Kabanata 22

Nung umalis si Owen sa kwarto ko, hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman. Hinalikan niya ba ako para malaman kung may gusto ako sa kanya? Pwede naman na ibang paraan para malaman niya. Pwede niya naman akong tanungin. Kaso, duda ako na aamin ako na may gusto ako sa kanya. Yung paghalik niya sa akin, ginulo yung mga emosyon ko na hindi ko alam na meron pala ako para sa kanya. Pero nung sinabi niya yung mga sinabi niya, hindi ko mapigilang magpanggap na okay lang kahit wasak na wasak na yung puso ko. Ayaw ko nang mapahiya pa. Hayaan ko na lang siya na halikan ako sa harap ng buong eskwelahan. Mga pakiramdam ng pagkainis sa sarili ang bumalot sa akin at nagpasya akong lumabas para maglakad, para preskuhan ang isip ko at subukang ayusin ang mga iniisip ko. Nung naglakad ako sa kusina, nakita ko si Pauline na nagbe-bake ng kung ano. "Oh, andyan ka na pala." Tumingin siya sa akin na may ngiti. "Akala ko gusto mo ng scones. Kakaluto ko lang." Nawalan ako ng gana dahil sa mga nangyari ngayong araw, pero ayaw kong sirain ang puso ng mahirap na babae kaya kumuha na lang ako ng isa mula sa plato at nagpasalamat ako sa kanya. Pagkatapos kong kumagat, sinabi ko kay Miss James na lalabas ako para bumili ng kung ano. Umalis ako ng bahay at isang malakas na hangin ang tumama sa mukha ko. Mas hinigpitan ko ang pagkakayakap ko sa jacket na kinuha ko at sinimulan ko ang paglalakad ko. Hindi ko alam kung gaano na ako katagal naglalakad pero nung tumingala ako, lumubog na ang araw. Nagpasya akong bumalik bago pa lumalim ang gabi. ********** Pagdating ng umaga, ginawa kong misyon na iwasan si Owen hangga't kaya ko. Paraan ko na yun para mawala yung nararamdaman ko sa kanya. Kumakain ako ng cereal nung pumasok siya sa kusina at ang nakakagulat, ngumiti siya sa akin. Yung totoong ngiti ah. Walang bakas ng kanyang sikat na ngisi. Nagulat ako kaya muntik na akong mabilaukan sa cereal. "Magandang umaga." Anong plano niya? Hindi niya ginagawang madali ang pag-iwas sa kanya. Nilunok ko ang cereal ko bago ko siya binati ng, "magandang umaga" din. Kumuha siya ng mangkok sa kabinet at ng cereal at gatas sa ref bago naglagay sa kanyang mangkok. Sinubukan kong busyhin ang sarili ko sa pagkain pero hindi ko mapigilang tumingin nung napansin kong umupo siya sa harap ko. Tinaasan ko ang kilay ko na parang nagtatanong pero ginaya niya lang ako. Umikot ang mata ko at tumayo ako mula sa aking upuan, nagpasya akong tapos na akong kumain. "Tapos ka nang kumain?" Tiningnan niya ako. "Well...oo." "Sigurado ka." Lumabas ang kanyang sikat na ngisi sa kanyang mukha. Umikot lang ang mata ko bilang sagot bago ko nilinis ang mangkok ko. ********** Lumabas ako ng kotse ni Owen at lahat ng mata, kung hindi man lahat, ay nakatitig sa akin. Itinayo ko ang aking mga balikat at naglakad papunta kung saan nakatayo si Kate kasama ang isang lalaki. "Uy, Kate." Nakaharap ang kanyang likod sa akin at nung narinig niya akong tinawag siya, lumingon siya sa akin, tapos sinabi sa lalaki na mag-uusap na lang sila mamaya. "Uy." Humarap siya sa akin ng buo habang nakahawak ang mga kamay niya sa kanyang dibdib. "Sorry. Alam kong sinubukan mo lang akong protektahan at yung reaksyon ko ay hindi...tama." Bumuntong-hininga siya tapos ngumiti sa akin, "At sino naman nagsabi na galit ako sa iyo, Lyra?" Lumapit siya at binigyan niya ako ng mahigpit na yakap. "Gusto ko lang yung pinakamabuti para sa iyo at kung sa tingin mo ang pagkahulog sa lalaking yun ang magpapasaya sa iyo, sino ako para sumalungat doon?" Tinanggal ko ang sarili ko sa yakap at nagpatuloy ako sa pagpapaliwanag sa kanya na ang nangyari ay isang hindi pagkakaunawaan. "Ang totoo ay umalis si Nanay sa bahay para magtrabaho ilang buwan na ang nakalipas at iniwan niya ako sa pangangalaga ni Pauline, lola ni Owen. Ibig sabihin kailangan kong lumipat mula sa bahay namin papunta kay Owen. Nakatira ako sa kanila simula noon. Alam kong dapat ko nang sinabi sa iyo dati pa pero hindi ko lang alam kung paano ko gagawin." "Nagbibiro ka lang 'di ba? Ikaw at si Owen ay nakatira sa iisang bahay? Bakit hindi mo sinabi sa akin dati pa?" Nagkibit-balikat ako. "Ngayon alam ko na kung bakit ka nasa party niya noong Sabado, dahil doon ka nakatira. Alam mo, medyo naisip ko na baliw na ikaw ay nasa isang party." "Pumupunta ako sa mga party kung gusto ko." "Oo naman." Umikot ang mata niya na may ngiti sa kanyang mga labi.