Kabanata 2
Pinilit niyang ngumiti. "Magandang gabi." Tapos, wala na siya.
Tumawa ako, "Ang sama ng ugali!"
Kahit na nagsisinungaling ako tungkol sa lahat ng bagay, hindi man lang niya ako kinaawaan.
"Ano na naman ginawa mo sa kawawang lalaki?" tanong ni Brandon mula sa likod ko.
Hindi ako lumingon habang sumagot, "Wala."
"'Yung kwento tungkol sa lola, 'di ba?"
Tumawa ako. "Yup, effective 'yun lagi."
"Salamat at sinabi mo sa akin para hindi ako ma-ano." Isang kakaibang boses ang nagsalita. Agad akong lumingon para makita kung sino 'yung nagsasalita.
"Ito 'yung kaibigan ko..." bago pa matapos ni Brandon magsalita, sumagot ako.
"Seth Parker."
"Kari."
"Teka...magkakilala kayo? Paano?"
"High school." Sabay naming sinabi. Hindi pa rin kami tumitingin sa isa't isa.
Seth Parker, paano ba malilimutan ng isang babae si Seth Parker? Lalo na kung nakipag-kiss pa siya sa kanya noong huling araw ng high school.
Naalala ko pa 'yung araw na 'yon, parang kahapon lang. Pumunta ako sa isang party na ginanap sa bahay ni Andrew Harvey, si Harvey 'yung pinakasikat na lalaki sa Westville High at siya rin 'yung nakatatanda at medyo bobong pinsan ni Seth. Sa party, bandang 10 pm, naglaro lahat ng 'Spin the bottle' at dahil gusto kong sumali sa kasiyahan, nagdesisyon akong sumali. Noong turn ko na mag-spin ng bote, hulaan niyo kung kanino tumapat?
Kay Seth Freaking Parker. Hindi ako natuwa na si Seth 'yun kasi gusto ko sana kay Ethan Dove. Pero sinunod ko 'yung rules at nakainom ako ng sobra. Ang rules ng laro ay kailangan mong gumugol ng labinlimang minuto sa closet kasama ang partner mo. Paglabas mo sa closet, dapat may senyales na nagka-churvahan na 'yung partners. Dahil may sariling kwarto si Seth sa bahay, pumasok kami doon at maniwala kayo sa akin, 'yun 'yung isa sa mga pinaka-memorable na karanasan ko noong teenager ako. 'Yung karanasang 'yon kasama si Seth ang nagbigay sa akin ng kumpiyansa na mawala ang pagkabirhen ko. Pagkatapos ng gabing 'yon, nakita ko siya sa graduation at hindi na muli.
"Hoy," 'Yung tapik sa likod ko ang nagpabalik sa akin sa kasalukuyan.
Pumunta si Iris diretso sa bisig ng boyfriend niya, "Sana nandito ka para sa buong speech."
"Sorry babe. Pero at least nakarating ako at dinala ko si Parky boy dito kasama ko." Itinuro niya si Seth. "Alam mo 'yung pinaka-maganda? Nag-high school pa sina Seth at Kari? 'Di ba ang galing?"
Pinanood ko si Iris habang nakatingin sa akin at kay Seth at ngumiti. "Oo. Galing nga. Matagal ko nang tinatry na ipareha si Kari sa isa sa mga lalaki dito, pero napaka-stubborn niya lang talaga."
"Yup, alam ko. Nahuli ko nga siya sa akto," tumango si Brandon, sumasang-ayon sa girlfriend niya.
"Hindi ako maloloko ng akto na 'yan, at siguradong hindi 'yan uubra sa akin," sumagot si Seth. Lumingon ako sa kanya. Hindi naman siya nagbago masyado, pareho pa rin 'yung gupit ng buhok niya at hugis ng mukha. Ang nag-iba lang ay 'yung pananamit niya. 'Yung takong ko mas matangkad ako ng konti sa normal kong taas na 5'3 pero mas matangkad pa rin siya.
Ngumisi si Iris. "Gusto ko na siya. Hindi siya basta-basta sumusuko."
"Hindi, hindi ako," si Seth ay nakasuot ng tuxedo katulad ng karamihan ng mga lalaki sa kwarto, pero 'yung bow tie niya ay itim at hindi masyadong makulay tulad ng iba.
"Hello, nandito ako," winagayway ko 'yung mga kamay ko sa ere. Nag-uusap sila na para bang wala ako.
"Kitang-kita naman. Sa mapangahas mong pulang damit at 'yung matching lipstick, kahit ang paniki nakikita ka," si Seth 'yung nagsalita. Inirapan ko 'yung mga sinabi niya, sobrang laki.
Lumingon si Iris sa boyfriend niya na may pag-sang-ayon.
"Makulit siya, sa tingin ko magkakasundo sila."
Hindi ko pinansin 'yung komento niya. "Hindi ka naman ganyan ka-daldal noong high school, anong nagbago?" naalala ko.
Ngumisi si Seth. "Ganyan din ako ka-daldal noong high school, hindi mo lang ako kilala nang mabuti."
"Mukhang hindi nga," bulong ko.
"Pero kilalang-kilala ka ng mga labi mo," ang mga salita niya ay nagdulot ng apoy sa aking pisngi. Mabilis kong inilipat 'yung tingin ko sa kabilang dulo ng kwarto. Nag-iinit 'yung mukha ko.
"Teka! Ano?!" sabi ni Brandon.
Namutla ako at pilit na ngumiti. "Iris, congrats ulit sa project mo. Alam kong magtatagumpay ka.". Bumaba ako sa stool ko. Tiningnan ko 'yung dalawang lalaki sa harap ko. "Mga ginoo, magandang gabi." Lumingon ako at naglakad papunta sa pinakamalapit na labasan.
Paano niya nagawang banggitin ang nangyari walong taon na ang nakalipas?
Hindi ako makapaniwala na naaalala niya 'yung gabing 'yon.
Gabi kung saan nakita ko ang chemistry.
Gabi kung saan naging rebelde ako!
Ngumiti ako kay G. Gills habang binabati niya ako.
"Kari, alam kong kaya mo 'to. Masaya ako na ginawa ka naming partner, kikita ka ng malaking pera sa kumpanyang ito." Itinaas ni Gideon ang baso niya.
"Cheers diyan." Nag-toast ako at tumawa. "Hindi ko kayo bibiguin, Tito Gideon." Si Gideon Gills ay parang pangalawang tatay ko, siya 'yung matalik na kaibigan ng tatay ko. Noong bata ako, kinuwento niya sa akin at sa kapatid kong lalaki na si Kyle 'yung mga kaso niya at madalas niyang ikinuwento kung gaano kalaki ang kinikita niya sa mga kaso niya at kung gaano ka-exciting 'yung trabaho niya at na-attract ako. Hindi ko gustong maging siruhano tulad ng tatay ko o doktor tulad ng nanay ko. Gusto ko 'yung buhay ng isang abogado, maraming pera at mahabang bakasyon. 'Yun 'yung nag-attract sa akin sa karera noong una pero noong nag-kolehiyo ako, napagtanto ko na mas tungkol sa pagtulong sa mga tao ang batas kaysa sa pera at nainlove ako doon.
"Alam ko 'yan," sang-ayon niya. "Actually, bakit hindi ka na lang mag-leave ng buong araw?"
"Hindi pwede. May kaso ako ni Jeff sa Martes at kailangan ko nang simulan ang trabaho ko dito," paliwanag ko.