Ang Masamang Babae
Nag-spend ako ng ilang oras pa sa meeting room mag-isa, paulit-ulit kong binasa yung impormasyon na nahanap ni Erik tungkol kay Ina ni Gray. Sa tuwing binabasa ko, mas lalo akong nakukumbinsi na buhay pa siya, sana lang maging okay din kay Gray lahat ng impormasyon. Hindi ko siya sasabihan hangga't hindi sigurado si Erik na yung taong binibisita niya ay Nanay ni Gray, may parte sa akin na umaasa na totoo pero may isa pang parte na hindi. Masasaktan si Gray kung malalaman niyang buhay pala ang nanay niya sa buong panahon na 'to at hindi pa siya umuwi, at least sa mga magulang ko alam ko na ayaw na nila akong alagaan ni Kyle, kaya natanggap ko. Pero si Gray, kailangan niyang tanggapin na patay na ang nanay niya, tapos malalaman niyang pwedeng buhay pa pala siya.
Nakatitig ako sa litrato ng nawasak na bahay sa harap ko, kamukhang-kamukha ng itsura ng kay Rupert. Baka doon nakuha ni Preston yung ideya na sunugin yung kay Rupert. Wala pa rin akong balita kay Erik kaya kinakabahan ako, sinabi niya na ilang oras lang bago siya makarating doon pero ilang oras na ang lumipas!
Nagulat ako sa pagbukas ng pinto at agad kong sinara yung folder nang sumilip si Gray, ngumiti siya habang dahan-dahan kong nililipat yung file para mailagay sa kandungan ko at hindi niya makita.
"Pupunta na sana ako para tignan kung handa ka na sa dinner, tinatago mo ba sa akin yang folder na yan?" Tanong niya na dahilan para medyo mag-panic ako.
"Ah, ito, i-ito ay file lang tungkol sa tatay mo, hindi naman importante," sabi ko na hindi itinaas yung file na sa tingin ko ang gusto niyang gawin ko, pinagbigyan niya ako ng nakakahinalang tingin at lumapit pa sa kwarto.
Tumayo ako mula sa upuan ko habang hawak pa rin yung file, hindi ko siya pwedeng pagpakitaan nito hanggang sa makontak ako ni Erik at kumpirmahin yung alam namin.
"Mahal ko, kung hindi naman importante, ipakita mo sa akin," sabi niya pero umiling ako at nagsimulang umatras, alam kong dapat ko sanang ni-lock yung pinto!
"Sayang lang ang oras mo, mas marami lang itong walang kwentang impormasyon tungkol kay Rupert at sa tatay mo," sinabi ko na iniisip agad, si Gray na matalino hindi bibili sa palusot na 'yon kahit isang segundo.
"Bumubuo kami ni Josh ng kaso kay Rupert, baka makatulong sa amin yung impormasyon," sabi niya habang patuloy na dahan-dahang lumalapit sa akin habang ako naman ay umatras palayo sa kanya.
"Hindi, impormasyon na alam mo na, sayang lang talaga sa oras mo, nag-iipon lang kami ni Erik ng lahat ng katotohanan," nagkamali ako sa pagsasalita, nasa sulok na ako ng kwarto at hindi na makagalaw, kailangan kong itago yung file sa likod ko para hindi niya tangkaing kunin sa kamay ko.
"Clara, may tinatago ka sa akin at gusto kong malaman kung ano iyon," kalmado niyang sabi pero alam kong medyo naiirita na siya sa bawat hakbang na ginagawa niya, umiling ako, naka-ipit yung file sa pagitan ko at ng dingding.
"Hindi ko pa pwedeng sabihin sa'yo Gray, hindi pa," sabi ko at sa wakas inamin kong may tinatago ako, gustong-gusto ko siyang sabihan pero hindi ko pa kaya.
Bago pa siya makapagsalita, tumunog ang telepono sa mesa, tinignan ko yung telepono at alam kong si Erik lang ang may numerong 'yon. Bakit hindi niya ako isinipan? Tinignan ako ni Gray tapos bumalik sa telepono, bago ko pa siya mapigilan, sinagot niya ang tawag habang nilalagay ang telepono sa speaker.
"Clara, hoy Clara andiyan ka ba?" Boses ni Erik sa telepono, lumapit ako para sagutin pero pinigilan ako ni Gray sa paghawak sa braso ko.
"Clara, anong nangyari ma'am? First name basis na kayo ngayon," sabi niya ng malalim na tono at tinignan ako ng seryoso, habang si Erik ay patuloy pa rin sa pagsasalita sa telepono.
"Please Gray, may ayaw kang marinig," pakiusap ko at tinignan siya sa mata, hindi siya naging okay sa ganito pero lalo siyang nainis.
"Kung may kinalaman sa mate ko, gusto kong marinig," ngumisi siya, mas madilim pa sa dati yung mata niya.
"Clara, makinig ka, siya 'yon, siya ang nanay ni Hari, nakita ko siya," sabi ni Erik na agad na nagpagulat kay Gray at tumitig lang siya sa akin "Nakausap ko siya ng mga isang oras at ipinaliwanag niya sa akin lahat, Clara andiyan ka pa ba?" Tanong ni Erik sa telepono, tinitignan ko lang yung mga mata ni Gray na may pagkalito at kaunting lungkot.
"Andito ako pero kasama ko si Gray, narinig niya lahat," sabi ko sa telepono, nakatingin pa rin ako kay Gray na hindi nagbabago yung itsura.
Tumahimik si Erik ng ilang segundo at naintindihan ang nangyari, tumulo ang luha sa mga mata ni Gray na sinusubukan niyang iwasan.
"Iiwan ko muna kayong dalawa para mag-usap," sabi ni Erik bago niya ibinaba yung tawag, ang tanging tunog na pumupuno sa kwarto ay yung mahabang beep mula sa telepono nang ibaba ito.
Itinaas ni Gray ang daliri niya habang naglalakad sa paligid ng kwarto, tumahimik ng ilang segundo, pumunta ako sa telepono at ibinalik sa kawit para tumigil ang tunog. Naglalakad siya sa paligid ng kwarto habang nakahawak ang mga kamay niya sa kanyang baywang, nag-iisip, hindi niya dapat nalaman sa ganitong paraan.
"Anong ibig niyang sabihin nang sinabi niyang nakita niya ang nanay ko at, nagkaroon ng isang oras na pag-uusap sa kanya?" Tanong niya sa wakas at tumingin sa akin, may luha pa rin sa mga mata niya pero tinatago niya ito ng may hint ng galit sa kanyang mukha.
"Tulad ng alam mo, bumubuo kami ni Erik ng kaso tungkol sa tatay mo, syempre, lalabas ang nanay mo at noong nangyari 'yon, nakahanap si Erik ng ilang impormasyon na walang katuturan," sinimulan kong ipaliwanag habang nakatingin siya sa akin mula sa kabilang panig ng kwarto "Sinimulan niyang tingnan ang impormasyon na 'yon para subukan at bigyan ng kahulugan, dito niya nahanap ang ebidensya na nakaligtas ang nanay mo sa sunog noong gabing iyon," sabi ko, bumagsak sa kanya yung malaking balita, umiling siya at naglakad para tumingin sa bintana.
"Nakita ko siyang pumasok sa bahay na iyon, tapos ilang minuto lang, nakita ko na sumabog ang bahay!" Sigaw niya na nagpagulat sa akin.
"Alam ko at kagaya mo rin ako noong ipinaliwanag ito sa akin ni Erik kanina, pero pagkatapos ko itong basahin sa mga ebidensya niya, nandiyan lahat Gray, hindi namatay ang nanay mo sa sunog na 'yon, lumabas siya sa pintuan sa likod at tumakbo sa gubat ilang minuto bago sumabog ang bahay," paliwanag ko habang patuloy siyang umiling "Sa paanuman, nagawa ni Erik na matunton ang lokasyon kung saan siya nagtatago, tulad ng narinig mo, siya na nga at ipinaliwanag niya kay Erik ang nangyari," sabi ko, nakatingin ako habang nagsasalita, talagang nalungkot ako, dapat sinabi ko sa kanya noon at hindi ganito.
"Nalaman ko kanina lang at iyon ang binabasa ko kanina noong pumasok ka, hindi ko sinabi sa'yo kasi baka nagkamali si Erik at pinaniwala kita na buhay ang nanay mo pero patay na talaga siya at-" sinimulan kong magsalita pero pinigilan niya sa paghawak sa mga kamay ko habang nakatingin ako sa kanya "Sorry hindi ko sinabi sa'yo," sabi ko habang tumitingin siya sa gilid ng ilang segundo.
"Hindi mo kasalanan mahal ko, pinoprotektahan mo lang ako," sabi niya, hinahaplos yung pisngi ko ng kanyang hinlalaki pero tumingin sa baba.
"Trabaho ko 'yon," ngumiti ako at ginaya yung sinabi niya sa akin kaninang umaga, dahil dito ngumiti siya ng kaunti "May karapatan kang pumili kung ano ang mangyayari pagkatapos, kung gusto mo siyang makilala, pwede, kung hindi mo gusto, hindi mo kailangan," ngumiti ako at dahil doon tumingin siya sa akin ng ilang segundo.
"Hindi pa dapat, hangga't hindi natutunton si Rupert, hindi ligtas para sa'yo na lumabas sa bahay na ito hanggang sa puntong 'yon," sabi niya, nagagalit na naman yung mukha niya, hindi ko alam kung dahil 'yon kay Rupert o sa nanay niya sa puntong ito.
"Pwede akong maghintay dito kasama ang mga gwardya habang ikaw-" sinimulan kong sabihin pero pinutol niya ako.
"Hindi ako aalis sa tabi mo hangga't hindi nahuhuli ang lalaking 'yon, nagawa niyang lumayo sa anak niya ng mahigit sampung taon, kaya niya pa rin ang ilang linggo pa at kung gusto ko man siyang makausap," sinabi niya sa akin, nagagalit na naman, ngumiti ako, naglagay ng halik sa ilong niya, nagdulot ng ngiti sa kanyang mukha.
"Nandito ka sa kwartong ito buong araw, sa palagay ko hindi ka kumain sa panahong iyon kaya, ilagay natin ang masamang babae sa likod ng ating isipan at mag-enjoy tayo sa dinner, di ba?" Ngumiti siya at itinaas ang kanyang braso, ngumiti ako, kinuha ang braso niya kung saan niya ako inilabas ng kwarto at patungo sa dinner hall, para sa aming unang hapunan sa safe house.
Pero yung "masamang" babae ay magiging paksa ng pag-uusap pagkatapos ng hapunan, makikita rin namin siya mas maaga sa inaasahan ni Gray.