Kabanata 14: Hindi Mo Ba Gustong Magkaanak Tayo?

"Mahal mo ba ako?" Ulit niya. "Oo." Hinawakan ko siya sa dibdib. "Mahal na mahal ko 'yung katawan mo, abs mo, at puwet mo!" Nasisigurado ko na gusto na ako itapon ni Elias sa lupa pagkarinig niya nun. Pagkasakay sa kotse, umupo ako nang pahilig sa upuan ng pasahero habang siya ang nag-ayos ng seatbelt ko bago siya umupo sa driver's seat. Naka-thin na white turtleneck sweater siya ngayon. May dating siyang nakakabighani, parang ang simple lang ng damit pero ang lakas ng dating. Habang pinagmamasdan ko siya, may isang imahe na dahan-dahang nagpakita sa isip ko... "Bakit ka nakatingin sa'kin?" Tanong niya. Lumapit ako sa kanya, "Kasi ang gwapo mo." Namula ulit siya pagkatapos ko siyang asarin, pero hinawakan pa rin niya ako at tinulak ang ulo ko, sabay sabi, "Tumahimik ka. Nagda-drive ako." Nang makarating kami sa bahay, inilagay ako ni Elias sa sofa at nagpunta para maglagay ng tubig sa bathtub. Habang nagpapatakbo siya ng tubig, naglakad ako papunta sa banyo. Nang makita ko siyang nakaupo sa harap ng bathtub, hindi ako nag-atubiling yakapin ang baywang niya at bumulong sa tainga niya, "Honey." Sinubukan niyang umiwas pero hindi niya nagawa, namumula ang mga tenga niya, "Tigilan mo nga ang kakulitan." "Hindi ako nagkukulit." Yakap ko ang leeg niya, malabo ang mga mata ko, "Masaya ako, masaya..." "Masaya tungkol sa ano?" Tanong niya. "Masaya ako dahil sa wakas kasal na tayo, at masaya ako... masaya na 'yung taong nang-abandona sa'kin noon ay inabandona na rin." Isang malaki at mainit na kamay ang humagod sa mukha ko at pinunasan ang mga luha sa mukha ko. Mahinang boses ni Elias ang tumawid sa tainga ko, "Bakit ka umiiyak kung masaya ka?" "Kasi dumating ka sa'kin." Mas malambot ang mga mata ni Elias, "Kung hindi ako pupunta sa'yo, sino?" "Oo, kaya mahal na mahal kita." Hinawakan ko ang mukha niya at hahalikan na sana siya nang biglang sumakit ang tiyan ko. Nagsuka ako sa bathtub. Tiningnan ako ni Elias nang may nakamamatay na titig. Pagkatapos ko sa shower, inabutan ako ni Elias ng isang mangkok ng isang bagay na mabaho na may masamang mukha. "Inumin mo 'to." Umatras ako nang may pagkadisgusto, "Ano 'to? Ang baho-baho naman." "Gamot sa kalasingan." "Lasing na nga ako." Hindi ko iinumin 'to. Umupo siya at sinabi, "May isang minuto ka para inumin 'yan." Kailan pa siya ang nag-uutos sa'kin? Sasagot na sana ako, pero nang makita ko ang seryoso niyang mukha, kinabahan ako nang kaunti sa hindi malamang dahilan, kaya sa wakas ay napakagat ako ng labi, kinuha ang mangkok, at nilunok ang inumin nang nakapikit ang mga mata ko. "Mapait." Sumimangot ako, "Anong klaseng inumin 'to? Paano 'to mas mapait pa sa chicory?" "Kumain ka na ng chicory?" Inirapan niya ako, naglabas ng mint candy mula sa wala, at ibinigay ito sa'kin, "Buksan mo ang bibig mo." Binuksan ko ang bibig ko para kainin ang mint candy habang hindi sinasadyang dinilaan ng dila ko ang mga daliri niya. Nanginginig si Elias at inilayo ang kamay niya, nakatingin sa'kin nang hindi makapaniwala. Nagkunwari akong hindi ko nakita at nag-concentrate sa kendi. "Well, gabi na, matutulog na ako." Matutulog na sana siya nang hilain ko siya pabalik. Tiningnan ko siya nang malabo, "Tumabi ka sa'kin ngayong gabi." Tinaas niya ang kilay niya, "Hindi ba nangako ka na matutulog tayo sa magkahiwalay na kwarto? Gusto mong bawiin?" Actually, sinabi ni Elias na matutulog kami sa magkahiwalay na kwarto dahil natatakot siyang pilitin ko siyang matulog kasama ko. Pagkatapos matulog na kasama ako ng dalawang beses, gumawa talaga ng ganitong suhestiyon 'yung lalaki. Hindi ako pumayag noong una. Paano matutulog sa magkahiwalay na kwarto ang mag-asawa? Pero kilala 'yung lalaking 'to na sobrang tigas ng ulo kaya hindi ako makikinabang sa kanya kung makikipagtawaran ako sa kanya. Kaya, pansamantala akong pumayag doon at nagplano na baguhin ang isip niya nang dahan-dahan. "Hindi ako sinusubukang umatras, ito ay..." Naghahanap ako ng dahilan nang humahangin sa labas. Malinaw na darating na ang bagyo. Hinila ko ang braso niya na parang koala bear, "Natatakot ako sa kulog." Kakasabi ko pa lang, narinig na namin ang dagundong ng kulog. Kahit ang langit ay tumutulong sa'kin. Tumingin si Elias sa bintana sandali, pagkatapos ay tumingin sa'kin, at sa wakas ay bumuntong-hininga, "Kung ganon, tatabi ako sa'yo hanggang makatulog ka, at babalik ako sa kwarto ko." "Sure, okay." Tinapik ko ang kama at itinaas ang kilay sa kanya, "Halika dito." Nag-atubili siya sandali at hinubad ang jacket na suot niya. Laging malinis si Elias. Hindi siya natutulog sa kama kahit sa kanyang night-robe. Marami na akong binili sa kanya na pajama ng lalaki at karamihan sa kanila ay pinili ko na may V-neck para hangaan ang maganda niyang katawan. Kapag gumalaw siya ng kaunti, makikita ko ang kamangha-manghang tanawin. Pero... "Kailan ka pa nagpalit ng pajama?" Nalungkot ako. Nagsusuot siya ng plaid na pajama at binabalot ang sarili niya nang mahigpit kaya nawala agad ang sigasig ko. Nawala ang magandang tanawin. Itinaas niya ang kumot at umakyat sa kama. Pagkatapos mag-isip ng ilang sandali, kinuha niya ang mahabang unan at inilagay ito sa gitna. Galit at natutuwa ako sa kanya habang ginagawa niya ito. "Honey, anong ginagawa mo?" Tumingin siya sa'kin, "Just in case." Na-isip ko sa puso ko, "Well, dapat kitang bigyan ng award para sa pinakamagandang asawang birhen." Itinapon ko ang unan sa tabi, lumapit sa kanya, at kinindatan siya, nagbibiro, "Paano tayo magkakaroon ng baby sa ganito?" Humugot ng malalim na hininga si Elias, "'Yun lang ba ang iniisip mo?" Ano pa ba? Ano pa bang iisipin ng mag-asawa kung hindi nila iisipin 'to? May asawa ba ako para lang ipakita bilang isang gawa ng sining sa bahay ko? Hindi ko kayang tumingin lang nang hindi siya hinahawakan. "Pag-usapan natin 'yan." Pinayuhan ko, "Kahit kasal tayo dahil sa kasunduan, lehitimong mag-asawa tayo at pinapayagan tayong gumawa ng ilang lehitimong bagay, 'di ba?" Hindi sumagot si Elias pero diretsong kumilos. Habang tinitingnan ko ang sarili ko na mahigpit na nakabalot, sinamaan ko siya ng tingin, "Elias, hindi ka lalaki." "Lalaki ka ba kung hindi ako lalaki?" Sagot niya sa'kin. "Mas lalaki pa ako sa'yo sa isang paraan." Huminga ako. Mukhang normal lang si Elias, hindi naiirita sa mga salita ko. Tinapik niya ako sa ulo, "Hindi ba sabi mo inaantok ka na? Pumikit ka at matulog." "Kantahan mo muna ako." Gumawa ako ng sadyang kahilingan. "Kumanta?" Gaya ng inaasahan, mahigpit siyang sumimangot, "Anong kanta?" "Anumang kanta. Noong bata pa ako, kakantahan ako ni Nanay ng mga nursery rhymes kapag kumukulog at umuulan, tulad ng 'Maagang Matulog'. Alam mo ba 'yun?" Sumagot siya agad, "Hindi." "Paano naman ang 'Five Little Monkeys'?" Sinabi niya nang may masamang mukha, "Hindi rin." "Paano naman ang 'Itsy Bitsy Spider'?" "Hindi." "Paano mo hindi alam ang alinman sa kanila? May pagkabata ka ba o wala?" Nagbiro ako. Sa totoo lang, sinabi ko lang ito nang hindi sinasadya, pero mukhang malungkot si Elias nang marinig niya ito. Tila naalala niya ang hindi kaaya-ayang nakaraan at pinatigas niya ang kanyang mga kalamnan, na may ilang hindi kilalang emosyon sa kanyang mga mata.