Kabanata 23

Yung boses na 'yon, nakakairita na sa akin minsan. Tapos, 'yung boses na 'yon, paulit-ulit na isinisigaw ang pangalan ko, 'yung mga oras na nagse-sex kami. Umikot ang mga mata ko at humarap, "Ano bang kailangan mo?" Ba't ako hindi pinapansin buong oras na nandito ako, tapos lalapitan mo rin pala ako? "Aalis na ako," sabi niya. Ang ganda ng mga mata niya, kulay berde, tapos kumikinang pa dahil sa ilaw. Ang ganda rin ng pagkakaayos ng buhok niyang blonde. "So?" Inis na tanong ko. Ano bang pakialam ko? "Umalis na sina Brandon at Iris, tapos pinakiusapan nila akong ihatid ka," sagot niya. "Ano!" sigaw ko. Planado pala 'to. Para mag-usap kami ni Seth. Ba't di ko man lang naisip? "Sabi ko, ihahatid kita pauwi dahil wala na sina Iris at Brandon," ulit niya, mga matang berde na nakatitig sa akin. "Narinig ko kung ano ang sinabi mo," sabi ko. "So, pwede na ba tayong umalis?" tanong niya, kalmado. Tiningnan ko siya, walang emosyon ang mukha niya, kaya umikot na lang ang mga mata ko. Wala na akong choice, wala akong kilala dito, tapos binura ko pa 'yung Uber sa phone ko. Hindi ko siya pinansin, tapos nilagpasan ko siya. Hindi ako magpapanggap na okay lang ako kahit na hindi niya ako pinansin buong gabi. Nagtayo ako sa may bintana, nakatingin sa pool, habang nakikipag-usap siya sa mga tao, nakikihalubilo, tapos ako, nag-iisa. Papatayin ko talaga si Iris nito! Dinala ako sa party na 'to, tapos iniwan ako kay Seth, after kong sabihin na gusto kong lumayo sa kanya. Dapat alam ko na 'yon, hindi naman siya nakikinig sa kahit na sino, na mas lalong ikinagalit ko. Tumayo ako, naghihintay sa kanya sa harap, pero wala akong nakita na kotse niya. Lumakad siya palapit sa akin nang hindi man lang nagsasalita. Pinindot niya 'yung susi at nag-ilaw 'yung pulang Porsche. Lumapit siya sa driver's seat at binuksan ang pinto, tapos lumingon siya sa akin. "Sasama ka ba?" Tumango ako at dali-daling lumakad papunta sa pulang kotse. Binuksan ko 'yung pinto sa passenger seat, tapos umupo na ako. "Nasaan 'yung Honda mo?" "Nasa bahay," sagot niya. Sinimulan niyang paandarin 'yung makina at nag-ingay na. "Kaninong kotse 'to?" Hindi ko talaga mapigilang itanong. "Akin," sagot niya. Tiningnan ko siya para magtanong pa, pero hindi ko masabi, pero nandoon pa rin sa isip ko. Paano nakabili ng Porsche ang isang DA? Nagtatrabaho siya sa gobyerno. Nagtatrabaho ako sa magandang law firm, pero hindi ko pa kayang bumili ng Porsche, kahit na ngayon. ... 'Yung natitirang byahe papunta sa apartment ko, puro awkward na katahimikan. Hindi man lang siya sumubok makipag-usap sa akin, tapos hindi ko rin naman iniisip na ako ang dapat magsimula. Lumiko ako papunta sa parking lot ng building ko, tapos nag-park sa isang bakanteng space. "Ba't ka nagpa-park?" Lumingon ako sa kanya. "Gusto ko 'yung sapatos ko," sagot niya. Napabuntong-hininga ako, "Sige na nga, pero kailangan mong sumama para kunin 'yon. Hindi ako mag-i-two trips pa," Hindi ako makapaniwala, nag-aalala siya sa tsinelas. Tinanggal niya 'yung seatbelt niya at binuksan ang pinto. "Sige." Umikot ang mga mata ko at binuksan ko rin ang pinto ko. Tinanggal ko rin ang seatbelt ko at lumabas sa kotse. Sinara ko ang pinto sa likod ko. Pagkasara niya ng pinto, naglakad si Seth papunta sa entrance ng building ko. Hinayaan ko siyang mauna, anyway, kailangan niyang maghintay hanggang sa buksan ko 'yung pinto. Kinuha ko 'yung scanner sa bag ko at in-scan kami sa building. Nauna akong naglakad sa kanya hanggang sa makarating kami sa elevator. Bumukas ang pinto ng elevator, at pumasok kami. Pinindot ko ang numero ng palapag ko at nag-lock 'yung pinto. "Ba't ka galit sa akin?" Kailangan kong malaman kung bakit niya ako iniiwasan. Wala naman akong ginawang masama. "Hindi ako galit sa'yo," tanggi niya. Umikot ang mga mata ko. "Galit ka." "Hindi," sagot niya, tahimik. Hindi niya tatanggapin 'yung desisyon ko, tapos magmo-move on. Noong bumukas ang pinto ng elevator, lumabas ako, si Seth na nasa likod ko lang. Hawak ko na 'yung susi ko, kaya itinulak ko lang 'yon sa lock at pinihit. Itinulak ko 'yung pinto para papasukin si Seth. Pagkapasok niya, tumalon si Rojo sa paa niya, winawagayway ang buntot niya. Ngumiti ako sa kanya, tapos pumasok na ako sa apartment ko. "May kakaiba talaga sa'yo." Lumuhod si Seth at binuhat si Rojo, tapos nilagay niya sa dibdib niya. "Anong ibig mong sabihin?" "Hindi niya gusto ang mga lalaki," lumayo ako sa pinto at isinara 'yon. 'Yung mga tuta nagsimulang tumakbo palapit sa amin, tapos tumahol nang mahina. "Wow, ang dami naman nila," sabi ni Seth habang nakatingin sa mga tuta. Bawat isa sa kanila, may iba't ibang kulay na tali sa leeg. Lumuhod si Seth, nilagay si Rojo sa lupa, tapos nakipaglaro sa mga tuta. "Oo nga. Ibibigay ko na sila, pero kailangan ko pang hanapan ng mapupuntahan," Tumingin ako sa mga aso ko na parang nagkagusto kay Seth. Siguro dahil hindi sila nakakakita ng ibang tao madalas, tumatalon na lang sila sa una nilang makita. O baka naman 'yung karisma niya na lahat ng tao at bagay ay naaakit. "Pwede akong kumuha ng isa," Napatingin ako kay Seth na dahan-dahang tumayo. "Wala ka na bang pusa?" "Oo nga, pero kaya ko namang magkaroon ng dalawang hayop. May aso rin ako dati, si Mas. Namatay siya apat na buwan na ang nakalipas. Hindi naman siguro keberan si Butter na may kasama," Pinagpag niya 'yung pantalon niya, tapos tumingin sa akin. "Promise, aalagaan ko siya nang mabuti."