Kabanata 42

POV ni Zanaya Isang linggo na ang lumipas mula nung nangyari samin ni Seth, at wala na akong balita mula sa kanya. Walang paliwanag. Walang sorry. Ni isang salita wala. At pinapatay ako nito. Nag-aalala ang mga kaibigan ko dahil nagmukha na akong basura hindi lang sa emosyon pati na rin sa itsura. Malaki ang eyebags ko at halos hindi na ako makakain. Lahat ng masasayang alaala namin ay napalitan ng galit at lungkot. Hindi ako makapaniwala na ginawa niya sakin yun. Galit ako sayo, Seth. Paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko. Hindi ko nga alam kung paano ako nakauwi pero sabi ni Tokyo dinala ako ni Ren sa dorm. Hindi ako sigurado kung bakit siya nandun. Baka kasama niya si Sally kasi pareho silang kumpanya pero natutuwa ako na kaibigan siya ni Tokyo at mabait siya na dinala ako pauwi ng hindi kami nakakuha ng atensyon sa paligid. Isipin mo yung horror kung nakita ako ni Ren sa ganung estado. Galit na galit sina Max at Cali kaya tinawagan ni Max si Sky at pinasabi niya ang sunod-sunod na mura kay Seth. Masyado akong abala para mag-abalang makinig. Ang mas malala pa, may lumabas na article sa Dispatch kinabukasan na nagko-confirm ng relasyon nilang dalawa. Syempre, may litrato silang naghahalikan sa may eskinita. Pero ang kumpanya niya ay walang inilabas na statement. Anong sarap tingnan. Bulong ko sa sarili ko habang nakikita ko ang mga litrato nila. Tinawagan ako nina Nanay at Tatay kinabukasan at sobrang sama ng loob ko sa pagsisinungaling ko. Sinabi ko sa kanila na pakitang tao lang yung dalawang kumpanya. Kumipot ang lalamunan ko habang pinipilit kong hindi umiyak nung kausap ko ang parents ko. Ang totoo, gusto kong umuwi, malayo sa lahat ng 'to. Tinawagan din ako ng Boss kahapon at sinabi niya sakin na tigilan ko muna ang pakikipagkita kay Seth. Well, hindi na niya kailangan pang sabihin sakin ng dalawang beses dahil hindi ko na siya makikita pa sa ngayon. Hindi na pagkatapos ng ginawa niya. Pinaglaruan niya ang puso ko at pagkatapos ng lahat ng tiwala at pang-unawa na binigay ko, sapat na sakin yung mga kalokohan niya. "Zaya, tigilan mo na nga yang pagmumukmok mo. Hindi siya worth it sa mga luha mo." pang-aasar ni Max at kahit mukhang masakit siya magsalita, alam ko kung ano ang gusto niyang gawin. "Hindi ka niya deserve Zaya. Ang daming lalaki diyan na mamamatay para sa atensyon mo." dagdag ni Cali at napansin ko na paulit-ulit ang pag-ring ng phone niya pero hindi niya sinasagot. Sa halip, pinatay niya yung phone niya na mukhang naiinis. Kahit si Tokyo hindi na rin tinitignan ang phone niya. Nagtataka ako kung tumigil na rin siya sa pagme-message kay Grey dahil sakin. Niyakap ako ni Tokyo habang nakaupo siya sa tabi ko sa couch. "Zaya, nami-miss kita." lambing niya at hindi pa ako naging ganito kasaya na kasama ko ang mga kaibigan ko. Natutuwa ako na hindi ko sinabi sa kanila ang tungkol sa kasal ko kay Seth dahil baka binugbog na nila siya. Yung kwintas na nawawala sakin, hindi ko na hinanap. Wala na rin namang silbi. Sabi niya tapos na kami. Hindi ako magugulat kung makakatanggap ako ng divorce papers sa harap ng bahay ko. "Na-miss din kita.." nginitian ko si Tokyo. Walang saysay ang pag-iyak. Katulad ng sinabi ko, sapat na sakin. Seth at Sally pwede na silang maghalikan ng pwet ng isa't isa. Bente pa lang ako at hindi ko hahayaan na sirain ng pagiging makasarili nila ang kaligayahan ko. "Hoy, hindi ka pa maghahanda? Ngayon yung shooting mo para sa reality show diba?" paalala sakin ni Cali. Nakahinga ako ng maluwag matapos kong maalala na nag-practice na ako para doon. "Oo nga pala. Wish me luck ha?" sabi ko sa kanila habang naghahanda ako. Mga ilang oras pa, dumating na ang Manager ko at nag-bow ako sa isa sa mga senior artist ko nung narealize ko na sasakay kami sa iisang van. "Hoy, Zanaya'!" sigaw niya at nginitian ko siya pabalik. Tuwing monthly evaluations, binibigyan nila kami ng payo. "Kinakabahan ka ba?" tanong ko sa kanya habang sinusubukan kong alisin ang nerbiyos ko. Tumawa siya sa itsura ko. "Kinakabahan ako pero sa tingin ko mas kinakabahan ka, ano?" Ngumiti ako sa kanya na hindi maitago ang emosyon ko. "Excited lang ako kumanta sa harap ng mga artists na yun. Hindi naman araw-araw kami nagpe-perform sa harap ng mga importanteng tao sa industriya. At mahal ko si Sammy!" "Wag kang mag-alala, magugustuhan niya ang boses mo. Bukod pa doon, pinag-uusapan natin si Zanaya Devon dito okay, yung babae na naging first place out of 400 na nag-audition," sabi niya habang kinikilig ang kilay niya. Tumawa lang ako sa pang-aasar niya. Hindi ko namalayan, nasa studio na kami at nag-bow ako nung nakita ko yung ibang participants para sa duo ni Sammy. Pagkatapos ng meet and greet, nag-practice kaming lahat sa studio at sobrang saya ko dahil ang babait nilang lahat. "Oh God," bulong ko habang hindi ko matamaan yung high note. Medyo paos yung boses ko dahil sa pag-iyak ko nitong mga nakaraang araw. "Kaya mo yan ganito." Sinunod ko ang payo ni Jay. Ang galing niya kumanta, oh my God. "Magaling!" sabi niya habang pumapalakpak ako dahil sa wakas natamaan ko yung note. "Asahan ko yan sayo Zanaya," dagdag niya habang pumapalakpak ang mga kamay niya. Namula ng kaunti ang pisngi ko. "Alam mo ba na pinupuri ka ni Greg ng sobra pagkatapos ng performance mo dun sa variety show dati?" Mga ilang minuto, nagsimula na kami ng taping at naramdaman ko na sasabog na ang dibdib ko sa excitement. "Kakanta ka para samin Zanaya diba?" sabi ng MC at nahihiya akong tumango. Sa wakas, kakanta na ako sa harap ng idol ko. "Pakinggan natin!" at nagsimula na ang audience na pumapalakpak. "Cue!" sabi ko ng medyo malakas at napahiya ako matapos silang lahat tumawa sa mga ginawa ko. At saka ko sinimulang kumanta. To the left, to the left To the left, to the left (mmmmmm) To the left, to the left Nakatayo sa harapan ng bahay Sinasabi sakin, na ang tanga ko Pinag-uusapan, na hindi ako makakahanap ng lalaki na katulad mo Nabali ka Hindi mo siguro ako kilala, hindi mo siguro ako kilala Kaya ko nang magkaroon ng iba sayo bukas Kaya wag mong iisipin kahit isang segundo Na hindi ka mapapalitan Habang pumapalakpak ang audience sakin, sa kaibuturan ko, gusto kong marinig ng isang tao ang mga salitang gusto kong sabihin sa kanya. Wag mong isipin na hindi ka mapapalitan, Seth. Pakyu. XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX