Kabanata 27

RANDAL MASON Minamahal na anak at kaibigan 1988- 2017 Malalaking letra ang pagkakasulat sa lapida. Nakatulala si Julian sa lapida na parang walang emosyon. Nakatayo si Nancy sa tabi niya, hawak ang kamay niya. Malungkot ang mukha niya habang nakatitig ang mga asul niyang mata sa lapida mula sa ilalim ng salamin niya. Ganun na sila ng ilang minuto. Walang katahimikang bumabalot sa kanila. Walang nagsalita. Walang tunog. Ang daming pumapasok sa isip ni Julian ngayon. Isang taon na ang nakalipas mula nung nakakatakot at kakaibang pangyayari. Nakakulong pa rin si Cheryl kahit may pag-asa. Nakahanap na ng magaling na abogado si Trish at bubuksan ulit ang kaso. Yun na lang ang pwede niyang gawin. Ramdam niyang may obligasyon siyang bumawi sa pagkakasala niya sa pagtataksil sa kaibigan niya dahil nakipagtalik siya sa boyfriend nito. Parang rollercoaster ride yung emosyon niya. Sinigurado ni Julian na dinadalaw niya ang pamilya ni Randal ng dalawang beses sa isang linggo. Sobrang nasaktan sila sa pagkamatay nito. Lalo na ang nanay niya. Hindi kinakaya ng kawawang babae na hindi umiyak kahit isang araw. Inabot ng walong buwan at paulit-ulit na pagdalaw para pakalmahin siya. Yung tatay naman niya madaling matulala, nakatitig sa kawalan na parang malungkot. Sinulyapan ni Nancy si Julian. Gumaling na yung sugat niya sa noo mula sa laban nung nakaraang taon. Pero nag-iwan ng peklat. Makapal at pulang peklat sa itaas ng kaliwang kilay niya. Naalala ni Nancy nung titingin siya sa salamin at kunot-noong nakatingin sa sarili niya. Ang peklat ay permanenteng paalala na dumaan siya sa impyerno. Paalala na kahit nakalabas siya at nagtagumpay, may mga buhay na nawala sa proseso. Naalala niya na wala na yung best friend niya. Ang masama pa, sa mismong sementeryo pa inilibing si Randal. Sementeryong walang magagandang alaala. Yung sementeryong pinatay ni Julian 'siya'. Kung gaano niya kinamumuhian ang peklat na yun. Umiiling at bumabalik sa realidad, lumingon siya kay Nancy. "Tara na," sabi niya. "Alis na tayo." "Sige." Sagot niya. Habang isinasara ni Nancy yung gate palabas, nagtanong siya. "Babalik pa ba siya?" Sinuksok ni Julian ang mga kamay niya sa bulsa at sumimangot. Alam niya kung ano ang ibig sabihin ni Nancy. Hindi niya masisisi na tinanong niya yun. Lagi siyang nagkakaroon ng bangungot matapos yung nakakatakot na pangyayari na yun. Humarap siya sa kanya. "Hindi, hindi siya babalik," sabi ni Julian. "Hindi ganun katanga si Malorca. Dapat alam na niya na kung mangahas siyang gawin yun, mauulit yung kasaysayan. Para sa isang matalino at parapsychologist pa daw, nagtataka ako kung hindi siya nagbasa tungkol sa mitolohiyang Griyego." "Anong ibig mong sabihin?" tanong ni Nancy. "Kung ginawa niya," sagot ni Julian. "Alam na niya kung anong nangyari kay Haring Sisyphus." Nagtawanan si Nancy. Hinawakan niya siya para hindi siya matumba at agad na kumalat yung nakakahawang tawa niya sa kanya. Sa unang pagkakataon sa loob ng maraming taon, ngumiti siya.