KABANATA 41

PANANAW NI ROD AZRAEL "Ayeisha..." bulong ko sa pangalan niya. Lumayo ako sa kanila, ayoko nang gumawa ng eksena. Pinayuhan at inaliw ko lang siya kasi nasaktan siya kay Blaike. Ngayon nga na naka-move on na siya, may iba na siyang kasama. Paano naman ako? Paano naman 'yung nararamdaman ko sa kanya? Gusto kong umiyak... Kasi sobrang sakit makita siyang may kasamang iba. Sinubukan kong itago 'yung nararamdaman ko sa kanya hanggang ngayon. Pero hindi ko na maitago 'yung sakit na nararamdaman ko. Sinubukan kong pigilan 'yung mga luha ko na tumulo sa mata ko. Kasi ayokong makita ng kahit sino na nanghihina ako dahil sa pag-ibig. Sa organisasyon namin, hindi dapat kami nagkakaroon ng kahinaan. Kaya nga kami mga ulila na walang pamilya. Para hindi maging hadlang sa bawat misyon namin. Hindi ko inakala na ang pag-ibig ang magiging kahinaan ko. Ngayon ko naiintindihan kung bakit ayaw ng organisasyon na maalala ni Blaike si Amelia. Kasi magiging banta lang 'yun sa misyon namin. "Mahal," isang boses ang kumuha ng atensyon ko. Magka-couple na nagyayakapan, mga twenty meters ang layo nila sa akin. 'Yung pamilyar na pigura ng babae ang kumuha ng atensyon ko. Siya si Ayeisha... 'Yung babaeng kayakap 'yung lalaki sa tabi niya ay si Ayeisha. Para akong sinaksak ng matulis na kutsilyo sa dibdib. Daan-daang piraso 'yung puso ko nang nakita ko silang masayang nagyayakapan. Iba 'yung ngiti sa mukha ni Ayieha. Ngayon lang siya naging masaya sa mga nagdaang linggo. Ngayon may tanong na pumasok sa isip ko... Masaya ba si Ayeisha sa lalaking 'to? "Mahal," tawag sa kanya ni Ayeisha habang lumuluwag 'yung yakap nila. "Sana kasama kita palagi. Na-miss ko 'yung paggastos ng maraming oras kasama ka," bumuntong hininga 'yung lalaki habang sinasabi niya 'yung mga salitang 'yun. Hinahawakan ni Ayeisha ng mahinahon 'yung mukha ng lalaki at pinunasan 'yung masayang luha na tumutulo sa mata niya. Sana kaya rin gawin sa akin ni Ayeisha 'yun. "Ano ka ba! Mahal. Nagkikita naman tayo araw-araw kasi nakatira tayo sa iisang bubong," pabirong sabi ni Ayeisha. Nakatira sila sa iisang bubong. Ano? Pero si Ayeisha nakatira kasama namin... Kaya ba hindi ko nakikita si Ayiesha sa bahay lately? Hayaan kaya ng organisasyon na umibig siya sa lalaking 'to? Alam kaya ng organisasyon 'to? Alam ko na wala sa amin ang nagpapaalam sa organisasyon na umibig. Kasi ayaw nilang maging pabigat sa misyon namin. Rule 'yun para sa mga lalaki. Pero rules din ba 'yun sa mga babae? Inilagay ni Ayiesha 'yung ulo niya sa balikat ng lalaki. Malungkot ko lang silang pinapanood habang nadudurog 'yung sarili ko. Mukha silang masaya habang pinapanood ko sila dito. Mukhang perpekto sila kapag magkasama. Pero paano naman ako? Paano naman 'yung nararamdaman ko? Hindi ko na kayang panoorin sila... Gusto kong maging masaya si Ayeisha. Pero ayoko siyang maging masaya sa iba. Makasarili ako kasi gusto ko sana mag-break sila ni Ayeisha at ng lalaki na 'yun? Gusto ko lang na mapasaakin si Ayeisha... Akin lang siya! Tumayo ako at tumingin sa malayo, lumayo sa kanila. Lumayo ako hangga't kaya ko para hindi ko na sila makita. Nang makarating ako sa kotse ko, pumasok ako at inistart 'yung makina. Pagkatapos ng mahabang byahe, binuksan ng mga guwardiya 'yung gate para makapasok ako. Pinarada ko 'yung kotse ko sa parking area namin. At pumunta ako diretso sa hardin sa likod ng bahay. Umupo ako at ipinikit ko 'yung mata ko. Gusto kong maramdaman 'yung mainit na hangin. "Gusto mo ng juice?" isang pamilyar na boses ang nagsalita. Binuksan ko 'yung mata ko at halos tumalon ako sa upuan ko nang nakita ko siya. "Ayeisha!" malakas kong sigaw habang tumatayo ako sa upuan ko. "Gusto mo ba?" tanong niya sa akin. Pero hindi ko man lang tinignan 'yung iniaabot niya sa akin. Medyo naguluhan ako ngayon... Nakita ko lang siya sa beach kasama 'yung lalaki. Ngayon nakatayo siya sa harap ko. Nanaginip ba ako o totoo 'to? "Ayeisha... Ikaw ba 'yan?" tanong ko sa kanya na hindi makapaniwala. Humakbang ako isa-isa bago hinawakan 'yung mukha niya para malaman ko kung totoo siya o multo lang. "Hoy! Tigilan mo," singhal niya, at pinalo niya 'yung kamay ko para tumigil ako. 'Yung pagpalo niya sa kamay ko medyo masakit. So hindi panaginip 'to, totoo lahat. Pero nakita ko lang siya kanina sa beach. Diba? Hallucination ko lang ba 'yung kanina? Nakita ko ba siya sa beach kanina? Ang daming tanong na pumapasok sa isip ko. Nagtatakbuhan at nag-iikot sa loob ng ulo ko na parang baliw. Gusto ng sagot na magiging problema ko. Pababayaan ko na lang 'yung isip ko, kung anong nangyari kanina. "Mukhang nakakita ka ng multo. Ayos lang ba?" tanong sa akin ni Ayeisha tapos umupo sa upuan. Nilagay niya 'yung juice na iniaabot niya sa akin sa mesa sa tabi niya. Kasi hindi ko kinuha noong iniaabot niya kanina. Umupo ako sa tabi ng upuan niya at kinuha 'yung juice na ibibigay niya sa akin kanina. "Pumunta ka ba sa beach kanina? Bakit hindi kita nakita sa bahay lately?" tanong ko sa kanya. Kasi ang daming tanong na gusto ng sagot. Paulit-ulit lang na gumugulo sa akin habang nasa isip ko. Siguro hindi siya maiilang kung tatanungin ko siya. "Nasa kwarto lang ako kanina at hindi pa ako umaalis ng mansyon. At nitong mga nakaraang araw, nagre-report lang ako sa isa sa mga nakatataas namin," sagot niya. Hindi siya umalis ng bahay? Baka hindi siya 'yung nakita ko kanina. Baka overthinking lang ako. "May nililigawan ka ba?" agad kong tanong sa kanya. Gusto kong isara 'yung bibig ko nang lumabas 'yung mga salitang 'yun sa bibig ko. "Hindi!" agad niyang sagot. "Hindi ako manliligaw sa ngayon," dagdag niya. Natigilan ako sa sinabi niya... 'Yung mga salitang lumabas sa labi niya pinakalma ako. At pinahinto ako sa pag-o-overthink. PANANAW NI BLAIKE IVERSON Tinignan ko 'yung lahat ng mga litrato na binigay sa akin ni Nanay. Lahat ng 'yun mga litrato namin ng pamilya ko. Busy 'yung Nanay ko sa kwarto niya, inaayos 'yung mga gamit niya. Binigay niya sa akin 'tong lumang album ng mga litrato para masamahan ko. Naaalala ko 'yung mga lumang alaala ko. Hindi ko na maalala masyado 'yung pagkabata ko. Pero simula noong araw na 'yun, nakalimutan ko na 'yung mukha ni Nanay. Mahal ko 'yung Nanay at Tatay ko kasi sila lang 'yung pamilya ko... "Tatay..." bulong ko sa malamig na hangin. Sana kaya rin kaming maging isang masayang pamilya tulad ng ibang pamilya. Pero hindi pwede... Ang Tatay ko nasa kulungan, at hindi dapat malaman ng organisasyon na buhay pa si Nanay. Ayoko siyang madamay sa gulo namin, sa gulo ko. Kapag natapos ko 'yung misyon ko at nakalaya na si Tatay. Gagamitin namin 'yung ipon ko at lilipat kami sa ibang estado, o bansa, kung saan malayo sa kanila. Magsisimula kami ng bagong buhay na malayo sa kanya, sa organisasyon. Mabuhay ng simple at normal na buhay. Binuklat ko 'yung mga pahina isa-isa habang nakita ko 'yung mga lumang litrato namin na magkasama. Inisip ko 'yung nakaraan, kung gaano kami kasaya noon. Gusto kong bumalik sa nakaraan at maranasan 'yung kaligayahan na naramdaman namin noon. Pero pagkatapos... Naalala ko na hindi ko pwedeng ibalik palagi ang nakaraan. Kailangan kong mabuhay at maging masaya sa kung ano 'yung meron ako. Ngayon! Kahit ngayon pwede na kaming maging masayang pamilya tulad noon. Malapit na naming magagawa 'yun. "Anak," masayang tawag sa akin ni Nanay at umupo siya sa tapat ko. "Nasaan na ang Tatay mo pupunta ba siya dito?" tanong niya sa akin. Natigilan ako sa sinabi niya. Kaya isinara ko 'yung album ng litrato na tinitignan ko at tumingin ako sa malayo sandali. Hindi ko kayang sagutin 'yung tanong ni Nanay... "N-nasa kulungan," sagot ko. "Alam ko! Akala ko nakalabas na siya," sabi ni Nanay. Tumingin ako sa kanya na may naguguluhang ekspresyon sa mukha ko. Paano niya nalaman na nasa kulungan ang Tatay ko? "Paano mo nalaman, Nanay?" tanong ko sa kanya. "May nagsabi sa akin na mga tauhan ng Tito mo noong nagde-deliver sila ng pagkain sa bahay. At nagbibigay din sila ng pera," sagot niya. Kaya nagsumbong sa Nanay ko 'yung mga tauhan ng Tito ko. Kahit patay na 'yung Tito niya inaalagaan pa rin siya dito. Natutuwa ako na hindi nagkaroon ng mahirap na buhay si Nanay noong wala ako. "Nakilala mo na ba 'yung kapatid mo sa ama?" tanong niya sa akin habang nagpalit siya ng topic. May kapatid ako sa ama? "Sino?" agad kong tanong sa kanya. "Skyie Rivera..."