الدرجة الأولى

كنا قدام غرفة التاريخ وكنت متوترة بجد إني أدخل جوا، لأني عارفة إن الطلاب اللي جوا هما نفس الطلاب اللي قابلتهم قبل كده. "متخافيش، مش هيعضوا." قالت قمر وحطت دراعها حواليا. بصيت على كلاود اللي كان بيقرأ في كتابه وهو مستنينا ندخل غرفة التاريخ. "متوتر؟" سألته، بص عليا وقفل الكتاب اللي كان بيقرأ فيه. "لأ، أنا واثق أكتر." قال. "يارب خير." قلت، وبصيت على الناحية الشمال لكلاود وأنا ببص على المبنى التاني. "فين أوضة زيرو؟" سألت. "ليه بتدوري على أوضة ابن صاحب قمر؟" سأل كلاود. "بس فضول." جاوبت وأخدت نفس عميق. هل هي في المبنى التاني؟ أنا بس عايزة أبقى صاحبتهم. "لو عايزة تبقى صاحبة، متتوقعيش ده. لأن الناس النبلاء زيه أكيد مبيصاحبوش ناس زينا." قال. وده حقيقي في الواقع. "يلا بينا." قالت ستار لما باب غرفة التاريخ اتفتح، خليت كلاود يدخل الأول وأنا بصيت تاني على المبنى اللي قدامنا. ابتسمت لما شوفت زيرو واقف في نفس المكان اللي كان واقف فيه قبل كده وهو بيبص عليا. على طول لوحتله وانا بابتسم. هو بس ابتسملي وبعدين اختفى فجأة. هل عنده قدرة الإختفاء المفاجئ؟ "زميلتك الجديدة شكلها مجنونة." اتفاجئت من كلام المتكلم، على طول بصيت قدامي وشوفت ست كبيرة بتبص عليا. "ص-صباح الخير." قلت، ومن مكاني قدرت أسمع ضحك زمايلي جوه. اتدمرت لما أدركت إني الوحيدة اللي واقفة برة غرفة التاريخ، كلاود كان خلاص قعد على الكرسي. هل خلص تقديم نفسه؟ "ممكن تدخلي؟" الست الكبيرة اللي قدامي سألت، يمكن هي مدرسة التاريخ بتاعتنا. زي ما قالت دخلت غرفة التاريخ واتفاجئت بحجمها واتساعها. فيه سبورة كبيرة في المقدمة بحجم حيطة الأوضة دي. كراسي دهب عشان الطلاب يقعدوا عليها وبعض معدات تدريس التاريخ. "عرفي بنفسك." قالت مدرستنا وبعدين قفلت الباب، كنت خجولة شوية لأن أنا ومدرسة التاريخ بس هما اللي واقفين قدام، في حين زمايلي قاعدين على كراسيهم. "أوه، أرض النفايات هنا!" بصيت على زميلتي اللي قالت كده، الهمسات اتكررت تاني في فصلنا. "غبية!" "عاهرة!" "رخيصة!" "هي بس بنت واضحة." ورقة مكرمشة ضربتني في وشي، وده خلا الطلاب يضحكوا. "هاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاهاها 闪烁，不要让任何事发生，因为你只是一个初学者，他们都是强大的生物。定位你自己，月亮。 "闭嘴！别再这样了，如果你不想在你的论文上得到负数！" 我们的历史老师大喊，把他们都吓住了。幸运的是，他们害怕在论文上写 F。 "月亮小姐，介绍一下自己。" 她说，所以我就深呼吸，然后面对我的同学。 "我的……名字是……月亮劳伦·维努莫斯……我是一个……利未人，我是那些从 RF 中选出来的人之一——" 我没法继续说下去，因为我的同学们突然笑了。 "我们有一个利未人同学，伙计们！" 一个男人在后面大喊，这让我的同学们更吵了。 我只是走了，强迫自己冷静下来，我不想表现出软弱，就像他们说的那样，但对于他们现在对我做的事情，比如向我扔纸，我的自尊心越来越弱。 是这样的吗？ 只是因为我唯一的能力是读心术，我就很弱吗？ 只是因为我只有一个能力，他们就低估我吗？ 是我的错我天生只有一个能力吗？ 是我的错我来自利未人的部落吗？ "坐下。" 我们的老师说，指着末尾的一个空座位，旁边还有另一个空位。 我确实走到了那里。 我已经坐在了历史老师教我的椅子上，我旁边的女人突然从她的椅子上移开，似乎对我能坐在她旁边感到厌恶。 我只是忽略了这一点，并向历史教室门外的窗户望去。 我听到我们老师的讨论开始了，但除了我的同学对我犯的错误之外，什么也没进入我的脑海。 我停下来的时候，看到 زيرو 突然停下来，从窗户探出头来，然后对我笑了笑，我看向我的同学，他们只专注于我们老师的讨论。 我把目光转回 زيرو，他拿着一本笔记本，写了一些东西，然后转向我。 我先看了看我的同学们，看看他们能不能看到 زيرو 的信，但他们只专注于我们老师的课。 *'别哭了'* 这是 زيرو 写在他拿着的笔记本上的。 我皱着眉头摸了摸我的脸颊，那是，我意识到我的眼泪在滴，但我甚至都没注意到。 我立刻擦掉了它，又看了看 زيرو 另一封信。 '*我们一起休息一下。'* 这就是他说的，所以我看着他看着我，我点了点头，笑了笑。 "月亮小姐，你可以站起来吗。" 我的眼睛睁大了，因为我们的老师叫我。 我站起来，困惑地看着我们的老师。 我同学们的目光都集中在我身上。 “你可以重复我说的话吗？” 她问。 我吞了吞，因为我甚至不知道她说了什么，因为我一直在看 زيرو。 "女士，对不起---" “愚蠢的坚果哈哈哈。” 其中一个同学喊道，导致教室再次发出噪音。 当 ريض 突然站起来时，它突然安静了下来。 “是的，是的，她很笨，但你能安静点吗？ 你的声音伤了我的耳朵。” 她说，然后看了一眼时钟。 "我会回答这个问题。 希腊哲学的古老时代发生在公元前 5 世纪的雅典。 从罗马共和国的鼎盛时期开始，基督教思想是哲学的基础，至少直到启蒙运动。 就这样，我们现在可以休息一下了。" ریض 说，然后立刻走出了房间。 我们在这里保持沉默，突然响起的铃声预示着休息时间。 "قمر，我们走吧。" قالت رين 站了起来，我捡起我的装备，走过去找我们的老师。 "对不起，女士。" 我说，然后跑到 رين。