Kabanata 7

'Kur. Kur. Gabi na. Kailangan mo nang gumising." 'Tigilan mo ako." Umikot ako, sinusubukang iwasan ang gago na sumusubok mang-istorbo sa tulog ko. Hinila ko yung kumot para takpan ang ulo ko, lumubog pa lalo sa mga kumot. 'So, masungit ka sa umaga ah." Hinila ko yung kumot, handang pilipitin ang leeg ng isang Ruso. 'Manahimik ka na lang kaya o sasaksakin ko yung mga itlog mo tapos ipapakain ko sa galit na pitbull." Tumaas ang kilay niya bilang sagot. Nakasuot na siya ng kanyang karaniwang suit at kurbata pero hindi ako bababa ng kama na 'to maliban na lang kung gusto ko. Bumalik ako sa sobrang komportable niyang kama, hindi siya pinapansin. Isa rin 'yon sa mga dahilan kung bakit ayaw ko talaga bumangon. Yun at yung kung paano niya ako ginago kagabi na parang hindi pa niya nagagamit yung burat niya dati at ngayon adik na siya dito. Sobra siyang walang kabusugan. Narinig ko siyang bumuntong-hininga. 'Babalik ako para mag-lunch. Dapat nakabihis ka na pagbalik ko." 'Bahala ka sa buhay mo, bitch." Bulong ko. Syempre, narinig niya. Inalis niya yung kumot, kaya naman nasinagan ng araw ang mukha ko. 'Nail-' Pinatahimik niya ako sa isang halik sa labi ko. Nagreklamo ako nung hinila niya yung kumot pabalik para takpan ako. Binaba ko yung kumot at nakita ko na nagulat ang mga kilay niya. 'Takpan mo yung mga bintana, hayop ka." Hinila ko ulit yung kumot at sa wakas pumikit na ako. Ngumiti ako nung naramdaman kong ginawa niya yung inutos ko. Hindi na natutusok ng araw ang mga mata ko. --- Bumalik nga siya nung lunch. Dinalhan din niya ako ng pagkain. Sa kasamaang palad niya, mahimbing pa rin akong natutulog. At sa kasamaang palad ko, napilitan akong bumangon. Inutusan niya akong kumain ng lunch. Sumang-ayon yung tiyan sa isang pag-ungol. 'Eto, isuot mo 'to." Natanggap ko yung bag, nagpapasalamat na nakapagsuot ako ng bagong damit. Hindi ko na tinanong kung saan niya 'to nakuha. Ang isang mayamang lalaki na katulad niya ay tiyak na may taong nagpapatakbo ng mga inuutos niya para sa kanya. Kasama na doon yung pagbili ng damit para sa babae na nakatulog niya. Plano kong isuot yung outfit ko kahapon at umuwi para magpalit pero mas maganda 'to. Makakatipid ako sa biyahe. Pagkatapos ko magpatuyo, inilabas ko yung mga laman sa loob ng paper bag at sorpresa, sorpresa. Tingnan niyo nga naman, isang putanginang damit. Nagbibiro ba siya? Pupurihin ko yung leeg ng Rusong 'yon. Pero hindi ko gagawin 'yon. Lalaruin ko yung laro niya at balak kong manalo. Pagkatapos kong magpalit, hinanap ko siya sa kusina. Sabi niya mag-aayos siya ng lunch natin. Siguro narinig niya ako nung nagsalita siya. 'May takong sa sala na babagay sa damit mo." May mapang-asar na tono sa boses niya. Nakaupo siya sa isa sa mga upuan ng kitchen island. Nakaayos na yung pagkain at nagkakape siya nang walang ginagawa. 'Alam mo kung ano ang nakakatawa?" Lumingon siya para makita ako. May itsura siya na halatang may inaasahan bago siya tumahimik. 'Kapag nakita ko yung panga mo na nalaglag nung nakita mo ako." Ngumisi ako nung agad niyang sinara yung bibig niya na may gulat na itsura. Lumakad ako papunta sa kanya, balak kong huminto sa harap niya na may konting espasyo. 'Maganda yung pagtatangka mo ah." Hinaplos ko ang daliri ko sa mukha niya. Yung init sa namumulang mukha niya ay nakakonekta sa balat ko. 'Pero hindi uubra sa akin 'yon." Tapos umatras ako. Ubo siya, nililinisan yung lalamunan niya dahil sa kahihiyan. Hindi dahil hindi ako nagsusuot ng damit ay ibig sabihin ay ayaw kong magsuot nito. Nagsusuot ako minsan pero kailangan ng trabaho ko ng komportableng damit. May mga pagkakataon na sinasadya kong hindi magsuot nito para inisin si Kwin lalo na sa mga pulong ng board at pati na rin sa mga kliyente. Si Nail talaga ang unang tao na nagsalita ng kanyang paghusga, sa madaling salita, kabastusan. Umupo ako sa tabi niya, inaabot yung pagkain para sa gutom kong tiyan. Naramdaman ko yung mga mata niya na gumagala sa katawan ko. Hindi naman ganun ka-sexy yung damit. Sopistikado pero apektado pa rin siya. Nakita na niya yung hubad kong katawan pero hindi pa niya ako nakita na naka-dress. Sigurado akong binigay niya 'to sa akin para asarin ako dahil hindi ako nagsusuot ng tamang dress code para sa trabaho. Pero nag-backfire 'yon nung nakita niya ako na suot 'yon. Nanlaki yung mga mata niya dahil sa paghanga. Hinawakan ko yung mukha niya, piniga ko 'yon. 'Tigil-tigilan mo ang pagtitig." Nahihiyang nilinisan niya ulit yung lalamunan niya habang nag-iiba yung pwesto niya sa upuan dahil sa hindi komportable. 'P-pasensya." Wow, hindi man lang niya itinanggi. --- Mga ala-una ng hapon nung pumunta ako sa pansamantala naming opisina. Nagulat kami ni Kwin na nagkita, halata na iba yung dahilan. 'Andito ka." 'Late ka." Sabay naming sinabi. Nanlaki yung mga mata niya nung nakita niya ako na naka-dress. 'Hindi ko maalala na binigyan kita ng damit na 'yon." Sabi niya, medyo inis. Sanay na siyang nakikita akong late kaya hindi niya na pinansin yung katotohanan na wala ako buong umaga. Anong masasabi ko? Hawak ko yung oras ko. Tumawa ako, inaasahan na yung reaksyon niya. Gustong-gusto ni Kwin na mamili ng damit para kay Bel at sa akin. Minsan ginagawa niya pa 'yon para sa mga babaeng empleyado namin. Mahilig lang talaga siyang maglaro ng pagbibihis. Inaasahan sa isang mayamang tagapagmana. 'Yung mga damit na binigay mo sa akin ay nakalaan lang para sa mga party." Umupo ako sa likod ng desk ko. Sumasayaw yung upuan sa paggalaw. 'Hindi mo ako pwedeng asahan na magsuot ng something revealing for work." 'Ugh. Excuse me. Yung mga damit na 'yon ay sobrang sexy na may hint ng klase at ganda." Depensa niya nang may pagkasuya. Tinawanan ko lang siya. 'Bakit ka biglang nagsuot ng damit? Hindi ko maalala na may importante tayong meeting ngayon." Nagkibit-balikat ako. 'Gusto ko lang. Sa ngayon, ayaw kong makita yung nakasimangot na mukha ng CEO na 'yon." Kasinungalingan. Mas gugustuhin ko pang hindi sabihin sa kanya yung totoo. Teka. Putangina. Nakatulog ba ako sa isang kliyente? Yung pinakama-irita sa lahat. Tumawa si Kwin sa sinabi ko. 'Palagi kang nakikipagbangayan sa mga taong katulad niya." 'Sabi niya nagtatrabaho daw ako sa mafia, Kwin. Mas malala pa siya sa tatay mo." 'Sinabi ko na 'yon sa'yo." Sabi niya habang tumatawa. 'Kailangan mo talagang takpan yung mga tattoo mo o tanggalin mo na lang." Biro niya. Alam niya kung gaano ko kamahal yung mga tats ko. 'Hindi pwede. Sining 'to, baby. Kahit yung baklang mukhang babae hindi ako mapapatanggal niyan." Patuloy na tumatawa si Kwin. Tinitigan ko yung mga tattoo ko na sumisilip sa three-fourth sleeves ng damit ko. Nagpapasalamat ako na binigyan niya ako ng isang bagay na may mahabang manggas. Wala akong pakialam sa mga taong kakaiba akong tignan kapag nakita nila yung balat ko pero minsan nakakainis na rin.