Dalawampu

Damien Ibinaba ko muna 'yung tensyon sa biglang imbitasyon ni Ama, mukhang okay naman 'yung pagbisita ni Clara. Bumalik sina Victoria at Raul tapos pinapatawa siya nang sobra. Sana hindi ako ang topic nila dun. Lumulubog na ang araw at matagal na rin dito si Clara. Iniisip ko kung may balak ba siyang magpalipas ng gabi. Grabe, excited na ako sa parusa. Na-cu-curious ako kung ano 'yung plano niya sa akin. Naiisip ko pa lang, napapangiti na ako na parang tanga. Nagdarasal ako na sana hindi siya aalis, kasi kung ganun, siguradong-sigurado akong pipilitin ko siyang hindi umalis. Lumabas ako ng sala pagkatapos kong magpaalam sa mga nagkakasiyahan sa paligid ni Clara. Ang saya-saya niya kasama sila. Walang duda na dapat na siyang lumipat at dito na tumira. Halosa lahat gising na ngayon. Buhay na naman 'yung bahay. Kung hindi aalis si Clara agad, kailangan kong ipaghanda siya ng makakain bago pa siya magdesisyong umalis dahil nagugutom. Pumasok ako sa kusina at naglibot. 'Yung ibang pinamili ko nung huling punta ni Clara, nandun pa rin. Binuksan ko 'yung refrigerator at tiningnan 'yung mga pwede kong gamitin. Grabe! Saan ako magsisimula? Alam kong may makakatulong sa akin na maghanda ng pagkain para kay Clara, pero gusto kong ako mismo ang gumawa. Kailangan kong masanay dito kung gusto kong makasama si Clara kapag lumipat na siya. Nakakita ako ng itlog at mantika. May karne rin at carrots. May medyo marami-rami ding gulay dito. May harina din. Magbe-bake ba ako ng kahit ano para sa kanya? Pero matagal 'yun, 'di ba? Damn! Marunong ba akong mag-knead ng dough? Ayoko namang sumablay. Siguro i-set aside ko muna 'yung pagbe-bake. Para na lang 'yun sa susunod kung may makapag-turo sa akin kung paano. So, itlog para sa hapunan. May sense ba 'yun? Sa tingin ko mas okay 'yung itlog para sa almusal, pero sino ba ang nagmamalasakit? Sino ba ang gumawa ng mga rules tungkol sa kung ano ang dapat at hindi dapat kainin sa isang partikular na oras ng araw? Lahat naman pagkain, 'di ba? Okay, ihahanda ko na lang sila. Hindi naman niya kailangang kainin kung ayaw niya. Iniisip ko sa sarili ko at nagkibit-balikat. Okay. Ayoko sayangin 'yung energy ko sa napakahirap na trabahong ito at ang ending, mapandidirihan lang niya ako. Siguro humingi ako ng tulong sa internet. Kinuha ko 'yung phone ko at nagsimulang maghanap ng mga simpleng recipe base sa mga sangkap na meron ako. Ang internet, pinapamukhang madali lahat, pero grabe! Ang hirap magluto. Whoosh! Nakapaghanda na ako ng tatlong ulam at hindi naman ganun kasama 'yung itsura nila. Sa totoo lang, mukhang masarap sila at nakakatakam 'yung amoy. Ngayon, kailangan kong mag-isip ng iinumin. Gatas? Gatas para sa hapunan? May sense ba 'yun sa'yo? Siguro kailangan kong mag-research. Hindi ako makapaniwala kung gaano ako karaming hindi alam tungkol sa pagkain. Siguro, wine na lang. Marami naman tayong wine dito. O kaya tubig. Ang mahalaga lang sa akin ay makahanap ng madaling biktima na hindi lasing o nagda-drugs. Sa lahat ng oras na ito, dapat sanay na ang mga werewolves sa pagpapakain ng dugo. Naalala ko nung pinipilit ni Clara ang sarili niya na kaya niyang mabuhay na parang bampira. Hindi ko mapigilang matawa sa kanyang kahangalan. "May nakakatawa ba?" Ang boses ni Clara ang pumutol sa aking pagiging baliw. Sa tingin ko, dahil sa sobrang init sa kusina. "Kailan ka pa nakarating dito?" Tanong ko sa kanya habang sinusubukang kontrolin 'yung sarili ko. "Kakarating ko lang. Hinahanap kita. Mukhang masarap 'yung naaamoy ko dito," sabi niya habang tinitingnan 'yung pagkaing ginagawa ko. "Naisip ko, sigurado kang gutom ka na kaya nagdesisyon akong maghanda ng makakain para sa'yo. Hindi ako sigurado sa galing ko sa pagluluto. Hindi mo naman kailangang kainin 'yung pagkain kung ayaw mo. Maiintindihan ko naman," sabi ko sa kanya. 'Yun nga, in case pangit 'yung lasa ng pagkain. Tinawanan niya ako tapos lumapit siya sa akin. "Aww! Ang sweet mo naman. Alam mo, kaya kong kumain ng karton basta ikaw ang naghanda," sabi niya at kinilig ako. "Hindi mo naman siguro sinasabi 'yun, pero naniniwala ako," sabi ko sa kanya. "Kung ginagawa mo 'to para subuan mo ako sa parusa mo, hindi ako magso-sorry na ipaalam sa'yo na mali ka," sabi niya. "Oh, seryoso ka talaga sa banta mo sa parusa. Dapat marami kang kainin para makapag-ipon ng maraming lakas," sabi ko sa kanya at ngumisi siya. "Niloloko mo ba akong kumain ng marami para makatulog ako? Walang mangyayari sa mga plano mo," sabi niya at tumili ako sa kakatawa. Hindi ako makapaniwalang maisip pa niya 'yun. "Sa tingin ko, hindi sapat ang pagkain ko para mapuno ka hanggang sa puntong 'yun," sabi ko sa kanya at ngumisi siya. "Well, mukhang masarap 'yung pagkain mo. Pwede ba akong tumikim?" tanong niya sa akin. "Sigurado. Gawa ko naman talaga 'yan para sa'yo," sagot ko. Kumuha ako ng ilang plato mula sa mga kabinet at sinimulang ilabas 'yung pagkain mula sa mga kawali. Nanonood si Clara na may ngiti sa kanyang mukha habang inaayos ko 'yung pagkain niya. "Alam mo, ang hot mo sa kusina. Gusto ko 'yung mga mantsa sa damit mo. 'Yung buhok mo na madalas hindi maayos at 'yung nakarolyong manggas. Ginagawa ka nilang parang hot na piratang chef," sabi niya nang inabot ko sa kanya 'yung plato ng pagkain. Umupo siya sa maliit na mesa sa kusina. "Ganun ba?" Tanong ko habang nakataas ang kilay. "Oo," sagot niya at sumubo ng isang kutsara ng pagkain. Ipinikit niya ang kanyang mga mata at nginuya 'yun. Pangit ba 'yung lasa? Naghintay ako sa kanyang reaksyon na may pagkabalisa sa kanyang bibig habang ngumunguya siya. Umungol siya at umiling. Pagkabukas niya ng kanyang mga mata, tumama 'yun sa akin. "Well...?" Tanong ko sa kanya. "Mmm... Ito ang pinakamasarap na pagkain na natikman ko sa loob ng maraming taon, Damien. Saan ka natutong magluto ng ganito kasarap?" sagot niya na may labis na pagkabigla. "Sa internet. Ngayon," sagot ko na hindi makapaniwala. Walang paraan na masarap 'yung pagkain ko. "Seryoso ka?" Tanong niya sa akin na may malalaking mata. "Oo," sagot ko. Siguro, gutom na gutom siya kaya akala niya, masarap 'yung pagkain ko. "Kung ganito ka kagaling magluto, hindi na ako kakain sa kahit saan," sabi niya at siniksik sa kanyang bibig ang ilang steak. "Gusto mo ba ng maiinom? Meron tayong wine at gatas," tanong ko na may pagdududa. "Sure. Wine na lang," sagot niya. "Oh, okay. Babalik lang ako," sabi ko sa kanya at pumunta ako para kumuha ng wine mula sa wine cabinet. Hindi ako makapaniwala sa ginagawa ko ngayon. Pero maganda 'yung pakiramdam. Hindi ko hihilingin na gumawa ng kahit ano ngayon, bukod sa nangako ako na parusa. Bumalik ako at nakita ko na tapos na siya sa kanyang pagkain. Nilagyan ko siya ng wine sa baso at pati na rin sa akin. Nagdala ako ng mas maraming pagkain at inilagay ko ito sa mesa. Inabot ko sa kanya 'yung baso ng wine at umupo ako sa upuan sa harap niya. "Perpekto 'yung wine na 'to. Masarap lahat ng hinanda mo," sabi niya at sumipsip ulit ng wine niya. "Salamat," sabi ko sa kanya. "Pakiramdam ko, ito 'yung perpektong date na pinapangarap ko. Ikaw at ako, pagkain at wine, sa isang tahimik at romantikong lugar," sabi niya habang nakatingin sa aking mga mata. Sumipsip ulit siya sa kanyang baso at dinilaan niya ang kanyang mga labi nang dahan-dahan at nakakagulo. Whoa! Bakit ang hot niyan! "Matagal mo na bang gustong mag-date?" Tanong ko sa kanya. "Hindi 'yung katulad ng magarang date sa isang malaking hotel. Ito lang 'yung gusto ko," sagot niya. "At natutuwa ako na naibigay ko sa'yo," sabi ko sa kanya at ngumiti siya. Pagkatapos kumain, nilinis ko 'yung mesa at hinugasan 'yung mga pinggan sa kabila ng mahigpit na pakiusap ni Clara na hayaan niya akong gawin 'yun. Busy ako sa kusina at nanatili siyang nakaupo at umiinom ng kanyang wine. Kailangan kong siguraduhin na hindi siya lalampas sa dalawang baso. Ayokong malasing siya at mawalan ng kontrol sa kanyang mga kilos o mawalan ng malay. Gusto ko siyang matino. Pagkatapos matuyo 'yung mga pinggan, ibinalik ko sila sa kanilang mga kabinet. Paglingon ko, nakita kong nakatayo si Clara sa likod ko. "Gusto ko lang magpasalamat sa pagkain. Malaki ang ibig sabihin sa akin na hinanda mo lahat ng ito para sa akin," sabi niya habang nakayakap ang kanyang mga kamay sa leeg ko. "Kasiyahan ko," sabi ko sa kanya at binigyan niya ako ng isang nahihiyang ngiti. Hinawakan ko ang kanyang mga pisngi na ngayon ay namumula. Sa tingin ko, dahil 'yun sa wine. Hindi naman masama ang araw na ito, sabi ko sa sarili ko. Hinila ako ni Clara papalapit sa kanya at tumingkayad. Agad kong masasabi kung ano ang gusto niya at hindi ko na kailangang mag-isip ng dalawang beses bago ko ibigay sa kanya 'yun. Hinawakan ko ang kanyang pwet at hinila ko siya papalapit sa akin, pinagsalubong ko ang aking mga labi sa kanya at hinila ko siya sa malalim at gutom na halik.