Sino si Karma

Natural na pakiramdam ang sumalubong sa 'kin nang dumating ako sa impyerno, nakita ko na naman 'yung mga kaluluwang nagdurusa at 'yung mga humihingi ng tulong. Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa makarating ako sa kwarto ni Alada, binuksan ko 'yung pinto ng kwarto niya at tumigil sa paglalakad, nagtagpo 'yung mga mata namin, biglang sumilay 'yung ngiti sa labi niya at pinahinto niya 'yung parusa sa isang kaluluwa. "Bumalik ka rito mamaya." Sabi niya sa kaluluwang nilalaro niya tapos tumingin siya sa 'kin. "Hello, kapatid ko, natapos mo na ba 'yung misyon mo?" Tanong niya habang nakatingin sa 'kin, bigla akong nainis kaya nag-teleport ako sa harap niya tapos sinampal ko siya nang malakas, na ikinagulat niya. Hinila ko agad 'yung buhok niya tapos sinakal ko 'yung leeg niya. "Sabihin mo sa 'kin, sino ba talaga ako?" Tanong ko, 'yung takot na mukha niya nagbago sa pagiging takot na takot na tingin, lumawak 'yung ngisi sa labi niya tapos bigla siyang tumawa nang malakas na mas lalo akong nainis. "Anong klaseng tanong 'yan Ksara?" Sabi niya tapos biglang nag-teleport palayo sa 'kin kaya nawala siya nang akmang sasakalin ko siya. "Nag-tatanong ka kung sino ka talaga? Nauntog ka ba kaya nakalimutan mo kung sino ka?" Sabi niya habang tumatawa tapos binuhos niya 'yung dugo sa basong hawak niya ngayon, tumingin siya sa 'kin at umiling siya na may kakaibang ngiti sa labi niya. "Mukhang hindi mo pa nagagawa 'yung misyon mo." Sabi niya tapos uminom siya mula sa basong hawak niya. "Akala ko nagawa mo na, handa na sana akong umupo sa tabi mo sa hapon para mag-usap." Sabi niya na may ibig sabihin kaya tumingin ako sa kanya, tumawa lang siya tapos biglang nawala sa harap ko. "Kahit gano'n, mahina ka pa rin." Bulong niya sa tainga ko kaya napayuko ako. "Anong nangyari sa 'yo, kapatid ko?" Malungkot 'yung boses niya pero halatang peke. "Pumunta ka lang sa mundo ng mga tao tapos mas lalo ka pang nanghina." Sabi niya tapos hinaplos niya 'yung buhok ko. "Mali na pinapunta ka namin para gawin 'yung misyon." Sabi ni Alada tapos tumingin siya sa 'kin, habang nang-aasar. "Wala ka talagang kwenta Ksara." Agad kong ginalaw 'yung katawan ko para hulihin siya pero ang bilis niya kaya nailagan niya 'yung sampal ko. Nakakuha ako ng malakas na sampal pagkatapos niyang iwasan 'yung atake ko. "Hindi ko pa nakakalimutan 'yung ginawa mo sa 'kin sa kweba Ksara." Sabi niya tapos hinila niya 'yung buhok ko. "Bakit parang kakampi ka na sa mga tao ngayon?" Tanong niya tapos sinampal niya ulit ako sa pisngi ko. "Bumalik ka sa mundo ng mga tao at gawin mo 'yung dapat mong gawin, nasayang lang 'yung oras mo na pumunta ka pa rito para tanungin ako kung sino ka talaga." Tumawa siya tapos tumingin siya sa 'kin. Lumingon siya kaya ginamit ko 'yung pagkakataon na ilabas 'yung kutsilyo ko at nag-teleport ako sa likod niya, agad ko siyang kinulong sa mga bisig ko at itinutok 'yung kutsilyo. "Sabihin mo sa 'kin, sino si Karma?" Tanong ko nang matalim, naramdaman ko 'yung dila niya sa braso ko tapos tumawa siya. "Hindi ako magdadalawang-isip na itusok 'yung kutsilyong hawak ko sa katawan mo, kaya sagutin mo ako. Sino si Karma at bakit nakikita ko siya sa isip ko sa tuwing nagkaka-dikit 'yung balat namin ng lalaking 'yon?" Tanong ko nang malamig. Huminga siya nang malalim tapos tumawa. "Gusto mo bang malaman ang totoo mong sarili?" Tanong niya kaya mas hinigpitan ko 'yung hawak ko sa kutsilyo at kinulong ko siya sa mga bisig ko. "Sige, bibigyan kita ng clue para gusto mong gawin 'yung misyon mo." Sabi niya, itinutok ko pa lalo 'yung kutsilyo sa balat niya. "Karma at ikaw…. magkakaugnay." Nang sinabi niya 'yon, agad niya akong sinuntok sa tiyan kaya lumuwag 'yung pagkakahawak ko sa braso niya, ginamit niya 'yung pagkakataon na 'yon para kunin 'yung kutsilyong hawak ko at siya na 'yung tumutok nito sa leeg ko habang hawak niya 'yung dalawa kong braso. "Ngayon Ksara, bumalik ka sa mundo ng mga tao para tapusin 'yung misyon mo. Sa loob ng dalawang buwan at hindi mo pa natapos 'yung misyon mo..." Naglabas si Alada ng anino mula sa kamay niya, anino ng isang lalaki at pumutla 'yung ulo Lumawak 'yung ngisi niya habang nakatingin sa 'kin. "Mangyayari 'yon sa kanya." Sabi niya tapos ibinaba niya 'yung kutsilyong hawak niya at binitawan niya ako, tinawanan niya ako bago lumayo. "Huwag kang mag-alala, interesado pa rin akong sabihin sa 'yo 'yung malaking sikreto ko." Sabi niya tapos tumingin siya sa 'kin. "Tara na, kapatid ko." Sabi niya na may ngiti bago siya umalis sa kwarto niya. Nanganga nga 'yung bibig ko at umiyak ako dahil sa sinabi niya at sa pinakita niya sa 'kin. Pero nawala 'yon agad nang naalala ko 'yung sinabi niya.   "Karma at ikaw…. magkakaugnay." Agad akong tumayo at lumabas sa kwarto niya. Kung hindi mo kayang sabihin sa 'kin kung sino ako, Alada. Ako mismo ang aalam kung sino ako. Ngumisi ako at tumingin sa direksyon ni Alada na pinahihirapan. At parang may kilala ako na makakatulong sa 'kin. ~~~ Pagkatapos kong bumalik sa mundo ng mga tao, agad akong pumunta sa lumang simbahan na pinuntahan namin ni Pavel papunta sa siyudad, huminga ako nang malalim at buong tapang na hinarap 'yung mortal na kaaway namin. "Nasaan 'yung mga kasama mo?" Agad na tanong sa 'kin ng anghel na 'yon. Siya 'yung pari dati. "May kailangan lang akong gawin." Sabi ko kaya tumawa siya. "Ang init ng ulo mo, itim na anghel, sige, sabihin mo na 'yung kailangan mo." Sabi niya. Tiningnan ko siya nang seryoso. "Alam kong kilala mo si Avila, nasaan na siya ngayon?" Tanong ko, nagkunot 'yung noo niya habang nag-iisip. "Avila, hindi ba siya 'yung itim na anghel na umiibig kay Castiel?" Tiningnan ko 'yung kasama niya nang sinabi niya 'yon. "Pinarusahan si Castiel pagkatapos niyang umibig sa isang itim na anghel, hindi namin alam kung nasaan siya o 'yung Avila na hinahanap mo." Sabi niya kaya napayuko ako. Si Avila lang ang makakatulong sa 'kin, Hindi nila pwedeng hindi malaman kung nasaan si Avila, alam ko na kasama ni Avila 'yung Angel. Saan kaya sila magtatago? "Sorry itim na anghel, pero hindi namin alam kung nasaan si Castiel." Sabi ng anghel na nagpapanggap na pari. Huminga ako nang malalim at tumalikod ako sa kanila. "Sandali lang." Biglang sabi ng isa sa mga kasama niya kaya lumingon ulit ako sa kanila, naglabas siya ng puting balahibo. "Magagamit mo 'yan para mahanap si Castiel, galing 'yan sa pakpak niya na naputol sa kanya." Sabi niya at iniabot sa 'kin 'yung balahibo. Ngumiti 'yung dalawa sa 'kin. "Sana nakatulong kami." Sinabi niya 'to kaya tiningnan ko ulit 'yung balahibo tapos tiningnan ko 'yung dalawa. "Bakit niyo ako tinulungan?" Tanong ko, nagkibit-balikat lang sila tapos biglang nawala sa harap ko. Mas hinigpitan ko 'yung pagkakahawak ko sa balahibo tapos tiningnan ko 'yung pinag-tayuan nila kanina. "Salamat." Sa unang pagkakataon, nakapagpasalamat ako sa dalawang anghel na mortal na kaaway namin.