Kabanata 13

ARAW NG KASAL Eys Ayos, naglalakad na siya papuntang altar. Grabe, ang ganda talaga ni Hina sa suot niyang damit pangkasal, parang diyosa. Sobrang ganda niya at nakakabaliw. Akala ko hindi siya pupunta sa kasal namin, pero ayan siya ngayon, palapit sa 'kin. Ilang segundo lang, nasa harap ko na ang bride ko. Hinalikan ko muna si Mama ni Hina tapos hinawakan ko yung mga kamay niya, hawak na hawak ko talaga. “Uy, bago 'yung tuxedo mo ah.” bulong niya sa 'kin. Sa lahat ng pwedeng sabihin ni Hina, 'yun pa talaga ang pumasok sa isip niya. “Ano sa tingin mo, magsuot ako ng uniporme sa kasal natin?” Sarkastiko kong sabi, pero nung tiningnan ko siya, napansin ko 'yung nanlalabo niyang mata, kaya nag-guilty ako sa sagot ko. Napabuntong-hininga ako at sinubukang ngumiti sa magiging asawa ko. “Para kang diyosa ngayon.” Ngumiti si Hina sa papuri ko. “Salamat sa magandang bouquet.” Pinatahimik sila ng Hudyis at nag-senyas na magsimula. “Kung maaari na po tayong magsimula.” HINA Parang walang katapusan sa kanya 'yung seremonya, pero ang totoo mabilis lang 'yung civil wedding ceremony. Nagpalitan sila ng wedding vows, tapos pinatugtog 'yung kanta nila sa kasal (Love of a Lifetime) habang kinakanta 'yun ng singer na kinuha nila. Pero wala siyang pakialam sa mga taong nakapaligid sa kanya dahil nakatutok lang talaga 'yung buong atensyon niya kay Eys. Tiningnan niya ulit ito. Naka-black tuxedo siya na may halong itim at asul na brocade ng vest niya, at 'yung malinis na puti ng kanyang damit. Kamukhang-kamuka niya talaga si Jensen Ackles. Laging mabango si Eys, lalo na ngayon, kaya nga adik na adik siya sa amoy niya. Napansin na lang niya na hawak ni Eys 'yung malamig niyang kamay at nilalagay na niya ngayon 'yung singsing sa kasal sa daliri niya. Parang nag-blur lahat, at parang gusto na talaga niyang umiyak. Gusto niyang maalala lahat. 'Yung nakakalito, nakaka-overwhelm na emosyon, 'yung garalgal niyang boses, 'yung bango niya at ng mga bulaklak. Gusto niyang yakapin at hawakan si Eys nang walang katapusan. Gusto niya na tratuhin siya nito na higit pa sa kaibigan. Pero umaasa na lang siya na pareho sila ng nararamdaman. Habang nakatutok pa rin 'yung atensyon ni Eys sa nagsasalitang Hudyis, nakatitig lang siya sa kanya. Napagtanto niya lang kung ano 'yung sinabi sa kanila ng Hudyis noong sinabi nito, “Maari niyo nang halikan ang bride.” Pumitik bigla 'yung dibdib niya sa excitement. 'Yun 'yung part na pinakahihintay niya, 'yung senyales ng katapusan ng seremonya ng kasal. Sa wakas mararamdaman na niya 'yung halik niya. Nung hinarap siya nito, tumingin siya sa mga mata nito na may pag-asa. Itinaas nito 'yung maliit niyang belo. Nung naramdaman niya na papalapit 'yung mukha nito sa kanya, ipinikit niya 'yung mga mata niya. Medyo pinamimig niya 'yung labi niya at hinintay 'yung halik niya. Pero hindi siya nito hinalikan sa labi kundi sa gilid lang. Para bang bahagya lang na nadampi ng mga labi nito 'yung balat niya. Nasaktan siya sa loob, pero ganun pa man, binalik niya 'yung ngiti niya. Ayaw niyang malungkot sa espesyal na araw na 'yun dahil lang hindi siya nito mahalikan. Pangako Eys, gugustuhin mo rin akong halikan agad. Tapos sa isang banda narinig niya na tinawag ni Hyanis, “Maaaa…sis…tingin ko pumutok na 'yung panubigan ko.” tawag ng kapatid niya na umiiyak, habang nakita niya na parang hindi makagalaw 'yung boyfriend niya. ----- HYANIS Ilang sandali pa, sumakay sila sa van kung saan siya dadalhin sa ospital. “Dapat nagpaiwan ka na lang doon, sis.” Sabi niya. “Dapat sinelebra mo 'yung araw mo sa reception.” “Tapos na 'yung seremonya ng kasal, 'yun naman ang importante.” Sabi ni Eys sa kanya. “Tuloy pa rin ang reception kahit wala tayo. Alam ko gusto ng kapatid mo na nandito ka sa tabi mo. Kung gusto mo, sasamahan ka namin buong gabi.” “Salamat Eys, ang totoo kinakabahan talaga ako dahil pitong buwan pa lang ako nagbubuntis, natatakot ako na baka premature 'yung baby.” Habang tahimik na nagdarasal 'yung kapatid at nanay niya, at sa nakikita niya, nanginginig din 'yung mga nerbiyos niya. Si Peyton naman, tahimik din na nagda-drive, alam niyang kinakabahan din siya. Kaya si Eys lang ang laging nakikipag-usap sa kanya. Dumating agad sila sa pinakamalapit na ospital. Bumaba ng sasakyan si Peyton at Eys at inalalayan siya papunta sa Emergency Room. Nakakatuwa pa nga silang tingnan dahil naka-tuxedo at gown silang lahat. Kaya lahat ng mata ng mga tao sa ospital, nakatitig lang sa kanila. “Nanonoot 'yung tiyan ko, tingin ko manganganak na ako.” Sabi niya sa kanila. “Huwag mo akong biruin babe, tatawagan ko muna 'yung doktor mo.” Sabi ni Peyton sa kanya. Si Peyton naman, tumingin kay Eys na para bang hihingi ng tulong kung ano ang gagawin. Simula noon, si Eys na lang ang nanatiling kalmado sa sitwasyon na ito. Ngayon lang hindi niya mabasa kung ano 'yung emosyon sa mukha nito. Eys Sanay siyang kalmado, pero ngayon parang apektado na siya sa nerbiyos ni Hina. Kanina pa nanginginig 'yung mga kamay niya habang magkahawak sila ng kamay. “Naku, bakit kayo naka-ganoon? Galing kayo sa kasal?” Sabi ng matandang nurse na nagulat. “Kailangan ko nang umiri…” Hingal ni Hyanis na nakangiwi. “Ops, ops, ops, hindi pa pwede, darling” Sabi ng matandang nurse. “Hihintayin muna natin 'yung doktor mo. Sino 'yung asawa mo? Halika dito at tulungan mo 'yung asawa mo habang hinihintay pa natin 'yung doktor.” “Pwede rin ba kaming pumasok sa delivery room? Para ma-cheer up namin siya?” Tanong ni Hina sa nurse. Tumawa 'yung nurse kay Hina. “Bawal dito sa ospital, pero depende rin sa doktor niyo, kadalasan kung sino 'yung pwedeng pumasok; asawa lang. May waiting area kayo, siguro doon na lang kayo maghintay kasi dadalhin na namin siya sa labor room.” Inilagay na nila si Hyanis sa labor room at naiwan silang dalawa sa labas. Napansin niya na hindi pa rin mapakali si Hina, kaya naisip niyang kausapin muna ito. “Kalma ka lang Hina, okay lang si Hyanis sa loob.” “Sana nga, sana okay lang 'yung kapatid at pamangkin ko. Eys, pwede mo ba akong samahan sa ladies room? Gusto ko lang na tulungan mo akong ayusin 'yung straps sa likod ko, kasi hindi na ako komportable sa gown.” Nang makarating sila sa ladies room, isinara agad niya 'yung buong kuwarto para walang ibang makapasok, kasi baka magulat 'yung mga tao doon. Tapos agad niyang hinarap si Hina at sinimulang kalagin 'yung mga straps. “Pwede ka bang huminga ng malalim, Hina,” sabi niya. “Hindi ko aayusin kung hindi ka makikipagtulungan sa akin.” “Bilisan mo na lang Eys, baka dumating na 'yung doktor.” “Sige na, ito na, nagmamadali na ako.” “Kung manganganak talaga si Hyanis ngayon, sana okay lang siya at 'yung baby niya kahit premature.” “Ipagdasal na lang natin na okay sila.” Pero nang biglang may kumatok, nagulat silang dalawa. “Relax ka na ba?” “Medyo maluwag na, salamat.” Nasa labas na sila ng ladies room at mula sa likuran ni Hina, nakikita niya 'yung strapless bra niya dahil sa maluwag na tali ng gown niya. Masasabi niyang perpekto si Hina. May nakakamatay na mga binti siya, well-toned na hita, patag na tiyan, perpektong kurba sa harap at likod. Sa madaling salita, nakakatakam. At naging tanga siya para ipagkait sa sarili niya 'yung karapatang ma-enjoy 'yun lahat. Umiling na lang siya. “Hihintayin na lang kita sa waiting area.” “Sumama ka na. Gusto ka rin ni Hyanis doon, at sa tingin ko kailangan din ni Peyton ng moral support. Nakita mo kung gaano siya kinabahan kanina? Takot na takot siya.” “Siguro reaksyon lang 'yun ng soon-to-be-father.” “Sige, sasama na ako kay Mama Joy sa labas ng labor room. Huwag ka lang lalayo ng lakad para madali kang mahanap kung sakali kailangan ka namin.” Tumango na lang siya sa kanya at napansin na nakatingin sa kanila 'yung mga taong nakasalubong nila. Siguro dahil naka-gown si Hina at naka-tuxedo siya. Habang naglalakad sila, humarap siya kay Hina, at nakita niya 'yung lungkot sa mukha nito. Pero kahit ganun, hinahangaan niya pa rin 'yung katatagan niya. Kahit kay Hyanis na kapatid niya, hinahangaan din niya 'yung tapang nito, at pati na rin 'yung kalma ng nanay nila. Hindi niya napansin na sumunod pa rin siya kay Hina sa labas ng labor room. At speaking of her mother, sa unang pagkakataon narinig niyang tinawag siya nito. “Eys, sinusundan mo ako?” Nagulat na sabi ni Hina, dahil akala niya nasa waiting area lang siya. “Eys, pwede ba tayong mag-usap saglit?” Sabi ng nanay ni Hina. “Sige,” sagot niya. “Alam mo, masaya ako dahil nagkita kayo ni Hina. Masaya ako na nakikita kong masaya 'yung mga anak ko sa taong mahal nila.” “Mama, ganyan ka na naman… syempre magkikita kami ni Eys dahil magkatrabaho kami.” Pagputol sa kanila ni Hina. “Tumahimik ka, Georgina. Eys, salamat dahil pinili mong sumama sa amin kesa magsaya sa reception mo. Mas lalo akong naniniwala na 'yung anak ko ang pinakasalan mo dahil alam kong hinding-hindi mo siya iiwan.” “Wala 'yun, salamat sa tiwala, Ma.” Nakita niya na nakatitig lang sa kanya si Hina. Habang hawak ng nanay ni Hina ang kamay niya. “Masaya talaga ako dahil ikinasal sa 'yo ang anak ko. At nakikita ko rin na magiging mabuti kang ama sa mga anak mo, Eys.” Pumutol 'yung pag-uusap nila nang dumating 'yung doktor at agad na pumasok sa labor room. Napansin din niya na sobrang pawisan si Peyton at hindi mapakali na para bang siya 'yung manganganak. Lumabas agad 'yung doktor at sinabi sa kanila na kailangan nang isailalim si Hyanis sa caesarian section, dahil bukod pa sa putok na 'yung panubigan niya, tumaas din 'yung presyon ng dugo niya. Pinapirmahan na rin ng nurse si Peyton ng waiver na pumapayag siya bilang ama ng bata na sumailalim sa caesarian section si Hyanis. HINA Mahigit tatlong oras na ang lumipas, tapos na rin 'yung caesarian section ng kapatid niya. Inimform sila ng nurse na dinala na 'yung baby sa nursery room para ma-incubate agad, kaya nagmadali silang pumunta doon. “Tingnan mo 'yung baby, ang liit niya, pero ang cute niya talaga.” Umiiyak niyang sabi. “Lalaki 'yung apo mo, Ma.” “Oo, lalaki 'yung apo ko.” Umiiyak na sabi ng nanay niya. Dito naganap 'yung himala. Nakaligtas si Hyanis sa panganganak niya at nakaligtas din 'yung pamangkin niya. Humarap siya kay Eys at parang hindi niya mabasa kung ano 'yung ekspresyon sa mukha nito. Sumibol 'yung pag-ibig sa loob niya, pero alam niya na hindi siya mahal ng lalaking pinakasalan niya, at pangalan lang 'yung kasal nila dahil maghihiwalay din sila sa huli. 'Yung totoo na nagpakasal siya sa isang lalaki na walang pangako ng pag-ibig o commitment o anak. Isang lalaki na nakita siya bilang isang responsibilidad. At isang pananagutan. Magbabago pa ba siya? *****