Kabanata 32

Ngumiti ako at sinulyapan siya, "Ang pinakamagandang Latin America Restaurant sa Amerika." "So, pupunta tayo sa Mexican restaurant?" "Hindi, hindi lang Mexico ang Latin County sa America. May Panamá, Venezuela, Columbia, Honduras... Itutuloy ko pa ba?" Tumawa siya, "Okay na, gets ko na, Ms. Marunong sa heograpiya." "Hindi naman heograpiya 'yon." Ang tanging dahilan kung bakit alam ko ang tungkol sa mga bansang Latin ay dahil in-love ako sa Spanish, sa kultura, sa lahat. Isa sa mga goals ko na bisitahin ang mga bansang Caribbean na Spanish, pati na rin ang mga sa Central at South America. Pumunta ako sa Mexico noong college ako kaya na-check na 'yon. Ang susunod na pupuntahan ko ay Cuba; para sa bakasyon ko ngayong taon. Hindi na ako makapaghintay. "Anong klaseng pagkain ang binebenta nila?" Nakangiti kong sinagot, "Lahat, pati na rin Jamaican Food." "Pero hindi Spanish country ang Jamaican," naguguluhan niyang sabi. "Doon ka nagkakamali, ang mga Spanish ang unang nakasagip sa Jamaica tapos dumating ang mga British at kinuha 'yon sa kanila. Hanggang ngayon, ang Spanish ay pangalawang wika ng mga Jamaican, o pangatlo kung bibilangin mo ang Patois." Huminto ako sa ilaw trapiko at tinignan siya, nakabuka ang bibig. "Ano?" "Paano mo nalaman ang dami tungkol sa Jamaica?" Naririnig ko ang pagka-usyoso at pagkamangha sa tono niya. "Lahat naman gusto ang Jamaica." Ang Jamaica ay napakaganda, paano kaya hindi gustuhin ng mga tao? Tinagilid niya ang ulo niya at tumango, "Tama." Tumawa ako. "Nakapunta ka na ba doon, sa Jamaica?" "Hindi," sabi ko habang iniiling ang ulo ko. "Gusto ko nga pumunta eh." Inabot niya ako at inilagay ang mga kamay niya sa balikat ko, "Ako rin, baka pwede tayong pumunta minsan sa hinaharap." Ngumiti ako. Siguro. Lumipat ang stoplight at ang mga kotse sa harap ko ay nagsimulang gumalaw, inalis ang kotse sa park, nagsimula rin akong magmaneho." "Gaano kalayo?" "Nasa New Jersey, Englewood. Maraming taong Caribbean at Latin ang nakatira doon kaya doon ang pinakamagandang lugar. Darating tayo doon sa loob ng trenta depende sa trapik papunta sa tulay." "Dapat sa Tunnel ka na lang dumaan, mas mabilis." Tumango ako bilang pag-sang-ayon. "Oo nga, pero masyadong malayo sa Englewood, diretso tayo sa tulay." "Tama, ikaw talaga ay Ms. Heograpiya at History." Tumawa ako at iniling ang ulo ko. Pagkatapos tumira sa Amerika sa buong buhay ko, sa tingin ko dapat alam ko ang ilang lugar. "Dahil ako si Ms. Heograpiya at History. Anong tawag sayo?" "Oh, ako si Mister Batas at Kaayusan," sabi niya sa malambot na boses at ngisi. "Astig." Gumagawa siya ng para bang tinatanggal niya ang kung ano sa kanyang balikat, "Lagi." Tumawa ako at iniling ang ulo ko, "Baliw ka talaga." "Masaya ako. May pagkakaiba 'yon." Itinaas ko ang kilay ko at ngumiti, "Manipis ang linya sa pagitan ng masaya at baliw." "Sabi ng babae na tumalon mula sa siyam na talampakang hagdanan." Mabilis kong tinignan siya, nakataas ang kilay ko. Paano niya nalaman 'yon? "Oh, alam ko 'yon ng sobra. Tumingin ka sa kaliwa at kanan pero hindi ka tumingin sa likuran mo. Lumabas ako sa banyo noong nakita ko. Sabi ko, 'Itong babae na 'to baliw o mahal niya lang talaga ang eskwelahan at ayaw niyang ma-miss ang klase.'" Lumingon ako, tumitingin sa daan, iniling ko ang ulo ko habang naaalala ko ang araw na 'yon. Sinabi sa amin ni G. Galen ang tungkol sa test dalawang linggo bago. Akala ko ay okay lang ang lahat hanggang sa natanto ko na may art project akong dapat gawin na hindi ko pa sinisimulan. Kinailangan kong madaliin ang pagpipinta at nang tumingin ako sa aking relo, labinlimang minuto na akong late sa aking test. Kasama ang aking pintura na nakasuot pa rin sa aking baywang, tumakbo ako ng sobrang bilis na noong umabot ako sa hagdanan ay may sapat na ako na bilis para tumalon at ginawa ko. Nagkaroon ako ng sprain na pulso, ngunit sulit naman dahil pumasa ako sa test na may 96%. "Para sa impormasyon mo, mayroon akong napakahalagang test sa araw na 'yon." "Baliw ka pa rin." Nagkibit balikat ako, "At least alam ko na kung mabigo ako sa batas, pwede akong maging stunt double. Mayroon akong magagaling na skills." "Oh yeah, alam ko." Natagalan bago ko naintindihan ang kanyang sexual innuendo at noong naintindihan ko na, tumawa ako at itinulak ang balikat niya. "Wala akong skills kung saan nag-aalala 'yon." "Huwag kang mag-alala, ilang leksyon mula sa akin at magkakaroon ka ng marami." Iniling ko ang ulo ko sa pagitan ng aking pagtawa. "Seth, ano ang gagawin ko sayo?" "Mamaya na lang, ipapakita ko sayo," Inilipat niya ang mga kamay niya pataas sa aking mga hita at saka pinat ang harap ko na natatakpan ng jeans. "Kung hindi ka titigil baka maaksidente tayo at hindi ako makakain ng kahit ano." "Weekend naman, malamang puno." "Oo, pero may reserbasyon ako." Ginawa ko ang mga reserbasyon noong huling beses na pumunta ako doon, tatlong buwan na ang nakakalipas at sinigurado ko na tawagan sila kahapon upang kumpirmahin na pupunta ako. "So, may plano kang isama ang hot date sa restaurant pero na-cancel siya kaya dial mo na lang ang number ko?" "O, nagseselos ka?" Inalis ko ang kanang kamay ko sa manibela at kinurot ang pisngi niya. "Paano kung oo?" Medyo nagulat ako sa sagot niya. Karamihan sa mga lalaki ay hindi inaamin ang ilang emosyon, lalo na ang tungkol sa selos. Pero si Seth ay hindi katulad ng Karaniwang lalaki. Mas mabait siya. Walang dahilan upang selosan ko siya, kaya sinabi ko sa kanya ang totoo, "Pumupunta ako doon mag-isa palagi. Isa talaga 'yon sa mga paborito kong restaurant at hindi ko pa 'yon binahagi sa kahit sino hanggang ngayon, sayo." "Bakit ka pumupunta mag-isa?" "Kasi single ako at nagpaplano akong pakasalan ang sarili ko sa isang Latino." "Gusto mo ang mga Spanish guys, eeh?" "Oo, pero hindi nila ako gusto kaya makukuntento na lang ako sa kahit sino na nagsasalita ng wika." Noong college nagkaroon ako ng pagkakataon na makilala ang ilang mga Colombian guy, sabihin na lang natin na hindi naging maganda ang kinalabasan.