KABANATA 64

Nasaktan ko siya sa mga sinabi ko kasi bigla siyang naiyak nang tahimik. Kumuha siya ng tissue sa bag niya at pinunasan ang mga mata niya bago umupo sa kama. Bumalik ulit ako sa phone ko at ngumiti sa mga hubo't hubad na litrato na kakatanggap ko lang galing kay Aria. Ginagawa niya 'to sa hindi magandang oras. "Ang sama mo," narinig ko ulit ang boses ni Jasmine. Talagang pinipikon niya ako ngayon. "Jasmine... Sige na nga! Anong gusto mong pag-usapan?" medyo sigaw ko. "Gusto kong pag-usapan 'yung tungkol sa atin at sa baby! May 'atin' dahil sa baby na 'to at sabi mo nga, naka-move on ka na. Gusto ko lang mag-compromise kung paano natin gagawin 'to." "Madali lang 'yan. Paglabas ng baby, mapupunta sa 'kin 'yung anak ko at pwede ka nang mabuhay ulit." "Ano? Hindi mo ako papayagang maging parte ng buhay ng baby ko?" "Bakit? Pagkatapos mong gustuhing ipalaglag 'yung bata? Sabihin mo sa 'kin kung bakit ko dapat hayaan na makilala ka pa ng anak ko?" "Hayop ka! Hindi ko hahayaang kunin mo sa 'kin ang baby ko." "Well, ipagdasal mo na hindi ako ang tatay." "Hello, hello," bati ng isang lalaki at may doktor na pumasok sa pinto. "Ako si Dr. Matador at kayo siguro sina Evan Hollen at Jasmine Blackman," dagdag niya. Inilayo ko ang phone ko, tumayo, at nakipagkamay sa kanya. "Okay. Simulan na natin. Alam kong napaka-busy mo." Salamat. "Okay Jasmine, humiga ka lang. Ngayon, gagawa tayo ng ultrasound examination para makasigurado kung okay ang lahat sa loob." Pinanood ko si Jasmine na humiga at itinaas ni Dr. Matador ang T-shirt niya sa ibaba ng dibdib niya. May kung anong spark na naramdaman ako, pero agad kong pinigilan. Naglagay siya ng gel sa tiyan niya at marahang minasahe. Sumunod naman ang selos sa puso ko. Ano bang nangyayari? Nagsimulang ipakita ng monitor sa buong kwarto ang sonogram nang inikot niya ang transducer sa tiyan niya. "Andiyan na ang baby mo," sabi ni Dr. Matador habang nakatingin din sa screen. Tumingin ako at natigilan. Isang napakaliit na hugis ang ipinakita sa isang supot. "Maganda ang progreso, Jasmine. Anim na linggo ka na at nagde-develop ang baby sa matris. May heartbeat na 90-110 BPM na maganda. Irerekomenda ko ang ilang prenatal vitamins at minerals para sa paglaki at pag-develop. Inumin mo 'yan minsan sa isang araw kasabay ng pagkain. Kumusta naman ang morning sickness mo?" "Wala po. Nagkakasakit lang ako kapag may pressure o stress," sagot niya. Tinaasan ko ng kilay at ipinagkrus ko ang mga braso ko. "Jasmine. Evan. Para sa kalusugan ng baby, hindi dapat ma-pressure o ma-stress ang nanay. At hindi ko na kailangang sabihin sa inyo kung ano ang pwedeng mangyari," paliwanag ni Dr. Matador na nag-aalala ang mukha. May masamang pakiramdam na dumating sa 'kin at feeling ko talaga ang sama-sama ko. "Well Jasmine, magkikita ulit tayo sa susunod mong check-up, sa susunod na linggo na 'yun. Ang tantya ng iyong due date para sa panganganak ay April 12-15. Please, alagaan mo ang sarili mo at ang baby mo at congrats." "Maraming salamat po, Dr. Matador," sabi niya sa kanya. Pinunasan niya ang gel sa tiyan niya at inayos ni Jasmine ang T-shirt niya. "Bababalik lang ako," sabi niya sa amin. Lumabas siya ng kwarto. Bumaba si Jasmine sa kama at lumapit sa 'kin at agad akong sinampal sa mukha. "Ano ba!" sigaw ko sa kanya. Hindi ko inasahan na sasampalin niya ako nang ganun. Hinawakan ko ang pisngi ko. "Hindi mo kukunin ang baby ko!" sigaw niya. "Okay. 'Yung mga sinabi ko kanina, hindi ko naman sinasadya 'yun. Siguro galit pa rin ako sa 'yo at hindi ko makalimutan o mapatawad ang ginawa mo. Pero hindi ko dapat tinakot ka nang ganun. Pumapayag akong mag-co-parent tayo." Pagkatapos naming marinig ang sinabi ng doktor tungkol sa stress at pressure, hindi ko dapat sinabi ang mga sinabi ko. Gusto ni Jasmine ang baby at wala naman siyang binanggit na gusto niyang ipalaglag mula nang tumira siya sa 'kin. Pagkatapos naming matanggap ang reseta at gamot para sa vitamins at minerals niya, tinawagan ko ang personal driver ko para sunduin siya. Pupunta na ako diretso sa opisina. POV ni Jasmine "Papasunduin kita kay Fisher. Siya rin ang magiging personal bodyguard mo kapag nasa publiko ka," sabi ni Evan habang inaabot niya sa 'kin ang isang sobre. "Ano 'to?" tanong ko. "Pera." "Para saan?" "Para sa 'yo. Pumunta ka sa bayan at mamili ka. Dresses, tops, sapatos, bags. Kahit ano." "At para sa baby?" Hinawi niya ang buhok niya gamit ang mga daliri niya. "Jasmine, aalagaan ang baby. Hindi mo na kailangang mag-alala tungkol diyan." "Naniniwala ka ba talaga na hindi ikaw ang tatay, Evan? Kasi sabi mo, mas mabuti na sana ikaw ang tatay, ibig sabihin may duda ka pa rin." "Maaari mo ba talaga akong sisihin kung iniisip ko 'yan?" Umiling ako. "Mabuti. Enjoy the rest of your day," sabi niya. Lumakad siya papunta sa kotse niya habang may isa pang kotse ang huminto sa parking lot.