Presyo ng Isa

Isang linggo na rin simula nung nag-away at nagkaayos kami ni Grey, ang bait-bait niya buong oras, hindi naman sa hindi siya mabait palagi. Nag-iiwan siya ng isang rosas sa iba't ibang lugar sa buong araw, may araw na hindi ako nakakita kaya nilagay niya sa suit niya para sa susunod na makita niya ako. Bukod pa doon, medyo walang masyadong nangyari sa mga araw na meron ako ngayon, nagpadala si Erik ng team para simulan ang pag-iinterbyu kay Cyrus at wow, mas marami pa sa inaasahan natin ang nakuha natin. Kaya sa kanyang statement at sa statement ng tatay ko, feeling ni Erik na halos walang butas ang kwento natin. Ngayon may iba na naman akong kailangang gawin, pinangako ko kay Ina ni Gray na magkikita kami, hindi ako pumapalya sa pangako kaya nangyari ito ngayon. Sinabi ko kay Gray at sinubukang pilitin siya na makipagkita sa kanya, pero sinabi niya sa akin na ayaw niyang umupo sa iisang kwarto kasama ang babaeng yun, kaya ako lang mag-isa. Naglakad ako pababa ng corridor mag-isa na bihirang nangyayari, either si Gray o si Erik ang kasama ko. Sa kakaibang paraan gusto ko ito, nung nasa The Hillside Pack ako, mas madalas akong mag-isa. Ginagawa ko lahat ng pack chores mag-isa, gustung-gusto ng Alpha na pahirapan ang buhay ko hangga't kaya niya. Meron akong Grace pero palagi siyang busy sa trabaho niya, nagtatrabaho siya sa isa sa mga restaurant sa pack. Minsan nalulungkot ako pero natutunan kong tanggapin at nag-eenjoy pa nga ako, nitong mga nakaraang buwan hindi ako nag-iisa na maganda rin pero minsan, gusto mo lang ng sarili mong company. Dumating ako sa reception ng kastilyo para makita si Ina ni Gray, kinakabahan siyang naglalaro ng mga kamay niya na parang gusto niyang magtago. Siguro tumakas siya dito at pinaniwala ang lahat na patay na siya, kung may nagtrabaho dito nung panahon na buhay siya makikita siya ngayon, magugulat sila ng bongga. Paglapit ko, nakita niya ako na naglalakad at ngumiti siya, alam kong ayaw ni Gray na kilalanin siya pero hindi ko mapigilang maawa sa babaeng ito. Kailangan din niyang pagdaanan ang sobrang sakit gaya ni Gray, sigurado mahirap para sa kanya. “Salamat sa pagpunta….” sabi ko, sasabihin ko na sana ang pangalan niya pero hindi ko naman talaga alam, tinatawag ko lang siyang Ina ni Gray, hindi naman talaga binabanggit ang pangalan niya, si Erik ang gumawa ng lahat ng research. “Elizabeth, pero tinatawag ako ng lahat na Lizzy” ngumiti siya at inilahad ang kamay niya, nilapitan ko siya at nakipagkamay. “Alam kong sinabi ni Gray na tawagin mo akong ma’am, pero pamilya tayo kaya tawagin mo na lang akong Clara” ngumiti ako habang nakita ko si Gray na naglalakad sa itaas, tumingin siya sa nanay niya sandali pero umiling at lumakad palayo. “Alam ko ang perpektong lugar para mag-usap, sumunod ka sa akin” ngumiti ako at tumingin palayo kay Gray at pabalik kay Lizzy, ngumiti siya at nagsimulang sumunod sa akin palabas. Nung pinasyalan ako ni Gray sa kastilyo nung una akong dumating dito, sinabi niya na ang hardin ang paborito ng nanay niya at gugugol siya ng oras dito. Gusto kong komportable siya kaya ito ang perpektong lugar, wala talaga akong masyadong oras para umupo dito simula nung dumating ako kaya maganda ito para sa aming dalawa. Paglabas namin ng pinto nakita ko na sumaya agad ang mukha niya, tumingin siya sa paligid at namangha sa hardin sa harap niya. Nagsimula din akong tumingin sa paligid kung saan nakakakita ako ng mga bagong bagay, ang nagpalagay ng ngiti sa aking labi ay ang puting rosas na nakasulat na “mahal ko” na palaging tawag sa akin ni Gray. “Gustong-gusto ko, Grey” mind-link ko sa kanya, umaasa na alam niya ang ibig kong sabihin, kaya ba siya nagbibigay sa akin ng rosas? “Ako naman ang natutuwa mahal ko at oo nga, umaasa akong makikita mo ang inayos ko para sa iyo” nag-mind link siya pabalik, salamat at alam niya kung ano ang pinapasalamatan ko at sinagot din ang tanong ko. “Gustung-gusto ko ang hardin na ito nung nakatira ako dito, ito ang isa sa mga bagay bukod sa mga anak ko, na gusto ko na ibinigay sa akin ni Preston” ngumiti si Lizzy na nagpabalik sa akin sa usapan ko kay Gray, iyon din ang sinabi sa akin ni Gray. “Alam ko, naisip ko na ang pagiging nasa lugar na gusto mo ay makakatulong sa mahirap nating pag-uusap” ngumiti ako habang nakita ko ang maliit na bench, ngumiti siya sa akin habang umupo kami sa bench. “Hindi patay si Preston, diba?” tanong niya na nakatingin sa akin, umiling ako ng konti na hindi alam kung maganda o masamang bagay iyon “Palagi kong nakikita na namatay siya pero hindi ko lang naramdaman na nangyari talaga, bilang asawa niya akala ko malalaman ko kung may nangyari sa kanya” sabi niya habang tinuturo ang tiyan niya, na sinasabi na mararamdaman niya sa kanyang pakiramdam kung may nangyari sa kanya. “Para na rin siyang patay, ikinulong siya ni Gray sa piitan palayo sa mundo kaya halos parehas lang” ngumiti ako pero may tanong na pumasok sa isip ko “Bakit mo ginawa yun?” tanong ko habang nakatingin sa kanya, nag-buntong hininga siya at nagtuon ng pansin sa sahig. “Hindi ako pwedeng manatili sa lalaking iyon kahit isang araw pa, pinatay niya ang anak ko at kumilos na parang hindi ako pwedeng malungkot” sabi niya at pumiyok ang boses niya nung sinabi niya ang tungkol kay Matilda, hindi dapat pinagdadaanan ng magulang iyon. “Ganun ba talaga siya palagi?” tanong ko habang nakatingin sa kanya, baka nagpanggap lang siyang mabait nung nagkita sila pero pagkatapos niyang makuha ang loob niya, pwede siyang nagbago. “Nung una kaming nagkita medyo iba siya, nainis lang ako dahil hari siya kaya maraming stress na kailangan niyang harapin, kayang-kaya ko siya hanggang sa nabuntis ako kay Matilda” paliwanag niya na nakatingin sa akin sandali, bakit niya pa hinintay ang oras na iyon? “Sa isip niya nagawa ko na ang layunin ko para sa kanya, binibigyan ko siya ng baby na magpapalaki sa dugo nila, hanggang sa nanganak ako at babae ang baby, halos agad-agad pinipilit niya akong magbuntis ulit, muli kaya ko siya pero ngayon hanggang sa nanganak ako at nalaman namin na lalaki ang baby, mula noon wala na siyang silbi sa akin maliban sa pag-aalaga sa mga bata at kapag gusto niya….” sabi niya na binigyan ako ng tingin, tumango ako at naintindihan ko ang sinasabi niya ng hindi sinasabi. “Nung lumalaki sina Matilda at Grayson, hindi niya tinatago na hindi niya gusto si Matilda at maging tapat tayo, hindi rin niya gusto si Grayson pero tinitiis niya dahil sa isip niya siya ang susunod na Hari” paliwanag niya na sinabi din sa akin ni Gray, nung nalaman ni Preston na si Matilda ang susunod na mauupo, iyon ang nagtulak sa kanya na gawin ang ginawa niya “Nagbago siya nang husto nung nalaman niyang si Grayson ang pangalawa sa trono sa likod ni Matilda, sinubukan kong pigilan siya na kunin siya nung araw na iyon pero napakalakas niya at itinapon niya si Grayson sa mga braso ko at ikinulong kami sa kwarto” sabi niya na sinasabi ang tungkol sa nakakatakot na araw na kailangan kong alamin para sa kaso “Hindi ko man lang mailarawan ang naramdaman ko nung bumalik siya at wala ang baby ko, buong linggo ng paghahanap nagmamakaawa ako na sabihin niya sa akin kung nasaan siya pero hindi niya sinasabi, sinabi pa niya minsan kung anong anak? Wala siyang pakialam sa ginawa niya sa sarili niyang anak” nagsimula siyang umiyak, dahan-dahan kong inilagay ang braso ko sa kanya at sinubukang aliwin siya. “Gumuho ako nung nalaman ko na nahanap na siya, nawasak ang mundo ko at nung sandaling iyon…hindi ko alam kung kaya kong magpatuloy, pero tumingin ako sa balikat ko sa ibang baby ko, alam ko para sa kanya hindi ako pwedeng bumagsak at kailangan kong magpatuloy para sa kanya” sabi niya na nagpalagay ng konting ngiti sa kanya, pinanatili siyang buhay ni Gray “Nagawa kong magpakatatag at panatilihing buo ang sarili ko sa lahat ng mga taon na iyon, pero nung umabot sa sampung taon na pagkamatay niya, doon ko nalaman na hindi na ako pwedeng manatili sa lalaking iyon at nag-isip ng plano para takasan siya. Gusto kong isama si Grayson pero Reyna pa rin ako na ibig sabihin may obligasyon ako sa mga tao ko, kung isasama ko si Grayson mawawalan sila ng Hari kaya kailangan ko siyang iwan, kasakit-sakit man talaga” nagbuntong hininga siya, alam kong sobrang sama pa rin ng loob niya sa pag-iwan sa kanya, isipin mong mamatayan ka ng isa sa mga anak mo at kailangan mong iwan ang isa mo pang anak sa halimaw na kumuha sa kanya. “Ginawa mo ang kailangan mong gawin, nakarinig ako ng mga kwento tungkol sa ginawa ng halimaw na iyon at hindi kita sinisisi, hindi rin ikaw sinisisi ni Gray, sa tingin ko nasasaktan lang siya, kailangan mo lang siyang bigyan ng oras” ngumiti ako habang nakatingin sa kanya, tumingin siya sa akin at binigyan ako ng ngiti. “Salamat Clara, natutuwa akong si Grayson ay nagkaroon ng asawa na gaya mo-” nagsimula siya pero naputol sa isang bagay na gumagalaw sa palumpong, tumingin ako at napansin din ang ginagawa niya. Tumingin kami sa isa’t isa at tumayo sa aming mga paa nang may isang lalaki na tumalon, agad na nanlaki ang mga mata ko at agad akong tumakbo at hinila si Lizzy kasama ko. “Grey andyan si Rupert tulong” mind-link ko sa kanya habang nararamdaman ko na hinila si Lizzy mula sa aking braso, lumingon ako at nakita na si Rupert ang humahawak sa braso niya. “Elizabeth, akala ko namatay ka” ngumiti siya bago inilagay ang basahan sa bibig niya, agad siyang nagpumiglas pero nag-lumpasay siya at bumagsak sa lupa. Pagkatapos ay nilingon niya ako, nagsimula akong tumakbo ng mabilis na umaasang susulpot si Gray mula sa kung saan. Hinawakan ako mula sa likod at ang basahan na katulad ng ginawa sa kanya ay inilagay sa bibig ko, lumaban ako sa kanya pero nagsimula akong antukin. “Dalawa sa presyo ng isa” narinig ko ang sabi niya bago nagdilim ang mundo.