Kabanata Siyam

Nagising ako bigla, may kumakatok nang paulit-ulit sa pinto. Kinabahan ako bigla at tumayo, bakit ba may kumakatok nang ganun sa pinto?! Lumabas ako ng kwarto ko at bumaba sa hagdanan, nakita ko si Reece na mukhang bagong gising din, sa may pinto. Binigyan niya ako ng naguguluhang tingin bago binuksan yung pinto, may nakatayo doon na batang pulis na nakapamewang. "Sorry sa paggising nang maaga, pero kailangan i-check ng mga pulis yung mga babae kung may marka," sabi niya, at tumingin siya sa akin saglit. Lumipat si Reece sa harap ng pinto nang akmang papasok na yung pulis. "Okay, una sa lahat, huwag mo namang basta-bastang iniisip na pwede ka na lang pumasok sa bahay, at pangalawa, bagong gising lang siya, hayaan mo muna siyang magbihis," sabi niya na parang naiinis sa lalaki. Tumingin sa akin yung lalaki na nakatayo pa rin sa hagdanan. Tumango siya na parang pumapayag bago humakbang palayo kaya sinarado ni Reece yung pinto, halos sa mukha nung lalaki. Tumakbo si Reece papunta sa akin at hinawakan ang kamay ko, bago ko pa man namalayan tumatakbo na kami pataas ng hagdanan papunta sa kwarto ko kung saan sinarado niya yung pinto sa likod namin. "Kailangan nating gumawa ng plano, alam natin na si Martha ay ka-mate nung Scott na yun na malamang ay may marka na siya," sabi niya na parang kinakabahan at binubuksan yung aparador ko at hinuhugot yung mga damit niya, nagulat ako na hindi pa niya ako tinatanong kung paano nila nalaman yung impormasyon. "Hindi natin alam kung ano ang gagawin nila kapag nakita nila yung marka, pero alam ko na hindi natin magugustuhan yung mangyayari," patuloy niyang sinabi habang inaabot niya sa akin yung mga damit, nakakagulat na yung mga damit ay magkakapareho. "Alam ko na kakagising mo lang at matagal pa bago ka maging okay, pero kailangan mong simulan na yung utak mo na nag-iisip ng plano," sabi niya sa akin habang hawak niya yung mga braso ko, dahil doon natawa ako at pinilit kong simulan yung utak ko na nag-iisip ng plano. "Okay, ang pangunahing layunin ay mailabas si Martha at mapunta kay Scott bago mahanap ng mga pulis yung marka niya at pwedeng saktan si Martha dahil sa marka, isang bagay na hindi natin pwedeng hayaan na mangyari," sabi ko habang gumagawa ng plano agad, alam ko na magfo-focus lang sila sa mga babae kaya mas madali para kay Reece na lumayas. "Sige, ito ang plano, aagawin ko ang atensyon nung pulis sa pamamagitan ng paggawa ng eksena, kapag narinig ng iba na ayaw kong ipakita yung leeg ko, pupunta silang lahat, malamang ay iisipin na may tinatago ako," sinimulan kong ipaliwanag yung plano ko pero huminto ako, tumango siya na sinasabi na sinusundan niya yung sinasabi ko. "Kaya habang nangyayari lahat ng yun, lalayas ka, pupunta ka sa munisipyo dahil yun ang ginagamit nila ngayon bilang istasyon ng pulis dahil nasunog yung istasyon ng pulis sa pag-atake, kailangan mong hanapin si Martha at paano man ay mailabas mo siya doon," sabi ko, alam ko na parang imposible yung tunog pero wala na talagang ibang paraan, lalo na sa kaunting oras na meron kami. "Kaya ko yan, may plano na ako, pwede akong pumasok doon, hanapin si Martha at isilid sa kanya yung sulat na ito," sabi niya habang nagsusulat sa isang piraso ng papel, nakalagay. "Alam namin yung tungkol kay Scott at sa marka mo, nag-iisip kami ni Erika ng plano, magtiis ka lang." "Tapos kapag nagkaroon ng malaking pagkaabala, ilalabas ko siya," sinabi niya sa akin nang masaya, parang talagang nag-eenjoy siya! "Magaling, kaya alam na natin pareho yung plano, mag-ingat ka lang," sabi ko habang nakatingin sa kanya, ngumiti siya at hinalikan niya ako sa pisngi bago umalis para makapagbihis ako. Oras na para sa sarili nating, mission impossible. Nang nakapagbihis na ako, bumaba ulit ako ng hagdanan, mula sa bintana nakita ko yung parehong pulis na nakatayo na nakapamewang. Naglakad pa ako pababa hanggang sa nakatayo ako sa harap ng pinto, huminga ako nang malalim at naghanda sa kung ano man ang mangyayari. Ngumiti ako at binuksan ko yung pinto, lumipat yung pulis mula sa pagkakasandal sa dingding at lumapit sa akin. "Sorry kay Reece, medyo suplado siya kapag umaga," ngumiti ako at nakipag-usap, sa likod niya nakita ko yung ibang pulis na nakikipag-usap sa mga tao, "Ano bang nangyayari?" tanong ko habang nakapamewang, kailangan kong bigyan si Reece ng sapat na oras para makarating sa munisipyo. "Nakakuha kami ng impormasyon mula sa isang mapagkakatiwalaang source na ang ilan sa mga babae sa bayan ay pwedeng may marka ng mga lobo, kailangan lang namin i-check lahat ng babae para sa markang ito," paliwanag niya at tumingin siya sa leeg ko, pero matalino ako at nilagyan ko ng jacket kaya hindi niya makita ng malinaw yung leeg ko. "Talaga, pwede bang markahan ng werewolf ang ilang babae nang hindi nila alam?" tanong ko, alam ko na imposible yun, sana makapagbigay ng senyales sa akin si Reece kapag nandoon na siya! "Hindi, papayagan ng mga babae yung lobo na bigyan sila ng marka, kaya kailangan ko lang i-check yung leeg mo at aalis na ako," ngumiti siya at naglakad papunta sa akin pero umatras ako, oras na para gumawa ng plano Erika. "Hindi ako komportable na hawakan mo lang ako, paano ko malalaman na narito ka lang para sa isang masamang dahilan?" tanong ko at lumabas ng bahay at sinarado ko yung pinto, mas malaki yung espasyo ko para tumakbo at lumayo sa mga pulis at sa munisipyo. "Makasisiguro ako, lahat ng pulis ay kumakatok sa mga pinto, kailangan lang ng ilang segundo," sabi niya at naglakad papunta sa akin habang paatras ako ng hakbang, kailangan ay nandoon na si Reece. "Paano kung hindi ako pumayag sa paghahanap mo sa leeg ko?" tanong ko habang nakatingin sa likod ko, hindi ko talaga kailangan madapa ngayon. "Mas mahalaga ang bagay na ito, ipakita mo lang ang leeg mo," sabi niya na naiinis pero talagang nagdududa sa akin, isa pang pulis ang lumapit at lumakad sa tabi ng una, "Nangangalit siya," sabi niya sa kanya, tumingin ako sa likod nila at nakita ko si Reece pero pati si Martha na nagtatago, teka nailabas niya na siya ng ganun kabilis?! Pero delikado pa rin siya na mahuli, maraming pulis na kung nakita siya, tapos na siya. Nagtama yung mata namin ni Reece na mukhang nag-aalala, tapos nakatitig ako kay Martha na mukhang takot na takot. Nang walang pag-iisip tumakbo ako palayo at paikot sa bahay ko, mainit ang buntot sa akin nung pulis habang sinusubukan kong bigyan ng oras si Martha. Naramdaman ko na sinugod ako nung lalaki at napunta ako sa gravel ground, unang tumama yung braso ko kaya masakit talaga! Sapilitan niyang inilipat yung katawan ko para nakaharap ako sa itaas, kasabay nito hinawakan niya yung jacket ko at hinila pababa para mailantad yung leeg ko at walang marka. Tiningnan pa niya sa magkabilang gilid para masigurado na hindi talaga ako minarkahan, nang napagtanto niyang hindi ako minarkahan, tumingin siya sa mukha ko na naguguluhan at naiinis. "Hindi ka minarkahan, bakit ka tumakbo?" tanong niya na hingal na hingal, sa trabaho niya sa tingin ko dapat fit siya. "Demokrasya," nagkibit-balikat ako at ngumiti sa nainis na pulis, lalo siyang nainis at tumayo siya habang hinawakan niya yung mga braso ko at hinila ako nang magaspang sa kanya. Hinawakan niya yung jacket ko at hinila ako paikot sa bahay, iba na yung itsura ng eksena sa kung ano man yung itsura nito kanina. May grupo ng mga babae na nakatayo nang nakapila, nakaposas at umiiyak. GInawa nila yung ginawa ko o may lobong ka-mate din sila, honestly, mas marami pa sa inaakala ko. Andoon din ngayon si Tatay at Justin, na agad tumingin sa akin habang hinihila ako. "Hindi siya minarkahan pero gumawa siya ng eksena nang walang dahilan, ano ang dapat gawin sa kanya, ser?" tanong nung lalaki kay Tatay na parang naiinis sa lalaki, sa kabutihang palad hindi siya mukhang naiinis sa akin. "Oo Tatay, ano ang dapat gawin sa akin?" tanong ko habang nakatingin kay Tatay at bumalik kay pulis, agad nagulat yung mukha niya at may konting takot. "Anak mo siya? Humihingi ako ng paumanhin ser hindi ko alam," utal nung pulis at binitawan niya yung jacket ko, ngumiti lang ako at lumayo sa kanya ng kaunti. "Ganito ba kayo makitungo sa ibang miyembro ng bayan, sa tingin ko nawawalan ako ng tiwala sa sistema ng pulis," sabi ko na sinusubukang ipagsalubong yung mga braso ko pero sobrang sakit, malamang dahil natumba ako sa lupa. Sinisigawan ni Tatay yung pulis habang tiningnan ko yung kamay ko, nagsimula ng lumabas yung dugo mula sa butas ng braso ng coat ko at tumutulo sa braso ko. Hindi ko alam kung ganun din kayo, pero kapag nasusugatan ako ayaw kong tingnan dahil sa takot na lumala. Inilipat ko yung braso ko sa likod ko habang naglalakad si Tatay pabalik, alam ko kapag nakita niya yung dugo magkakagulo. "Kailangan nating mag-usap," sabi ko habang nakatingin sa kanya at kay Justin, hindi siya umalis sa tabi ni Tatay sa buong oras na ito. "Sa tingin ko pwede siyang mabuhay nang wala yung anino niya sandali, Peter Pan ay okay lang," sabi ko habang nakatingin sa kanya nang may pagkadismaya, hindi ko pa rin gusto yung pagtataksil niya kay Martha. Binigyan siya ni Tatay ng tango na sa wakas ay nagpalakad sa kanya, tumingin siya sa akin na malungkot bago siya tumalikod at iniwan kami ni Tatay na nag-iisa. "Mali yung ginagawa mo, bakit mo kinukulong yung mahihirap na babae at alam ko na hindi mo lang sila kakausapin nang seryoso," sabi ko habang nakatingin sa kanya na naiinis, yung mga braso ko ay nasa likod ko pa rin habang nagsasalita ako. "Nagpasya yung mga mahihirap na babae na lumaban sa bayan at payagan yung mga lobo na markahan sila," sabi niya habang nakapamewang, yung pahayag na yun ay lalo lang nagpainis sa akin. "Alam mo na hindi nila kasalanan yun, hindi sila nagpasya na maging ka-mate ng lobo, pero pinaparusahan mo sila," sigaw ko pero natanto ko na kailangan kong hinaan ng konti yung boses ko. "Ako yung mapagkakatiwalaang source na sinabi mo sa mga pulis, pero hindi ako pinapayagan na magbigay ng opinyon sa kung ano ang mangyayari sa impormasyon na ibinigay ko sa iyo!" bumulong ako sa kanya, nakaramdam ako ng malaking emosyon tungkol sa bagay na ito sa ilang dahilan. "Sige Erika, ikaw na ang magsabi kung ano sa tingin mo ang dapat gawin?" tanong niya sa akin na naiinis na ngayon, pero at least tinanong niya ako. "Okay una, huwag mo akong kausapin nang ganun hindi ako isa sa mga pulis mo at pangalawa, iniisip mo ba na kapag pinatay mo yung mga babaeng ito na basta-basta lang aatras yung mga ka-mate nila? Kabaliktaran pa nga! Inisip mo na masama yung unang atake, wala ka pang nakita kumpara sa kung paano yung pangalawa, makikipaglaban ka sa mga lobo na walang mawawala, pero ikaw ang may mawawala," sinabi ko sa kanya habang itinuturo ko siya ng kaunti, kailangan ko lang siyang sumang-ayon sa sinasabi ko. "Ang pinakamagandang gawin ay palayain na lang yung mga babae sa kanilang mga ka-mate, dahil doon naman talaga sila nababagay," sabi ko pero nakikita ko sa mukha niya na hindi talaga siya sang-ayon sa ideyang iyon. "Paano kung gusto nilang bumalik sa bayan, na ilalagay yung bayan sa panganib dahil may mga werewolf na lumalabas-pasok dito," sabi niya na nakapamewang, wow seryoso niyang pinuntahan yung mga detalye. Hindi namin sila papayagang bumalik sa bayan," sabi ko na hindi makapaniwala na hindi niya naintindihan kung saan pupunta yung ideya ko, iniisip ba talaga niya na yung plano ko ay papayagan silang bumalik sa bayan kahit kailan nila gusto, kahit na dapat naman silang payagan? "Erika, kapag hindi sila nakinig nang sinabi namin na lumayo sa mga hayop, hindi sila makikinig kapag sinabi namin sa kanila na lumayo sa bayan," sabi niya na talaga namang tumusok sa butas sa plano ko, nandito yung mga pamilya ng mga babae kaya sa tingin ko hindi talaga sila makikinig sa utos kapag balak nilang makipagkita sa pamilya. "Kapag umalis na sila sa bayan hindi na sila pwedeng bumalik, kapag ginawa nila ay......papatayin sila on sight," bumuntong-hininga ako habang nakatingin sa lupa, malayo yun sa gusto kong mangyari pero alam ko na hindi ako pakikinggan ni Tatay maliban na lang kung ayusin ko lahat ng butas sa plano ko. Pagtingin ko kay Tatay ay nakangiti siya, sa tingin niya ba nanalo siya? Ang totoo nyan ako ang nanalo dahil nakuha ko yung gusto ko, teka pinaplano niya ba talaga to?! "Alam ko na makakakita ka ng katwiran," yun lang yung sinabi niya bago siya tumalikod at umalis, nahulog ba ako sa bitag niya? Hindi ko man lang alam na naglagay siya ng bitag para mahulog ako. Nagsimula ng masakit yung braso ko habang naglalakad si Tatay papunta sa mga babae, tiningnan ko ulit yung kamay ko na pula na ng dugo, yung dugo ay nagsimula na ring tumulo sa lupa. Nagsimulang tumakbo yung takot habang lumalayo ako, hindi ko alam kung saan ako pupunta pero hinayaan ko lang yung mga paa ko na dalhin ako, sobrang sakit ng braso ko pero hindi ko pa ito iniimbestigahan. Nakarating ako sa likod ng bahay namin kung saan muntik na akong matumba sa lupa, ano ang gagawin ko? Wala pa nga ako ni minsan tumingin dito! Sumandal ako sa dingding at nakatitig lang sa gilid, okay kailangan mong ilabas yung braso mo sa coat mo. Dahan-dahan kong inalis yung braso ko sa coat ko, una para hindi maging shock horror sa mukha ko at pangalawa, sobrang sakit nang hihilahin ko yung braso ko. Lumipas ang ilang segundo bago tuluyang nakalabas yung braso ko sa coat ko, hindi ako tumitingin pero humihinga ako nang malalim para maghanda sa kung ano man ang makikita ko. Tumingin ako at nakita ko yung malaking sugat sa braso ko, dugo lang yung lumalabas dito habang nakahawak ako sa dingding. Nakatayo ako sa dingding nang mag-isa sa loob ng ilang minuto pero nakaramdam ako ng presensya, nilingon ko yung gate sa likod ko at nakita ko si Cody na nakatayo sa kabilang gilid ng bakod. Ngumiti siya sa una pero agad nagbago yung mukha niya, tumingin siya sa lupa kung saan yung coat ko at lahat ng dugo. "Dugo ba yun, okay ka lang?" tanong niya at lumapit sa gate, sasagot na sana ako at lalayo para ipakita sa kanya yung braso ko pero nagsimulang umikot ang mundo. Naramdaman ko na natumba ako pero nahuli ako sa mga braso ng isang tao, tumingin ako ng kaunti kung saan nakababa yung nag-aalalang mukha ni Cody bago nagdilim ang lahat.