Pag-asa

Bumalik kami ni Mira sa bayan ng Winsoul, hindi ko alam kung anong tumatakbo sa utak ni Mira ngayon na alam na natin na si Alada ang dahilan kung bakit namatay ang kapatid niyang si Avila, simula nang umalis kami kay Castiel sa bahay nila ay tahimik lang si Mira, pero ramdam mo ang galit at poot na nagtatagal sa kanya.   Hindi ko siya masisisi doon, normal lang na ganun ang mararamdaman niya, pero kailangan naming mag-ingat ni Mira dahil baka masira ang plano naming mabawi ang katawan ko. Naglakad lang kami ng naglakad, pagkatapos naming malaman ang kwento ni Castiel, agad kaming umalis dahil nawalan agad ng sarili si Mira.   "Anong plano mo Mira?" tanong ko pero nanatili siyang tahimik kaya napalingon ako sa kanya.   "Mira--"   "Tumahimik ka tao." galit niyang sabi habang seryosong naglalakad, sumimangot ako.   "Hindi ako tatahimik, kailangan kong malaman ang plano mo." sabi ko. Tiningnan niya ako ng masama kaya natigilan ako, huminto siya sa paglalakad at sa isang iglap ay bigla niya akong sinakal sa ere.   "Tumahimik ka muna dahil nag-iisip pa ako." Galit niyang sabi saka binitawan ako para makaupo ako sa tumpok ng mga dahon, naglakad ulit siya habang nakatingin lang ako sa kanya at hinihingal.   Tumayo ulit ako at naglakad kasabay niya habang tahimik pa rin siya at nag-iisip. Sa buong paglalakad namin pabalik ng winsoul ay tahimik lang siya at malalim ang iniisip, hanggang sa nakarating kami sa harap ng gate ng palasyo, lumingon siya sa akin.   "Katawan mo at ang pagtatapos ng sumpa sa inyo ni Pavel lang ang habol mo, hindi ba?" Tanong niya, tumango ako bilang sagot.   "Mag-usap tayo mamaya sa kwarto ko pagkatapos nating kumain, sa ngayon huwag kang pupunta kay Alada, nakagawa na ako ng plano." Sabi niya saka unang pumasok sa gate ng palasyo, pinanood ko siyang maglakad at binati ng mga bantay, huminga ako ng malalim saka lumingon sa pintuan ng palasyo, mula sa kinatatayuan ko ay nakita ko sina Cynrad, Bael at Abiah na naglalakad at nakatingin sa kabilang building.   Dahil isa lang akong kaluluwa ay madali akong nakapasok at nakalapit sa kanila para marinig ang pinag-uusapan nila.   "Ganyan talaga ugali niya, natural lang na masungit si Ksara." Sabi ni Bael.   "Hindi ganyan si Ksara, Bael." Sabi ni Cynrad habang nakasimangot. "Hindi niya tayo kayang sigawan." Dagdag niya kaya natigilan ako, sakto naman na tumigil na sila sa paglalakad.   Nakaharap si Bael kay Cynrad habang nasa tabi ni Abiah si Bael.   "Napansin ko rin na nagbago siya simula nang magising siya." Sabi ni Abiah. "Halos hindi na siya makahiwalay kay prinsipe Pavel." Dagdag pa nito na nakatikom ang kamao ko.   Alada, nakakahiya ka, ikaw ay nagbibigay ng kahihiyan sa aking pangalan at karakter.   "At kung sagutin niya ang reyna at hari kanina, para bang siya ang mas mataas sa kanila, isa lang naman siyang hamak na yuniko pero ganyan siya umasta." Sabi ni Bael.   "May mali talaga sa kanya." Sabi ni Cynrad na ikinagulat nilang dalawa.   "Pakiramdam ko ibang Ksara ang kasama natin." Ang mga salita ni Cynrad ay biglang nagpasaya sa akin.   "Oo Cynrad, hindi ako ang nasa katawan ko." Sabi ko na para bang naririnig nila ako. Nakita kong huminga ng malalim si Abiah.   "Nasaan si Lolo Gabriel?" tanong ni Bael kay Abiah. Bigla akong natigilan at mas nabuhayan pa ang puso ko nang marinig ko ang pangalan ni Lolo Gabriel.   "Nasa kwarto niya, pinahinga siya ng hari." Sagot ni Abiah.   "Kung saan tayo pupunta, baka mahuli tayo." Sabi ni Bael saka tumingin kay Cynrad. "By the way, saan ka na naman pupunta?" Tanong ni Bael kay Cynrad.   "Pupuntahan ko si Lolo Gabriel." Lalo akong natuwa sa narinig ko kay Cynrad. Sigurado akong tutulungan ako ni Lolo Gabriel at malalaman niyang hindi ako ang nasa katawan ko. Sigurado akong mararamdaman niya ang presensya ko kapag sumama ako kay Cynrad. Nagpaalam si Cynrad kina Bael at Abiah, sinundan ko si Cynrad na malalim ang iniisip habang naglalakad. "Cynrad, may ginawa bang mali sa'yo si Alada?" tanong ko kahit alam kong hindi niya ako naririnig, humugot ako ng malalim na hininga saka sinundan na lang si Cynrad na naglalakad papuntang kwarto ni Gabriel nang matigil kami ni Cynrad sa parehong oras dahil nakasalubong namin si Pavel na nag-iisa. Napangiti ako nang makita ko si Pavel, pero agad ding nawala ang ngiti ko nang makita ko ang lungkot sa mukha ni Pavel. "Prinsipe Pavel, bakit wala ka sa kwarto mo?" tanong ni Cynrad, ngumiti ng kaunti si Pavel kay Cynrad.   "Gusto ko lang magpahangin." Sabi ni Pavel.   "Bakit malungkot ka Pavel?" tanong ko kahit alam kong hindi niya ako masasagot.   "Bakit malungkot ang prinsipe ng winsoul?" tanong ni Cynrad   "Wala, nag-away lang kami ni Karma... Ibig kong sabihin ay si Ksara." Sagot ni Pavel kaya nawala ang ngiti sa labi ko at yumuko ang palad ko.   "Maaari ko bang malaman kung bakit?" tanong ni Cynrad, umiling lang si Pavel saka tinapik sa balikat si Cynrad.   "Normal lang naman 'yun, by the way, nasaan si Siir? Narinig ko gusto niya akong kausapin?" tanong ni Pavel.   "Hindi ko pa siya nakikita, siguro kasama niya ang iyong ina." Sagot ni Cynrad, tumango si Pavel.   "By the way, saan ka pupunta?" tanong ni Pavel.   "Pupuntahan ko si Lolo Gabriel." Sabi ni Cynrad, tumango si Pavel.   "Pakisabi na lang ng maraming salamat sa kanya para sa akin." Sabi ni Pavel na ikinagusto ni Cynrad saka siya nagbigay galang kay Pavel bago dumaan, nanatili akong nakatayo sa harap ni Pavel habang pinapanood si Cynrad na naglalakad, lumapit ako sa kanya at akmang hahawakan ko ang pisngi niya nang dumulas ang kamay ko mula sa katawan niya.   "Gusto kitang yakapin." Pumatak ang mga luha ko habang nakatingin sa kanyang mukha na may bakas pa rin ng pighati.   Yumuko siya at huminga ng malalim.   "Maghahanap ako ng paraan para mabawi ang katawan ko… mahal ko."