Kabanata 14

Hindi masyadong nag-dwell si Rhianne sa realidad na nakilala niya ang bidang babae. Naalala niya na si Candice Dy ay isang ulila at inampon ng isang mabait na mag-asawa. Pagkatapos ng ilang taon, makikilala niya ang bidang lalaki at doon na magsisimula ang kanilang pag-iibigan. Pero hindi inasahan ni Rhianne na si Candice ay isang ulila galing sa Welfare Agency na minamanage ng kanyang ina. Pagkatapos ng araw na iyon, nag-focus ulit si Rhianne sa pag-aaral. Bago pa man magsimula ang school year, nagsimula siyang magbasa ng mga libro na available sa kanilang library. Nagulat ang kanyang pamilya nang madalas siyang tumatambay sa library, pero wala silang sinabi tungkol doon. Bago ang kanyang aksidente, ayaw na ayaw ni Rhianne na magbasa ng libro. Pero sa pagtingin kay Rhianne na nagkaroon ng interes sa pagbabasa ng libro, tahimik siyang sinuportahan ng kanyang pamilya. Isang araw, ipinaalam ng isang katulong sa kanila na may biglang bisita sila. Natakot si Rhianne na si Andrew ang bibisita sa kanilang bahay. Pero nang ipaliwanag ng katulong na ang kanilang biglang bisita ay sina Dr. Calvin at ang kanyang kapatid, nakahinga siya ng maluwag. Nang bumaba si Rhianne sa receiving room, wala si Dr. Calvin, pero ang kanyang kapatid ay nakaupo mag-isa sa sofa at nakatingin sa kanya. "...Hello." Maging bastos si Rhianne kung hindi niya ito papansinin kaya nagpasya siyang batiin siya. Tumingin sa kanya ang batang lalaki at ipinantukod ang kanyang mga braso sa kanyang dibdib. Napansin ni Rhianne na pareho na ang kulay ng kanyang mata, hazel brown na. Sigurado siya na dati ay emerald green ang kaliwang mata ng batang lalaki. "Naka-contact lens ka ba?" tanong ni Rhianne. Huli na nang marealize niya kung ano ang kanyang tinanong. Sigurado si Rhianne na conscious na conscious ang batang lalaki sa kanyang mata. Magsasabi na sana siya ng sorry nang tumango ang batang lalaki. "Nakaka-hassle kasi kung titingnan ako ng ibang tao palagi." Napakurap si Rhianne sa gulat pero tumango pa rin siya sa pag-unawa. "Nabalitaan kong may amnesia ka." "Ah?" Nag-isip si Rhianne kung bakit nagtangkang makipag-usap sa kanya ang batang lalaki. Akala niya kinamumuhian siya ng batang lalaki, pero hindi naman mukhang ganun. Tumango ulit si Rhianne upang kumpirmahin ang kanyang sinabi. "Kaya pala ang weird mo nang nagkita tayo ulit sa bahay." Walang sinabi si Rhianne para i-refute ang kanyang mga sinabi. Paano siya kikilos na parang normal sa harap niya kung hindi niya alam kung ano ang nangyayari sa kanyang paligid? Wala siyang maalala sa mga nakaraang memorya ni Rhianne Cartel. At saka, masyado siyang busy sa pag-a-adapt sa mundong ito. "Sumunod ka sa akin." Sabi ng batang lalaki at nagsimulang maglakad nang hindi hinintay ang kanyang sagot. 'Bahay ko 'to, ah? Ba't ka kumikilos na parang ikaw ang may-ari?' Kahit nagrereklamo, sinundan pa rin ni Rhianne ang batang lalaki hanggang sa makarating sila sa hardin. Naguluhan si Rhianne kung bakit siya dinala ng batang lalaki dito. Itinuro ng batang lalaki ang mga rosas at tumingin sa kanya. "Maganda, 'di ba?" "Oo naman." "Then you know that you should keep yourself away from these plants?" Tanong ulit niya. "Right?" "...Hindi?" "Gusto mo pa bang mabuhay nang payapa?" Tanong sa kanya ng batang lalaki na may bahid ng inis sa kanyang boses. Siyempre gusto pa niyang mabuhay. Pero hindi alam ni Rhianne kung ano ang gustong ipahiwatig sa kanya ng batang lalaki. Maganda ang mga bulaklak sa kanilang hardin at inaalagaan ng kanilang hardinero araw-araw. Pero dahil busy si Rhianne sa kanyang bagong buhay, wala siyang pagkakataon para hangaan nang malapitan ang mga bulaklak. Titingnan lang niya ang mga ito sa kanyang balkonahe sa kanyang silid. "Allergic ka sa pollen." Sabi ng batang lalaki. "Mamumula at mangangati ang balat mo kapag nadikit ka sa mga bulaklak na may mataas na dami ng pollen." Nangunot ang noo ni Rhianne sa bagong impormasyon na ito. Hindi niya talaga alam na allergic si Rhianne Cartel sa pollen. Wala rin siyang sinabi ang kanyang pamilya tungkol dito. Siguro nalimutan lang nila dahil mas importante ang paggaling niya sa aksidente sa pool at ang kanyang amnesia. Pero may mali sa sitwasyong ito. "Paano mo nalaman na allergic ako sa pollen?" Sumimsim ang batang lalaki at hindi nagsalita. Paano niya makakalimutan ang impormasyon na ito? Noong una niyang nalaman ang tungkol sa kanyang kalagayan, huli na ang lahat. Naalala niya nang magdulot ito ng malaking gulo sa kanilang bahay. Noong panahong iyon, binisita ni Rhianne at ng kanyang pamilya ang kanilang bahay matapos matanggap ang imbitasyon mula sa kanilang pamilya para sa hapunan sa kanilang bahay. Ang dahilan ay gusto nilang ipagdiwang ang achievement ni Calvin. Nakakuha na siya sa wakas ng lisensya para maging opisyal na doktor. Walong taong gulang pa lang si Rhianne noong panahong iyon. Naalala niya na akala niya ay isang living doll siya at sinubukan niyang makipagkaibigan sa kanya. Natakot talaga siya na baka i-reject siya ni Rhianne dahil sa kanyang mata. Pero naging masaya siya nang tinanggap siya ni Rhianne bilang kaibigan at hindi siya inintindi sa kanyang mata. Bilang pagdiriwang ng kanilang pagkakaibigan, naisip niyang bigyan siya ng regalo. Matapos mag-isip kung anong klaseng regalo ang dapat niyang ibigay sa kanya, bigla niyang naisip ang kanilang hardin. Naalala niya na maraming bulaklak ang nakatanim sa kanilang hardin at lahat sila ay magaganda. Inisip niya na bagay ang mga bulaklak kay Rhianne dahil maganda rin siya. Kaya mabilis siyang bumisita sa kanilang hardin at humingi ng tulong sa isang katulong na pumili ng maraming bulaklak. Nang matanggap niya ang bouquet mula sa kanya, ngumiti sa kanya si Rhianne at sinabing salamat sa napaka-cute na paraan. Niyakap ni Rhianne ang bouquet at inilagay ang kanyang mukha sa mga petals. Pero pagkaraan ng ilang minuto, hindi na mapalagay si Rhianne sa kanyang upuan at nagsimulang kamutin ang kanyang mga braso at leeg. Nagsimulang magkaroon ng maliliit na pulang tuldok sa kanyang puting balat at patuloy siyang bumahing. Nanubig ang kanyang mga mata kaya ipinaalam ni Rhianne sa kanyang ina na nangangati siya sa kanyang balat. Mukha siyang may nagtangkang i-bully siya sa kanyang kaawa-awang itsura noong panahong iyon. Mabuti na lang at nandun si Calvin para tingnan si Rhianne. Doon nila nalaman na may allergy sa pollen si Rhianne. Pagkatapos ng insidenteng iyon, bihirang bumisita si Rhianne sa kanilang bahay. Inisip niya na siguro ayaw na siyang makipagkaibigan ni Rhianne. Walang may sinisi sa kanya. Pero siyempre, nakaramdam siya ng pagkakasala dahil siya pa rin ang dahilan nito. Nagulat talaga siya nang una niyang makita si Rhianne na bumibisita ulit sa kanilang bahay pagkaraan ng ilang taon. Pero nang nakita niya siyang nakatingin sa kanya na parang hindi niya kilala, nainis at nagalit siya. Kaya para iwasan siya, tumambay siya sa hardin sa pag-iisip na iyon ang lugar na hindi niya kailanman tatangkain na bisitahin. Pero nagulat siya nang nakita niya si Rhianne na sinusubukang hawakan ang mga bulaklak sa kanilang hardin. Hindi ba siya natatakot na magkaroon ulit ng mga pulang tuldok na nangangati sa kanyang balat?