ay naghanda na rin akong umalis. Kung hindi siya sasama sa akin, nandiyan naman si Veron na madalas kong kasama kapag may trabahong gagawin para sa kasal na 'di pa natatapos. Sinulyapan ko siya nang makita kong handa na rin siya. Hindi ko alam kung magandang desisyon ang sumama siya pero sana, hindi kami mag-away. Tahimik lang ako habang nakasakay sa kotse niya. Alam niya kung saan kukuha ng matatamis para sa kasal. Tama nga ako. Hindi ko talaga dapat siya sinama. Hindi rin siya nakakatulong. "Anong gagawin ko kung lagi mong sasagutin na 'ikaw ang bahala?" tanong ko na nakasimangot sa kanya. "Hindi ako mahilig sa matatamis at mukhang nag-eenjoy ka naman sa mga cake. Ikaw na ang pumili," sagot niya na kalmado kahit na nagrereklamo na ako. Nang kausap ko ang pastry chef, para bang walang nangyari at may maskara ng ngiti na naman sa aking mga labi. Kahit papaano, nakasurvive kaming dalawa. Akala ko papatayin ko siya sa pagiging nakakainis niya. "Yes, Ma'am? Kamusta naman po ang relasyon niyo ni Sir Ilog? Okay lang po ba?" tanong sa akin ni Veron nang makauwi kami. Tinawanan ko siya. Well, kahit papaano, alam ko rin naman ang alam ng lahat tungkol sa relasyon namin ni Ilog. Na naglalaro lang kami. "Wala. Bastos pa rin," sabi ko. Umupo sa tabi ko si Veron bago niya sinuklayan ang buhok ko. "Uy, Ma'am, sabi ni Inday, nagbago na daw ang kilos niyo sa isa't isa kasi nakita niya ulit ang kabit!" nakakainis na sabi ni Veron. Walang preno ang bibig niya. "Sa tingin ko ako 'yung kabit," natawa ako dahil 'yun ang iniisip ko. Kasal lang kami sa papel. Ako ang Asawa pero pakiramdam ko ako ang sumisira sa relasyon. Hindi ko mapigilang iling ang ulo ko. "Anong sinasabi mo, Ma'am? Kasal na kayo!" sabi niya sa akin. Hindi ako nagsalita. Wala akong masabi tungkol sa kontrata namin. Alam ng lahat ng mga katulong ang tungkol sa mga tsismis tungkol sa amin pero hindi nila sasabihin 'yon kaya komportable rin ako kahit papaano. Natatakot silang matanggalan ng trabaho. "Ang ganda-ganda mo, Ma'am! 'Wag mong sabihin na natatakot ka?" Tumaas pa ang kilay niya sa akin. Natawa na lang ako dahil parang ipinaglalaban ni Veron ang buhay ko. "May magbabayad pa nga para lang magkaroon ng katawan na ganyan! Pahirapan mo si Sir Ilog na matulog dahil sa mukha mo at sa sexy mong katawan!" sabi niya kaya halos mabulunan ako sa laway ko. Ang inosenteng utak ko ay nadumihan na dahil kay Veron. Tumawa siya nang nakita niya ang hindi makapaniwalang itsura ko. "Duh! Napakaganda ng katawan mo! Sadyang mapili lang si Sir! Nakita ko na si Marissa," sabi niya, nag-iisip pa rin. "Mas sexy nga lang ng isang pulgada sa 'yo," sabi niya kaya tumaas ang kilay ko. "Maganda ba siya?" tanong ko. Well, nakita ko na rin siya pero gusto kong malaman ang opinyon ni Veron. Laging totoo 'yon. "Oo! Hindi naman naghahanap ng pangit si Sir!" sabi niya na tumatawa pa rin. Sumimangot na lang ako dahil totoo rin naman. Laging maganda ang ex ni Ilog. Hanggang kinabukasan, 'yun ang naging topic namin ni Veron. Dahil wala akong trabaho kasi mas pinapaaga ni Lolo ang kasal. Sobrang excited sila nang kasal na kami ngayon. "Saan ko po ilalagay ito, Ma'am?" tanong ni Veron kinaumagahan. Plano kong mag-exercise bago makipagkita ulit sa wedding planner namin. "Ilagay mo na lang sa garden, Veron," sabi ko kaya ngumiti siya nang malapad sa akin. "Sige po, Ma'am," sabi niya habang may dinadala. Agad akong nanliit ang mata sa kanya nang makita ko ang ngisi sa kanyang mga labi. "Anong plano mo, Veron? Hindi ko gusto 'yung mga ngiti na 'yan sa mga labi mo," sabi ko. Nagiging malapit na kami ni Veron nitong mga araw na ito. Sa kanya, gumaan ang pakiramdam ko. Bukod pa sa madami siyang chika, marunong din siyang manahimik kapag kailangan. "Anong plano ko, Ma'am?" tanong niya sa akin, may bitbit ng mga gamit ko. "Tigilan mo na 'yang pagtawag sa aking Ma'am. Akala ko magkaibigan tayo?" "Sige," sabi niya, akala niya napipilitan pa rin. Hindi ko mapigilang matawa sa kanya bago lumakad sa kanyang tabi. "Nag-aaral ka pa rin, 'di ba?" tanong ko. Tumango siya sa akin habang inaayos niya ang mga gagamitin ko rito sa garden. "Mahirap talaga ang buhay, 'no?" tanong ko sa kanya kaya tumango siya. "Tama. Hindi naman lahat pare-pareho ang estado sa buhay kahit na pare-pareho ang effort na ginagawa. 'Yung iba, sinasayang lang ang pera na meron sila." Tinawanan pa niya ako. Hindi ko mapigilang sumang-ayon doon. Tama siya doon. 'Yung iba, sinasayang lang ang pera na meron sila habang 'yung iba, naghihirap talaga para lang magkaroon nito. Naging abala kami sa pag-uusap tungkol doon nang pumunta na naman siya sa kusina dahil tinawag siya. Sinimulan ko na rin ang pagwo-workout ko. May gym naman sa loob ng mansyon ni Ilog pero mas gusto ko ngayon sa labas dahil malinaw ang langit. Nakasuot ako ng shorts at sports bra habang nag-eehersisyo. Hindi ko pa rin mapigilang tumingin sa langit. Ang sarap panoorin, nakakagaan ng pagod. Nakatingin ako sa langit nang mapunta ang mga mata ko sa balkonahe. Bumuka ang mga labi ko nang marealize ko na doon sa study room kung saan ang lalaking tulala ay nakatingin sa akin ngayon. Ang mga mata niya ay nanlamig lang na para bang sanay na ako sa pagtingin. Kinagat ko ang labi ko dahil doon. Tinaasan ko siya ng kilay dahil pakiramdam ko ay sisigaw na naman siya. Hindi ko maiwasang isipin si Veron. Nakakainis 'yung isa na 'yon minsan. Kaya pala may ngiti sa labi niya kanina. Umiling na lang ako bago ipinagpatuloy ang ginagawa ko. Umalis na rin si Ilog, na ikinatuwa ko naman. Ayoko rin namang nakatingin siya sa akin. Naging abala ako sa sarili ko. Nagsimula na rin akong mapagod. Inaliw ko na lang ang sarili ko at nag-isip ng iba't ibang bagay. "Anong ginagawa mo?" Isang galit na boses ang pumigil sa akin. Bumuka ang mga labi ko nang marealize ko na hindi ako nag-iisa rito. Nakita ko ang ilang guwardiya at katulong na nasa gilid ng garden. Hindi ko alam kung nanonood o gumagawa lang ng mga bagay-bagay. "Nag-eehersisyo? Obvious ba?" tanong ko sa kanya at bumaling sa mga kasama namin dito sa bahay na unti-unting nagkunwaring umalis. Dami kasing chismosa sa bahay niya. "May buong gym tayo para diyan," sabi niya sa akin. "Pero gusto ko rito?" tanong ko rin sa kanya. Bakit parang galit siya? Bawal ba mag-ehersisyo rito? "Ano?" tanong ko na naiinis nang tinitigan lang niya ako at mukhang hindi natutuwa. Hindi rin naman ako natutuwa sa mga ginagawa niya nitong mga nakaraan pero nagreklamo ba ako? Bago pa kami magkasagupa ulit. Isang magandang babae ang tumakbo palapit sa kanya. Ang malalaki niyang boobs ay nanginginig pa habang lumalapit sa amin. Hindi ko mapigilang tumingin sa kanya dahil doon. Agad dumikit ang boobs niya kay Ilog nang niyakap niya ito. Hindi ko mapigilang bumuka ang mga labi ko habang tinitingnan ko siya. Ang ganda-ganda niya talaga. Hindi nakapagtataka na hindi pa nakaka-move on si Ilog. Pinagmasdan ko siya habang humiwalay siya sa yakap ni Ilog. Nakasuot siya ng classy dress na mukhang konserbatibo pero ang katawan niya ay hindi mapipigilan doon. Mukhang kahit ano pa ang suotin niya ay nakakurba at ang sexy niyang katawan ay nakakurba pa rin. May mukhang anghel ang kanyang mukha habang nagbablush ang kanyang labi na parang hindi niya kailangan ng lipstick o kahit ano. Simple rin ang make-up niya. Sobrang simple niya pero hindi ko mapigilang ikumpara ang sarili ko sa kanya. Tiningnan ko pa nga ang katawan kong pawis na pawis habang ang sariwa niyang itsura ay parang kakatapos lang maligo. Kinagat ko na lang ng sobrang lakas ang labi ko habang nakatingin sa kanya. Bakit ko ba ikinukumpara ang sarili ko sa kanya ngayon? Akala ko sinabi ko sa sarili ko na wala akong pakialam sa kahit sinong babae ni Ilog? "Buti na lang, agad akong nakasunod dito. Miss na miss kita agad! Hindi pa tayo nagkikita sa loob ng tatlong araw." Malumanay ang kanyang boses at ang ngiti sa kanyang labi ay hindi nawala. "Mas nauna ka sa inaasahan ko." Narinig ko ang boses ni Ilog kaya hindi ko mapigilang mapangisi. So siya talaga ang pinuntahan niya sa New York, ha? Nakatingin lang ako sa kanya kaya napansin niya iyon. Nagpakawala siya ng malambot na ngiti bago iniabot ang kamay niya sa akin. "Hmm, hi? Ikaw 'yung asawa ni Ilog sa loob ng 2 taon, 'di ba? Ako si Marissa."